G5342 — φέρω (pherō̄)

Grecki czasownik φέρω (pherō̄) — numer Stronga G5342 — występuje w Nowym Testamencie 64 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „niosąc”, „przynieście”, „przyniósł”, „przynosi”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

to carry
to carry some burden
to bear with one's self
to move by bearing; move or, to be conveyed or borne, with the suggestion of force or speed
of persons borne in a ship over the sea
of a gust of wind, to rush
of the mind, to be moved inwardly, prompted
to bear up, i.e. uphold (keep from falling)
of Christ, the preserver of the universe
to bear, i.e. endure, to endure the rigour of a thing, to bear patiently one's conduct, or spare one (abstain from punishing or destroying)
to bring, bring to, bring forward
to move to, apply
to bring in by announcing, to announce
to bear, i.e. bring forth, produce; to bring forward in a speech
to lead, conduct

Definicja Stronga (ang.)

A primary verb (for which other and apparently not cognate ones are used in certain tenses only; namely οἴω oiō̄̄ and ἐνέγκω enegkō̄ to " bear" or carry (in a very wide application, literally and figuratively: - be, bear, bring (forth), carry, come, + let her drive, be driven, endure, go on, lay, lead, move, reach, rushing, uphold.

Jak polska interlinia oddaje G5342

„niosąc” — 6 wystąpień
„przynieście” — 5 wystąpień
„przyniósł” — 3 wystąpienia
„przynosi” — 3 wystąpienia
„nieśli” — 2 wystąpienia
„niosą” — 2 wystąpienia
„niosący” — 2 wystąpienia
„prowadź” — 2 wystąpienia
„przynieśli” — 2 wystąpienia
„przyniósłszy” — 2 wystąpienia
„przynosilibyście” — 2 wystąpienia
„przynoszą” — 2 wystąpienia

Gdzie występuje G5342

Ewangelia Mateusza 14:11 — I przyniesiono głowę jego na misie, i oddano dzieweczce, i odniosła ją matce swojej.
Ewangelia Mateusza 14:18 — A on rzekł: Przynieście mi je tu.
Ewangelia Mateusza 17:17 — A odpowiadając Jezus, rzekł: O rodzaju niewierny i przewrotny! Dokądże będę z wami? Dokądże was będę cierpiał? przywiedźcie mi go sam.
Ewangelia Marka 1:32 — A gdy był wieczór i słońce zachodziło, przynosili do niego wszystkie, którzy się źle mieli, i opętane;
Ewangelia Marka 2:3 — Tedy przyszli do niego niosący powietrzem ruszonego, którego czterej nieśli.
Ewangelia Marka 4:8 — Drugie zasię padło na ziemię dobrą, i wydało pożytek bujno wschodzący i rosnący; i przyniosło jedno trzydziesiątny, a drugie sześćdziesiątny, a drugie setny.
Ewangelia Marka 6:27 — A zarazem posławszy król kata, rozkazał przynieść głowę jego.
Ewangelia Marka 6:28 — A on poszedłszy ściął go w więzieniu, i przyniósł głowę jego na misie, a dał ją dzieweczce, a dzieweczka dała ją matce swojej.
Ewangelia Marka 7:32 — I przywiedli mu głuchego i z ciężkością mówiącego, a prosili go, aby na niego rękę włożył.
Ewangelia Marka 8:22 — Potem przyszedł do Betsaidy; i przywiedli do niego ślepego, prosząc go, aby się go dotknął.
Ewangelia Marka 9:17 — A odpowiadając jeden z onego ludu, rzekł: Nauczycielu! przywiodłem do ciebie syna mego, który ma ducha niemego.
Ewangelia Marka 9:19 — Lecz on odpowiadając mu, rzekł: O rodzaju niewierny! dokądże z wami będę? i dokądże was cierpieć będę? przywiedźcie go do mnie.
Ewangelia Marka 9:20 — I przywiedli go do niego; a skoro go ujrzał, zaraz go duch rozdarł, a on upadłszy na ziemię, przewracał się, śliniąc się.
Ewangelia Marka 12:15 — A on poznawszy obłudę ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie? Przynieście mi grosz, abym go oglądał.
Ewangelia Marka 12:16 — Tedy mu oni przynieśli; a on im rzekł: Czyjże to jest obraz i napis? A oni mu powiedzieli: Cesarski.
Ewangelia Marka 15:22 — I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.
Ewangelia Łukasza 5:18 — A oto mężowie nieśli na łożu człowieka powietrzem ruszonego, i szukali, jakoby go wnieść i postawić przed nim.
Ewangelia Łukasza 15:23 — A przywiódłszy ono tłuste cielę, zabijcie, a jedząc bądźmy weseli.
Ewangelia Łukasza 23:26 — Gdy go tedy wiedli, uchwyciwszy Szymona niektórego Cyrenejczyka, idącego z pola, włożyli nań krzyż, aby go niósł za Jezusem.
Ewangelia Łukasza 24:1 — A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;
Ewangelia Jana 2:8 — Tedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli.
Ewangelia Jana 4:33 — Mówili tedy uczniowie między sobą: Alboć mu kto przyniósł jeść?
Ewangelia Jana 12:24 — Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeźliby ziarno pszeniczne wpadłszy do ziemi, nie obumarło, ono samo zostaje; lecz jeźliby obumarło, wielki pożytek przynosi.
Ewangelia Jana 15:2 — Każdą latorośl, która we mnie owocu nie przynosi, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby obfitszy owoc przyniosła.
Ewangelia Jana 15:4 — Mieszkajcież we mnie, a ja w was; jako latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, jeźli nie będzie trwała w winnej macicy, także ani wy, jeźli we mnie mieszkać nie będziecie.
Ewangelia Jana 15:5 — Jam jest winna macica, a wyście latorośle; kto mieszka we mnie, a ja w nim, ten przynosi wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie.
Ewangelia Jana 15:8 — W tem będzie uwielbiony Ojciec mój, kiedy obfity owoc przyniesiecie, a będziecie moimi uczniami.
Ewangelia Jana 15:16 — Nie wyście mnie obrali, alem ja was obrał; i postanowiłem, abyście wyszli i przynieśli owoc, a owoc wasz aby trwał, i o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, żeby wam dał.
Ewangelia Jana 18:29 — Tedy wyszedł do nich Piłat, i rzekł: Jakąż skargę przynosicie przeciwko człowiekowi temu?
Ewangelia Jana 19:39 — Przyszedł też i Nikodem, (który był przedtem przyszedł w nocy do Jezusa), niosąc zmieszanej myrry i aloes, około sta funtów.
Ewangelia Jana 20:27 — Potem rzekł Tomaszowi: Włóż sam palec twój, a oglądaj ręce moje i ściągnij rękę twoję, i włóż ją w bok mój, a nie bądź niewiernym, ale wiernym.
Ewangelia Jana 21:10 — Rzekł im Jezus: Przynieście z tych ryb, któreście teraz pojmali.
Ewangelia Jana 21:18 — Zaprawdę, zaprawdę powiadam tobie: Gdyś był młodszym, opasywałeś się i chodziłeś, kędyś chciał; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce twoje, a inny cię opasze i poprowadzi, gdzie byś nie chciał.
Dzieje Apostolskie 2:2 — Tedy się stał z prędka z nieba szum, jakoby przypadającego wiatru gwałtownego i napełnił wszystek dom, kędy siedzieli.
Dzieje Apostolskie 4:34 — Bo żadnego nie było między nimi niedostatecznego; gdyż którzykolwiek mieli role albo domy, sprzedawając przynosili pieniądze za to, co posprzedawali,
Dzieje Apostolskie 4:37 — Mając rolę, sprzedawszy ją, przyniósł pieniądze i położył je u nóg apostolskich.
Dzieje Apostolskie 5:2 — I ujął nieco z onych pieniędzy z wiadomością żony swojej, a przyniósłszy część niejaką, położył u nóg apostolskich.
Dzieje Apostolskie 5:16 — Schodziło się też i mnóstwo z okolicznych miast do Jeruzalemu, przynosząc chorych i nagabanych od duchów nieczystych; a ci wszyscy byli uzdrowieni.
Dzieje Apostolskie 12:10 — A gdy minęli pierwszą i wtórą straż, przyszli do bramy żelaznej, która wiedzie do miasta; a ta się im sama przez się otworzyła. A wyszedłszy, przeszli jednę ulicę, a zarazem odstąpił Anioł od niego.
Dzieje Apostolskie 14:13 — Tedy kapłan Jowisza, który był przed miastem ich, woły z wieńcami do wrót przywiódłszy, chciał ofiary z ludem sprawować.
Dzieje Apostolskie 25:7 — Który gdy przyszedł, obstąpili go ci, którzy byli przyszli z Jeruzalemu Żydowie, przynosząc wiele i ciężkich skarg przeciwko Pawłowi, których dowieść nie mogli;
Dzieje Apostolskie 27:15 — A gdy był okręt porwany, a nie mógł się oprzeć wiatrowi, puściwszy się płynęliśmy.
Dzieje Apostolskie 27:17 — Który wciągnąwszy, ratunku używali, podpasawszy okręt, a bojąc się, żeby nie wpadł na hak, spuściwszy żagle, tak płynęli.
List do Rzymian 9:22 — A jeźliż Bóg chcąc okazać gniew i znajomą uczynić możność swoję, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu na zginienie zgotowane,
2 List do Tymoteusza 4:13 — Opończę, którąm zostawił w Troadzie u Karpusa, gdy przyjdziesz, przynieś z sobą i księgi, zwłaszcza membrany.
List do Hebrajczyków 1:3 — Który będąc jasnością chwały i wyrażeniem istności jego, i zatrzymując wszystkie rzeczy słowem mocy swojej, oczyszczenie grzechów naszych przez samego siebie uczyniwszy, usiadł na prawicy majestatu na wysokościach,
List do Hebrajczyków 6:1 — Przetoż zaniechawszy początkowych nauk o Chrystusie, miejmy się ku doskonałości, nie znowu zakładając grunty pokuty od uczynków martwych i wiary w Boga.
List do Hebrajczyków 9:16 — Albowiem gdzie jest testament, potrzeba, aby śmierć nastąpiła tego, który czyni testament.
List do Hebrajczyków 12:20 — (Albowiem nie mogli znieść tego, co im rozkazywano: Gdyby się i bydlę góry dotknęło, będzie ukamionowane, albo pociskiem przebite.
List do Hebrajczyków 13:13 — Wynijdźmyż tedy do niego za obóz, nosząc urąganie jego.

Pokazano 50 z 64 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G5342 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.