Księga Psalmów 130

Księga Psalmów, rozdział 130 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (8 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 130 — Biblia Gdańska

1 Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!

2 Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.

3 Panie! będzieszli nieprawości upatrywał, Panie! któż się zostoi?

4 Aleć u ciebie jest odpuszczenie, aby się ciebie bano.

5 Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.

6 Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.

7 Oczekujże, Izraelu! na Pana; albowiem u Pana jest miłosierdzie, a obfite u niego odkupienie.

8 Onci sam odkupi Izraela od wszystkich nieprawości jego.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 130

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 130:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Z głębokości” — Podczas wielkiego smutku, gdy zbliżamy się do Boga, On szczególnie wtedy przybliża się do nas. Czasami "bywamy porzuceni, ale nie giniemy" (2Kor.4:9). Wyrażenie to pokazuje, że chociaż Apostoł i jego towarzysze nie doznawali rozpaczy, nie czuli się porzuceni, to jednak czasami odczuwali smutek ducha. Ów smutek ducha, uczucie samotności i depresji, jest w pewnych okresach naturalny dla całego rodzaju ludzkiego znajdującego się w nieprzyjaznych warunkach panujących na świecie. Ciężar tego porzucenia do pewnego stopnia może być uzależniony od fizycznego stanu zdrowia. Ci, którzy są osłabieni lub odczuwają fizyczny ból, skłonni są odczuwać wszelki umysłowe kłopoty i dolegliwości. Chrześcijanin powinien wszystko to zwalczać, ponieważ wiemy, że nasze boleści i nieudolności pochodzą czasem nie od Pana, lecz z zewnątrz, On jedynie pozwala na nie ze względu na nasz rozwój, na naszą przyszłą pracę w Królestwie. Dlatego powinniśmy być odważni. Jeśli Pan dozwala, by spotykały nas kłopoty, to po to, abyśmy wyrabiali w sobie męstwo, cierpliwą wytrwałość, nie pozwalając kłopotom zniszczyć naszej wiary lub szczęścia, lub lojalności ducha względem Tego, Któremu przysięgliśmy posłuszeństwo. W spokoju ducha mamy zgadzać się na wszystko, cokolwiek nasz Ojciec nam ześle, mówiąc sobie "być może będzie to dla mnie dobra nauka. Może uczucie porzucenia, opuszczenia, pomoże mi bardziej współczuć innym". Prawdę rzekł poeta: W życiu każdego musi spaść trochę deszczu, Niektóre dni muszą być ciemne i posępne. Pilnujmy się więc nie pozwalając, aby uczucie załamania owładnęło nami, niszcząc w nas wiarę i siłę. Oczekujmy raczej wspomagającej łaski Pańskiej, przyjmujmy Jego drogocenne obietnice i wznośmy się ponad trudności, odważnie dążąc naprzód.

Źródła: MANNA - PRZEZWYCIĘŻANIE SAMOTNOŚCI I ZWĄTPIENIA:

Epifania i Bazylea:

Osamotnienie może być zdefiniowane jako "stan smutku wypływający z braku towarzystwa i odosobnienia od innych ludzi", a zwątpienie jako "stan, w którym jednostka utraciwszy odwagę jest bardzo zniechęcona". Te niepożądane cechy można przezwyciężyć bojując on dobry bój wiary (1Tym.6:12), wykorzystując nauki Biblii i przykłady innych chrześcijan, przybliżając się do Boga i Chrystusa, oraz społeczności z Nimi i (jeśli to możliwe) z innymi wierzącymi, angażując się szczerze w służbę przyjemną Bogu. (MANNA - PRZEZWYCIĘŻANIE SAMOTNOŚCI I ZWĄTPIENIA:)

Źródła: MANNA - PRZEZWYCIĘŻANIE SAMOTNOŚCI I ZWĄTPIENIA:

Księga Psalmów 130:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Upatrywał nieprawość” — Przypisywał je nam.

Księga Psalmów 130:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpuszczenie” — Jeden z największych zarysów Boskiego charakteru.

„Aby się Ciebie bano” — Miłowano Go, czczono. Miłość doskonała do Boga odrzuca precz bojaźń do Niego.

Epifania i Bazylea:

„aby się ciebie bano” — aby mogli (ci którzy pokutują), nauczyć się Go czcić. (TP 1958, s. 95)

Księga Psalmów 130:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Oczekuję na Pana” — "Ufaj w Nim, a On wszystko uczyni", Psalm 37:5.

Księga Psalmów 130:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Pilniej niż straż” — Którzy wyczekują z punktu zapatrywania narodowego lub socjalistycznego, albo innych ludzkich idei i nadziei.

„Do poranku” — Tysiąclecia.

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 130

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.