List do Hebrajczyków 10

List do Hebrajczyków, rozdział 10 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (39 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Hebrajczyków 10 — Biblia Gdańska

1 Albowiem zakon mając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, jednakiemiż ofiarami, które na każdy rok ustawicznie ofiarują, nigdy nie może tych, którzy do nich przystępują, doskonałymi uczynić.

2 Bo inaczej przestano by ich było ofiarować, przeto żeby już nie mieli żadnego sumienia o grzechy ci, którzy ofiarują, będąc raz oczyszczeni.

3 Ale przy tych ofiarach dzieje się przypomnienie grzechów na każdy rok.

4 Albowiem nie można rzec, aby krew wołów i kozłów miała gładzić grzechy.

5 Przetoż wchodząc na świat, mówi: Ofiary i obiaty nie chciałeś, aleś mi ciało sposobił.

6 Całopalenia i ofiary za grzech nie upodobałyć się.

7 Tedym rzekł: Oto idę (na początku księgi napisano o mnie), abym czynił, o Boże! wolę twoję;

8 Powiedziawszy wyżej: Żeś ofiary i obiaty, i całopalenia za grzech nie chciał, ani sobie upodobał, (które według zakonu bywają ofiarowane).

9 Tedy rzekł: Oto idę, abym czynił, o Boże wolę twoję; znosi pierwsze, aby wtóre postanowił.

10 Przez którą wolę jesteśmy poświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz uczynioną.

11 A wszelkić kapłan stoi na każdy dzień, służbę Bożą odprawując, a jednakież ofiary częstokroć ofiarując, które nigdy grzechów zgładzić nie mogą.

12 Lecz ten jednę ofiarę ofiarowawszy za grzechy, na wieki siedzi na prawicy Bożej,

13 Na koniec oczekując, ażby położeni byli nieprzyjaciele jego podnóżkiem nóg jego.

14 Albowiem jedną ofiarą doskonałymi uczynił na wieki tych, którzy bywają poświęceni.

15 A świadczy nam to i sam Duch Święty; albowiem powiedziawszy pierwej:

16 Toć jest przymierze, które postanowię z nimi po onych dniach, mówi Pan: Dam prawa moje do serca ich, a na myślach ich napiszę je.

17 A grzechów ich i nieprawości ich nie wspomnę więcej:

18 A gdzieć jest odpuszczenie ich, jużci więcej ofiary nie potrzeba za grzech.

19 Mając tedy, bracia! wolność, wnijść do świątnicy przez krew Jezusową,

20 (Drogą nową i żywą, którą nam poświęcił przez zasłonę, to jest przez ciało swoje.)

21 I kapłana wielkiego nad domem Bożym;

22 Przystąpmyż z prawdziwem sercem w zupełności wiary, mając oczyszczone serca od sumienia złego,

23 I omyte ciało wodą czystą, trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się; (boć wierny jest ten, który obiecał;)

24 I przypatrujmy się jedni drugim ku pobudzaniu się do miłości i do dobrych uczynków,

25 Nie opuszczając społecznego zgromadzenia naszego, jako niektórzy obyczaj mają, ale napominając jedni drugich, a to tem więcej, czem więcej widzicie, iż się on dzień przybliża.

26 Albowiem jeźlibyśmy dobrowolnie grzeszyli po wzięciu znajomości prawdy, nie zostawałaby już ofiara za grzechy;

27 Ale straszliwe niejakie oczekiwanie sądu i zapalenie ognia, który pożreć ma przeciwników.

28 Kto by odrzucił zakon Mojżeszowy, bez miłosierdzia za świadectwem dwóch albo trzech umiera.

29 Co się wam zda? Jakoż sroższego karania godzien jest ten, kto by Syna Bożego podeptał i krew przymierza, przez którą był poświęcony, za pospolitą miał, i Ducha łaski zelżył?

30 Albowiem znamy tego, który powiedział: Mnie pomsta, Ja oddam, mówi Pan; i zasię: Pan sądzić będzie lud swój.

31 Strasznać rzecz jest wpaść w ręce Boga żywego.

32 Wspomnijcie na dni pierwsze, w których będąc oświeceni, znosiliście wielki bój utrapienia,

33 Lubo to, gdyście byli i urąganiem, i utrapieniem na podziw wystawieni lub też gdyście się stali uczestnikami tych, z którymi się tak obchodzono.

34 Albowiemeście i z więzienia mego ze mną utrapieni byli i rozchwycenie majętności waszych przyjęliście z radością, wiedząc, że macie w sobie lepszą majętność w niebie, i trwającą.

35 Przetoż nie odrzucajcie ufności waszej, która ma wielką zapłatę.

36 Albowiem cierpliwości wam potrzeba, abyście wolę Bożą czyniąc, odnieśli obietnicę.

37 Boć jeszcze bardzo, bardzo maluczko, a oto ten, który ma przyjść, przyjdzie, a nie omieszka.

38 A sprawiedliwy z wiary żyć będzie; a jeźliby się kto schraniał, nie kocha się w nim dusza moja.

39 Lecz my nie jesteśmy z tych, którzy się schraniają ku zginieniu, ale z tych, którzy wierzą ku pozyskaniu duszy.

Komentarz do rozdziału: List do Hebrajczyków 10

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Hebrajczyków 10:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Mając cień” — W urządzeniach jubileuszowych oraz co się tyczy zarysów czasu.

„Przyszłych dóbr” — Obfitości błogosławieństw dla rodzaju ludzkiego a rzeczywiste rzeczy wieku Ewangelii.

„Nie może” — Ponieważ niemożebne jest dla niedoskonałego człowieka zachować doskonałe prawo.

„Na każdy rok” — Ofiary Dnia Pojednania figuralnie gładziły przestępstwo na rok następujący.

„Doskonałymi” — Rzeczywista doskonałość dopełniona przez lepsze ofiary.

Epifania i Bazylea:

„zakon” — słowo zakon występuje tu w znaczeniu zarządzeń Zakonu Przymierza. (TP 1937, s. 77)

List do Hebrajczyków 10:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby krew” — Śmierć, ofiarowanie życia.

„Wołów i kozłów” — Lub aniołów albo archaniołów.

„Miała gładzić” — Jedynie w znaczeniu figuralnym.

Epifania i Bazylea:

„Wołów i kozłów” — Cielec przedstawia naturę ludzką Jezusa, a Kozioł Pański ludzką naturę Kościoła. (TP 1963)

Źródła: 63'30,31

List do Hebrajczyków 10:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Ciało” — Człowieka Chrystusa Jezusa.

„Przysposobił” — Dla uczynienia z niego ofiary. Przyjęcie na siebie ciała ludzkiego nie było ofiarą, ale przygotowaniem do tej ofiary.

Epifania i Bazylea:

„ciało sposobił” — W tym wierszu jest pokazane, wśród innych rzeczy, człowieczeństwo Jezusa jako pozaobraz cielca ofiarowanego w dniu pojednania; a Jego ciało zawierało w sobie to wszystko kim on był i co posiadał jako istota ludzka. (TP 1963, s. 30)

List do Hebrajczyków 10:7

Epifania i Bazylea:

„Oto idę... abym czynił, o Boże! wolę twoję” — jest pokazane, że w poświęceniu Jezusa zawiera się i to także, iż wziął wolę Bożą za Swoją. (TP 1963, s. 30)

List do Hebrajczyków 10:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy rzekł” — Chrystus przy chrzcie. Figuralnie w czasie, gdy cielec został zabity.

„Wolę Twoją” — By umrzeć i odkupić wielu, a nie swoją własną wolę lub jakiejś sekty. Zupełne ofiarowanie zawiera w sobie wszelką ludzką władzę oddaną na służbę Bogu.

„Znosi pierwsze” — Odsuwa na stronę figuralne ofiary.

„Postanowił wtóre” — By mógł wypełnić pozafiguralne rzeczywiste ofiary za grzech.

Epifania i Bazylea:

„Oto idę, abym czynił, o Boże! wolę twoję” — jest pokazane, że w poświęceniu Jezusa zawiera się i to także, iż wziął wolę Bożą za Swoją. (TP 1963, s. 30)

„znosi pierwsze” — Świątynia, kapłaństwo, pośrednik i ofiary Przymierza Zakonu zostały zniesione (przy Jordanie i w dzień Zielonych Świątek). Lecz zarysy ugodowe tego przymierza jeszcze wiążą Izraela. Są oni związani jego dziesięcioma przykazaniami i tymi z jego ceremonii, które są ograniczone do 1000-lecia na tyle na ile dotyczy ich pozafigur - np. pokarmów, napojów, świąt itp.. (TP 1935, s. 68) ofiary figuralne. (TP 1963, s. 30)

„aby wtóre” — ofiary rzeczywiste. (TP 1963, s. 30)

„postanowił” — ofiarował; co dowodzi poświęcenie człowieczeństwa Jezusa na śmierć, tzn. martwotę dla Siebie i świata; (TP 1963, s. 30) (podczas gdy w pierwszej części wiersza 9, jak i w wierszu 7 jest pokazane, że w poświęceniu Jezusa zawiera się i to także, iż wziął wolę Bożą za Swoją.) (TP 1963, s. 30) Tu właśnie są przedstawione dwie części poświęcenia Jezusa. (TP 1963, s. 30)

List do Hebrajczyków 10:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez ofiarę” — Bogu, któremu cena była zapłaconą.

Epifania i Bazylea:

„przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz uczynioną” — za wszystkich [w polskiej Biblii brak wyrazów: „za wszystkich”]. (TP 1970, s. 20)

List do Hebrajczyków 10:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Lecz Ten” — Nasz Pan Jezus.

„Na wieki” — Ciało, które Chrystus wydał za życie świata nigdy nie było powrócone.

„Na prawicy” — Na stanowisku najgłośniejszej łaski.

List do Hebrajczyków 10:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedną ofiarą” — Chrystus. Inne ofiary, jak np. ofiara mszy, jest obrzydliwością przed obliczem Bożym, Daniel 12:11.

„Doskonałymi uczynił” — Uczynił doskonałymi w Jego sprawiedliwości.

„Bywają poświęceni” — Zupełnie Bogu.

Epifania i Bazylea:

„jedną ofiarą” — przez przypisanie nam Jego zasługi. (TP 1928, s. 79,88) przez Jego krew w pozaobrazowym miejscu najświętszym. (TP 1933, s. 44) nasz Pan. (TP 1962, s. 118)

„doskonałymi uczynił” — Jezus. ... (poczytalnie). Usprawiedliwił obliczająco. (TP 1928, s. 79,88) usprawiedliwił od Adamowego wyroku. (TP 1933, s. 44) ożywił usprawiedliwionych. (TP 1962, s. 118)

„tych, którzy bywają poświęceni” — ofiarowani. (TP 1928, s. 79,88) Pokazuje więc, że nasze usprawiedliwienie jest ożywione po naszym ofiarowaniu (poświęceniu się Bogu) (TP 1928, s. 79,88) Poświęconych, którzy stali się nowymi stworzeniami. (TP 1928, s. 79,88) Kościół. (TP 1962, s. 118)

List do Hebrajczyków 10:15

Epifania i Bazylea:

„A świadczy nam to i sam Duch Święty” — Nauki Pisma Św. często są nazywane powiedzeniami Ducha Św. (TP 1961, s. 120)

List do Hebrajczyków 10:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Po onych dniach” — Po "siedmiokroć", czyli po 2520 latach od ich narodowej kary, która się zaczęła w 606 roku przed Chrystusem, a skończyła się w październiku 1914 roku.

Epifania i Bazylea:

„Toć jest przymierze, które postanowię z nimi po onych dniach” — po Wieku Ewangelii, gdy się on skończy. (TP 1962, s. 118)

„Dam prawa moje do serca ich” — Bóg napisze prawa sprawiedliwości (obowiązkowej miłości) i bezinteresownej miłości w ich sercach. (TP 1962, s. 118)

„a na myślach ich napiszę je” — tak, iż będą mieć w tej sprawie całkowitą znajomość Prawdy. (TP 1962, s. 118) ... Pytanie: Ponieważ Nowe Przymierze nie będzie prędzej działać, aż w tysiącleciu, dlaczego Apostoł Paweł w liście do Żydów 10:14-18 odnosi się do odpuszczenia grzechów przez Nowe Przymierze i dowodzi, że już mamy odpuszczenie grzechów? - zob. TP 1928, 79. (TP 1962, s. 118)

List do Hebrajczyków 10:18

Epifania i Bazylea:

„A grzechów ich i nieprawości ich nie wspomnę więcej. Gdzieć jest odpuszczenie ich. jużci więcej ofiary nie potrzeba za grzech” — nikt z rodzaju Adama nie ma drugiej sposobności; jest tylko jedna sposobność dana każdemu. Ktokolwiek otrzymuje przebaczenie w tym życiu, nie otrzymuje już innego przebaczenia później; kto zaś nie otrzymuje tego przebaczenia tutaj, otrzyma je w Wieku Tysiąclecia. Nie będzie już więcej ofiary za grzech, a zatem nasienie nie jest pod Nowym Przymierzem. (TP 1962, s. 118)

List do Hebrajczyków 10:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy bracia” — Jedynie tylko bracia Chrystusowi mają dostęp.

„Wolność” — Odwagę, zaufanie, przywilej.

„Krew Jezusową” — Wiara w tą krew daje jedynie przystęp do Ojca. "Żaden nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie", Jan 14:6. "O cokolwiek byście prosili Ojca w imię moje, da wam", Jan 16:23.

List do Hebrajczyków 10:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Drogą nową i żywą” — Powrócenie do rodziny Bożej, co wyobraża "studnia" w Wielkiej Piramidzie egipskiej.

„Poświęcił” — Królewskie Kapłaństwo.

„Przez zasłonę” — Zasłona między naturą duchowo usposobioną a doskonałą duchową naturą poza ciałem.

Epifania i Bazylea:

„drogę nową i żywą, którą nam poświęcił” — Ponieważ na podstawie Swojej ofiary okupu, Chrystus przynosi światu życie rzeczywiście, a Kościołowi przynosi życie w sposób przypisany, w ten sposób pozwala Kościołowi złożyć z siebie ofiarę żywą, świętą i przyjemną Bogu — przez ofiarę Jezusa, Jego doskonałego życia ludzkiego złożonego na śmierć. Przez swoje poświęcenie się na śmierć, Kościół oddaje doskonałe życie ludzkie przypisane mu przez ofiarę okupu Jezusa Chrystusa (przypisanego Ojca ich człowieczeństwa), a to dzieje się przez ich przyjęcie tego życia wiarą. (TP 1968, s. 4) nam, czyli Swojemu Kościołowi. (TP 1970, s. 47)

List do Hebrajczyków 10:21

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 5 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 5 LISTOPADA

List do Hebrajczyków 10:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Przystąpmy” — Do pierwszego stanu duchowego, spłodzenia z ducha świętego, do którego dochodzi się przez ofiarowanie.

„W zupełności wiary” — Opartej na niezmiennym Słowie Bożym, której nikt nie może posiadać, kto nie ma świadectwa ducha, że został przyjęty do rodziny Bożej.

„Od sumienia złego” — Świadomość o popełnieniu złego sprowadza potępienie. "Jeśliby nas potępiało serce nasze, daleko większy jest Bóg niżeli serce nasze", 1 Jana 3:20. Zobacz w.21 MANNA

Epifania i Bazylea:

„z prawdziwym sercem” — Oznacza to wierne i lojalne serce, serce w najwyższym stopniu oddane Bogu i celowi, o który On zabiega, serce które nie ustaje w wierności. Bóg nie potrzebuje udawania. On pragnie uczciwości: prawdziwego, wiernego i szczerego serca. On pragnie uczciwych intencji. (TP 1991, s. 74)

„w zupełności wiary” — Wierność Bogu, Prawdzie i Braciom właśnie to powinno cechować sposób naszego przybliżania się w zupełnej pewności wiary. Nie powinniśmy wątpić w Boskie słowo, charakter, osobę bądź czyny. Powinniśmy być całkowicie pewni, że Bóg zajmuje się nami i że wszystkie Jego obietnice są dla nas. Powinniśmy mieć niewzruszone przekonanie, że Bóg jest za nami, a my za Nim, że obietnice te są nasze, i że Boska opatrzność jest nasza. Młodociani Godni [i Poświęceni Obozownicy Epifanii] również mogą mieć to prawdziwe serce w swym powołaniu (chociaż w tym tekście nie jest ono bezpośrednio skierowane do nich). Stosuje się jednak także i do nich (z wyjątkiem spłodzenia). Wierzmy bez chwiejności! (TP 1991, s. 74)

„mając oczyszczone serca” — Oczyszczenia (pokropienia) tego dokonuje krew Jezusa. Ponieważ Jezus jest równoważną ceną i oczyszcza nas ze wszystkich grzechów słabości i ignorancji, powinniśmy utrzymać nasze usprawiedliwione stanowisko przez przyjęcie i uwierzenie w Niego. (TP 1991, s. 74)

„od sumienia złego” — od złego wpływu. (TP 1991, s. 74) Zobacz w.21 MANNA (TP 1991, s. 74)

List do Hebrajczyków 10:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Omyte ciało” — "Aby go poświęcił, oczyściwszy omyciem przez Słowo Boże", Efez.5:26.

„Wodą czystą” — Nauką nie zmieszaną z błotem i skalaną przez szatana.

Źródła: MANNA - 29 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

„omyte ciało wodą czystą” — Nasze człowieczeństwo zostało splugawione przez dziedziczoną i nabytą nieprawość. Pozbywamy się jej przez omycie naszych cielesnych umysłów Słowem. To Prawda wprowadzona do naszych serc umożliwia nam coraz pełniejsze uwalnianie się z mocy grzechu. (TP 1991, s. 74) Woda ta wyobraża Prawdę stosowną do użytku. (TP 1929, s. 11)

„trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się (boć wierny jest ten, który obiecał)” — Bóg przyrzekł nam bowiem pewne wielkie i bezcenne rzeczy. On jest naszym Stwórcą i naszym Ojcem i uczyni to, co przyrzekł. I stanie się nam według naszej wiary... Ci, którzy pozostają w harmonii z Bogiem, wierzą Jego świadectwu. (TP 1993, s. 88)

Źródła: MANNA - 29 LISTOPADA

List do Hebrajczyków 10:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedni drugim” — Uważajcie co mogłoby być pomocą dla innych, a co przeszkodą, co zachęceniem, a co kamieniem obrażenia, mając na względzie różne przywary jednych i drugich.

„Pobudzać do miłości” — W odwrotnym kierunku niżeli czyni świat. "Budujcie jeden drugiego", 1 Tes.5:11.

Epifania i Bazylea:

„I przypatrujmy się jedni drugim ku pobudzaniu się do miłości i do dobrych uczynków” — Intencją tego tekstu jest pobudzanie do dobrych uczynków, wywołanie miłości u drugich i wywieranie życzliwego wpływu w dążeniu do sprawiedliwości. (TP 1988, s. 87)

List do Hebrajczyków 10:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie opuszczajcie” — O Chrystusie jest powiedziane, że "według zwyczaju swego wszedł w dzień sabatu do synagogi", Łuk.4:16.

„Zgromadzenia” — My jesteśmy na podobieństwo węgli rozżarzonych, które jeżeli są rozłączone jeden od drugiego prędko stygną, lecz zgarnięte razem, zaognią się całą masą.

„Naszego” — Zgromadzenie tych, co są usprawiedliwieni, ofiarowani i którzy miłują Boga, a nie zgromadzenie, w którym świat, ciało i szatan byliby zmieszani.

„Społecznego” — Dla badania proroctw i nauk moralnych mających służyć do rozwoju w chrześcijańskich zasadach. Dla stawiania pytań i odpowiadania. Dla wyrażania różnych poglądów. Dla modlitwy. Drabina Jakubowa dotykała ziemi i miejsce to stało się jak Jakub nazwał "bramą nieba". Jest to najbardziej pomocne do zwyciężania świata i zdobycia miejsca w Królestwie Bożym. Gdy nasze serce tam się znajduje, to zapewne będzie nam przyjemnie tam być. Żaden mąż albo żona nie ma prawa do tego stopnia, aby obchodzić się po tyrańsku, ażeby temu się sprzeciwiać. "Gdzie dwóch albo trzech zbierze się w imię moje, tam jestem wpośród nich", Mat.18:20.

„Tym więcej” — Pokazuje większą tego potrzebę.

„Widzicie dzień” — Zgromadzenia Pańskich klejnotów.

Epifania i Bazylea:

...Apostoł nalega na nas, abyśmy nie opuszczali społecznego zgromadzenia (Żyd. 10:25). Czy w tym jest sprzeczność? Nie. Apostoł zwraca się do tych, którzy usiłują stać się podobni do Chrystusa i napomina ich do częstego wzajemnego schodzenia się celem pobudzania się do miłości i do dobrych uczynków a to tym bardziej, gdy widzimy, że dzień przybliża się, dzień Pański — dzień pomsty na Chrześcijaństwo, dzień wyzwolenia Kościoła. Jeżeli pójdziemy za radą Apostoła, to zauważymy, że wynikający z tego wpływ na nasz umysł i serce będzie korzystny. - TP 1969, 54.

List do Hebrajczyków 10:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Dobrowolnie grzeszyli” — Czyli odstąpili od wiary, która nas usprawiedliwia. Dobrowolnie odrzucili Boga i Jego dzieło. Tacy, zdarza się, iż zapierają się krwi pojednania, albo popełniają niemoralności. Z takimi nie powinniśmy obcować, ani ich przyjmować do swego domu, ani pozdrawiać lub modlić się za nimi. Figurują pierworodnych egipskich, którzy podczas wielkiej nocy w Egipcie nie znajdowali się pod ochroną krwi.

„Za grzechy” — "Jest ci grzech na śmierć", 1 Jana 5:16.

„Prawdy” — Prawda odnosząca się do mądrości, usprawiedliwienia i poświęcenia. Szczególna prawda była dana w czasie żniwa. Poznanie łaski Bożej w Chrystusie, do której Pan Bóg chce, aby wszyscy z czasem do niej przyszli.

„Nie została by ofiara” — Pojednanie za grzech Adama nie pokrywa dobrowolnych grzechów przeciw światłu i światłości. "Niemożebne aby się zaś odnowili ku pokucie", Żyd. 6:4-6. Bo "Chrystus powstawszy z martwych, więcej nie umrze", Rzym. 6:9.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem jeślibyśmy dobrowolnie grzeszyli” — Apostoł mówi tu o grzechu całkowicie popełnionym dobrowolnie. (TP 1959, s. 66) są trzy rodzaje grzechu: (TP 1968, s. 62,63) 1) Grzechy wynikające ze słabości lub z ignorancji, albo z obydwóch rzeczy nazywane czasami grzechami powszednimi. (TP 1968, s. 62,63) 2) Grzechy, które są zupełnie samowolne, nazywane czasem grzechami śmiertelnymi. (TP 1968, s. 62,63) 3) Grzechy częściowo dobrowolne a częściowo wynikające ze słabości lub ignorancji, albo też z ignorancji i słabości nazywane czasami grzechami mieszanymi. (TP 1968, s. 62,63) Werset ten mówi o drugim rodzaju grzechów. (TP 1968, s. 62,63) Ogólnie są cztery sposoby popełnienia grzechu: (TP 1968, s. 62,63) 1) Myślą. (1 Moj. 6:5); (Przyp. 30:32); (Izaj. 59:7). (TP 1968, s. 62,63) 2) Pragnieniem. (Mat. 5:28). (TP 1968, s. 62,63) 3) Mową. (Jak. 3:2). (TP 1968, s. 62,63) 4) Uczynkiem ( Jana 3:19). (TP 1968, s. 62,63)

List do Hebrajczyków 10:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Sądu” — Znaczy: odpłata za dobre lub złe uczynki.

„Ma pożreć” — Na zawsze, a nie zachować w mękach.

„Przeciwników” — "Którzy pomstę odniosą wieczne zatracenie", 2 Tes.1:9. "Nie będzie się (Bóg) wadził na wieki (z człowiekiem), ani gniewu wiecznie chował (powstrzymywał na niepoprawnych grzeszników)", Psalm 103:9.

List do Hebrajczyków 10:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Zakon Mojżesza” — Mojżesz figuralnie Żydów przyprowadził pod Zakon, tak Chrystus uwolnił spod Zakonu tych, którzy w Niego uwierzyli, stając się Jego naśladowcami.

„Bez miłosierdzia umiera” — Jak jest pokazane w Nadabie i Abiju.

List do Hebrajczyków 10:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Sroższego karania” — Śmierć bez zmartwychwstania.

„Krew przymierza” — Śmierć Jezusa. Nowego Przymierza.

„Poświęcony” — Uczyniony przyjemnym Bogu, usprawiedliwiony z wiary.

„Za pospolitą” — Gdyby uważał za zwykłą rzecz, mimo, że swoje małe znaczące zaparcie siebie uważał przedtem za niezbędną w Boskim planie wieków.

„Zelżył” — Przez ignorowanie Bożego postanowienia jako jedyną rzecz do pojednania przez łaskę Bożą.

Epifania i Bazylea:

„ten” — członek wtórej śmierci. (TP 1958, s. 87)

„ktoby Syna Bożego podeptał” — ci, którzy zaprzeczają okupowi depczą Syna Bożego. (TP 1974, s. 11) przez odrzucenie ofiary okupu. (TP 1966, s. 75)

„krew przymierza przez którą był poświęcony za pospolitą miał” — przez odrzucenie swego udziału w ofiarniczych cierpieniach Chrystusowych. (TP 1966, s. 75) jest to krew przymierza ofiarniczego, która nas uświęca. (TP 1935, s. 70) za pospolitą, czyli nie świętą - nie należącą do ofiary za grzech, dlatego rzecz nie należącą do świętych rzeczy ołtarza i ubłagalni. (TP 1928, s. 80)

„i Ducha łaski zelżył” — przez zniszczenie Ducha Św. w swoich sercach. (TP 1966, s. 75)

List do Hebrajczyków 10:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Który powiedział” — Bóg Jehowa.

„Sądzić będzie” — Próbować będzie.

List do Hebrajczyków 10:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Straszna rzecz” — Aż dopóki nie stanie się doskonałym.

„Wpaść” — Wypaść z rąk Zbawiciela.

„W ręce” — Ponieważ nie byłoby komu stanąć przed Prawem Sprawiedliwości.

„Boga żywego” — Który nie uznaje niedoskonałości, który nie może patrzeć na grzech.

List do Hebrajczyków 10:32

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 23 MARCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 23 MARCA

List do Hebrajczyków 10:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczestnikami” — Możebne, iż to stanowi wszystkie cierpienia, jakie są wymagane od ludu Bożego.

„Obchodzono” — Źle. Którym urągano dla Prawdy. Zobacz w.32 - MANNA

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.32 - MANNA

List do Hebrajczyków 10:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Majętność” — Licząc w to i dobre imię w świecie.

List do Hebrajczyków 10:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Przetoż nie odrzucajcie ufności waszej” — opartej wyłącznie na prawdzie Słowa Bożego.-74

List do Hebrajczyków 10:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Wam trzeba” — W ciągu tego czasu, w którym Bóg dozwala na grzech i sprzeciwianie się Jego woli.

„Cierpliwości” — Greckie słowo "hupomone" znaczy: ustawiczne znoszenie z radością.

„Wolę Bożą czyniąc” — By posiąść doskonałą miłość.

Źródła: MANNA - 23 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 23 LISTOPADA

List do Hebrajczyków 10:37

Paruzja (C.T. Russell):

„A oto ten” — "Bóg pokoju zetrze szatana pod nogi wasze w rychle", Rzym.16:20. "Tysiąc lat przed oczami Twymi są jako dzień wczorajszy", Psalm 90:4.

List do Hebrajczyków 10:38

Paruzja (C.T. Russell):

„Sprawiedliwy” — Musi żyć przeciwnie do zwyczaju świata, który postępuje według widzenia i według pożądliwości ciała.

„Z wiary żyć” — "Nie patrzymy na rzeczy widzialne, ale na niewidzialne", 2 Kor.4:18.

„A jeśliby kto” — Co był rzeczywiście lub poczytalnie przyprowadzony do doskonałości, to "żaden, który by przyłożył rękę swoją do pługa (do pracy Pańskiej), a oglądałby się wstecz, nie jest sposobny do Królestwa Bożego", Łuk.9:62.

„Schraniał” — By uniknąć złożenia ofiary uczynionej przy swoim przymierzu, lub oddalał się od Boga przez bojaźń, że Pan Bóg zapomniał go w jego doświadczeniach, lub okazanie niechęci dalszego poddawania się pod proces polerowania. Najprzód może przez wzdychanie za dawnymi rzeczami, następnie przez chęć pogodzenia lub przystosowania prawdy na korzyść żądzy upadłej natury, a ostatecznie zupełne poddanie się złemu.

„Dusza moja” — Boga Jehowy "psyche", czyli istoty obdarzonej czuciem.

Źródła: MANNA - 15 MARCA

Źródła: MANNA - 8 KWIETNIA

Epifania i Bazylea:

„a jeśliby się kto schraniał, nie kocha się w nim dusza moja” — Jeżeli jakieś poświęcone dziecko Boże wycofuje się, przestaje być posłuszne Bogu, przestaje być poddane Jego zarządzeniom, to wtedy Bóg nie ma w nim przyjemności. (TP 1964, s. 36)

Źródła: MANNA - 15 MARCA

Źródła: MANNA - 8 KWIETNIA

List do Hebrajczyków 10:39

Paruzja (C.T. Russell):

„Lecz my” — Ty i ja. Dobra ilustracja rozumnego podania myśli.

„Schraniają” — Grzesząc dobrowolnie.

„Ku zginieniu” — Wtórej śmierci.

Literatura o rozdziale List do Hebrajczyków 10

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Hebrajczyków

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.