Księga Psalmów 17

Księga Psalmów, rozdział 17 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 17 — Biblia Gdańska

1 Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.

2 Od obliczności twojej sąd mój niech wynijdzie; oczy twoje niech patrzą na uprzejmość.

3 Doświadczyłeś serca mego, nawiedziłeś je w nocy; doświadczyłeś mię ogniem, aleś nic nie znalazł; myśli moje nie uprzedzają ust moich.

4 Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.

5 Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.

6 Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.

7 Okaż miłosierdzie twoje, ty, który ochraniasz ufających w tobie od tych, którzy powstawają przeciwko prawicy twojej.

8 Strzeż mię jako źrenicy oka; pod cieniem skrzydeł twoich ukryj mię.

9 Przed twarzą niepobożnych, którzy mię niszczą, przed nieprzyjaciółmi duszy mojej, którzy mię ogarnęli.

10 Tukiem swoim okryli się; hardzie mówią usty swemi.

11 Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

12 Każdy z nich podobien jest lwowi pragnącemu łupu, i lwięciu siedzącemu w jamie.

13 Powstańże, Panie! uprzedź twarz jego, potrąć go, wyrwij duszę moję od niezbożnego mieczem twoim.

14 Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.

15 Ale ja w sprawiedliwości oglądam oblicze twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twojej.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 17

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 17:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako źrenicę oka” — Prawdziwy Kościół połączony z Chrystusem.

Księga Psalmów 17:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy się ocucę” — Ze snu śmierci, któa jest stanem nieświadomości.

„Obrazem” — Chrystus jest wyobrażeniem istności Ojca. Kościół jest podobieństwem swojej Głowy. Rodzaj ludzki w przyszłości będzie obrazem Jezusa.

Źródła: MANNA - 13 CZERWCA

Epifania i Bazylea:

„gdy się ocucę” — odnosi się do zmartwychwstania Chrystusa (Głowy i Ciała).34 (MANNA - 13 CZERWCA)

Źródła: MANNA - 13 CZERWCA

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 17

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.