Księga Psalmów 110

Księga Psalmów, rozdział 110 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (7 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Psalmów 110 — Biblia Gdańska

1 Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.

2 Laskę mocy twojej pośle Pan z Syonu, mówiąc: Panuj w pośród nieprzyjaciół twoich.

3 Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego, w ozdobie świętobliwości, a rozrodzi się płód twój z żywota jako rosa na świtaniu.

4 Przysiągł Pan, a nie będzie tego żałował, mówiąc: Tyś jest kapłanem na wieki według porządku Melchisedechowego.

5 Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego.

6 Będzie sądził narody, i wszystko napełni trupami; potłucze głowę nad wielą ziem panującą.

7 Z strumienia na drodze pić będzie; przetoż wywyższy głowę.

Komentarz do rozdziału: Księga Psalmów 110

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Psalmów 110:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł Pan” — Bóg Jehowa.

„Panu memu” — "Adon", Jezusowi.

„Po prawicy mojej” — "Na prawicy wszechmocy Bożej", Mat.26:64.

Epifania i Bazylea:

Ps.110:1 dowodzi, że Jezus nie jest Jehową: „Rzekł Pan [w hebrajskim Jehowa] Panu [w hebrajskim adon, nie Jehowa] memu [Dawida]: Siądź po prawicy mojej dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich”. Są oni tutaj wyraźnie od siebie odróżnieni. Dokładnie widać, że nasz Pan nie jest Jehową. - E1. 479

„Siądź po prawicy mojej” — siedzieć po prawicy Bożej znaczy być w najwyższej łasce u Boga i być współwładcą z Bogiem. (TP 1933, s. 68) To jednak nie stanowi materialnego tronu, ani nie ogranicza Jezusa, jako istotę Boską, do jednej sfery. Raczej fakt, że jest po prawicy Ojca pokazuje Jego najwyższy autorytet i panowanie pod zwierzchnictwem Ojca, bez względu na to, gdzie ono jest sprawowane. (TP 1980, s. 52)

„dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich” — oznacza to koniec 1000-lecia; gdyż uczynić z Jego nieprzyjaciół podnóżek Jemu, znaczy zniweczyć ich. (TP 1933, s. 68)

Źródła: TP 33'68; 80'52;

Księga Psalmów 110:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Laską mocy twojej” — Berło, władza.

„Pośle z Syonu” — Niebiańskiej fazy Królestwa.

„Panuj” — To jednak jeszcze się nie wypełniło (i należy do niedalekiej przyszłości).

„Wpośród nieprzyjaciół” — Którzy aż dotąd usiłują powstrzymać w swoich rękach Królestwo przemocą, zadając gwałt członkom Ciała Chrystusowego (którzy z imienia na ziemi nie są nikomu znani).

Księga Psalmów 110:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Lud Twój” — Najpierw Żydzi uznają Chrystusa, a następnie ci, co przyjdą do społeczności z Bogiem w Tysiącleciu.

„Będzie dobrowolny” — To nie odnosi się do Kościoła Bożego, bo on był posłuszny Bogu.

„W dzień” — Tysiąclecia.

„Zwycięstwa Twego” — Gdy szatan zostanie obezwładniony. "Żeś wziął moc Swoją wielką i ująłeś Królestwo", Obj.11:17.

„Jako rosa na świtaniu” — Która każdego poranku jest świeża i jak słońce zachowuje swoją świeżość, siłę i energię.

„Płód twój” — Siła i moc w odrodzeniu.

„Z żywota” — Objawiona siła w pierwotnym stworzeniu.

Epifania i Bazylea:

„Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego” — Od jesieni 1954 roku istnieje sposobność poświęcenia, dla osób pokutujących i wierzących w Obozie Epifanicznym, lecz ze zmienionym celem. Sposobność ta będzie dalej otwarta, aż do rozpoczęcia Restytucji -- a nawet później, ze zmienionym celem dla klasy restytucyjnej w Obozie 1000-letnim. (TP 1960, s. 10) tak w Tysiącleciu jak i w Wieku Ewangelii poświęcenie będzie sprawą dobrowolną i wszyscy, którzy kiedykolwiek otrzymają życie wieczne na jakimkolwiek poziomie, będą musieli się najpierw poświęcić. (TP 1967, s. 93)

„rosa” — W symbolach biblijnych rosa przedstawia: (TP 1958, s. 123) 1/ Prawdę; (TP 1958, s. 123) 2/ Opatrzność. (TP 1958, s. 123) W tym tekście przedstawia Prawdę. (TP 1958, s. 123)

Księga Psalmów 110:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Przysiągł Pan” — Bóg Jehowa.

„Tyś jest” — Chrystus.

„Kapłanem” — Pośrednikiem, którego zadaniem jest przyprowadzić rodzaj ludzki do doskonałości i harmonii z Bogiem.

„Melchizedekowego” — Kapłan na tronie, który wyobrażał Chrystusa w chwale z mocą udzielania błogosławieństw.

Księga Psalmów 110:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Pan” — "Adonai" - Jezus.

„Po prawicy twojej” — Zajmujący główne stanowisko u Boga Jehowy. Moc Jehowy sporządzi zwycięstwo dla Chrystusa w ciągu Tysiąclecia.

„Dzień gniewu” — Dzień pomsty, czas ucisku.

Epifania i Bazylea:

„potrze” — zdruzgoce, zgniecie. (TP 1955)

Księga Psalmów 110:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Będzie rządził” — Mieczem Prawdy.

„Potłucze głowę” — Władz możnych starego świata, społecznych i kościelnych.

Księga Psalmów 110:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ze strumienia pić będzie” — Mądrość zdobyta przez doświadczenie. "A choć był Synem Bożym, wszakże z tego co wycierpiał, nauczył się posłuszeństwa", Żyd.5:8. "Czyż nie mam wypić kielicha, który mi dał Ojciec", Jan 18:1.

„Przetoż” — Dlatego, że Jezus to czynił, jest i naszym przywilejem to czynić.

„Wywyższę głowę” — Będąc wywyższony Jezus, Jego naśladowcy również będą wywyższeni (jako członkowie rodziny Bożej na różnych szczeblach duchowego życia w odpowiednim dla nich czasie).

Źródła: MANNA - 28 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 28 GRUDNIA

Literatura o rozdziale Księga Psalmów 110

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Psalmów

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.