Księga Psalmów 46

Księga Psalmów, rozdział 46 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (11 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 46 — Biblia Gdańska

1 Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśń.

2 Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym.

3 Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

4 Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego. Sela.

5 Strumienie rzeki jego rozweselają miasto Boże, najświętsze z przybytków najwyższego.

6 Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone;poratuje go Bóg zaraz z poranku.

7 Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia.

8 Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.

9 Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi;

10 Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali.

11 Mówiąc: Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi. Pan zastępów z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 46

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 46:1

Epifania i Bazylea:

„śpiewakowi z synów Korego” — Kore zginął razem ze swymi sprzymierzeńcami, Datanem i Abironem, wtedy, gdy pochłonęła ich ziemia (4 Moj. 16:31–33). Z opisu biblijnego można przypuszczać, że razem ze spiskowcami zginęły całe rodziny w swoich namiotach. Z pewnością zginęli wszyscy, którzy byli w namiotach; skoro jednak potomkowie Korego stali się później wybitnymi w służbie lewickiej, oczywistym jest, iż jego synowie ocaleli. Prawdopodobnie mieszkali w innych namiotach lub też należeli do tych, którzy na polecenie Mojżesza odłączyli się od spiskowców. Nie ma powodu do przypuszczeń, że synowie Korego w chwili śmierci ojca byli dziećmi. (TP 1994, s. 56) Potomkowie Korego zostali wyznaczeni przez Dawida do urzędu strzeżenia drzwi świątyni i śpiewania pieśni pochwalnych. W istocie rzeczy zajmowali znaczące miejsce w chóralnej służbie świątyni, i kilka psalmów (42, 44–49, 84, 85, 87, 88) zostało przypisanych im. Wyrażenie „synom Korego” oznacza albo pochodzenie albo ogół osób zainteresowanych świętymi pieśniami i muzyką — bractwo jakiegoś stowarzyszenia lub ciąg grup wywodzących się z ruchów z czasów Dawida. (Asaf, Etan i Jedytun byli pomocniczymi prorokami z muzyką instrumentalną i pieśniami — wszyscy określani mianem „synowie Korego”). Z historycznego punktu widzenia to Dawid zorganizował śpiewaków i muzyków w rozwiniętą strukturę w służbie świątyni. (TP 1994, s. 56)

Księga Psalmów 46:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg jest ucieczką” — ucieczką i protekcją Kościoła.

Epifania i Bazylea:

„Bóg jest ucieczką ... we wszelkim ucisku” — Pokazuje, że M.St. będzie na ziemi poprzez rewolucję (1Król.19,11-12). Znajdując się zaś w ciele, będzie świadkiem rewolucji, która zniszczy symbolicznego smoka, bestię i obraz bestii.- (TP 1962, s. 109) On udzieli im pomocy do ostania się wśród znośnych uciśnień, osłoni ich i zapewni drogę ucieczki od tych, które byłyby zbyt trudne dla nich do zniesienia (1Kor.10:13). (TP 1985, s. 87) uciekamy się do Niego po opiekę, a On udziela nam mocy pozwalającej skutecznie stawić czoło niebezpieczeństwom przechodzącym nasze siły. (TP 1963, s. 24,25)

„choć by się poruszyła ziemia” — trzęsienie ziemi przedstawia wielki i niszczący ucisk, któremu poddani będą niewierni i fałszywi chrześcijanie pod koniec Wieku. (TP 1960, s. 39)

Księga Psalmów 46:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Choćby ziemia” — obecne społeczne organizacje.

„Się poruszyła” — zostały obalone lub zdezorganizowane.

„Choćby” — gdy.

„Góry” — królestwa, rządy arystokratyczne.

„Przeniosły się” — zostały zniesione.

„W pośród morza” — przez niespokojny i burzliwy żywioł.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż” — jako skutek tego. (TP 1963, s. 25)

„się bać nie będziemy” — nie będziemy się obawiali. (TP 1963, s. 25)

„choćby się poruszyła” — wstrząsnęła, zdezorganizowała i przeminęła. (Żyd.12:26,27). (TP 1985, s. 87) choćby obecny ustrój społeczny się rozpłynął. (TP 1963, s. 25)

„ziemia” — symbolizująca obecną organizację społeczeństwa ludzkiego. (TP 1985, s. 87)

„choćby się przeniosły” — powaliły. (TP 1963, s. 25)

„góry” — królestwa, rządy tego obecnego złego świata. (TP 1985, s. 87)

„w pośród morza” — przedstawia rewolucjonistów. (TP 1951, s. 12) anarchiczne nie pozwalające sobą rządzić masy ludzkie. (TP 1985, s. 87)

Księga Psalmów 46:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Wzburzyły wody” — zaczęły szaleć.

„Zaszumiały” — przez gniew nieporozumienie i walkę.

„Góry” — królestwa.

„Się zatrzęsły” — przez rewolucję. Zatrzęsły z bojaźni i niepewności.

„Nawałności” — przez groźby i zwiększenie się władzy.

Epifania i Bazylea:

„choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego” — skłócone i zwalczające się obozy. (TP 1985, s. 87)

„i zatrzęsły się góry” — królestwa. (TP 1985, s. 87)

„od nawałności jego” — powstania mas przeciwko klasom uprzywilejowanym. (TP 1985, s. 87)

Księga Psalmów 46:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzeki” — "Rzeka żywota", która popłynie w Tysiącleciu z symbolicznych nowych niebios (władzy).

„Strumienie rozweselają” — Wypływają (z rzeki żywota, dając wieczne życie ludzkości).

„Miasto Boże” — Królestwo Boże. Kościół nawet w obecnym jego stanie.

„Najświętsze z przybytków” — Kościół, Świątnica, miejsce pobytu (tych, którzy znajdują się w nim).

Epifania i Bazylea:

„Strumienie rzeki jego” — Słowo Boże, fontanna Prawdy i łaski. (TP 1985, s. 87)

„rozweselają miasto Boże” — Królestwo Boże, członkowie ciała w swym ziemskim stanie, przed wyniesieniem do Boskiej mocy i chwały. (TP 1985, s. 87)

„najświętsze z przybytków najwyższego” — świątynia, prawdziwy Kościół, gdzie Najwyższy z przyjemnością zamieszkuje. (2Kor.6:16). (TP 1985, s. 87)

Księga Psalmów 46:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Wpośrodku nie będzie poruszone” — Prawdziwy Kościół, którego wiara nie opierała się na nieświadomości i ślepej wierze, lecz na Słowie Bożym. "Aby zostały te, które się nie chwieją", Żyd.12:27.

„Z poranku” — Na świtaniu (7-go tysiąclecia od Adama), gdy Kościół przejdzie przez doświadczenia nocy (ucisku z ostatnich wybranych), w którą (to noc ucisku) nikt (z wybrańców Ciała Chrystusowego) nie będzie mógł pracować (gdyż tacy zostaną z ogółu usunięci i zastąpieni przez owce podobne do kozłów), zostanie wprowadzony do chwały. Poranek Kościoła ma poprzedzić poranek Tysiąclecia.

Epifania i Bazylea:

„Bóg jest w pośrodku jego” — przez swego Ducha, Słowo i Opatrzności. (TP 1985, s. 87)

„poratuje go Bóg zaraz z poranku” — M.St. dozna ratunku rychło, czyli, że opuści świat na jakiś czas przed zakończeniem się czasu ucisku. (TP 1962, s. 63)

Księga Psalmów 46:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Wydał głos” — "Głos archanielski", 1 Tes.4:16.

„Rozpłynęła się ziemia” — Społeczny ustrój ulegnie wielkiej przemianie. System wyzysku i błędu upadnie.

Epifania i Bazylea:

„a zatrzęsły się królestwa” — trzęsienie ziemi przedstawia wielki i niszczący ucisk, któremu poddani będą niewierni i fałszywi chrześcijanie pod koniec Wieku. (TP 1960, s. 39)

Księga Psalmów 46:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Uśmierza wojny” — Podbije wszystkie stany i wprowadzi zasady sprawiedliwości podczas Tysiąclecia.

„Ogniem” — W czasie wielkiego ucisku.

Epifania i Bazylea:

„wozy” — Wozy w symbolach Biblii są obrazem na organizację. (TP 1972, s. 14)

Księga Psalmów 46:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Uspokójcie się” — "Za ogniem był głos cichy i wolny", 1 Król.19:12. Odstąpcie narody od poprzednich dróg swoich. Poselstwo Boże uspokoi wadzącą się w wrzawie i niepokoju ludzkość przy końcu czasu ucisku.

„Wiedzcie” — Poznajcie moc Bożą.

„Będę wywyższony na ziemi” — W nowym ustroju społecznym.

Epifania i Bazylea:

„będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi” — po czasie ucisku rodzaj ludzki będzie tak upokorzony przez niepowodzenia w realizacji stworzonych przez człowieka planów dotyczących wprowadzenia rozbrojenia, pokoju i bezpieczeństwa - m.in. takich, jakimi zajmuje się Organizacja Narodów Zjednoczonych - że będzie gotów usłuchać głosu Bożego, aby Go poznać i słuchać Jego Syna. (TP 1988, s. 62)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 46

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.