G4383 — πρόσωπον (prosōpon)

Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego πρόσωπον (prosōpon) — numer Stronga G4383 — występuje w Nowym Testamencie 78 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „oblicze”, „oblicza”, „obliczem”, „obliczu”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:

the face
the front of the human head
countenance, look
the face so far forth as it is the organ of sight, and by it various movements and changes) the index of the inward thoughts and feelings
the appearance one presents by his wealth or property, his rank or low condition
outward circumstances, external condition
used in expressions which denote to regard the person in one's judgment and treatment of men
the outward appearance of inanimate things

Definicja Stronga (ang.)

From G4314 and ὤψ ōps (the visage ; from G3700); the front (as being towards view), that is, the countenance, aspect, appearance, surface ; by implication presence, person: - (outward) appearance, X before, countenance, face, fashion, (men's) person, presence.

Jak polska interlinia oddaje G4383

„oblicze” — 33 wystąpienia
„oblicza” — 22 wystąpienia
„obliczem” — 11 wystąpień
„obliczu” — 7 wystąpień
„twarz” — 2 wystąpienia
„twarzy” — 2 wystąpienia
„według) oblicza” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G4383

Ewangelia Mateusza 6:16 — A gdy pościcie, nie bądźcież smętnej twarzy, jako obłudnicy; szpecą bowiem twarzy swoje, aby byli widziani od ludzi, że poszczą; zaprawdę powiadam wam, odbierają zapłatę swoję.
Ewangelia Mateusza 6:17 — Ale ty, gdy pościsz, namaż głowę twoję, i umyj twarz twoję,
Ewangelia Mateusza 11:10 — Boć ten jest, o którym napisano: Oto ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.
Ewangelia Mateusza 16:3 — A rano: Dziś będzie niepogoda; albowiem się niebo pochmurne czerwieni. Obłudnicy! postawę nieba rozsądzić umiecie, a znamion tych czasów nie możecie.
Ewangelia Mateusza 17:2 — I przemieniony jest przed nimi, a rozjaśniło się oblicze jego jako słońce, a szaty jego stały się białe jako światłość.
Ewangelia Mateusza 17:6 — To usłyszawszy uczniowie, upadli na twarz swoję i bali się bardzo.
Ewangelia Mateusza 18:10 — Patrzajcież, abyście nie gardzili żadnym z tych maluczkich; albowiem wam powiadam, iż Aniołowie ich w niebiesiech zawsze patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w niebiesiech.
Ewangelia Mateusza 22:16 — I posłali do niego ucznie swoje z Herodyjany, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką.
Ewangelia Mateusza 26:39 — A postąpiwszy trochę, padł na oblicze swoje, modląc się i mówiąc: Ojcze mój, jeźli można, niech mię ten kielich minie; a wszakże nie jako ja chcę, ale jako ty.
Ewangelia Mateusza 26:67 — Tedy plwali na oblicze jego, i pięściami go bili, a drudzy go policzkowali,
Ewangelia Marka 1:2 — Jako napisano w prorokach: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.
Ewangelia Marka 12:14 — A tak oni przyszedłszy rzekli mu: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką, ale w prawdzie drogi Bożej uczysz; godziż się dać czynsz cesarzowi, czyli nie? Mamyż go dać, czyli nie dać?
Ewangelia Marka 14:65 — I poczęli niektórzy nań plwać, i zakrywać oblicze jego, i bić weń pięściami i mówić mu: Prorokuj! A słudzy policzkowali go.
Ewangelia Łukasza 1:76 — A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego,
Ewangelia Łukasza 2:31 — Któreś zgotował przed obliczem wszystkich ludzi;
Ewangelia Łukasza 5:12 — I stało się, gdy był w niektórem mieście, że oto był tam mąż pełen trądu, który ujrzawszy Jezusa, padł na twarz, i prosił go, mówiąc: Panie! jeźli chcesz, możesz mię oczyścić.
Ewangelia Łukasza 7:27 — Tenci bowiem jest, o którym napisano: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.
Ewangelia Łukasza 9:29 — A gdy się modlił, stał się inakszy kształt oblicza jego, i szaty jego stały się białe i świetne.
Ewangelia Łukasza 9:51 — I stało się, gdy się wypełniły dni, aby był wzięty w górę, że się on na to udał, aby szedł do Jeruzalemu.
Ewangelia Łukasza 9:52 — Tedy posłał posły przed sobą; którzy weszli do miasteczka Samarytańskiego, aby mu nagotowali gospodę.
Ewangelia Łukasza 9:53 — Lecz oni go nie przyjęli, przeto że oblicze jego obrócone było do Jeruzalemu.
Ewangelia Łukasza 10:1 — A potem naznaczył Pan i drugich siedmdziesiąt, i rozesłał je po dwóch przed obliczem swojem do każdego miasta i miejsca, do którego przyjść miał.
Ewangelia Łukasza 12:56 — Obłudnicy! postawę nieba i ziemi rozeznawać umiecie, a tego czasu jakoż nie poznawacie?
Ewangelia Łukasza 17:16 — I padł na oblicze swoje u nóg jego, dziękując mu; a ten był Samarytanin.
Ewangelia Łukasza 20:21 — I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, ani przyjmujesz osób; ale drogi Bożej w prawdzie uczysz.
Ewangelia Łukasza 21:35 — Albowiem jako sidło przypadnie na wszystkie, którzy mieszkają na obliczu wszystkiej ziemi.
Ewangelia Łukasza 22:64 — A zakrywszy go, bili twarz jego i pytali go, mówiąc: Prorokuj, kto jest, co cię uderzył.
Ewangelia Łukasza 24:5 — A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?
Dzieje Apostolskie 2:28 — Oznajmiłeś mi drogi żywota, a napełnisz mię radością przed obliczem twojem.
Dzieje Apostolskie 3:13 — Bóg Abrahama i Izaaka i Jakóba, Bóg ojców naszych, uwielbił Jezusa, Syna swego, któregoście wy wydali i zaparliście się go przed twarzą Piłatową, który go sądził być godnym wypuszczenia.
Dzieje Apostolskie 3:19 — Przetoż pokutujcie, a nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze.
Dzieje Apostolskie 5:41 — A tak oni szli od obliczności onej rady, radując się, iż się stali godnymi odnosić zelżywość dla imienia Jezusowego.
Dzieje Apostolskie 6:15 — A patrząc na niego pilnie oni wszyscy, którzy siedzieli w radzie, widzieli oblicze jego jako oblicze anielskie.
Dzieje Apostolskie 7:45 — Który wziąwszy ojcowie nasi, wnieśli z Jozuem tam, gdzie była osiadłość poganów, których Bóg wygnał od obliczności ojców naszych, aż do dni Dawidowych;
Dzieje Apostolskie 13:24 — Przed którego przyjściem kazał Jan chrzest pokuty wszystkiemu ludowi Izraelskiemu.
Dzieje Apostolskie 17:26 — I uczynił z jednej krwi wszystek naród ludzki, aby mieszkał po wszystkiem obliczu ziemi, zamierzywszy przedtem rozrządzone czasy i zamierzone granice mieszkania ich;
Dzieje Apostolskie 20:25 — A teraz oto ja wiem, że już więcej nie oglądacie oblicza mojego wy wszyscy, między którymim chodził, każąc królestwo Boże.
Dzieje Apostolskie 20:38 — Smucąc się bardzo, najwięcej tych słów, które im rzekł, że już więcej nie mieli oglądać oblicza jego. I prowadzili go do okrętu.
Dzieje Apostolskie 25:16 — Którymem odpowiedział, że tego nie mają w zwyczaju Rzymianie, aby którego człowieka mieli wydać na stracenie, ażby pierwej oskarżony miał przed sobą te, co nań skarżą, i dano by mu plac do odpowiedzi na to, w czem go obwiniają.
1 List do Koryntian 13:12 — Albowiem teraz widzimy przez zwierciadło i niby w zagadce; ale na on czas twarzą w twarz; teraz poznaję po części, ale na on czas poznam, jakom i poznany jest.
1 List do Koryntian 14:25 — A tak skrytości serca tego bywają objawione, a on upadłszy na oblicze, pokłonili się Bogu, wyznawając, że Bóg jest prawdziwie w was.
2 List do Koryntian 1:11 — Zwłaszcza gdy się też i wy pomożecie modlić za nami, aby za ten dar, który przez wiele osób nam jest pokazany, były też od wielu osób dzięki czynione za nas.
2 List do Koryntian 2:10 — A komu wy co odpuszczacie, temu i ja; gdyż i ja, jeźlim co odpuścił temu, komum odpuścił, uczyniłem to dla was przed oblicznością Chrystusową, aby was szatan nie podszedł.
2 List do Koryntian 3:7 — Bo jeźlić posługiwanie śmierci literami wyrażone na tablicach kamiennych było chwalebne, tak iż synowie Izraelscy nie mogli śmiele patrzeć na oblicze Mojżeszowe dla chwały oblicza jego, która miała być skażona:
2 List do Koryntian 3:13 — A nie jesteśmy jako Mojżesz, który kładł zasłonę na oblicze swoje, aby synowie Izraelscy śmiele nie patrzyli na koniec onego, co zniszczeć miało.
2 List do Koryntian 3:18 — Lecz my wszyscy, którzy odkrytem obliczem na chwałę Pańską, jako w zwierciadle patrzymy, w toż wyobrażenie przemienieni bywamy z chwały w chwałę, jako od Ducha Pańskiego.
2 List do Koryntian 4:6 — Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.
2 List do Koryntian 5:12 — Albowiem nie samych siebie wam znowu zalecamy, ale wam dajemy przyczynę, abyście się chlubili nami i żebyście mieli co mówić przeciwko tym, którzy się chlubią z powierzchownych rzeczy, a nie z serca.
2 List do Koryntian 8:24 — Przetoż oświadczenie miłości waszej i chluby naszej z was pokażcie przeciwko nim przed oblicznością zborów.
2 List do Koryntian 10:1 — Ja też Paweł sam was proszę przez cichość i dobrotliwość Chrystusową, który gdym jest wam przytomny, jestem pokorny między wami; lecz gdym nie jest przytomny, jestem śmiały przeciwko wam.

Pokazano 50 z 78 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G4383 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.