1 List do Koryntian 16

1 List do Koryntian, rozdział 16 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Koryntian 16 — Biblia Gdańska

1 A około składania na świętych, jakom postanowił we zborach Galickich, tak też i wy czyńcie.

2 Każdego pierwszego dnia w tygodniu każdy z was niech odkłada u siebie, zbierając według tego, jako mu się powodzi, aby nie dopiero, gdy przyjdę, składania czynione były.

3 A gdy przyjdę, którychkolwiek uchwalicie przez listy, tych poślę, aby odnieśli dobrodziejstwo wasze do Jeruzalemu.

4 A jeźliby słuszna rzecz była, żebym i ja szedł, wespół ze mną pójdą.

5 A przyjdę do was, gdy przejdę Macedoniję; (bo pójdę przez Macedoniję).

6 A podobno zamieszkam u was albo i przezimuję, abyście wy mię odprowadzili, kędykolwiek pójdę.

7 Albowiem nie chcę was teraz widzieć, mijając; ale spodziewam się, iż pomieszkam z wami czas niejaki, będzieli Pan chciał.

8 A zostanę w Efezie aż do Świątek.

9 Albowiem drzwi mi są otworzone wielkie i mocne, i mam wiele przeciwników.

10 Jeźliby tedy przyszedł Tymoteusz, patrzcie, aby bez bojaźni był między wami, bo dzieło Pańskie sprawuje, jako i ja.

11 Przetoż niechaj go nikt nie lekceważy; ale odprowadźcie go w pokoju, aby przyszedł do mnie; bo go czekam z braćmi.

12 A o bracie Apollosie wiedzcie, żem go bardzo prosił, aby szedł do was z braćmi; ale zgoła nie miał woli, aby teraz szedł; przyjdzie jednak, gdy czas po temu mieć będzie.

13 Czujcież, stójcie w wierze, mężnie sobie poczynajcie, zmacniajcie się.

14 Wszystkie rzeczy wasze niech się dzieją w miłości.

15 A proszę was, bracia! wiedzcie, iż dom Stefanowy jest pierwiastkiem Achai, a iż sami siebie oddali na posługiwanie świętym.

16 Abyście i wy poddani byli takowym, i każdemu pomagającemu i pracującemu.

17 A cieszę się z przyjścia Stefana i Fortunata, i Achaika; bo ci niedostatek wasz napełnili.

18 Ochłodzili bowiem ducha mego i waszego; znajcież tedy takowych.

19 Pozdrawiają was zbory, które są w Azyi. Pozdrawiają was wielce w Panu Akwilas i Pryscylla, ze zborem, który jest w domu ich.

20 Pozdrawiają was bracia wszyscy. Pozdrówcie jedni drugich w świętem pocałowaniu.

21 Pozdrowienie ręką moją Pawłową.

22 Jeźliże kto nie miłuje Pana Jezusa Chrystusa, niech będzie przeklęstwem, które zowią Maran ata.

23 Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami.

24 Miłość moja niech będzie z wami wszystkimi w Chrystusie Jezusie. Amen.

Komentarz do rozdziału: 1 List do Koryntian 16

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Koryntian 16:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Odkłada” — Komunizm za dni apostołów nie był z polecenia Boskiego. "Nie bądźcie nikomu nic winni". Lud Boży nie ma żyć lekkomyślnie. W miarę naszego powodzenia, możemy udzielać innym. Nikt nie powinien być tak szczodrobliwym, ażeby sobie miał szkodzić, lub innych przyprowadzić do straty.

Epifania i Bazylea:

„Każdego pierwszego dnia w tygodniu, każdy z was niech odkłada u siebie...” — Rozumiemy, że zasada ta stosuje się do wszystkich. Aczkolwiek nie jest to prawem. Apostoł nie czynił praw dla Kościoła... Nauczał on, że wszyscy z ludu Pańskiego są postawieni wobec własnej odpowiedzialności co się tyczy używania rzeczy, które ofiarowali Panu... Uważamy, że zasada tu zawarta jest zasadą ofiary; a gdy będziemy naśladowali rady Apostoła, to będziemy chcieli odłożyć coś na stronę, każdego tygodnia, albo każdego miesiąca, dla tych, którzy są w prawdziwej potrzebie, a tym sposobem będziemy uprawiać ducha uczynności, podobnie do naszego niebieskiego Ojca, tak abyśmy mogli mieć przynajmniej mały udział w popieraniu pracy Pańskiej. Wierzymy, że w jakimkolwiek stopniu będziemy mieli w pamięci tą myśl, to osiągniemy prawdopodobnie szczególne błogosławieństwo. (TP 1955, s. 95)

1 List do Koryntian 16:13

Epifania i Bazylea:

„Czujcież” — Ap. Paweł daje stosowne napomnienie chrześcijańskim żołnierzom, ażeby stali na straży w chrześcijańskiej walce. (TP 1936, s. 6)

„stójcie w wierze” — zachęca nas, abyśmy dawali odpór atakom jakie by mogły być wymierzone przeciwko nam, tj. abyśmy byli gotowi do obrony. (TP 1936, s. 6) Stójcie (mocno). Stać mocno oznacza, trzymać się niezmiennych zasad lub innymi słowy być „mocnym, nieporuszonym, obfitującym w uczynku Pańskim zawsze, wiedząc, iż praca wasza nie jest daremna w Panu” (1 Kor. 15:58). (TP 1976, s. 8)

„mężnie sobie poczynajcie” — chce nas pobudzić, abyśmy atakowali zło, , jak również abyśmy przymuszali się do dobrych uczynków. (TP 1936, s. 6)

„zmacniajcie się” — pobudza nas do cierpliwości i wytrwałości wśród wszelkich trudności i niedostatku w walce chrześcijanina. (TP 1936, s. 6)

Źródła: zob. też TP 1938. 2

1 List do Koryntian 16:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Siebie” — Greckie słowo "heautou", jak w wyrażeniu: "nie będzie mówił sam od siebie".

1 List do Koryntian 16:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Z przyjścia” — Greckie słowo "parousia", obecność.

1 List do Koryntian 16:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie miłuje” — Greckie słowo "phileo", miłość obowiązkowa.

„Maran ata” — Ten będzie potępiony na wtórą śmierć, gdy Pan przyjdzie (będzie obecny od 1874 roku).

Epifania i Bazylea:

„Jeśliże kto nie miłuje Pana Jezusa Chrystusa” — [jakikolwiek członek ze 'zboru Bożego', 'poświęcony w Chrystusie Jezusie' — 1:2]; z powodu kłótliwości, sekciarstwa, naśladowania świeckiej mądrości i fałszywej filozofii, cielesności, pychy, próżnej chwały, wywyższania się, rozwiązłości, chciwości, wymuszania, bałwochwalstwa, złorzeczenia, pijaństwa, arogancji, przyjmowania Jezusa tylko jako wielkiego nauczyciela i przykład, a nie za Mesjasza, Zbawiciela i Pana czy jakiejkolwiek innej formy samowoli lub herezji, okaże poważne ostudzenie i brak miłości do Pana Jezusa, musi ponieść konsekwencje swego moralnego stanu: bez prawdziwej pokuty i odpowiedniej zmiany postępowania nie ma dla takiej osoby innych widoków na przyszłość niż całkowite zniszczenie. (TP 1994, s. 50,51,52)

„niech będzie przekleństwem, które zowią Maran ata” — obce słowa, pochodzące z dwóch różnych języków: (TP 1994, s. 50,51,52) (1) (mój dopisek: w BG w tym wersecie słowo anathema przetłumaczono na "przekleństwem"); greckiego słowa anathema oznaczającego poświęconą rzecz, lecz zazwyczaj w złym sensie — osobę lub rzecz zakazaną, przeznaczoną na sąd, przeklętą oraz (TP 1994, s. 50,51,52) (2) maran-atha, słowa złożonego, wyrażenia aramejskiego pochodzenia chaldejskiego znaczącego „Nadchodzi Pan”. Te dwa słowa intrygują wielu czytelników i badaczy Biblii. (TP 1994, s. 50,51,52) .... Anathema naszego Pana, potępienie na wtórą śmierć, spada na wielu w czasie Jego drugiego adwentu, tak jak spadała wcześniej na tych, którzy byli na próbie życia i okazali się całkowicie niegodni, począwszy od Judasza (Mat. 26:24; Jan 6:70; 17:12) aż do drugiego adwentu Jezusa. (TP 1994, s. 50,51,52) .... „Maran–atha” jest okrzykiem zbliżającego się Boskiego sądu (por. Judy 14,15), ostrzeżeniem na czasie i jednoznacznym przypomnieniem, że powszechnie odrzucony Chrystus ma powrócić w chwale jako sędzia żywych i umarłych. (TP 1994, s. 50,51,52)

Literatura o rozdziale 1 List do Koryntian 16

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Koryntian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.