1 List do Koryntian 4

1 List do Koryntian, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Koryntian 4 — Biblia Gdańska

1 Tak niechaj o nas człowiek rozumie, jako o sługach Chrystusowych i o szafarzach tajemnic Bożych.

2 A tegoć więc szukają przy szafarzach, aby każdy znaleziony był wiernym.

3 Aleć u mnie to jest najmniejsza, żebym był od was sądzony, albo od sądu ludzkiego; lecz i sam siebie nie sądzę.

4 Albowiem choć nic na się nie wiem, wszakże nie przeto jestem usprawiedliwiony; ale ten, który mnie sądzi, Pan jest.

5 A tak nie sądźcie przed czasem, ażby Pan przyszedł, który też oświeci, co skrytego jest w ciemności i objawi rady serc; a tedy każdy będzie miał chwałę od Boga.

6 A te rzeczy, bracia! w podobieństwie obróciłem na się i na Apollosa dla was, abyście się nauczyli z nas nad to, co napisane, nie rozumieć, iżbyście się jeden dla drugiego nie nadymali przeciwko drugiemu.

7 Albowiem któż cię różnym czyni? I cóż masz, czego byś nie wziął? A jeźliżeś wziął, przeczże się chlubisz, jakobyś nie wziął?

8 Jużeście nasyceni, jużeście ubogaceni, bez nas królujecie; a bodajeście królowali, abyśmy i my z wami pospołu królowali!

9 Bo mam za to, iż Bóg nas ostatnich Apostołów wystawił jakoby na śmierć skazanych; albowiem staliśmy się dziwowiskiem światu, Aniołom i ludziom.

10 Myśmy głupi dla Chrystusa, aleście wy roztropni w Chrystusie; myśmy słabi, aleście wy mocni; wyście zacni, aleśmy my bezecni.

11 Jeszcze aż do tej godziny i łakniemy, i pragniemy, i nadzy jesteśmy, i bywamy policzkowani, i tułamy się,

12 I pracujemy, robiąc własnemi rękami; gdy nas hańbią, dobrorzeczemy, gdy nas prześladują, znosimy;

13 Gdy nam złorzeczą, modlimy się za nich: staliśmy się jako śmieci tego świata i jako omieciny u wszystkich, aż dotąd.

14 To piszę, nie przeto, abym was zawstydził; ale jako dziatki moje miłe napominam.

15 Bo choćbyście mieli dziesięć tysięcy pedagogów w Chrystusie, wszakże niewiele ojców macie; bom ja was w Jezusie Chrystusie przez Ewangieliję spłodził.

16 Proszę was tedy, bądźcie naśladowcami moimi.

17 Dlategom posłał do was Tymoteusza, który jest syn mój miły i wierny w Panu; ten wam przypomni drogi moje w Chrystusie, jako wszędy w każdym zborze nauczam.

18 Ale tak się niektórzy nadęli, jakobym nie miał przyjść do was.

19 Lecz przyjdę rychło do was, jeźli Pan będzie chciał, i poznam nie mowę tych nadętych, ale moc.

20 Albowiem nie w mowie zależy królestwo Boże, ale w mocy.

21 Cóż chcecie? z rózgąli mam przyjść do was, czyli z miłością i duchem cichości?

Komentarz do rozdziału: 1 List do Koryntian 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Koryntian 4:1

Paruzja (C.T. Russell):

„O nas, sługach” — Paweł, Apollos, Piotr i inni usługujący, co są Chrystusowi.

„O szafarzach” — Stanowczych, mocnych sługach. Apostołowie szczególnie byli kierowani pod względem doktryn i zwyczajów, które oni wprowadzili.

1 List do Koryntian 4:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiernym” — Energicznym, pilnym, przedsiębiorczym, gorliwym.

Źródła: MANNA - 22 CZERWCA

Epifania i Bazylea:

„A tegoć szukają przy szafarzach, aby każdy znaleziony był wiernym” — Każdemu z ludu Pańskiego dane jest szafarstwo i każdy powinien używać wszystkiego, co ma w swoim ręku, ku czci i chwale Pana. (TP 1994, s. 55)

Źródła: MANNA - 22 CZERWCA

1 List do Koryntian 4:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie sądzę” — Nie potępiam.

Epifania i Bazylea:

„lecz i sam siebie nie sądzę” — za surowo. (TP 1948, s. 3)

1 List do Koryntian 4:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Nic na siebie” — Nic takiego o sobie nie wiem jako o szafarzu.

1 List do Koryntian 4:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie sądźcie” — Poza tym, co się tyczy rozpoznawania między prawdziwą owcą, a wilkiem w owczej skórze.

„Przed czasem” — "Święci będą sądzili świat", 1 Kor.6:2.

„Pan przyjdzie” — Jako Słońce Sprawiedliwości.

„Rady serc” — Intencje naszego serca.

Epifania i Bazylea:

„A tak nie sądźcie przed czasem” — Epifania była czasem na objawienie osób, zasad i rzeczy poprzednio zakrytych, albo niejasnych, a to przez świecenie Prawdy ze szczególną jasnością. Przed Epifanią takie objawienia osób, jak to jest przedstawione w pozafigurach byłyby niewłaściwe. (TP 1955, s. 93) Ktokolwiek sądzi zanim Pan objawi Swój sąd nie zważa na rozkaz Pański i jest odpowiedzialny za takie domyślanie się. Ten tekst nie zabrania jednak, lecz nakazuje ogłosić sąd Pański po oświeceniu przez Niego tego, co jest skryte w ciemności i objawieniu rady serc. Wierne dziecko Boże będzie czekać aż do objawienia sądu Pańskiego, a gdy okoliczności wymagają objawienia sądu Pańskiego, wtedy wierny sługa Boży może go objawić. (TP 1962, s. 108)

„ażby Pan przyszedł” — Nasz Pan przyszedł w 1874 r. i Jego Wtóra Obecność ma trzy fazy objawienia, przeto trzy fazy sądzenia: (TP 1968, s. 6) (1) Parousja, kiedy Jego sądy objawiły Kąkol i klasę Wtórej Śmierci, jako oddzielne i odrębne od tych, którzy zachowali Ducha Św.; (TP 1968, s. 6) (2) Epifania, kiedy Jego sądy objawiają Maluczkie Stadko i Wielkie Grono, jako oddzielne i odrębne jedno od drugiego; i (TP 1968, s. 6) (3) Basileia (Królestwo), kiedy Jego sądy objawią Owce i Kozły, jako oddzielne i odrębne jedne od drugich. (TP 1968, s. 6)

„i objawi rady serc” — albowiem tylko Bóg jest w stanie czytać serce. (TP 1958, s. 95) Ten wiersz zabrania nam sądzić w którymkolwiek z tych okresów kogokolwiek, jako należącego do objawionych klas tych okresów, dopóki Pan wpierw nie objawił ich w ich właściwych klasach; lecz ten wiersz nakazuje nam przyjąć objawione jednostki w ich właściwej klasie potem, gdy On ich objawił jako takich. (TP 1968, s. 6)

1 List do Koryntian 4:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Cóż masz?” — To, że posiadane wszystkie nasze korzyści w tym czasie szczególnie uprzywilejowanym, należą do Boga, a nie do nas.

Źródła: MANNA - 9 STYCZNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 9 STYCZNIA

1 List do Koryntian 4:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Jużci nasyceni” — Wyobrażacie sobie, że w szczególny sposób i bez cierpień odbywa się królowanie Chrystusa.

„Królujecie” — Niektórzy już wtedy ujęli w swe ręce władzę i honory, nadęci byli pychą, chronili się od cierpień i trudów.

„I my” — Prześladowani apostołowie.

Epifania i Bazylea:

„bez nas królujecie” — Niektórzy bracia w Koryncie postępowali tak, jakby czas królowania już nadszedł. Ironia Apostoła w tych słowach miała na celu przywiedzenie ich do rozsądku w zgodzie z tym czego nauczał o kościele cierpiącym w tym życiu, zanim będzie królował zgodnie z Planem Bożym. (TP 1961, s. 69)

„a bodajście królowali, abyśmy i my z wami pospołu królowali” — W tym tekście Apostoł ukazuje, że czasem królowania nad ziemią dla Kościoła Bożego nie jest W.Ew., lecz, że będzie nim 1000-lecie, kiedy cierpienia życia ziemskiego będą zapomniane. (TP 1961, s. 69)

1 List do Koryntian 4:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Dziwowiskiem” — A nie przedmiotem czci i chwały.

„Aniołom” — Doświadczenia rodu ludzkiego były zamierzone zaraz od początku, aby były nauką i dla aniołów. "Przez którego (to Chrystusa) i tym duchom, które są w więzieniu przyszedłszy, kazał", 1 Piotra 3:19.

„I ludziom” — "Wy jesteście listem naszym napisanym na sercach naszych, który czytają i znają wszyscy ludzie", 2 Kor.3:2.

1 List do Koryntian 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Myśmy głupi” — Apostoł mówi to ironicznie, gdyż uważani byli za głupich przez mądrych świata.

„My słabi” — I nie postępujemy tak jako ci, co panują nad dziedzictwem Pańskim.

1 List do Koryntian 4:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Hańbią” — "Złorzeczący ... Królestwa Bożego nie odziedziczą", 1 Kor.6:10.

Źródła: MANNA - 2 LIPCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 2 LIPCA

1 List do Koryntian 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Nam złorzeczą” — My im dobrze życzymy.

1 List do Koryntian 4:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Napominam” — Ponieważ doczesne honory i sława nie prowadzą do czci i sławy, która ma się objawić.

1 List do Koryntian 4:15

Epifania i Bazylea:

„bom ja was... spłodził” — Ta mowa jest specjalnie znacząca w pozafigurze, ponieważ Biblia przypisuje ojcowskie funkcje tym braciom, którzy zostali użyci by doprowadzić usprawiedliwionych do poświęcenia i spłodzenia z Ducha; w akcie tym reprezentują oni bezpośrednio Ojca. Dlatego też mówi się o nich jako o spładzających tamtych, jako o bezpośrednich przedstawicielach Ojca w tym akcie. (TP 1958, s. 130) Również słudzy Prawdy w swej funkcji usługiwania obietnicami w ich instytucjach, zarządzeniach, wypracowaniach itd. względem braci są matką która poczyna płód Nowego Stworzenia. (TP 1958, s. 130) Święci spłodzeni z Ducha przez Słowo Boże są zarodkiem czyli wojującą fazą królestwa niebieskiego, przez co stają się Nowymi Stworzeniami w Chrystusie, i kandydatami do członkostwa w narodzonej, czyli uwielbionej fazie królestwa niebieskiego. (TP 1961, s. 63) Działając jako przedstawiciel Boży doprowadzający innych do duchowego spłodzenia, działał On jako duchowy małżonek względem Przymierza... "przez Ewangelię spłodził" - czyli stał się ich ojcem duchowym z tego samego punktu widzenia . (TP 1963, s. 90)

1 List do Koryntian 4:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Bądźcie naśladowcami” — Znosząc cierpienia, przyjmując złorzeczenia i prześladowania z powodu wierności.

Literatura o rozdziale 1 List do Koryntian 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Koryntian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.