1 List do Koryntian 13

1 List do Koryntian, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Koryntian 13 — Biblia Gdańska

1 Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, stałem się jako miedź brząkająca, albo cymbał brzmiący.

2 I choćbym miał proroctwo i wiedziałbym wszystkie tajemnice, i wszelką umiejętność, i choćbym miał wszystkę wiarę, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, nicem nie jest.

3 I choćbym wynałożył na żywność ubogich wszystkę majętność moję, i choćbym wydał ciało moje, abym był spalony, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże.

4 Miłość jest długo cierpliwa, dobrotliwa jest; miłość nie zajrzy, miłość nie jest rozpustna, nie nadyma się;

5 Nie czyni nic nieprzystojnego, nie szuka swoich rzeczy, nie jest porywcza do gniewu, nie myśli złego;

6 Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy;

7 Wszystko okrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko cierpi.

8 Miłość nigdy nie ustaje; bo choć są proroctwa, te zniszczeją; choć języki, te ustaną; choć umiejętność, wniwecz się obróci.

9 Albowiem po części znamy i po części prorokujemy.

10 Ale gdy przyjdzie to, co jest doskonałego, tedy to, co jest po części, zniszczeje.

11 Pókim był dziecięciem, mówiłem jako dziecię, rozumiałem jako dziecię, rozmyślałem jako dziecię; lecz gdym się stał mężem, zaniechałem rzeczy dziecinnych.

12 Albowiem teraz widzimy przez zwierciadło i niby w zagadce; ale na on czas twarzą w twarz; teraz poznaję po części, ale na on czas poznam, jakom i poznany jest.

13 A teraz zostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy rzeczy; lecz z nich największa jest miłość.

Komentarz do rozdziału: 1 List do Koryntian 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Koryntian 13:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłości” — Greckie słowo "agape" znaczy bezinteresowną miłość. Jest to podobieństwo Boże w sercu, myśli i uczynku.

„Cymbał brzmiący” — Dary ducha nie zastąpiły owoców ducha świętego.

1 List do Koryntian 13:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Miał dar” — Wielu w pierwotnym Kościele chociaż posiadało dary ducha, to jednak im brakowało pieczęci i świadectwa ducha.

„Niczym” — Jedynie zerem, ale nie człowiekiem Nowego Stworzenia.

1 List do Koryntian 13:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłości” — Która by kontrolowała pobudkę.

Źródła: MANNA - 15 LIPCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 15 LIPCA

1 List do Koryntian 13:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Cierpliwa” — "Uważajcie jakim był Ten, który podejmował od grzeszników przeciwko sobie sprzeciwianie, abyście osłabiwszy w umysłach waszych nie ustawali", Żyd.12:3.

„Dobrotliwa” — Dla złych, "albowiem On dobrotliwy jest przeciw niewdzięcznym i złym", Łuk.6:35. "Przez ten świat przejdę tylko jeden raz; przeto jeżeli mogę uczynić cos dobrego lub wyrządzić jakąkolwiek dobroć człowiekowi, dajcie mi możność uczynic to teraz; nie pozwólcie mi zwlekać, lub zaniedbać, bo tą drogą już więcej przechodzić nie będę".

„Nie zajrzy” — Nie zazdrości drugim powodzenia; nie narusza niczyich praw ani sławy, lecz stare usposobienie w nas pobudza do zazdrości.

„Nie chełpi się” — Pokorny nie przechwala się; stara się zachować człowieka od głupstw i popełniania niedorzeczności, gdy się kto pnie na stanowisko, które później wykaże, że nie posiada do tego zdolności ani odpowiedniej kwalifikacji.

„Nadyma się” — Bo widzi tylko wady drugich, a ślepy na wady własne.

„Nie nadyma” — Nigdy nie stara się, by swoją świetnością zaćmić innych.

Źródła: MANNA - 26 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

„długo cierpliwa” — długo znosząca. (TP 1948, s. 2) nieskwapliwa. (TP 1983, s. 3,40)

„dobrotliwa jest” — nawet dla złoczyńcy. (TP 1966, s. 6) jest dobrotliwa nawet dla niewdzięcznych i niepobożnych, usiłując przykładem pokazać im lepszą drogę. (TP 1983, s. 3,40)

„Miłość nie zajrzy” — powodzenia drugich, nie stara się obniżyć ich zaszczytu ani nie przeszkadza im w nim; ona jest hojna. (TP 1966, s. 6) nie zazdrości, jest raczej zadowolona z powodzenia drugich. (TP 1983, s. 3,40)

„milość nie jest rozpustna” — [Miłość nie jest chełpliwa - poprawny przekład, np. dr Seweryna Kowalskiego]; ona się poniża; nie popisuje się chełpliwie. (TP 1966, s. 6)

„nie nadyma się” — jest pokorna; a zatem nigdy nie stara się obniżać okazałości drugich, aby sama błyszczała przez kontrast. (TP 1966, s. 6) w miłości nie ma pychy, upodobania do popisywania się i zarozumiałości, jest raczej pokorna i skromna. (TP 1983, s. 3,40)

Źródła: MANNA - 26 SIERPNIA

1 List do Koryntian 13:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Nic nieprzystojnego” — Nieumiarkowanego. Unika nadzwyczajnych wymagań, lub krańcowych sposobów. Pycha jest korzeniem, z któego wyrasta najwięcej rzeczy nieprzystojnych. Gburowate obchodzenie się jest własnością tych, któzy myślą o sobie, że są czymś więcej od innych intelektualnie lub finansowo.

„Nie szuka swego” — Greckie słowo "heautou", jak w wyrażeniu: "Nie od siebie mówić będzie". Tego, co do niej nie należy, raczej woli dodać, niż ująć czyjej sławy lub zaszczytu.

„Nie porywcza” — Dobrego usposobienia, temperamentu. Nie porywcza do gniewu, do zajątrzenia, nie przychodzi do pasji, w której okazuje się wrogie spojrzenie i słowa.

„Nie myśli złego” — Jest bez zdrady. Nie przyjmuje złych opowiadań, nie ma zawziętości, nie przyjmuje skarg na drugich, lecz jednak może powstrzymać swoją serdeczność do czyniących zło, a to dla ich własnego dobra. Posądzenia są jej obcymi.

Źródła: MANNA - 24 MAJA

Źródła: MANNA - 13 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

„Nie czyni nic nieprzystojnego” — nieprzyzwoitego, nieuprzejmego i nieumiarkowanego; nie ma krańcowych i samolubnych pragnień oraz unika krańcowych metod. (TP 1966, s. 6) niestosownego — ona jest konsekwentna w swym wyznaniu i działaniu. (TP 1983, s. 3)

„nie szuka swoich rzeczy” — [Diaglott; nie jest samolubna]; nie pożąda zaszczytów, bogactwa lub sławy drugich, ale ma przyjemność oglądać ich, gdy są błogosławieni i raczej doda do tych błogosławieństw, zamiast ująć z nich. (TP 1966, s. 6) nie jest w pogotowiu, by zabiegać tylko o własny interes, lecz raczej o interes i błogosławieństwo drugich. (TP 1983, s. 3)

„nie jest porywcza do gniewu” — nie oburzy się, nie rozwścieczę się, nie uniesie się w zapalczywości, gdzie okazuje się zło i gdzie są objęte słowa i uczucia. (TP 1966, s. 6) usiłuje we właściwy sposób tolerować słabości drugich. (TP 1983, s. 3)

„nie myśli złego” — ona nie tylko nie wynajduje i nie przedstawia sobie zła, ale jest tak usposobiona, że nie korzysta z żadnej wątpliwości, gdyż złe domysły są dla niej obce. (TP 1966, s. 6) nie podejrzewa zła i nie imputuje złych pobudek, jest ożywiona pragnieniem dostrzegania i popierania każdej dobrej intencji. (TP 1983, s. 3) jedynie na podstawie bezspornych dowodów może być przekonana o istnieniu zła. (TP 1984, s. 5)

Źródła: MANNA - 24 MAJA

Źródła: MANNA - 13 LUTEGO

1 List do Koryntian 13:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie raduje się” — Choćby to nawet miało przynieść pewne korzyści.

„Raduje się z prawdy” — W sprawiedliwości, unikając obrzydliwych wyrazów lub czynów, choćby to miało przynieść pewną szkodę w sprawach doczesnych.

Źródła: MANNA - 10 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

„nie raduje się z niesprawiedliwości” — nawet wtedy, gdy przynosi ona korzyść. (TP 1966, s. 6) nie ma przyjemności bądź to w słuchaniu, bądź w opowiadaniu złych wiadomości, ani w żadnym rodzaju zła. (TP 1983, s. 3)

„ale się raduje z prawdy” — ona będzie miała przyjemność w odkrywaniu i ogłaszaniu szlachetnych słów lub czynów, lecz nie będzie miała żadne] przyjemności w wyjawianiu niecnych słów lub czynów i będzie tego unikała. (TP 1966, s. 6) lecz zachwyca się Boską prawdą oraz jej owocowaniem w rozwinięciu świętości. (TP 1983, s. 3)

Źródła: MANNA - 10 LISTOPADA

1 List do Koryntian 13:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Okrywa” — Płaszczem sympatii.

„Wierzy” — Wszystkim, co mają dobrą intencję.

„Spodziewa się” — Nie zgadza się z myślą zupełnego zepsucia i nie łatwo się zniechęca.

„Cierpi” — Przebacza siedemdziesiąt razy po siedem.

Epifania i Bazylea:

„wszystko okrywa” — płaszczem życzliwości. (TP 1966, s. 6) odpowiednio toleruje słabości ciała. (TP 1983, s. 3)

„wszystkiemu wierzy” — nie jest usposobiona do zaprzeczania twierdzeniom dobrych zamiarów, ale raczej je przyjmuje. (TP 1966, s. 6) wierzy w przemagającą moc miłości w niesieniu pomocy słabym i błądzącym w boju z grzechem, błędem, samolubstwem i światowością. (TP 1983, s. 3)

„wszystkiego się spodziewa” — pragnąc i spodziewając się dobrych rzeczy, gdziekolwiek jest to możliwe. (TP 1966, s. 6)

„wszystko cierpi” — ochotnie znosi wszelkie warunki. (TP 1966, s. 6) znosi niezbędne nagany, próby wiary i cierpliwości w troskliwych wysiłkach budowania i wzmacniania słabych. (TP 1983, s. 3)

1 List do Koryntian 13:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Zniszczeją” — Będąc zastąpione przez edukację, wyćwiczenie w Prawdzie, w znajomości Pańskiej i w łasce ducha świętego. Nie będą więcej potrzebne Kościołowi do przedstawiania światu.

„Umiejętność” — Szczególnie natchniona.

„W niwecz” — Ustała ze śmiercią apostołów.

Epifania i Bazylea:

„Miłość” — bezinteresowna. (TP 1986, s. 6)

„te zniszczeją” — czyli przestaną istnieć. (TP 1983, s. 92) ...bo choć są proroctwa [nie miał oczywiście na myśli proroctw Biblii - które na pewno nie ustaną zanim się wszystkie nie wypełnią - chodziło mu raczej o szczególny "dar" mocy Bożej do publicznego wyjaśniania Prawdy, a także, drugorzędnie, do przepowiadania przyszłych wydarzeń - w.2; 1 Kor.12:10], te zniszczeją [przestaną być praktykowane jako jeden z "darów" Ducha; grecki czasownik katargeo tutaj użyty znaczy stać się całkowicie bezużytecznym, niepotrzebnym, skończyć się]; choć języki [szczególny "dar" mocy Bożej do mówienia obcymi językami - w.1; 1 Kor. 12:10], te ustaną; choć umiejętność [na pewno nie wszelka znajomość, lecz szczególny "dar" mocy Bożej do poznawania rzeczy - w. 2; 1 Kor. 12:8], wniwecz się obróci [katargeo użyte ponownie]". Ulotka Dar języków str. 6

Źródła: 83'92; 86'6;

1 List do Koryntian 13:9

Epifania i Bazylea:

„Albowiem po” — w oparciu o. (TP 1986, s. 6)

„części” — tylko część Biblii była wówczas dana. (TP 1986, s. 6)

„znamy i po części prorokujemy” — wierzący z początku wieku Ewangelii posiadali te dary, gdyż Biblia nie była jeszcze w pełni dana, tak więc »dary« miały uzupełniać to niekompletne objawienie. (TP 1986, s. 6)

Źródła: zob też Ulotka Dar języków str. 7

1 List do Koryntian 13:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Doskonałego” — Doskonałe duchowe ciało na podobieństwo uwielbionego Ciała Chrystusa.

„Tedy to” — Duch miłości, stan spłodzenia.

„Po części” — To, co było początkowo mniej lub więcej samolubne, obciążone różnymi przeszkodami ciała.

Epifania i Bazylea:

„Ale gdy przyjdzie to, co jest doskonałego” — zupełnego, tj. skompletowana Biblia. (TP 1986, s. 6)

„tedy to” — »dary« Ducha. (TP 1986, s. 6)

„co jest” — istnieje. (TP 1986, s. 6)

„po” — w oparciu o. (TP 1986, s. 6)

„części” — tylko część Biblii była wówczas dana. (TP 1986, s. 6)

„zniszczeje” — »dary« miały ustać po skompletowaniu Biblii. (TP 1986, s. 6)

Źródła: zob też Ulotka Dar języków str. 7

1 List do Koryntian 13:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Dziecięciem” — W pierwotnym stopniu rozwoju chrześcijańskiego życia.

„Mężem” — "Onego nowego człowieka, który według Boga stworzony jest w sprawiedliwości i świętobliwości Prawdy", Efez.4:24.

Epifania i Bazylea:

„rozmyślałem” — rozumowałem. (TP 1986)

„lecz gdym się stał mężem, zaniechałem rzeczy dziecinnych” — tj. »darów« Ducha, które należały do dzieciństwa wczesnego Kościoła, nie jego dojrzałości.-TP 86 (zob też Ulotka Dar języków str. 7)

Źródła: zob też Ulotka Dar języków str. 7

1 List do Koryntian 13:12

Paruzja (C.T. Russell):

„W zwierciadle” — Nie jasno, gdyż dawne zwierciadła dawały bardzo słabe odbicie.

„Poznam” — Licząc w to przyszłe rozpoznanie przyjaciół.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem teraz” — za dni Apostoła. (TP 1986, s. 6)

„widzimy przez zwierciadło” — przez mroczne okno - Rotherham; nie przez nasze współczesne szkło, lecz cienkie płyty z rogu, przeźroczysty kamień itp., które dają mroczny, niewyraźny obraz. (TP 1986, s. 6) [popr. tłum.-szkło]. (TP 1951, s. 30)

„i niby w zagadce” — objawienie Biblii nie było jeszcze dokończone, a część już dana też nie była w pełni jasno zrozumiana. (TP 1986, s. 6)

„ale na on czas” — pod koniec wieku Ewangelii - w jego żniwie. (TP 1986, s. 6)

„twarzą w twarz” — W symbolach biblijnych twarz symbolizuje wiedzę. (TP 1960, s. 79)

„teraz poznaję” — Kościół. (TP 1986, s. 6)

„na on czas poznam, jakom i poznany jest” — te wspaniałe istoty duchowe zobaczą i rozpoznają się nawzajem, zgodnie z tym, co tu napisano, i będą w stanie zobaczyć swoich ziemskich przyjaciół, mimo iż my ich nie zobaczymy. (TP 1989, s. 165)

Źródła: zob też Ulotka Dar języków str. 7

1 List do Koryntian 13:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Teraz zostaje” — Lecz nie cudowne "dary", lecz wzrost i rozwój "owoców ducha".

„Miłość” — Ponieważ wiara się skończy, gdy ujrzymy i poznamy sprawy doskonale. Nadzieja również się skończy, gdy urzeczywistnią się wszystkie nasze nadzieje.

Źródła: MANNA - 23 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

„A teraz” — przez wiek Ewangelii, dzień zbawienia Kościoła. (TP 1986, s. 6)

„zostaje” — w przeciwieństwie do przemijających »darów« Ducha - mocy leczenia, która była jednym z »darów«, czynienia cudów, mówienia językami itd.. (TP 1986, s. 6)

„lecz z nich największa jest miłość” — miłości należy przyznać miejsce najwyższej łaski. (TP 1962, s. 2)

Źródła: zob też Ulotka Dar języków str. 7

Źródła: MANNA - 23 SIERPNIA

Literatura o rozdziale 1 List do Koryntian 13

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Koryntian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.