Objawienie Jana 14

Objawienie Jana, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (20 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 14 — Biblia Gdańska

1 I widziałem, a oto Baranek stał na górze Syońskiej, a z nim sto czterdzieści i cztery tysiące, mających imię Ojca jego napisane na czołach swoich.

2 I słyszałem głos z nieba, jako głos wielu wód, i jako głos gromu wielkiego; i słyszałem głos cytrystów grających na cytrach swoich.

3 A śpiewali, jakoby nową pieśń, przed stolicą i przed onem czworgiem zwierząt, i przed starcami, a żaden się nie mógł onej pieśni nauczyć, oprócz onych stu czterdziestu i czterech tysięcy, którzy są z ziemi kupieni.

4 Cić są, którzy się z niewiastami nie pokalali; bo pannami są. Ci są, którzy naśladują Baranka, gdziekolwiek idzie. Ci kupieni są z ludzi, aby byli pierwiastkami Bogu i Barankowi.

5 A w ustach ich nie znalazła się zdrada; albowiem są bez zmazy przed stolicą Bożą.

6 I widziałem drugiego Anioła, lecącego przez pośrodek nieba, mającego Ewangieliję wieczną, aby ją zwiastował mieszkającym na ziemi i wszelkiemu narodowi, i pokoleniu, i językowi, i ludowi,

7 Mówiącego głosem wielkim: Bójcie się Boga i chwałę mu dajcie, gdyż przyszła godzina sądu jego, a kłaniajcie się temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód.

8 A za nim szedł drugi Anioł, mówiąc: Upadł Babilon, ono miasto wielkie! bo winem gniewu wszeteczeństwa swego napoił wszystkie narody.

9 A trzeci Anioł szedł za nimi, mówiąc głosem wielkim: Jeźli się kto pokłoni bestyi i obrazowi jej, i jeźli weźmie piętno na czoło swoje albo na rękę swoję,

10 I ten pić będzie z wina gniewu Bożego, z wina szczerego i nalanego w kielich gniewu jego i będzie męczony w ogniu i siarce przed oblicznością Aniołów świętych i przed oblicznością Baranka.

11 A dym męki ich występuje na wieki wieków, i nie mają odpoczynku we dnie i w nocy, którzy się kłaniają bestyi i obrazowi jej, i jeźli kto bierze piętno imienia jej.

12 Tuć jest cierpliwość świętych, tuć są ci, którzy chowają przykazania Boże i wiarę Jezusową.

13 I usłyszałem głos z nieba, mówiący do mnie: Napisz: Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają. Zaprawdę mówi Duch im, aby odpoczywali od prac swoich, a uczynki ich idą za nimi.

14 I widziałem, a oto obłok biały; a na onym obłoku siedział podobny Synowi człowieczemu, który miał na głowie swojej koronę złotą, a w ręce swojej sierp ostry.

15 A drugi Anioł wyszedł z kościoła, wołając głosem wielkim na tego, który siedział na obłoku: Zapuść sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął, ponieważ się dostało żniwo ziemi.

16 I zapuścił ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia.

17 A drugi Anioł wyszedł z kościoła onego, który jest w niebie, mając i ten sierp ostry.

18 Potem wyszedł drugi Anioł z ołtarza, który miał moc nad ogniem i zawołał głosem wielkim na tego, który miał sierp ostry, mówiąc: Zapuść ten sierp twój ostry, a zbieraj grona winnicy ziemi; bo dojrzałe są jagody jej.

19 Zapuścił tedy Anioł sierp swój ostry na ziemię i zebrał grona winnicy ziemi, i wrzucił je w prasę wielką gniewu Bożego.

20 I tłoczona jest prasa przed miastem, i wyszła krew z prasy aż do wędzideł końskich przez tysiąc i sześćset stajan.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 14:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Na górze Syońskiej” — Królestwo Boże.

„Z Nim 144 000” — przeznaczona liczba wybranych.

„Na czołach swoich” — zdolności umysłowe wierzenia jawne.

Epifania i Bazylea:

„Syon” — przedstawia Królestwo - Jezusa z Jego wiernym Kościołem (TP 1960, s. 51) M.St. (TP 1961, s. 92) Królestwo, jego duchowe stadium. (TP 1987, s. 45,67) przez górę Syjon przedstawiona jest klasa Chrystusowa. (TP 1972, s. 32)

„Napisane na czołach swoich” — Pieczętowanie jest odciskiem Ducha pojednania z Panem w sercu, które raduje się i zgadza się z wszystkimi Jego drogami, czy one wyrażone są w Jego Duchu, Słowie czy Opatrzności. Pieczętowanie na czole jest obdarzeniem dostateczną ilością Prawdy, aby na podstawie znajomości jej, jak również na podstawie błędów nominalnego ludu Bożego obydwu Izraelów / Iz. 8, 14/ , umożliwić człowiekowi opuszczenie ich systemów / Obj. 18, 4/ . (TP 1968, s. 40,43) jest dowodem Boskiego uznania pieczętowanego. (TP 1987, s. 45,67)

Objawienie Jana 14:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Gromu wielkiego” — symbol wielkich zatargów sporów.

„Na cytrach swoich” — Biblia - Świadectwo Zakonu i proroctw.

Epifania i Bazylea:

„Na cytrach” — użyta jest tu l. mn. , ponieważ każdy z nich (144 000) posługuje się Biblią w celach przedstawionych w tych wersetach (Obj. 14, 2. 3; 15:2 - 4). (TP 1985, s. 112)

Objawienie Jana 14:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Jakoby nową pieśń” — nie jest to istotnie nowa pieśń, bo święci Aniołówie zawsze ją śpiewali.

„Śpiewali” — zgodnie i harmonijnie głosząc wesołą nowinę o naprawieniu wszystkich rzeczy.

„Przed stolicą” — władza zwierzchność.

„Oprócz 144 000” — " Błogosławiony lud, który zna dźwięk Twój. " - Ps. 89, 16.

„Którzy są kupieni” — ( I odkupiłeś) => [agorazo], dałeś okup wymagany w Forum (przez sąd).

Epifania i Bazylea:

„A śpiewali” — M.St. w Parousii. (TP 1949, s. 35)

„Kupieni” — [agorazo] (TP 1977, s. 94)

Objawienie Jana 14:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Z niewiastami nie pokalali” — ziemskie kościelne stowarzyszenia - Babilon - matka i córki.

„Ci kupieni” — ( I odkupiłeś) => [agorazo], dałeś okup wymagany w Forum (przez sąd).

Epifania i Bazylea:

„Panny” — pewne poświęcone osoby - słudzy Boga, tak w czasach Starego jak i Nowego Testamentu (TP 1959, s. 28) Panna, w zależności od tego czy ona jest mądra czy głupia, jest czystą panną i dlatego w symbolach biblijnych jest używana do przedstawienia poświęconych ludzi. „Słowo »panna« znaczy czysta; tak więc te przedstawione w przypowieści, zarówno mądre jak i głupie, reprezentują święty lud”. (TP 1980, s. 13,63)

„Pierwiastki” — świadczy, że będą i inne klasy po nich. (TP 1972, s. 19,78) greckie słowo jest w liczbie pojedynczej. (TP 1984, s. 152) Kościół jako Chrystus ## {Pierwiastki z ludzi, bydła i płodów rolnych nie rozpoznały siebie, ani drudzy nie rozumieli, iż są typami Chrystusa (4Moj. 18, 12 - 15), jednakże przy ich wyborze został dokonany podział w taki sposób, że zarówno Jezus jako Chrystus wyraźnie został przedstawiony świętym jako antytypiczny pierwiastek (1Kor. 15, 20) i Kościół jako Chrystus także został wyraźnie przedstawiony jako antytypiczny pierwiastek (1Kor. 15, 23; Jak. 1, 18 i Obj. 14, 4). } (TP 1987, s. 44) ostatni członek Jego Ciała został spłodzony z ducha około 24. 09. 1914 r. . . linia podłogi wielkiej galerii, rozciągnięta przez stopień, schodzi się z pionową linią południowej ściany - wskazuje na datę 24. 09. 1914 r. w piramidzie. (TP 1931, s. 21) wymiar od południowej ściany wielkiej galerii w miejscu połączenia linnii podłogi wielkiej galerii rzuconej przez masę kamienną stopnia zaznacza datę 16. 09. 1914 r. (TP 1980, s. 13,63) Południowy koniec "Wielkiej Galerii" stanowi granicę, czyli koniec powołania do duchowej Boskij natury... Biegnąca linia podłogi Wielkiej Galerii spotyka się w masywnej budowie Stopnia z linią pionową południowej ściany Wielkiej Galerii w punkcie, który pokazuje datę 16.09.1914 r. - jest to data końca Wysokiego Powołania. (TP 1972, s. 19,78)

Objawienie Jana 14:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby ją zwiastował” — w czasie 1000 - lecia.

Epifania i Bazylea:

„Wieczna Ewangeliia” — obejmuje wszystkie dobre nowiny zbawienia dla Kościoła i świata zawarte w Słowie Bożym. (TP 1988, s. 58)

Objawienie Jana 14:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Babilon” — Imię Babilon oznaczało pierwotnie " Bramę Bożą " , lecz następnie przezwano szyderczo " Zamieszanie " , czyli " Zamęt " . Kościół nominalny jest teraz w ogóle bramą przez którą się wchodzi do błędu i zamętu pojęć. Jest to mieszanina która się składa z kąkolu i hipokrytów.

„Upadł, upadł” — " Pijany krwią świętych i krwią męczenników Jezusowych " - Obj. 17, 6, upadło jego fenomenalne powodzenie. " Nagle upadł Babilon i połamał się, rozkwilcie się nad nim " . - Jer. 51, 8.

„Miasto wielkie” — rząd duchowy.

„Napoił narody” — upiły się jego błędami.

„Wszeteczeństwa” — " Wino jego piły narody, dlatego poszalały narody. " - Jer. 51, 7.

Epifania i Bazylea:

„winem” — symbolizuje błędy etyczne. (TP 1932, s. 8)

Objawienie Jana 14:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Pokłoni bestii” — nie bestii istotnej, lecz systemowi papieskiemu.

„I obrazowi jej” — nie istotnemu obrazowi, lecz systemowi tworzącej się federacji Protestanckiej.

„Weźmie znamię” — bojaźni przychylności lub czci.

„( Na prawej ręce” — przez dawanie poparcia swym wpływem lub zasobami).

„Na czoło swoje” — zdolności umysłowe wierzenia jawne.

Epifania i Bazylea:

„Jeśli się kto pokłoni” — ci, którzy czczą bestię i jej obraz to ci, którzy stali się ich poddanymi i służą im. - 83.

„Weźmie piątno na czoło swoje, albo na rękę swoją” — przyjęcie znaku na czole i rękach wskazuje na przyjęcie przez nich nauk bestii i jej obrazu i godzenie się na służenie im. (TP 1983, s. 94) przyjęcie znaku na czole wskazywałoby na przyjęcie wyznań wiary, czyli wierzeń bestii i jej obrazu, podczas gdy znak na rękach wskazywałby na stosowanie w praktyce ich uczynków. (TP 1985, s. 186) W symbolice biblijnej ręce reprezentują usługiwanie. (TP 1938, s. 21)

Źródła: 38'21; 83'94; 85'186;

Objawienie Jana 14:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten” — ktokolwiek czci i uwielbia ludzkie urządzenia i nauki raczej niż Słowo Boże.

„Będzie dręczony” — z przyczyny bojaźni o swych przyjaciół, których oczy będą otwartymi zaprzeczają naukom przez nich głoszonym w wielkim ucisku jakim zakończy się ten wiek Ew.

„W ogniu” — nie literalnym ogniu>

„I siarce” — nie literalnej siarce. Nauki o piekielnym ogniu i siarce.

„Przed Barankiem” — po wtórym przyjściu " Za dni Syna Człowieczego " .

Epifania i Bazylea:

„I ten pić będzie z wina gniewu Bożego” — w czasie Wielkiego Ucisku, podczas którego Babilon zostanie zniszczony, wszyscy tacy dowiedzą się czym jest gniew Boży, bowiem wtedy zostaną zmuszeni przejść przez te doświadczenia. (TP 1983, s. 94)

„Nalanego w kielich gniewu Jego” — Jego kubek przeznaczony dla narodów jest kubkiem oburzenia w takim sensie, że wypływa ono z Boskiego niezadowolenia z nich. (TP 1983, s. 94)

„I będzie męczony w ogniu i siarce przed oblicznością. . . Baranka” — [basanizo] próbowani, sprawdzani, tzn. te narody i osoby, które sercem i duszą związane są z tymi instytucjami i ci właśnie będą poddani bolesnym próbom, kiedy te systemy będą niszczone i po ich zniszczeniu w Czasie Wielkiego Ucisku. Będzie to najsurowsza próba dla ich członków, ponieważ, jak ogień i siarka, ostateczne zniszczenie zostanie zastosowane do tych instytucji. Próbowanie to ma miejsce przed oblicznością Baranka, w czasie Jego Drugiego Adwentu. - 83. (TP 1983, s. 94)

Objawienie Jana 14:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Dym” — wspomnienie.

„Męki ich” — w czasie wielkiego ucisku.

„Na wieki wieków” — Dopóki bestia i obraz jej nie będą zupełnie zniszczone. Oni nigdy nie zapomną utrapienia przykrości i mąk jakim byli poddani podczas gdy byli czcicielami babilońskich wyznań i nauk.

Epifania i Bazylea:

„A dym męki ich” — lekcja, pamięć, z prób spowodowanych przez owe okropne doświadczenia. - 83. (TP 1983, s. 95)

„Występuje na wieki wieków” — w tym sensie, że będzie się wiecznie nasuwał na umysły ludzkie. (TP 1983, s. 95)

„I nie mają odpoczynku we dnie i w nocy” — Ci, kiedy nadejdzie ich zniszczenie, nie zaznają rzeczywistego spokoju. (TP 1983, s. 95)

„Którzy się kłaniają bestii i obrazowi jej” — ci, którzy czczą bestię i jej obraz to ci, którzy stali się ich poddanymi i służą im. - 83. (TP 1983, s. 95)

„I jeśli kto bierze piątno imienia jej” — którzy przyjmą fałszywe doktryny i będą brać udział w złych praktykach bestii i jej obrazu. (TP 1983, s. 95)

Objawienie Jana 14:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Tu jest cierpliwość” — " A wykonawszy wszystko ostać się " . - Ef. 6, 13

Epifania i Bazylea:

„Cierpliwość” — wytrwałość. (TP 1964, s. 36)

Objawienie Jana 14:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławieni są umarli” — " Albowiem umarliście i życie wasze skryte jest z Chrystusem w Bogu. " - Kol. 3, 3. " Rozumiejcie żeście wy umarłymi " . - Rz. 6, 11.

„Odtąd” — od 1878 r.

„Aby odpoczywali” — To figuruje panowanie króla Salomona, spokojnego od nieprzyjaciół.

„A uczynki ich” — zgromadzenie wybranych, ogłaszanie, że panowanie Chrystusa rozpoczęte, jak również Dzień Pomsty.

„Idą za nim” — Będą trwać dalej nawet po zmianie natury.

Epifania i Bazylea:

„Błogosławieni” — mowa o ich pierwszym zmartwychwstaniu. (TP 1975, s. 86) członkowie W.G. mieli spać w stanie śmierci, aż do chwili opuszczenia ziemi przez ostatniego członka W.G. ( co nastąpiło w dniu 14. 02. 1979r. pogrzeb odbył się 20. 02. {br. Jolli żył 93 lata / ur. 31. 05. 1886 r. / }) (TP 1979, s. 59,66)

„odtąd” — od czasu wzmiankowanego w tym rozdziale tj. od początku żniwa. (TP 1952, s. 9)

„Duch” — Prawda # Umysł w znaczeniu prawdy, jest często nazywany Duchem tzn. Duchem Św. w umyśle. - 1Jan. 5, 6. (TP 1961, s. 120,134)

Objawienie Jana 14:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Syna Człowieczego” — Chrystus, który (wg prawa) stał się synem Adama.

„Koronę złotą” — Boską naturę.

„W ręce swojej” — Pan Jezus za pierwszej swojej obecności był żniwiarzem w czasie żniw wieku żydowskiego, co było figurą i wskazywało na wtórą obecność jako głównego Żniwiarza podczas żniw W. Ew.

„Sierp ostry” — Prawda na czasie.

Epifania i Bazylea:

„I widziałem” — widzenie gromadzenia pszenicy (TP 1970, s. 12,59)

„Obłok biały” — burzliwe nauki o wolności, równości i braterstwie, jako przeciwne sztuce królowania itd. , wychodzące od oświecających i rewolucyjnych agitatorów z Francji przed i podczas Rewolucji Francuskiej (1748 - 1804). (TP 1970, s. 12,59)

„Korona złota” — Boska władza. Jezus otrzymał swoją władzę przed swoim Drugim Przyjściem. / Ps. 45, 4 - 5/ . (TP 1968, s. 56) Boski Autorytet Króla. (TP 1972, s. 73)

„ręka” — w symbolice biblijnej używana jest do przedstawienia mocy, oraz służby, jak również mocy i służby sprawowanej za pomocą rąk. (TP 1985, s. 100)

„Sierp ostry” — Prawda parusii. (TP 1968, s. 56)

Objawienie Jana 14:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Dojrzało żniwo” — " Córka babilońska jest jako bojewisko, czas młócenia jej przyszedł: Jeszcze maluczko, a przyjdzie czas żniwa jej. " - Jer. 51, 33.

Epifania i Bazylea:

„Zapuść sierp twój, a żnij” — modlitwy ludu Pańskiego do Niego, aby zesłał i błogosławił Prawdom, które okazały się Prawdami Parousii, a zaczęło się to przed pierwszym przedstawieniem tych Prawd. (TP 1968, s. 41,54,56) Krzyk anioła: „Zapuść sierp twój a żnij" przedstawia modlitwy ludu Bożego zasyłane do Niego o zesłanie i błogosławienie tego, co okazało się, iż jest Prawdą paruzyjną, a to rozpoczęło się przed pierwszymi przedstawieniami tych prawd. (TP 1976, s. 73,80)

„Sierp” — Prawda Parousii. (TP 1968, s. 41,54,56) następujące prawdy żniwiarskie były głoszone w rozmowach, wykładach i badaniach biblijnych: "Śmiertelność duszy " , " Śmierć nie wieczne męki jest karą za grzech " , " Okup " , " Restytucja " , Czas sposób i cel powrotu Naszego Pana " , " Wybranie Kościoła " , " 1000 - letnie panowanie Chrystusa " , "Próba w przyszłości " , "Ziemia nie na darmo stworzona " , itd. (TP 1936, s. 69,74)

„Godzina” — [hora] pierwsza godzina. (TP 1975, s. 3) pierwsze 41 2/ 3 lat (1/ 24 część 1000 - lecia). (TP 1968, s. 56) ( Początek: X. 1874) (TP 1968, s. 56) ( Początek:12. IX. 1874 - koniec:3. V. 1916) (TP 1968, s. 54) ( 1/ 24 część 1000 - lecia) dowodzi, że do 2. 05. 1916 r. wszystko żęcie było skończone. (TP 1936, s. 69,74) rozpoczęła się 12.09.1874, a skończyła się 2.05.1916 r. (TP 1924, s. 80) obejmuje czas żęcia razem z pracą pokłosia. Jest to więc 1/24 część 1000-letniego dnia tj. 41 lat i 8 miesięcy. (TP 1961, s. 90)

„Abyś żął” — żęcie w szerszym znaczeniu tego słowa, w którym mieści się także praca pokłosia. (TP 1976, s. 73,80) praca żęcia opisana w Obj. 14:14-16 jest tą samą pracą co gromadzenie pszenicy, a która to praca opisana jest u Mat. 13:30,43. Rozumiemy nadal, że gromadzenie (a nie żęcie) pszenicy do spichlerza rozpoczęło się w roku 1878 wraz z pierwszym zmartwychwstaniem, a skończyło się z zabraniem ostatniego członka Małego Stadka.-70=>

„Żniwo” — a) szersze znaczenie: 1/ żęcie - odłączanie ludu Pańskiego od miejsca w który urósł, od Kościoła Nominalnego. 2/ wiązanie w snopy - zbieranie jego członków w klasy, 3/ suszenie - rozwijanie ich w znajomości i łasce, 4/ młócenie - doświadczanie ich w celu wzmocnienia charakteru, 5/ przewiewanie - odłączanie ich od ludzi nie należących do tej klasy, 6/ przesiewanie - odłączanie ich od członków Wtórej Śmierci i W.G. , 7/ zsypywanie do spichrza - zbieranie ich do Królestwa. b) ścisłe znaczenie: obejmuje tylko jeden proces żniwa tj. 1/ żęcie - 68'41/ Początek:12. IX. 1874 koniec:16. 09. 1914/ - 68'54.

Źródła: TP 24'80; 36'69,74; 61'90; 68'41,54,56; 70'58,59; 75'3; 76'73,80;

Objawienie Jana 14:16

Epifania i Bazylea:

„sierp” — Ostry sierp jest Prawdą paruzyjną. (TP 1976, s. 80)

Objawienie Jana 14:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Sierp ostry” — Prawda jaka jest właściwa czasu żniwa.

Objawienie Jana 14:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Z ołtarza” — " Dnia onego stanie ołtarz Pański w pośród ziemi egipskiej. " - Iz. 19, 19.

„Miał moc nad ogniem” — czasem ucisku.

„Winnicy ziemi” — Babilon, chrześcijaństwo, nominalny kościół.

„Bo jagody jej” — ludzka ambicja, chciwość i samolubstwo są dojrzałymi gronami fałszywego winnego krzewu.

Epifania i Bazylea:

„a zbieraj grona” — rozumiemy, że praca żęcia opisana w Obj. 14:17-19 jest tą samą pracą co gromadzenie kąkolu w snopki, (a co jest opisane u Mat. 13:30,40-42.). (TP 1970, s. 58,59)

„Winnica ziemi” — Chrześcijaństwo (włączając kościół nominalny), czyli sfałszowane Królestwo Boże. (TP 1964, s. 7) sekty są częściami ziemskiego winnego krzewu. (TP 1947, s. 51) fałszywe naśladownictwo królestwa Bożego. (TP 1932, s. 8)

„Z ołtarza” — [thysiasterion] - ołtarz złoty. (TP 1982, s. 48)

Objawienie Jana 14:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Prasę wielką” — jest to jeden z ostatnich zarysów czasu ucisku. (Komentarz Bereański C. J. Woodwortha odnośnie Obj. 14:19, który podaje, że prasa jest „jednym [nasze podkreślenie] z ostatnich zarysów czasu ucisku” jest błędny.-70'59)

Epifania i Bazylea:

„Winnica ziemi” — Chrześcijaństwo (włączając kościół nominalny), czyli sfałszowane Królestwo Boże. (TP 1964, s. 7) fałszywe naśladownictwo królestwa Bożego. (TP 1932, s. 8)

„i wrzucił je” — rzucanie grona winnicy ziemi do prasy oraz tłoczenie prasy rozpoczęło się w 1914 roku. (TP 1970, s. 58,59)

„Prasa wielkiego gniewu” — zniszczenie. (TP 1951, s. 46) Rozumiemy więc, że prasa ta przedstawia cały wielki Czas Ucisku, włączając jego trzy fazy począwszy od Wojny Światowej, aż do Anarchii Światowej (1Król. 19:11,12). (TP 1970, s. 58,59)

Objawienie Jana 14:20

Epifania i Bazylea:

„I tłoczona jest prasa” — rzucanie grona winnicy ziemi do prasy oraz tłoczenie prasy rozpoczęło się w roku 1914. To tłoczenie prasy zakończy się przy końcu Epifanii. (TP 1970, s. 58,59)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.