1 List do Koryntian 1

1 List do Koryntian, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Koryntian 1 — Biblia Gdańska

1 Paweł, powołany Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, i Sostenes brat.

2 Zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym, ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa na wszelkiem miejscu, i ich, i naszem.

3 Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa.

4 Dziękuję Bogu mojemu zawsze za was dla łaski Bożej, która wam jest dana w Chrystusie Jezusie,

5 Iżeście we wszystkiem ubogaceni w nim we wszelkiej mowie i we wszelkiej znajomości;

6 Jako świadectwo Chrystusowe utwierdzone jest w was,

7 Tak iż wam na żadnym darze nie schodzi, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa.

8 Który was też utwierdzi aż do końca, abyście byli bez nagany w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

9 Wiernyć jest Bóg, przez którego jesteście powołani ku społeczności Syna jego, Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

10 A proszę was, bracia! przez imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście toż mówili wszyscy, a iżby nie były między wami rozerwania, ale abyście byli spojeni jednakim umysłem i jednakiem zdaniem.

11 Albowiem oznajmiono mi o was, bracia moi! od domowników Chloi, iż poswarki są między wami.

12 A to powiadam, iż każdy z was mówi: Jamci jest Pawłowy, a jam Apollosowy, a jam Kiefasowy, alem ja Chrystusowy.

13 Rozdzielonyż jest Chrystus? Azaż Paweł za was ukrzyżowany? Alboście w imię Pawłowe ochrzczeni?

14 Dziękuję Bogu, żem żadnego z was nie chrzcił, oprócz Kryspa i Gajusa;

15 Aby kto nie rzekł, żem chrzcił w imię moje.

16 Ochrzciłem też i dom Stefanowy; nadto nie wiem, jeźlim kogo drugiego ochrzcił.

17 Boć mnie nie posłał Chrystus chrzcić, ale Ewangieliję kazać, wszakże nie w mądrości mowy, aby nie był wyniszczony krzyż Chrystusowy.

18 Albowiem mowa o krzyżu tym, którzy giną, jest głupstwem; ale nam, którzy bywamy zbawieni, jest mocą Bożą.

19 Bo napisano: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a rozum rozumnych odrzucę.

20 Gdzież jest mądry? Gdzież jest uczony w Piśmie? Gdzież badacz wieku tego? Izali w głupstwo nie obrócił Bóg mądrości świata tego?

21 Albowiem ponieważ w mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, upodobało się Bogu przez głupie kazanie zbawić wierzących,

22 Gdyż i Żydowie się cudów domagają, a Grekowie mądrości szukają.

23 Ale my każemy Chrystusa ukrzyżowanego, Żydom wprawdzie zgorszenie, a Grekom głupstwo;

24 Lecz samym powołanym i Żydom, i Grekom każemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą.

25 Albowiem głupstwo Boże jest mędrsze niż ludzie; a mdłość Boża jest mocniejsza niż ludzie.

26 Widzicie zaiste powołanie wasze, bracia! iż niewiele mądrych według ciała, niewiele możnych, niewiele zacnego rodu;

27 Ale co głupiego jest u świata tego, to wybrał Bóg, aby zawstydził mądrych, a co mdłego u świata, wybrał Bóg, aby zawstydził mocnych.

28 A podłego rodu u świata i wzgardzone wybrał Bóg, owszem te rzeczy, których nie masz, aby te, które są, zniszczył.

29 Aby się nie chlubiło żadne ciało przed obliczem jego.

30 Lecz z niego wy jesteście w Chrystusie Jezusie, który się nam stał mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem,

31 Aby, jako napisano: Kto się chlubi, w Panu się chlubił.

Komentarz do rozdziału: 1 List do Koryntian 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Koryntian 1:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Poświęconym” — "Poświęć ich w Prawdzie Twojej", Jan 17:17. "Aleście poświęceni ... przez ducha", 1 Kor.6:11.

„Powołanym” — Do społeczności Syna Jego. Święci, poświęceni wierzący w Chrystusie. Ci, co nie mogą myśleć o sobie, że są świętymi, nie mogą stosować do siebie tych drogocennych obietnic znajdujących się w tej księdze, w Biblii.

1 List do Koryntian 1:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Objawienia” — Greckie słowo "apokalupsis" znaczy odkrycie, objawienie.

Epifania i Bazylea:

„Tak iż wam na żadnym darze nie schodzi, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa” — Lud Pański jest tutaj napominany do pozostania czynnym, czuwającym i oczekującym na wielkie błogosławieństwo aż do objawienia lub okazania się Pana, chociaż jako Stróżowie byli oni świadomi Jego obecności i pracy „żniwa" uprzednio i brali udział w tym objawieniu. (TP 1973)

1 List do Koryntian 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Syna Jego” — Aby stać się Jego współdziedzicami.

1 List do Koryntian 1:11

Epifania i Bazylea:

„iż poswarki są między wami” — stronniczy, albo sekciarski duch; dzielą się sami pod ludzkim kierownictwem według swych własnych mianowań albo upodobań, oraz według swych własnych pragnień serca, zamiast raczej usiłować utrzymać jedność ducha w związce pokoju, pod Chrystusem prawdziwą i jedyną Głową. (TP 1962, s. 75)

1 List do Koryntian 1:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Ochrzciłem” — Pokazuje, że Paweł uważał ten obrządek za ważny.

1 List do Koryntian 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Głupstwem” — Nie możemy spodziewać się od świata sympatii.

1 List do Koryntian 1:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdzie uczony” — Co się chlubi swoją mądrością.

1 List do Koryntian 1:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Świat nie poznał” — Gdyż mądrość świata zwykle prowadzi w odwrotną stronę.

„Boga” — Świat nie poznał Jego prawdziwego charakteru i planu.

„Przez głupie kazanie” — Które świat uważa za głupstwo, Bóg odwołuje się do naszego serca, głowy i sumienia, ale nie do bojaźni.

„Wierzących” — A nie innych. Świat uważa za dziwne, ażeby ktoś mógł być zbawiony dla swojej wiary, uważa raczej z przyczyny uczynków.

Epifania i Bazylea:

„przez głupie kazanie zbawić wierzących” — Boski sposób zbawienia wybranych odbywa się obecnie przez "głupie kazanie", czyli nauczanie dające znajomość rzeczy, odnoszących się do zbawienia. (TP 1955) głupie w oczach ludzi. (TP 1966)

Źródła: 55'47; 66'95;

1 List do Koryntian 1:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Zgorszeniem” — Dlatego, że Żydzi spodziewali się otrzymać zbawienie z tytułu zachowywania Zakonu.

Epifania i Bazylea:

„Żydom wprawdzie zgorszenie” — ponieważ spodziewali się zbawienia jako nagrody za zachowanie Prawa Zakonu. (TP 1966, s. 95)

„A Grekom” — mądrych tego świata. (TP 1966, s. 95)

1 List do Koryntian 1:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Powołanym” — Nie wszyscy są powołani.

„Żydom i Grekom” — Jak szatan zaślepił umysły Żydom, tak podobnie uczynił i poganom.

1 List do Koryntian 1:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Niewielu mądrych” — Według ich własnej oceny iż są takimi.

„Możnych” — Nawet Chrystus "wyniszczył samego siebie", Filip.2:7.

„Powołanie” — Gdy lista wybranych zostanie objawiona, to wiele imion w niej będzie brakować tych, którzy otrzymywali chwałę od ludzi i spodziewali się, że i od Pana powinni chwałę też otrzymać.

Epifania i Bazylea:

„nie wiele mądrych, ... możnych, ... zacnego rodu” — pośród powołanych niewielu jest mądrych, czy szlachetnych w pojęciu tego świata. (TP 1999, s. 28)

1 List do Koryntian 1:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Wybrał Bóg” — Chcąc przez to pokazać moc Prawdy swojej w przemianie charakteru człowieka.

„Co głupiego” — Którzy nie odznaczają się światową mądrością, bogactwem lub wpływem.

„Mądrych” — Według świata, których w naszych czasach można znaleźć w bogatych i arystokratycznych kościołach chrześcijańskich z imienia.

„Co słabego” — "Bo gdy jestem słaby, tedy jestem mocny", 2 Kor.12:10.

1 List do Koryntian 1:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Których nie ma” — A mają w sobie wartość.

„Które są” — W świecie, nie są uznane przez Boga.

1 List do Koryntian 1:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Stał się nam” — Nie uznawany między ludźmi.

„Mądrością” — Nowemu Stworzeniu w tym, że przyjmuje wolę Bożą za swoją, otrzymują ducha zdrowego rozumu, że przez Niego otrzymują umiejętność i świadomość o naszym grzesznym stanie i o potrzebie Zbawiciela. I w tym, że przez Niego poznali wielką i absolutną sprawiedliwość Bożą, gdyż "początkiem wszystkiego jest mądrość", Przyp.4:7.

„Sprawiedliwością” — W tym, że On teraz w swojej sprawiedliwości nas reprezentuje. Usprawiedliwia nas, dodając to, co nam brakuje do wymagań sprawiedliwości i zasady. Usprawiedliwienia polega na usłyszeniu łaski Bożej, wyznaniu win, na uwierzeniu w poselstwo, na żałowaniu za grzechy i, na ile to możebne, w nagrodzeniu złego komuś wyrządzonego.

„Poświęceniem” — W tym, że przez Jego moc i zasługi jesteśmy przyjęci jako żywe ofiary. Przez poświęcenie rozumiemy gorliwość w Jego służbie, ogłaszania dobrej nowiny innym, budowania jeden drugiego, czynienia dobrego wszystkim; zwiększanie się miłości ku Bogu, ku braciom, ku naszym rodzinom i do świata. Poświęcenie znaczy odosobnienie, odłączenie się, ofiarowanie, lub być naznaczonym do świętej służby, lub celów. Nasze poświęcenie powinno być takie, jak służącej względem swej pani, lub żołnierza względem swoich zwierzchników, albo drogiego dziecka względem swoich rodziców; prędkimi do słuchania i do posłuszeństwa, nie starając się wykonywać lub przeprowadzać swoją wolę, lecz wolę naszego Niebiańskiego Ojca, który jest w niebie.

„I odkupieniem” — Greckie słowo "apolutrosis" oznacza wyzwolenie, że On nas wybawi we właściwym czasie.

Źródła: MANNA - 25 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

„Który” — Chrystus. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83)

„mądrością” — To znaczy, że On czyni ofiarowanych mądrymi. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83)

„sprawiedliwością” — Chrystus stał się nam od Boga sprawiedliwością w znaczeniu, że On usprawiedliwia nas. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83)

„poświęceniem” — Ten Jego urząd ma trzy oddzielne funkcje, według których On działa na nas: (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) 1/ Najpierw jako nasz Poświęciciel, Chrystus umożliwia nam poświęcić się Bogu. On czyni to przez trzymanie przed naszymi umysłami i sercami, przy użyciu żywotnych i nieżywotnych narzędzi, jakie ma w tym celu, takich części Słowa Bożego, które sprawują wiarę poświęcającą i miłość w naszych sercach, przez co jesteśmy uzdolnieni poświęcić się Bogu. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) 2/ Drugą funkcją naszego Pana, jako naszego Poświęciciela, jest Jego praca po naszym ofiarowaniu się i po spłodzeniu nas z Ducha, uzdolniająca nas trzymać nasze wole martwymi względem samych siebie i świata, a poświęcać wszystko swoje ludzkie mienie aż do śmierci dla sprawy Bożej. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) 3/ Trzecią częścią urzędowej pracy Chrystusa jako Poświęciciela jest ćwiczenie nowego stworzenia do doskonałości we wszystkich zarysach charakteru na podobieństwo Chrystusowe. To oznacza wyrobienie niebiańskich uczuć, czego wynikiem są niebiańskie cnoty, które po wyrobieniu muszą być wzmocnione, zrównoważone i w końcu udoskonalone — skrystalizowane. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) Słowo "poświęcenie" użyte w naszym tekście oznacza stan, w którym ktoś jest odłączony, poświęcony, oddany lub przeznaczony do użycia dla świętego celu. To znaczy, że Bóg przez Chrystusa odłącza lub przeznacza poświęconych do specjalnego działu w Jego wielkim planie. (TP 1965, s. 21,24)

„i odkupieniem” — (apolytrosis, a nie lytrosis jest tu użyte; lytrosis znaczy odkupienie) — ponieważ polega to na usłuchaniu lub nieusłuchaniu Chrystusa w tych czterech rzeczach, wskazanych w tekście, że czynimy lub nie czynimy, to co Chrystus mówi. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) Że On stał się dla nas wybawieniem znaczy to, że była Mu dana praca ratowania nas od wszystkich naszych nieprzyjaciół. On to czyni po części w tym życiu i po części po teraźniejszym życiu, kiedy wyzwoli nas z grobu — stanu śmierci — w zmartwychwstaniu. Ten zarys naszego wyzwolenia nie należy do tego przedmiotu; ponieważ to jest coś, w czym będziemy zupełnie bierni i to długo po skończeniu pracy budowania. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) W wybawieniu nas teraz, nasz drogi Pan, pod warunkiem, że pójdziemy za Jego wskazówką, czyni dwie rzeczy: (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) 1/ ratuje nas od wszystkich sideł, jakie diabeł, świat i ciało kładą na nas i (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) 2/ daje nam zwycięstwo we wszystkich naszych starciach z nimi. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) W czynieniu tych dwóch rzeczy On wykonuje Swoje obecne urzędowe funkcje, jako nasz Wybawiciel. (TP 1967, s. 78,79,80,81,82,83) słowa odkupić i odkupienie znajdujące się w Nowym Testamencie, odnoszą się one do odrębnych choć spokrewnionych zarysów dzieła Chrystusowego. Słowo odkupić w użyciu Nowego Testamentu - jak to wykazuje grecki tekst - oznacza nabyć przez zapłacenie ceny, podczas gdy słowo odkupienie według użytku Nowego Testamentu - jak to wykazuje grecki tekst - oznacza oswobodzenie lub uwolnienie tego, co było nabyte przez zapłacenie ceny. (TP 1965, s. 21,24)

Źródła: MANNA - 25 WRZEŚNIA

Literatura o rozdziale 1 List do Koryntian 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Koryntian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.