G4352 — προσκυνέω (proskuneō)

Grecki czasownik προσκυνέω (proskuneō) — numer Stronga G4352 — występuje w Nowym Testamencie 60 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „oddali cześć”, „oddał cześć”, „oddaliby cześć”, „którzy czczą”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

to kiss the hand to (towards) one, in token of reverence
among the Orientals, especially the Persians, to fall upon the knees and touch the ground with the forehead as an expression of profound reverence
in the NT by kneeling or prostration to do homage (to one) or make obeisance, whether in order to express respect or to make supplication
used of homage shown to men and beings of superior rank
to the Jewish high priests
to God
to Christ
to heavenly beings
to demons

Definicja Stronga (ang.)

From G4314 and probably a derivative of G2965 (meaning to kiss, like a dog licking his master's hand); to fawn or crouch to, that is, (literally or figuratively) prostrate oneself in homage (do reverence to, adore): - worship.

Jak polska interlinia oddaje G4352

„oddali cześć” — 10 wystąpień
„oddał cześć” — 7 wystąpień
„oddaliby cześć” — 4 wystąpienia
„którzy czczą” — 3 wystąpienia
„oddać cześć” — 3 wystąpienia
„oddawać cześć” — 3 wystąpienia
„będą oddawali cześć” — 2 wystąpienia
„będziesz oddawał cześć” — 2 wystąpienia
„mając zamiar oddać cześć” — 2 wystąpienia
„oddaj cześć” — 2 wystąpienia
„oddałbyś cześć” — 2 wystąpienia
„będą oddawały cześć” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G4352

Ewangelia Mateusza 2:2 — Gdzież jest ten, który się narodził, król żydowski? Bośmy widzieli gwiazdę jego na wschód słońca, i przyjechaliśmy, abyśmy mu się pokłonili.
Ewangelia Mateusza 2:8 — A posławszy je do Betlehemu, rzekł: Jechawszy, pilnie się wywiadujcie o tem dzieciątku; a gdy znajdziecie, oznajmijcie mi, abym i ja przyjechawszy, pokłonił mu się.
Ewangelia Mateusza 2:11 — I wszedłszy w dom, znaleźli dzieciątko z Maryją, matką jego, a upadłszy, pokłonili mu się, i otworzywszy skarby swoje, ofiarowali mu dary: złoto i kadzidło i myrrę.
Ewangelia Mateusza 4:9 — I rzekł mu: To wszystko dam tobie, jeźli upadłszy, pokłonisz mi się.
Ewangelia Mateusza 4:10 — Tedy mu rzekł Jezus: Pójdź precz, szatanie! albowiem napisano: Panu Bogu twemu kłaniać się będziesz, i jemu samemu służyć będziesz.
Ewangelia Mateusza 8:2 — A oto trędowaty przyszedłszy, pokłonił mu się, mówiąc: Panie! jeźli chcesz, możesz mnie oczyścić.
Ewangelia Mateusza 9:18 — To gdy on do nich mówił, oto niektóry przełożony bóżnicy przyszedłszy pokłonił mu się, mówiąc: Córka moja dopiero skonała; ale pójdź, a włóż na nią rękę twoję, a ożyje.
Ewangelia Mateusza 14:33 — A ci, którzy byli w łodzi, przystąpiwszy pokłonili mu się, mówiąc: Prawdziwie jesteś Synem Bożym.
Ewangelia Mateusza 15:25 — Lecz ona przystąpiwszy, pokłoniła mu się, mówiąc: Panie, ratuj mię!
Ewangelia Mateusza 18:26 — Upadłszy tedy sługa on, pokłonił mu się, mówiąc: Panie! miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam.
Ewangelia Mateusza 20:20 — Tedy przystąpiła do niego matka synów Zebedeuszowych z synami swoimi, kłaniając mu się, i prosząc nieco od niego.
Ewangelia Mateusza 28:9 — A gdy szły, aby to opowiedziały uczniom jego, oto Jezus spotkał się z niemi, mówiąc: Bądźcie pozdrowione. A one przystąpiwszy, uchwyciły się nóg jego i pokłoniły mu się.
Ewangelia Mateusza 28:17 — Ale ujrzawszy go, pokłonili mu się; lecz niektórzy wątpili.
Ewangelia Marka 5:6 — Ujrzawszy tedy Jezusa z daleka, bieżał i pokłonił mu się;
Ewangelia Marka 15:19 — I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.
Ewangelia Łukasza 4:7 — A tak jeźli się ukłonisz przede mną, będzie wszystko twoje.
Ewangelia Łukasza 4:8 — A odpowiadając Jezus rzekł mu: Pójdź precz ode mnie, szatanie! albowiem napisano: Panu, Bogu twemu, kłaniać się będziesz, i jemu samemu służyć będziesz.
Ewangelia Łukasza 24:52 — A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.
Ewangelia Jana 4:20 — Ojcowie nasi na tej górze chwalili Boga, a wy powiadacie, że w Jeruzalemie jest miejsce, kędy przyzwoita chwalić.
Ewangelia Jana 4:21 — Rzekł jej Jezus: Niewiasto! wierz mi, iż idzie godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jeruzalemie nie będziecie chwalili Ojca.
Ewangelia Jana 4:22 — Wy chwalicie, co nie wiecie; a my chwalimy, co wiemy; albowiem zbawienie jest z Żydów.
Ewangelia Jana 4:23 — Aleć idzie godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi chwalcy będą chwalić Ojca w duchu i w prawdzie.
Ewangelia Jana 4:24 — Bo i Ojciec takowych szuka, którzy by go chwalili. Bóg jest duch, a ci, którzy go chwalą, powinni go chwalić w duchu i w prawdzie.
Ewangelia Jana 9:38 — A on rzekł: Wierzę Panie! i pokłonił mu się.
Ewangelia Jana 12:20 — A byli niektórzy Grekowie z tych, którzy przychodzili do Jeruzalemu, żeby się modlili w święto.
Dzieje Apostolskie 7:43 — Owszem nosiliście namiot Molocha i gwiazdę boga waszego Remfana, te obrazy, któreście sobie uczynili, abyście się im kłaniali; przetoż was zaprowadzę za Babilon.
Dzieje Apostolskie 8:27 — A on wstawszy, szedł. A oto mąż Murzyn rzezaniec, komornik królowej murzyńskiej Kandaces, który był nad wszystkiemi skarbami jej, a przyjechał był do Jeruzalemu, aby się modlił;
Dzieje Apostolskie 10:25 — I stało się, gdy wchodził Piotr, zabieżawszy mu Kornelijusz, przypadł do nóg jego i pokłonił się.
Dzieje Apostolskie 24:11 — Gdyż ty wiedzieć możesz, iż nie masz więcej dni tylko dwanaście, jakom ja przyszedł do Jeruzalemu, abym się modlił.
1 List do Koryntian 14:25 — A tak skrytości serca tego bywają objawione, a on upadłszy na oblicze, pokłonili się Bogu, wyznawając, że Bóg jest prawdziwie w was.
List do Hebrajczyków 1:6 — A zasię, gdy wprowadza pierworodnego na okrąg świata, mówi: A niech się mu kłaniają wszyscy Aniołowie Boży.
List do Hebrajczyków 11:21 — Wiarą Jakób umierając, każdemu z synów Józefowych błogosławił i pokłonił się podparłszy się na wierzch laski swojej.
Objawienie Jana 3:9 — Otoć dam niektórych z bóżnicy szatańskiej, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale kłamią. Oto sprawię, że przyjdą i będą się kłaniali przed nogami twemi, i poznają, żem ja cię umiłował.
Objawienie Jana 4:10 — Upadli dwadzieścia cztery starcy przed obliczem siedzącego na stolicy i kłaniali się żyjącemu na wieki wieków, i rzucali korony swoje przed stolicą, mówiąc:
Objawienie Jana 5:14 — A czworo onych zwierząt rzekło: Amen. A oni dwadzieścia i cztery starcy upadli i kłaniali się żyjącemu na wieki wieków.
Objawienie Jana 7:11 — A wszyscy Aniołowie stali około stolicy i starców i czworga zwierząt, i upadli przed stolicą na oblicze swoje, i kłaniali się Bogu,
Objawienie Jana 9:20 — A inni ludzie, którzy nie są pobici temi plagami, ani pokutowali od uczynków rąk swoich, aby się nie kłaniali dyjabłom i bałwanom złotym i srebrnym, i miedzianym, i kamiennym i drewnianym, którzy ani widzieć nie mogą, ani słyszeć, ani chodzić;
Objawienie Jana 11:1 — I dano mi trzcinę podobną lasce; a Anioł stanął, mówiąc: Wstań, a zmierz kościół Boży i ołtarz, i tych, którzy się modlą w nim.
Objawienie Jana 11:16 — Tedy oni dwadzieścia i cztery starcy, którzy przed oblicznością Bożą siedzą na stolicach swoich, upadli na oblicza swe i pokłonili się Bogu, mówiąc:
Objawienie Jana 13:4 — I kłaniali się onemu smokowi, który dał moc bestyi; kłaniali się też bestyi, mówiąc: Któż podobny bestyi? Któż z nią walczyć może?
Objawienie Jana 13:8 — I będą się jej kłaniać wszyscy mieszkający na ziemi, których imiona nie są napisane w księgach żywota Baranka zabitego od założenia świata.
Objawienie Jana 13:12 — A wszystkiej mocy pierwszej onej bestyi dokazuje przed twarzą jej i czyni, że ziemia i mieszkający na niej kłaniają się bestyi pierwszej, której śmiertelna rana była uzdrowiona;
Objawienie Jana 13:15 — I dano jej, aby mogła dać ducha onemu obrazowi bestyi, żeby też mówił obraz tej bestyi i to sprawił, aby ci, którzy by się nie kłaniali obrazowi onej bestyi, byli pobici.
Objawienie Jana 14:7 — Mówiącego głosem wielkim: Bójcie się Boga i chwałę mu dajcie, gdyż przyszła godzina sądu jego, a kłaniajcie się temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód.
Objawienie Jana 14:9 — A trzeci Anioł szedł za nimi, mówiąc głosem wielkim: Jeźli się kto pokłoni bestyi i obrazowi jej, i jeźli weźmie piętno na czoło swoje albo na rękę swoję,
Objawienie Jana 14:11 — A dym męki ich występuje na wieki wieków, i nie mają odpoczynku we dnie i w nocy, którzy się kłaniają bestyi i obrazowi jej, i jeźli kto bierze piętno imienia jej.
Objawienie Jana 15:4 — Któż by się ciebie nie bał, Panie! i nie wielbił imienia twego? gdyżeś sam święty, gdyż wszystkie narody przyjdą i kłaniać się będą przed obliczem twojem, że się okazały sprawiedliwe sądy twoje.
Objawienie Jana 16:2 — I wyszedł pierwszy Anioł, a wylał czaszę swoję na ziemię; i wyrzucił się zły i szkodliwy wrzód na ludzi, którzy mieli piętno bestyi i na tych, którzy się kłaniali obrazowi jej.
Objawienie Jana 19:4 — I upadli dwadzieścia i czterej starcy, i czworo zwierząt, a pokłonili się Bogu siedzącemu na stolicy, mówiąc: Amen, Halleluja!
Objawienie Jana 19:10 — I upadłem do nóg jego, abym się mu pokłonił; ale mi rzekł: Patrz, abyś tego nie czynił; bom jest spółsługa twój i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusowe. Bogu się kłaniaj; albowiem świadectwo Jezusowe jest duch proroctwa.

Pokazano 50 z 60 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G4352 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.