Księga Psalmów 133

Księga Psalmów, rozdział 133 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (3 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 133 — Biblia Gdańska

1 Pieśń stopni Dawidowa. Oto jako rzecz dobra, i jako wdzięczna, gdy bracia zgodnie mieszkają.

2 Jest jako olejek najwyborniejszy wylany na głowę, ściekający na brodę, na brodę Aaronową, ściekający aż i na podołek szat jego.

3 Jako rosa Hermon, która zstępuje na góry Syońskie; albowiem tam daje Pan błogosławieństwo i żywot aż na wieki.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 133

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 133:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Zgodnie mieszkają” — => Ktokolwiek posiada ducha Chrystusowego, musi być w zgodzie ze współczłonkami Ciała Jego.

Źródła: MANNA - 13 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

„Oto” — => powiedziane dla nacisku. (TP 1947, s. 2)

„jako rzecz dobra” — => pożyteczna, korzystna i budująca. (TP 1947, s. 2)

„i jako wdzięczna” — => pocieszająca. (TP 1947, s. 2)

„gdy bracia” — => M.St., jako część pozafigury pomazania Aaronowego, (co dowodzi wiersz 2). (TP 1947, s. 2) odnosi do braci w „kościele, który jest ciałem Chrystusowym”. (TP 1994, s. 73)

„zgodnie” — => w siedmiorakiej jedności wiernych. (TP 1947, s. 2) 1/ jedność ciała; (TP 1947, s. 2) 2/ jeden duch; (TP 1947, s. 2) 3/ jedna nadzieja; (TP 1947, s. 2) 4/ jeden Pan (TP 1947, s. 2) 5/ jedna wiara; (TP 1947, s. 2) 6/ jeden chrzest; (TP 1947, s. 2) 7/ jeden Ojciec-Bóg Ojcem wszystkich członków. (TP 1947, s. 2)

„mieszkają” — => żyją. (TP 1947, s. 2) Proroctwo (Ps.133:1-3) pokazuje Ducha (w.1) jako dobre i przyjemne usposobienie świętych w jedności Ducha w związkach pokoju (Efez.4:3). W w.2 mowa o jego udzielaniu zobrazowanym w pomazywaniu Aarona. W.3 pokazuje go jako rosę Hermonu zstępującą na góry Syonu, ponieważ łagodzi on żar pokus i rodzi błogosławieństwa, które udzielają wiecznego życia, tj. charakter podobny do charakteru Boga – Boskiego usposobienia. (E1.516)

Źródła: MANNA - 13 WRZEŚNIA

Księga Psalmów 133:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Jest jako olejek” — Symbol ducha świętego. "Ale to pomazanie, któreście wy wzięli", 1 Jana 2:27.

„Na głowę” — Na Chrystusa Pana po chrzcie w Jordanie. "Olejkiem wesela nad uczestników Twoich", Psalm 45:8.

„Ściekający” — Od chrztu Chrystusa do ostatniego członka Ciała Chrystusowego.

„Na Aarona” — Typ na Chrystusa, Głowę i Ciało.

„Na podołek” — To pokazuje, że wszyscy członkowie tegoż Ciała mają być uczestnikami tego samego pomazania.

Źródła: zob. też Echa Pielgrzyma str. 349

Epifania i Bazylea:

„Jest jako” — częściowa pozafigura. (TP 1947, s. 2)

„olejek najwyborniejszy” — święta mieszanina z oliwy, wygniatanej z oliwek i drogocennych wonnych korzeni. (TP 1947, s. 2) symbol Ducha Bożego. (TP 1928, s. 41)

„wylany na głowę” — figura łask ducha. (TP 1947, s. 2)

„ściekający” — w wielkiej ilości. (TP 1947, s. 2)

„na brodę” — figura prawd duchowych danych pozafigurze jako część swego pomazania. (TP 1947, s. 2)

„Aaronową” — figura Głowy i Ciała. (TP 1947, s. 2) Arcykapłan Świata był pomazany przy Jordanie R.P. 29 i przedstawiony w Jezusie, Głowie, a członkowie Ciała weszli do tego pomazania z Nim 3 i 1/2 lat później, R.P. 33, a inni wstępowali potem. (TP 1973, s. 84)

„ściekający” — figura lepszego pomazania jakie spływa na członków gwiezdnych, jako na pozafiguralnych siedem kręgów szyjnych tego ciała. (TP 1947, s. 2)

„aż i na podołek” — literalnie, do otworu. (TP 1947, s. 2)

„szat jego” — dosięgnął wszystkich pozafiguralnych dwunastu pokoleń, jako pozafigura dwanaście kręgów grzbietowych tego Ciała, w jego siedmiu okresach, jako dolny symboliczny kręgosłup tego Ciała, składający się z pięciu symbolicznych kręgów lędźwiowych, jednej symbolicznej kości krzyżowej i jednej symbolicznej kości ogonowej, stanowiącej zakończenie kręgosłupa, na jego symboliczną prawą nogę, jako obowiązkową i bezinteresowną miłość względem Boga i Chrystusa, i na jego symboliczną lewą nogę, obowiązkową i bezinteresowną miłość do braci, ludzkości i nieprzyjaciół, i ściekający aż do członków stóp tego Ciała. (TP 1947, s. 2) Proroctwo (Ps.133:1-3) pokazuje Ducha (w.1) jako dobre i przyjemne usposobienie świętych w jedności Ducha w związkach pokoju (Efez.4:3). W w.2 mowa o jego udzielaniu zobrazowanym w pomazywaniu Aarona. W.3 pokazuje go jako rosę Hermonu zstępującą na góry Syonu, ponieważ łagodzi on żar pokus i rodzi błogosławieństwa, które udzielają wiecznego życia, tj. charakter podobny do charakteru Boga – Boskiego usposobienia. (E1.516)

Księga Psalmów 133:3

Epifania i Bazylea:

„Jako” — częściowa pozafigura. (TP 1947, s. 2)

„rosa” — odświeżenia, ożywienia i urodzaju, posłane im do przeciwdziałania w trudnych próbach. (TP 1947, s. 2) W symbolach biblijnych rosa przedstawia: 1/ Prawdę; 2/ Opatrzność. (TP 1958, s. 123) W tym tekście przedstawia Prawdę. (TP 1958, s. 123)

„Hermon” — znaczy wzniosły - symbol Jezusa. (TP 1947, s. 2)

„która zstępuje” — którą Jezus zssyła. (TP 1947, s. 2)

„na góry Syjońskie” — Moryja, okolica świątyni, figura na pracę Kapłaństwa i Ofel, okolica pałaców Dawida i Salomona, figura pracy Królestwa. (TP 1947, s. 2)

„albowiem tam” — w klasie kapłańskiej i królewskiej. (TP 1947, s. 2)

„daje Pan błogosławieństwo” — na jakie zarządził dla Kościoła i świata. (TP 1947, s. 2) Proroctwo (Ps.133:1-3) pokazuje Ducha (w.1) jako dobre i przyjemne usposobienie świętych w jedności Ducha w związkach pokoju (Efez.4:3). W w.2 mowa o jego udzielaniu zobrazowanym w pomazywaniu Aarona. W.3 pokazuje go jako rosę Hermonu zstępującą na góry Syonu, ponieważ łagodzi on żar pokus i rodzi błogosławieństwa, które udzielają wiecznego życia, tj. charakter podobny do charakteru Boga – Boskiego usposobienia. (E1.516)

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 133

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

• Tylko namaszczeni są upoważnieni do głoszenia — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 2
• Namaszczenie Kościoła — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 1
• Studium biblijne: „Jahwe jest moim Pasterzem” — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 2
• Sztandar Biblijny nr 19 (1986) — ww. 1, 2, 3
• Sztandar Biblijny nr 269 (2016) — w. 1
• Sztandar Biblijny nr 99 (1996) — w. 2
• Sztandar Biblijny nr 150 (2000) — w. 1
• Sztandar Biblijny nr 191 (2004) — w. 1
• 27 marca — Niebiańska Manna, w. 1
• 8 maja — Niebiańska Manna, w. 3
• 13 września — Niebiańska Manna, w. 1
• Pomoc — Niebiańska Manna, w. 1
• Oto jako rzecz dobra — Pieśni Brzasku, w. 1

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

• Ps. 1
• Ps. 2
• Ps. 3
• Ps. 4
• Ps. 5
• Ps. 6
• Ps. 7
• Ps. 8
• Ps. 9
• Ps. 10
• Ps. 11
• Ps. 12
• Ps. 13
• Ps. 14
• Ps. 15
• Ps. 16
• Ps. 17
• Ps. 18
• Ps. 19
• Ps. 20
• Ps. 21
• Ps. 22
• Ps. 23
• Ps. 24
• Ps. 25
• Ps. 26
• Ps. 27
• Ps. 28
• Ps. 29
• Ps. 30
• Ps. 31
• Ps. 32
• Ps. 33
• Ps. 34
• Ps. 35
• Ps. 36
• Ps. 37
• Ps. 38
• Ps. 39
• Ps. 40
• Ps. 41
• Ps. 42
• Ps. 43
• Ps. 44
• Ps. 45
• Ps. 46
• Ps. 47
• Ps. 48
• Ps. 49
• Ps. 50
• Ps. 51
• Ps. 52
• Ps. 53
• Ps. 54
• Ps. 55
• Ps. 56
• Ps. 57
• Ps. 58
• Ps. 59
• Ps. 60
• Ps. 61
• Ps. 62
• Ps. 63
• Ps. 64
• Ps. 65
• Ps. 66
• Ps. 67
• Ps. 68
• Ps. 69
• Ps. 70
• Ps. 71
• Ps. 72
• Ps. 73
• Ps. 74
• Ps. 75
• Ps. 76
• Ps. 77
• Ps. 78
• Ps. 79
• Ps. 80
• Ps. 81
• Ps. 82
• Ps. 83
• Ps. 84
• Ps. 85
• Ps. 86
• Ps. 87
• Ps. 88
• Ps. 89
• Ps. 90
• Ps. 91
• Ps. 92
• Ps. 93
• Ps. 94
• Ps. 95
• Ps. 96
• Ps. 97
• Ps. 98
• Ps. 99
• Ps. 100
• Ps. 101
• Ps. 102
• Ps. 103
• Ps. 104
• Ps. 105
• Ps. 106
• Ps. 107
• Ps. 108
• Ps. 109
• Ps. 110
• Ps. 111
• Ps. 112
• Ps. 113
• Ps. 114
• Ps. 115
• Ps. 116
• Ps. 117
• Ps. 118
• Ps. 119
• Ps. 120
• Ps. 121
• Ps. 122
• Ps. 123
• Ps. 124
• Ps. 125
• Ps. 126
• Ps. 127
• Ps. 128
• Ps. 129
• Ps. 130
• Ps. 131
• Ps. 132
• Ps. 133
• Ps. 134
• Ps. 135
• Ps. 136
• Ps. 137
• Ps. 138
• Ps. 139
• Ps. 140
• Ps. 141
• Ps. 142
• Ps. 143
• Ps. 144
• Ps. 145
• Ps. 146
• Ps. 147
• Ps. 148
• Ps. 149
• Ps. 150

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.