List do Hebrajczyków 9

List do Hebrajczyków, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Hebrajczyków 9 — Biblia Gdańska

1 A miałoć i pierwsze ono przymierze ustawy około służby Bożej i świątnicę świecką.

2 Albowiem sprawiony był przybytek pierwszy, w którym był świecznik, i stół, i pokładne chleby, który zwano świątnicą.

3 A za drugą zasłoną był przybytek, który zwano świątnicą najświętszą,

4 Mając złotą kadzielnicę i skrzynię przymierza zewsząd złotem powleczoną, w której było wiadro złote, mające w sobie mannę, i laska Aaronowa, która była zakwitnęła, i tablice przymierza.

5 A nad skrzynią byli Cherubinowie chwały, którzy zacieniali ubłagalnię, o których rzeczach teraz nie potrzeba mówić o każdej z osobna.

6 A to gdy tak przygotowano, do pierwszego przybytku zawsze wchodzą kapłani, służby Boże odprawując;

7 Ale do drugiego raz w rok sam najwyższy kapłan, nie bez krwi, którą ofiaruje sam za się i za ludzkie niewiadomości.

8 Przez co daje znać Duch Święty, iż jeszcze nie była objawiona droga do świątnicy, póki jeszcze trwał pierwszy przybytek,

9 Który był wzorem na ten teraźniejszy czas, w którym dary i ofiary bywają ofiarowane, które nie mogą w sumieniu doskonałym uczynić tego, co służbę Bożą odprawuje;

10 Tylko w pokarmach i w napojach, i w różnych omywaniach, i w ustawach cielesnych aż do czasu naprawienia włożone były.

11 Ale Chrystus przyszedłszy, najwyższy kapłan przyszłych dóbr, przez większy i doskonalszy przybytek, nie ręką zbudowany, to jest nie tego budynku;

12 Ani przez krew kozłów i cielców, ale przez własną krew swoję wszedł raz do świątnicy, znalazłszy wieczne odkupienie.

13 Albowiem jeźli krew wołów i kozłów, i popiół jałowicy pokrapiający splugawione poświęca ku oczyszczeniu ciała:

14 Jakoż daleko więcej krew Chrystusowa, który przez Ducha wiecznego samego siebie ofiarował nienaganionym Bogu, oczyści sumienie wasze od uczynków martwych ku służeniu Bogu żywemu?

15 I dlatego jest nowego testamentu pośrednikiem, aby gdyby śmierć nastąpiła na odkupienie onych występków, które były pod pierwszym testamentem, ci którzy są powołani, wzięli obietnicę wiecznego dziedzictwa.

16 Albowiem gdzie jest testament, potrzeba, aby śmierć nastąpiła tego, który czyni testament.

17 Bo testament tych, którzy zmarli, mocny jest, gdyż jeszcze nie jest ważny, póki żyje ten, co testament uczynił.

18 Skąd ani on pierwszy testament bez krwi nie był poświęcony.

19 Albowiem gdy Mojżesz wszystko przykazanie według zakonu opowiedział wszystkiemu ludowi, wziąwszy krew cielców i kozłów z wodą i z wełną szarłatową, i z hizopem, i same księgi, i lud wszystek pokropił,

20 Mówiąc: Tać jest krew przymierza, które wam Bóg przykazał.

21 Do tego i przybytek, i wszystko naczynie do służby Bożej należące krwią także pokropił.

22 A niemal wszystko według zakonu krwią oczyszczone bywa, a bez rozlania krwi nie bywa odpuszczenie grzechów.

23 A tak potrzeba było, aby kształty onych rzeczy, które są na niebie, temi rzeczami były oczyszczone, a same rzeczy niebieskie lepszemi ofiarami, niżeli te.

24 Albowiem Chrystus nie wszedł do świątnicy ręką uczynionej, która by była wizerunkiem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się teraz okazywał przed oblicznością Bożą za nami,

25 A nie iżby często ofiarował samego siebie, jako najwyższy kapłan wchodzi do świątnicy co rok ze krwią cudzą;

26 (Bo inaczej musiałby był częstokroć cierpieć od początku świata), lecz teraz przy skończeniu wieków raz objawiony jest ku zgładzeniu grzechu przez ofiarowanie samego siebie.

27 A jako postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem będzie sąd:

28 Tak i Chrystus, raz będąc ofiarowany na zgładzenie wielu grzechów, drugi raz się bez grzechu okaże tym, którzy go oczekują ku zbawieniu.

Komentarz do rozdziału: List do Hebrajczyków 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Hebrajczyków 9:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Był przybytek” — Figuralny, wzór "prawdziwego onego przybytku, który Pan zbudował a nie człowiek", Żyd.8:2.

„Świecznik” — Wyobraża zupełny Kościół Chrystusowy przez wiek ewangeliczny.

„I stół” — Wyobraża zupełny Kościół.

„Pokładne chleby” — Wyobraża Prawdę Słowa Bożego.

List do Hebrajczyków 9:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Za drugą zasłoną” — Wyobraża śmierć ciała ludzkiego.

List do Hebrajczyków 9:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Skrzynię przymierza” — Wyobraża uwielbiony Kościół.

„Złotem powleczona” — Symbol na Boską naturę.

„Mannę” — Wyobraża nieśmiertelność. "Temu co zwycięży, dam jeść z onej manny skrytej", Obj.2:17. Możebne, że także reprezentuje ciało Jezusowe zachowane na wieczną pamiątkę miłości Bożej, posłuszeństwa Chrystusowego i naszego odkupienia.

„Laska Aaronowa” — Wyobraża wybrany charakter Ciała Chrystusowego jako członków Królewskiego Kapłaństwa.

„Zakwitnie” — Osobliwością drzewa migdałowego jest, że pączki owocu ukazują się pierw niż liście. Tak i Królewskie Kapłaństwo pierw składa z siebie ofiarę, zanim liście wyznania są widziane.

„Tablice” — Prawa, co pokazuje, że prawo było w zupełności zachowane przez Głowę, Chrystusa i wypełnienie tegoż prawa jest przypisane tym, którzy nie postępują według ciała, ale według ducha. Reprezentuje także władzę powierzoną Chrystusowi jako wykonawcy Prawa.

Epifania i Bazylea:

„skrzynię przymierza” — Prawdę będącą na czasie i jej zarządzenia. (TP 1957, s. 80)

„wiadro złote, mające w sobie mannę” — oferty nieśmiertelności zawarte w Prawdzie na czasie. (TP 1957, s. 80)

„i laska Aaronowa, która była zakwitnęła” — i oferty sposobności przyjęcia do Królewskiego Kapłaństwa. (TP 1957, s. 80)

„i tablice przymierza” — Boskie prawo sprawiedliwości - najwyższą miłość obowiązkową dla Boga i równą miłość obowiązkową do bliźniego. (TP 1957, s. 80)

List do Hebrajczyków 9:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Cheruby chwały” — Wyobrażają miłość i moc.

„Zasłaniali ubłagalnię” — Miłość Boża ani moc, nie mogą nic uczynić, dopóki sprawiedliwość nie zostanie zadowoloną, przeto cheruby spoglądają ku sprawiedliwości, aby dowiedzieć się, kiedy zacząć błogosławienie ludzkości.

Epifania i Bazylea:

„Cherubinowie chwały” — W Biblii słowo chwała ma wśród innych znaczeń, znaczenie doskonałości charakteru. Przez chwałę Bożą należy więc rozumieć duchowy splendor Boskiego świętego charakteru mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, tak jak objawia się w Prawdzie. (TP 1964, s. 5) W zgodzie z tym, dwóch cherubinów chwały przedstawia dwa przymioty Boskiego charakteru — miłość i moc. (TP 1964, s. 5)

List do Hebrajczyków 9:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Kapłani” — Wyobrażają Królewskie Kapłaństwo, klasę ofiarniczą.

„Wchodzą” — Zawsze mieli dostęp wejścia.

„Pierwszy przybytek” — "Świątnica" i wyobraża stan duchowo usposobionych.

List do Hebrajczyków 9:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Do drugiego” — "Świątnica najświętsza", typ na niebo.

„Raz w roku” — W wielki Dniu Pojednania, który wyobraża wiek ewangeliczny.

List do Hebrajczyków 9:8

Epifania i Bazylea:

„Przez co daje znać Duch Święty” — Nauki Pisma Św. często są nazywane powiedzeniami Ducha Św. (TP 1961, s. 120)

List do Hebrajczyków 9:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Był wzorem” — Nawet w zarysach czasu.

List do Hebrajczyków 9:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Doskonały przybytek” — Duchowa świątynia.

„Nie ręką zbudowana” — Nie ziemskiego pochodzenia.

List do Hebrajczyków 9:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Znalazł” — Otrzymał.

„Wieczne odkupienie” — Greckie słowo "lutrosis" znaczy: wieczne, obecne i przyszłe wyzwolenie z niewoli grzechu i śmierci.

List do Hebrajczyków 9:13

Paruzja (C.T. Russell):

„I popiół” — Znajomość i pamięć o ich wierności.

„Jałowicy” — Reprezentuje ojców świętych. Zamiast cielca jałowicy, aby pokazać, iż to nie była jedną z ofiar Dnia Pojednania.

„Pokrapiający” — Oczyszczenie od grzechów w łączności i oparte na ofiarach Dnia Pojednania.

„Splugawionych” — Teraz, lecz szczególnie w Tysiącleciu.

Epifania i Bazylea:

„krew wołów” — woły przedstawiają człowieczeństwo Jezusa. (TP 1935, s. 56)

„i kozłów” — kozły przedstawiają człowieczeństwo Kościoła. (TP 1935, s. 56)

List do Hebrajczyków 9:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Krew Chrystusa” — "Oczyszcza nas od wszelkiego grzechu", 1 Jana 1:7. Śmierć Chrystusa zapłaciła karę za Adama.

„Ducha wiecznego” — Przez którego był spłodzonym.

„Siebie ofiarował” — Człowiek Chrystus Jezus.

Epifania i Bazylea:

„krew Chrystusowa” — Głowy i Ciała. (TP 1935, s. 56)

„który przez Ducha wiecznego” — przez którego został spłodzony w Jordanie. (TP 1996, s. 59)

„samego siebie ofiarował” — swoje doskonałe człowieczeństwo. (TP 1996, s. 59)

„nienaganionym Bogu” — w celu zadośćuczynienia Jego sprawiedliwości, by uwolnić Adama i jego rodzaj. (TP 1996, s. 59)

„oczyści sumienie wasze” — 1/ krew Głowy, oczyszcza nasze sumienia od potępienia grzechu, (TP 1935, s. 56) 2/ krew Ciała - przez indywidualne oczyszczenie każdego z członków własnego sumienia - z mocy grzechu, aby mogli być przyjęci do służby Bożej. (TP 1935, s. 56)

List do Hebrajczyków 9:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Dlatego” — Ponieważ zapieczętował go własną krwią.

„Jest” — Otrzymał prawo stania się Pośrednikiem.

„Nowego Testamentu” — "To jest krew moja nowego testamentu", Mat.26:28.

„Gdyby śmierć” — Aż do śmierci Chrystusa wysokie powołanie nie mogło się rozpocząć, ponieważ do tego czasu nikt nie mógł być usprawiedliwionym.

„Odkupienie” — Greckie słowo "apolutrosis", wyzwolenie od przekleństwa prawa.

„Pierwszy testament” — Prawo Przymierza.

List do Hebrajczyków 9:16

Epifania i Bazylea:

„potrzeba, aby śmierć nastąpiła tego” — tym co poprzedza ratyfikację jest śmierć tego, co ratyfikuje przymierze. (TP 1935, s. 58)

„który czyni testament” — (ratyfikuje), Pośrednik Nowego Przymierza -- Chrystus (Głowa i Ciało) jest tym co ratyfikuje przymierze pieczętowane krwią. (TP 1935, s. 58)

List do Hebrajczyków 9:17

Epifania i Bazylea:

„Bo testament tych, którzy zmarli mocny jest, gdyż jeszcze nie jest ważny, póki żyje ten co testament uczynił” — dopóki pozostaje przy życiu choćby jeden członek klasy Chrystusowej, Nowe Przymierze nie może działać, ponieważ nie jest zupełnie umarłym Ten, co ratyfikuje Przymierze. ... Przymierza zapieczętowane krwią są mocne, ważne i mogą działać, gdy ofiary są zmarłe. (TP 1935, s. 58)

List do Hebrajczyków 9:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Bez krwi” — Krew zwierząt wyobrażała krew Mojżesza.

List do Hebrajczyków 9:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Wełną szkarłatną” — Figuruje krew okupu.

„Hyzopem” — Figuruje oczyszczenie.

Epifania i Bazylea:

„wziąwszy krew cielców i kozłów” — które reprezentowały samego Mojżesza, jako umarłego, w tym znaczeniu jak w dniu pojednania cielec i kozioł zastępował Aarona, przedstawiając go jako umarłego. (TP 1935, s. 57,58)

„i same księgi ... pokropił” — kropienie księgi (nie ksiąg) Zakonu jest figurą na zadowolenie Boskiej Sprawiedliwości przez śmierć pozafiguralnego Cielca i Kozła, to odpowiada kropienie krwią cielca i kozła na ubłagalni w dniu pojednania. ... Tamta księga przedstawia Boską Sprawiedliwość. (TP 1935, s. 57,58) księgę będącą typem Zakonu — Boskiej sprawiedliwości. (TP 1987, s. 10)

„i lud wszystek pokropił” — kropienie ludu jest figurą pieczętowania czyli uczynienia Nowego Przymierza ze strony człowieka w ziemskiej fazie Królestwa Niebieskiego i zajmie 1000 lat. (TP 1935, s. 57,58)

List do Hebrajczyków 9:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Krew przymierza” — Przez którą Bóg i wy jesteście połączeni przymierzem.

List do Hebrajczyków 9:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Bez rozlania krwi” — Odnosi się do ofiarniczej śmierci.

„Nie ma odpuszczenia” — Jak jest pokazane, że Bóg przyjął ofiarę Abla.

List do Hebrajczyków 9:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Lepszymi ofiarami” — Ofiary Jezusa i Kościoła, gdyż zauważ wyrażenie liczby mnogiej. Uczynione są za cały świat, które w rzeczywistości i na zawsze zmażą grzechy.

Epifania i Bazylea:

„które są na niebie... a same rzeczy niebieskie” — Słowa "na niebie" i "rzeczy niebieskie" użyte w tym tekście nie odnoszą się do rzeczy duchowych; ponieważ nic duchowego nie jest uzyskiwane przez te "lepsze ofiary". Uzyskuje się przez nie tylko ludzkie błogosławieństwa, ludzkie prawa. (TP 1963, s. 12) Słowo "niebiosa" oznacza coś podniesionego albo wyższego. (TP 1963, s. 12)

„lepszymi ofiarami” — Podstawą pośrednictwa ze strony lepszego Pośrednika będą "lepsze ofiary" Wieku Ewangelii. (TP 1963, s. 12)

List do Hebrajczyków 9:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Ręką uczynionej” — Przybytek figuralny, jak i Aaron był figuralnym najwyższym kapłanem.

„Oblicznością Bożą” — Wyobrażała chwała szekinach w świątnicy.

„Za nami” — Ale jeszcze nie za światem.

Epifania i Bazylea:

„do świątnicy ręką uczynionej” — miejsc świętych, do figuralnego przybytku, jak to uczynił Aaron, figuralny arcykapłan. (TP 1939, s. 51)

„któraby była wizerunkiem” — które są figurą. (TP 1939, s. 51)

„ale do samego nieba” — pozaobrazowego miejsca najświętszego. (TP 1933, s. 44)

„Aby się teraz” — w W.Ew. (TP 1933, s. 44)

„okazywał” — w ścisłym znaczeniu dotyczy usprawiedliwienia ożywionego. Uczy jednak, że zarówno tymczasowe jak i ożywione usprawiedliwienie dokonywane jest w niebie. (TP 1938, s. 75) okazywał z Jego zasługą. (TP 1933, s. 44) Oznacza to, że Chrystus jako nasz Obrońca pojawił się przed sądem sprawiedliwości za dług Kościoła. (TP 1960, s. 101)

„przed oblicznością Bożą” — w pozafiguralnej Świątnicy, z krwią pozafiguralnego cielca. (TP 1928, s. 88)

„za nami” — za Kościołem a nie za innymi, dlatego tylko poświęconym przypisuje Swoją zasługę. (TP 1933, s. 44) za Kościół Pierworodnych, Maluczkie Stadko i Wielką Kompanię. (TP 2000, s. 88)

Źródła: zob też SB 1993, 63.

List do Hebrajczyków 9:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie często się ofiarował” — Jak to czyni stale kościół rzymski w ofierze mszy, a co jest w zupełnej sprzeczności z Pismem Świętym.

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 1993, 63.

List do Hebrajczyków 9:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku zgładzeniu grzechu” — Przyczyna naszego potępienia na śmierć w Adamie.

„Ofiarował samego siebie” — Przeto spowodował (Jezus), że ustały figuralne ofiary.

Epifania i Bazylea:

„przy skończeniu wieków” — dotyczy całego W.Ew., a nie tylko Żniwa Żydowskiego. Wyraz "wieki" odnosi się do trzech wieków drugiego świata: Patriarchów, Żydowskiego i Ewangelii. (TP 1950, s. 72) przy skończeniu lub dopełnieniu. (TP 1970, s. 20)

Źródła: zob. też SB 1993, 63.

List do Hebrajczyków 9:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Postanowiono ludziom” — Aaron i jego następcy byli tylko typami na Najwyższego Kapłana Nowego Stworzenia, Jezusa Chrystusa.

„Raz umrzeć” — Figuralnie jak było pokazane w zabitych zwierzętach.

„A potem” — Następował jako wynik ofiary.

„Sąd” — Boży, przyjmuje lub odrzuca ofiarę.

Epifania i Bazylea:

Źródła: zob. SB 1993, 63.

List do Hebrajczyków 9:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak i Chrystus” — W podobny sposób.

„Raz będąc ofiarowany” — Nigdy się już nie powtórzy.

„Na zgładzenie grzechu” — Każdego człowieka.

„Okaże tym” — A nie innym.

„Którzy Go oczekują” — Oczami wyrozumienia, gdyż "nie patrzymy na rzeczy widzialne (jak nominalne chrześcijaństwo), ale na niewidzialne", 2 Kor.4:18.

„Ukaże się” — Będzie objawiony.

„Drugi raz” — W Tysiącleciu.

„Bez grzechu” — To znaczy nie na to, aby być ponownie ofiarą za grzechy poniesione od grzeszników.

„Ku zbawieniu” — Zupełne wyswobodzenie od grzechu, chorób, boleści, smutku i śmierci.

Epifania i Bazylea:

„Tak i Chrystus, raz będąc ofiarowany na zgładzenie wielu grzechów, drugi raz się bez grzechu okaże tym, którzy go oczekują ku zbawieniu” — myśl, oparta na obrazie pokazującym Izraelitów oczekujących na wyjście najwyższego kapłana z Przybytku po zakończeniu składania ofiar, aby im błogosławił (3 Moj. 9: 22), (TP 1989, s. 52) ... Chrystus jest przedstawiony jako przychodzący ponownie, aby błogosławić tym, którzy Go oczekują, i którzy... przedstawiają całą ludzką rodzinę. (TP 1989, s. 52)

Źródła: zob. też SB 1993, 63.

Literatura o rozdziale List do Hebrajczyków 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Hebrajczyków

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.