List do Hebrajczyków 5

List do Hebrajczyków, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (14 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Hebrajczyków 5 — Biblia Gdańska

1 Albowiem każdy najwyższy kapłan z ludzi wzięty, za ludzi bywa postanowiony w tych rzeczach, które do Boga należą, to jest, aby ofiarował dary i ofiary za grzechy.

2 Który by mógł, jako przystoi, użalić się nieumiejętnych i błądzących, będący sam obłożony krewkością.

3 A dla tej jest powinien, jako za lud, tak i sam za się ofiarować za grzechy.

4 A nikt sobie tej czci nie bierze, tylko ten, który bywa powołany od Boga jako i Aaron.

5 Tak i Chrystus nie sam sobie tej czci przywłaszczył, aby się stał najwyższym kapłanem; ale ten, który mu rzekł: Syn mój jesteś ty, jam cię dziś spłodził.

6 Jako i na inszem miejscu mówi: Tyś jest kapłanem na wieki według porządku Melchisedekowego.

7 Który za dni ciała swego modlitwy i uniżone prośby do tego, który go mógł zachować od śmierci, z wołaniem wielkiem i ze łzami ofiarował, i wysłuchany jest dla uczciwości.

8 A choć był Synem Bożym, wszakże z tego, co cierpiał, nauczył się posłuszeństwa.

9 A tak doskonałym będąc, stał się wszystkim sobie posłusznym przyczyną zbawienia wiecznego,

10 Nazwany będąc od Boga kapłanem najwyższym według porządku Melchisedekowego.

11 O którym wiele by się miało mówić i trudnych rzeczy do wyłożenia; aleście się wy stali leniwi ku słuchaniu.

12 Albowiem mając być nauczycielami względem czasu, zasię potrzebujecie, aby was uczono, które są pierwsze początki mów Bożych, i staliście się jako mleka potrzebujący, a nie twardego pokarmu.

13 Bo każdy, co się tylko mlekiem karmi, ten nie jest powiadomy mowy sprawiedliwości: (gdyż jest niemowlątkiem),

14 Aleć doskonałym należy twardy pokarm, to jest tym, którzy przez przyzwyczajenie mają zmysły wyćwiczone ku rozeznaniu dobrego i złego.

Komentarz do rozdziału: List do Hebrajczyków 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Hebrajczyków 5:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Krewkością” — By "mógł z nami cierpieć w słabościach naszych".

List do Hebrajczyków 5:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Czci nie bierze” — Chrystus Pan nie naznaczył samego siebie za Najwyższego Kapłana. "Onego dał za głowę nad wszystkim Kościołowi", Efez.1:22.

„Powołany” — "Których by kolwiek powołał Pan, Bóg wasz", Dz. 2:39.

„Od Boga” — "Nie z woli męża, ale z Boga są (spłodzeni)", Jan 1:13.

„Jako i Aaron” — Typ na Chrystusa, Głowę i Ciało.

List do Hebrajczyków 5:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Porządku Melchizedeka” — "Będzie kapłanem na stolicy swojej", Zach.6:13. Typ na Chrystusa w Tysiącleciu.

List do Hebrajczyków 5:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Który” — Papieski komentarz w tym wierszu podaje, że "tłumacze protestanckich Biblii powinni pójść do głębokości piekielnych".

„Za dni” — Ograniczony czas, w którym ten, co się ubiega może otrzymać niebiańskie zbawienie.

„Ciała swego” — "Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami", Jan 1:14. "A chleb, który ja dam jest ciało moje", Jan 6:51. "Aleś mi (Boże) ciało przysposobił", Żyd.10:5. "Chociaż żeśmy znali Chrystusa według ciała, lecz już teraz (po zmartwychwstaniu) więcej Go takim nie znamy", 2 Kor.5:16. "Dla was stał się ubogim, będąc (u Ojca) bogatym", 2 Kor.8:9.

„Modlitwy” — Nie mamy rozumieć, że musimy zbyt często i długo modlić się.

„Zachować” — Od śmierci przez zmartwychwstanie. Gdyby nasz Pan chybił w czymkolwiek w Swoim ofiarniczym dziele, to znaczyłoby Jego własną zgubę, jak było pokazane w rozporządzeniu danym Aaronowi.

„Wysłuchany” — Odnośnie Jego śmierci.

„Dla uczciwości” — Doskonała miłość odpędza niewolniczą bojaźń, ale nie bojaźń z poszanowania pochodzącą. "Bójmy się tedy, aby snać zaniedbawszy obietnicy o wejściu do odpocznienia", Żyd.4:1.

Epifania i Bazylea:

„od śmierci” — wtórej. (TP 1939, s. 43) nasz Pan miał bojaźń wtórej śmierci w Getsemane. (TP 1928, s. 15) mógł Go zachować od śmierci przez wzbudzenie z martwych. (TP 1978, s. 26)

„i wysłuchany jest” — tzn. otrzymał odpowiedź na to, o co się obawiał — odnośnie śmierci na krzyżu i wyzwolenia z niej. Modlitwy o pomoc lub wyzwolenie z takich kłopotów mogą być odpowiedziane w dwojaki sposób: Ojciec może usunąć niepokojącą przyczynę albo może nas tak wzmocnić, że będziemy w stanie całkowicie przezwyciężyć niepokój. Tak w stosunku do nas jak i naszego Mistrza Ojciec zazwyczaj używa tego drugiego sposobu i daje nam pokój i siły za pośrednictwem Swego zapewnienia znajdującego się w Jego Słowie. (TP 1967, s. 20) wysłuchany jest (w tym czego się bał — wg Biblii angielskiej). On bał się, że mógłby uchybić w pewnych szczegółach Swego ofiarniczego dzieła, co oznaczałoby zniszczenie Jego Samego. (TP 1978, s. 26)

„dla uczciwości” — właściwe tłumaczenie: dla bojaźni. ... odnosi się do bojaźni, którą boimy się, aby nie obrazić Boga i wszystko wykonać jak najlepiej. (TP 1935, s. 51)

List do Hebrajczyków 5:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Nauczył się” — Chrystus nigdy nie rościł prawa być równym Bogu w mocy.

„Posłuszeństwa” — To znaczy być posłusznym w bardziej przeciwnych warunkach.

„Co cierpiał” — W ciągu trzech i pół lat, podczas których znajdował się w "świątnicy", w stanie spłodzenia z ducha świętego.

Epifania i Bazylea:

„z tego co cierpiał, nauczył się posłuszeństwa” — wytrwanie Jezusa udoskonaliło (skrystalizowało) Go w charakterze i dało Mu skrystalizowaną, niezmienną naturę i organizm -- Boską naturę. (TP 1934, s. 87) On dowiedział się jaka jest cena posłuszeństwa, tak jak odtąd dowiedział się o jego wartości w ocenie Ojca -- który wzbudził Go do chwały, zaszczytu i nieśmiertelności. (TP 1959, s. 63) Tak więc przez cierpienie nauczył się posłuszeństwa aż do głębi samozaparcia, w stosunku do doskonałej woli Boga. A Bóg dozwolił na to, ponieważ taka próba była konieczna tak dla rozwoju charakteru, jak i manifestacji tej doskonałości charakteru, która była godna największego wywyższenia, do którego On był powołany. (TP 1975, s. 22)

List do Hebrajczyków 5:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Doskonały” — Jako Nowe Stworzenie przez próby i doświadczenia.

„Przyczyną” — Źródłem.

Epifania i Bazylea:

„A tak doskonałym będąc” — w tej lekcji. (TP 1975, s. 22)

List do Hebrajczyków 5:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nazwany” — Uznany od Boga.

Epifania i Bazylea:

„kapłanem najwyższym” — Jako taki występuje urzędowo w naszej sprawie na podstawie zasługi złożonego okupu: (TP 1975, s. 23) (1) czyniąc nas i nasze postępowanie przyjemne Bogu (Żyd. 2:17; 1 Piotra 2:5) i (TP 1975, s. 23) (2) przez ofiarowanie naszych darów i ofiar (Żyd. 5:1). (TP 1975, s. 23)

List do Hebrajczyków 5:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Względem czasu” — Od chwili pozostawania w Prawdzie.

„Potrzebujecie” — Z powodu ducha światowego i braku gorliwości dla Pana.

„Jako mleka” — "Jako dopiero narodzone niemowlęta szczerego mleka pożądajcie", 1 Piotra 2:2, a nie rozcieńczony i fałszywy pokarm obecnych czasów przez tych, co "piersiami karmią", lecz nie "synów".

Epifania i Bazylea:

„mleka” — wyobraża to pojedyncze i początkujące Prawdy z Pisma Św., fundamentalne doktryny Ewangelii Chrystusowej, pojedyncze i jasne podania Słowa Prawdy. (TP 1925, s. 36)

„twardego pokarmu” — głębszych prawd. Ten pokarm obejmuje prawdy doktrynalne, etyczne, zawierające obietnice, napominające, prorocze, historyczne i typowe, różnie dostosowane w każdej z ich postaci niemowlęciu, dziecku, młodzieńcowi, mężczyźnie i podeszłemu wiekiem. (TP 1966, s. 42) pokarm - nauki Pisma Św. (TP 1929, s. 12)

List do Hebrajczyków 5:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Mlekiem karmi” — Jeżeli jedynie mlekiem.

Epifania i Bazylea:

„mlekiem” — wyobraża to pojedyncze i początkujące Prawdy z Pisma Św., fundamentalne doktryny Ewangelii Chrystusowej, pojedyncze i jasne podania Słowa Prawdy. (TP 1925, s. 36,37)

„gdyż jest niemowlątkiem” — z małym pojęciem o Bogu j Jego Boskim Planie Wieków. (TP 1925, s. 36,37)

List do Hebrajczyków 5:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Twardy pokarm” — Głębokie prawdy Boże poza tymi, jakie są w drukowanych pytaniach i odpowiedziach dla szkół niedzielnych, jako lekcji międzynarodowych. Na przykład takie jak zarysy czasów Boskiego planu. Słowo Boże jest wielkim spichlerzem żywnościowym dla dzieci Bożych znajdujących się we wszystkich stanach rozwoju.

„Doskonałym” — Bardziej rozwinięty w prawdzie.

Źródła: MANNA - 3 MAJA

Epifania i Bazylea:

„pokarm” — nauki Pisma Św. (TP 1929, s. 12)

Źródła: MANNA - 3 MAJA

Literatura o rozdziale List do Hebrajczyków 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Hebrajczyków

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.