Księga Psalmów 144

Księga Psalmów, rozdział 144 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 144 — Biblia Gdańska

1 Pieśń Dawidowa. Błogosławiony Pan, skała moja, który ćwiczy ręce moje do bitwy, a palce moje do wojny.

2 Miłosierdziem mojem, i twierdzą moją, ucieczką moją, wybawicielem moim, i tarczą moją on mi jest, przetoż w nim ufam; onci podbija pod mię lud mój.

3 Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

4 Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

5 Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

6 Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

7 Ściągnij rękę swą z wysokości; wybaw mię, a wyrwij mię z wód wielkich, z ręki cudzoziemców.

8 Których usta kłamstwo mówią, a prawica ich, prawica omylna.

9 Boże! pieśń nową tobie zaśpiewam; na lutni, i na instrumencie o dziesięciu stronach śpiewać ci będę.

10 Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.

11 Wybawże mię, a wyrwij mię z ręki cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a prawica ich prawica omylna;

12 Aby synowie nasi byli jako szczepy rosnące w młodości swojej, a córki nasze, jako kamienie węgielne, wyciosane w budynku kościelnym.

13 Szpiżarnie nasze pełne niech wydawają wszelakie potrzeby; trzody nasze niech rodzą tysiące, niech rodzą dziesięć tysięcy w oborach naszych.

14 Woły nasze niech będą tłuste; niech nie będzie wtargnienia, ani zajęcia, ani narzekania po ulicach naszych.

15 Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest Pan.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 144

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 144:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Palce moje do wojny” — Bywa i pokój sromotny, lecz powinniśmy baczyć, by nigdy nie rozpoczynać walki bez upewnienia się, że występujemy w sprawie Bożej. Ani nie powinniśmy zapominać, że "broń żołnierstwa naszego nie jest cielesna", 2 Kor.10:4.

Epifania i Bazylea:

„Błogosławiony Pan, skała, który ćwiczy ręce moje do bitwy, a palce moje do wojny” — Lud Boży, jako pozafiguralny Izrael, jest zaangażowany w walkę defensywną, gdy grzech, błąd, samolubstwo i światowość atakują go, lecz również jest wezwany przez Boga do prowadzenia walki ofensywnej przeciwko tym nieprzyjaciołom, w sposób ogólny i we wszystkich jego szczegółach. Bóg kieruje nim w tych walkach. (TP 1958, s. 96)

Księga Psalmów 144:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Nakłoń niebios” — Duchowa faza Królestwa.

Księga Psalmów 144:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Zabłyśnij błyskawicą” — Rozszerzenie się umiejętności.

Epifania i Bazylea:

„błyskawicą” — misją błyskawic jest objawienie spraw symbolicznych niebios i ziemi -- fałszywych religii i społeczeństwa. (TP 1934, s. 51)

Księga Psalmów 144:14

Epifania i Bazylea:

„Woły” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. Podobnie jak konie, tak też woły i osły jako zwierzęta pociągowe (nie woły składane na ofiary), zdają się być figurami na nauki, zasady i prawa, np. konstytucje lub czartery i regulaminy. (TP 1972, s. 14)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 144

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.