List do Hebrajczyków 13

List do Hebrajczyków, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Hebrajczyków 13 — Biblia Gdańska

1 Miłość braterska niech zostaje.

2 Nie zapominajcie ochoty ku gościom; albowiem przez tę niektórzy nie wiedząc, Anioły za goście przyjmowali.

3 Pamiętajcie na więźniów, jakobyście spółwięźniami byli; na utrapionych, jako ci, którzy też w ciele jesteście.

4 Uczciwe jest małżeństwo między wszystkimi i łoże niepokalane; ale wszeteczników i cudzołożników Bóg będzie sądził.

5 Obcowanie wasze niech będzie bez łakomstwa, przestwając na tem, co macie; boć sam powiedział: Nie zaniecham cię, ani cię opuszczę:

6 Tak abyśmy śmiele mówić mogli: Pan mi jest pomocnikiem, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

7 Pamiętajcie na wodzów waszych, którzy wam mówili słowo Boże, których obcowania koniec upatrując naśladujcie wiary ich.

8 Jezus Chrystus wczoraj i dziś, tenże i na wieki.

9 Za naukami rozmaitemi i obcemi nie unoście się; albowiem dobra rzecz jest, aby łaską było utwierdzone serce a nie pokarmami, które nie pomogły tym, co się nimi bawili.

10 Mamy ołtarz, z którego nie mają wolności jeść ci, którzy przybytkowi służą.

11 Albowiem bydląt, których krew bywa wnoszona za grzech do świątnicy przez najwyższego kapłana, tych ciała palone bywają za obozem.

12 Dlatego i Jezus, aby poświęcił lud własną krwią swoją, za bramą ucierpiał.

13 Wynijdźmyż tedy do niego za obóz, nosząc urąganie jego.

14 Albowiem nie mamy tu miasta trwałego, ale onego przyszłego szukamy.

15 Przetoż przez niego ofiarujmy Bogu ofiarę chwały ustawicznie, to jest owoce warg wyznawających imieniowi jego.

16 A dobroczynności i udzielania nie przepominajcie; albowiem się Bóg w takowych ofiarach kocha.

17 Bądźcie posłuszni wodzom waszym i bądźcie im oddani; albowiem oni czują nad duszami waszemi, jako ci, którzy liczbę oddać mają; aby to z radością czynili, a nie z wzdychaniem; boć wam to nie jest pożyteczne.

18 Módlcie się za nami; albowiem ufamy, iż mamy dobre sumienie, jako ci, którzy się chcemy we wszystkiem dobrze zachować.

19 A tem więcej proszę was, abyście to czynili, abym wam tem rychlej był przywrócony.

20 A Bóg pokoju, który wywiódł od umarłych we krwi przymierza wiecznego, onego wielkiego pasterza owiec, Pana naszego Jezusa,

21 Niech was doskonałymi uczyni w każdym uczynku dobrym ku czynieniu woli swojej, sprawując w was to, co przyjemnego przed obliczem jego, przez Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

22 A proszę was, bracia! znoście cierpliwie słowo napominania tego; bomci do was krótko pisał.

23 Wiedzcie o bracie Tymoteuszu, że jest wypuszczony, z którym (jeźlibym szybko przyszedł), oglądam was.

24 Pozdrówcie wszystkich wodzów waszych i wszystkich świętych. Pozdrawiają was bracia z Włoch.

25 Łaska niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Komentarz do rozdziału: List do Hebrajczyków 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Hebrajczyków 13:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Niektórzy” — Bezwątpienia, że tu odwołuje się do Abrahama, który przyjął w gościnę Pana i dwóch aniołów.

„Ku gościom” — Dzielić się z przyjaciółmi tym, na co kogo stać, lecz nie można pozwolić, by nas stale nachodzili.

List do Hebrajczyków 13:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczciwe jest” — Jest to Boże Prawo, jednak nie jest zalecane "świętym" z wyjątkiem naturalnej potrzeby. "Wezwany był Jezus i uczniowie Jego na ono wesele", Jan 2:2.

List do Hebrajczyków 13:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Zadawalajcie się” — Przykład i rada świętych powinna być zachętą do dobrowolnego poddawania się i zadowolenia.

„Tym co macie” — To jednak nie znaczy, że nie byłoby właściwe korzystać z tego, co opatrzność zsyła dla polepszenia naszych warunków bytu.

„Ani cię opuszczę” — "Nie bój się, Jam tarczą twoją i nagrodą".

Źródła: MANNA - 22 LUTEGO i MANNA - 24 MARCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 22 LUTEGO i MANNA - 24 MARCA

List do Hebrajczyków 13:6

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 18 GRUDNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 18 GRUDNIA

List do Hebrajczyków 13:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Pamiętajcie” — Bacząc na ich zachowanie się, naśladujcie wiary.

List do Hebrajczyków 13:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Chrystus na wieki” — Z tego powodu mamy ustawiczną podstawę dla naszej "zupełności wiary", Żyd.10:22.

Epifania i Bazylea:

„Jezus Chrystus wczoraj” — w czasie Wieku Żydowskiego w naturze Logosa. (TP 1959, s. 116)

„i dziś” — w czasie W.Ew. w naturze ludzkiej. (TP 1959, s. 116)

„tenże” — ta sama osoba. (TP 1959, s. 116)

„i na wieki” — we wszystkich przyszłych wiekach w naturze Boskiej. (TP 1959, s. 116) ...Zwolennicy trójcy przytaczają Żyd.13:8: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, tenże i na wieki” jako rzekomy dowód odwieczności naszego Pana, interpretując „wczoraj” jako przeszłą odwieczność, „dziś” jako teraźniejszość, a „na wieki” jako przyszłą wieczność. Według naszego zrozumienia „wczoraj” z tego wiersza odnosi się do Wieku Żydowskiego, który nazywany jest w Biblii dniem, podczas gdy „odwieczność” nigdy nie jest w Biblii nazywana dniem (Rzym.10:21; Żyd.1:2, dosłownie: „ostatni z tych dni”; tymi dniami są trzy dni, wieki drugiego świata [Patriarchów, Żydowski i Ewangelii], którego ostatnim dniem jest dzień Wieku Ewangelii); „dziś” odnosi się w tym wierszu do Wieku Ewangelii (Rzym.8:36; 2 Kor.6:2; Żyd.3:13,15), natomiast „na wieki” dotyczy przyszłej wieczności.- E1. 531 (TP 1959, s. 116)

List do Hebrajczyków 13:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Mamy ołtarz” — Wiarę w ofiarę okupu złożonego na Golgocie.

List do Hebrajczyków 13:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Za grzech” — Jako ofiara za grzech.

„Palono” — Wyobraża stałe poddawanie się pod ogniste doświadczenia i cierpienia.

„Za obozem” — Zniszczone jako rzecz podła w oczach świata. Wyobraża zniszczenie, na które świat został skazany w Adamie, a z którego ostatecznie zostanie wyswobodzony przez ofiarę Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„za obozem” — oznacza stan niełaski i odrzucenia z pośród buntowniczego nominalnego ludu Bożego. (TP 1924, s. 13)

List do Hebrajczyków 13:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Własną krwią” — "Odkupiłeś nas Bogu przez krew", Obj.5:9.

Epifania i Bazylea:

„za bramą” — oznacza stan niełaski i odrzucenia z pośród buntowniczego nominalnego ludu Bożego. (TP 1924, s. 13)

List do Hebrajczyków 13:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Za obóz” — Na zupełne zniszczenie i zapomnienie ludzkich nadziei.

Epifania i Bazylea:

„wynijdźmyż” — odnosi się tylko do kapłaństwa; nie odnosi się do M.G. którzy są lewitami. Pośrednio tekst może być użyty w jego duchu dla ich (M.G.) korzyści. (TP 1928, s. 14) jednak ponieważ jako lewici są uprzywilejowani cierpieć dla sprawiedliwości, jak St.G., jest właściwą rzeczą, aby byli napominani do tych cierpień. (TP 1930, s. 63)

List do Hebrajczyków 13:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasta szukamy” — Nowego Jeruzalemu na duchowym poziomie, uwielbiony Kościół.

List do Hebrajczyków 13:15

Epifania i Bazylea:

„imieniowi jego” — Jego wielkiemu charakterowi itp. (TP 1986, s. 124)

List do Hebrajczyków 13:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Bądźcie posłuszni” — Starszym, wybranym przez głosy całego zboru.

Epifania i Bazylea:

„i bądźcie im poddani” — lecz nie służalczo -- nie bądźmy czcicielami aniołów. (TP 1962, s. 43) lepsze tłumaczenie Żyd. 13:17 nie brzmi: "Bądźcie posłuszni wodzom waszym, i bądźcie im poddani", lecz "Bądźcie przekonani przez wodzów waszych i pozwólcie się prowadzić". (TP 1989, s. 78)

„nie jest pożyteczne” — lecz zgubne. (TP 1962, s. 43)

List do Hebrajczyków 13:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Wywiódł od umarłych” — Gdy dopełnił swojej ofiary. Jezus Chrystus nie mógłby wzbudzić samego siebie z grobu.

„Przymierza” — Które zostało zapieczętowane, uczynione ważnym przez Jego śmierć.

List do Hebrajczyków 13:21

Epifania i Bazylea:

„sprawując w was to co przyjemnego przed obliczem Jego” — udoskonalając nas w każdym dobrym uczynku, (rozwijaniu charakteru i służbie.). (TP 1931, s. 40)

Literatura o rozdziale List do Hebrajczyków 13

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Hebrajczyków

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.