Objawienie Jana 20
Objawienie Jana, rozdział 20 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
Objawienie Jana 20 — Biblia Gdańska
1 I widziałem Anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej.
2 I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat;
3 I wrzucił go w przepaść i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażeby się wypełniło tysiąc lat; a potem musi być rozwiązany na mały czas.
4 I widziałem stolice, a usiedli na nich i dany im jest sąd i dusze pościnanych dla świadectwa Jezusowego i dla słowa Bożego, i którzy się nie kłaniali bestyi ani obrazowi jej, i nie przyjęli piętna jej na czoło swoje i na rękę swoję; i ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.
5 A insi z umarłych nie ożyli, ażby się skończyło tysiąc lat. Toć jest pierwsze zmartwychwstanie.
6 Błogosławiony i święty, który ma część w pierwszem zmartwychwstaniu; albowiem nad tymi wtóra śmierć mocy nie ma; ale będą kapłanami Bożymi i Chrystusowymi, i będą z nim królować tysiąc lat.
7 A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej,
8 I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga, i Magoga, aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski.
9 I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je.
10 A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja i fałszywy prorok; i będą męczeni we dnie i w nocy, na wieki wieków.
11 I widziałem stolicę wielką białą, i siedzącego na niej, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, a miejsce im nie jest znalezione.
12 I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed oblicznością Bożą, a księgi otworzone są; i druga księga także otworzona jest, to jest księga żywota; i sądzeni są umarli według tego, jako napisano było w onych księgach, to jest według uczynków ich.
13 I wydało morze umarłych, którzy w niem byli, także śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich.
14 A śmierć i piekło wrzucone są w jezioro ogniste. Tać jest wtóra śmierć.
15 A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.
Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 20
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
Objawienie Jana 20:1
Paruzja (C.T. Russell):
„I widziałem” — w zaraniu 1000 - lecia zaraz po czasie wielkiego ucisku, o jakim wspomina w poprzednich wersetach.
„Anioła” — Chrystusa, Głowę i Ciało.
Epifania i Bazylea:
„Anioł” — klasa Chrystusa w blasku chwały. (TP 1960, s. 118) Tym silnym Aniołem, którego widział Jan, był nie kto inny jak tylko nasz Pan Jezus Chrystus. (TP 1961, s. 101)
„Klucz” — Prawda. (TP 1931, s. 46)
„od przepaści” — przedstawia błąd. (TP 1931, s. 46) przepaść jest to stan błędu. (TP 1961, s. 101)
„Łańcuch” — świecka i religijna Prawda, którą uwielbiony Chrystus głosi wśród ludzkości od 1874 r. Prawda ta z rokiem 1914 związała Szatana tak dalece, że nie mógł on zwodzić ludzkości ani prowadzić jej wg swej woli posługując się 3 zasadniczymi błędami: (TP 1974, s. 22) 1/ że władza królów, 2/ kleru i 3/ arystokracji - pochodzi od Boga, (TP 1974, s. 22) oraz 3 błędami pochodnymi: (TP 1974, s. 22) 1/ świadomość umarłych, 2/ przeobrażeniem istoty ludzkiej w duchową przez śmierć i 3/ zbawieniem lub potępieniem po śmierci. (TP 1974, s. 22) Wiązanie Szatana jest procesem stopniowym, który rozpoczął się w 1874 r. - 60. (TP 1974, s. 22) Łańcuch to Prawda w jej biblijnych, faktycznych i racjonalnych dowodach oraz silniej ograniczającej mocy. (TP 1974, s. 22)
„ręka” — w symbolice biblijnej używana jest do przedstawienia mocy, oraz służby, jak również mocy i służby sprawowanej za pomocą rąk. (TP 1985, s. 100)
Objawienie Jana 20:2
Paruzja (C.T. Russell):
„Smoka” — szatan jest początkiem wszystkiego co grzeszne i złe, licząc w to i złych duchów. W szczególności cały system państwa Rzymskiego.
„Węża onego starego” — oodnosi się do uwiedzenia Ewy.
„Diabeł i szatan” — w którego istnienie wielu nie wierzy.
„I związał go” — Ubezwładnił jego wpływ oszukańczy i wprowadzający błąd. Pomimo rozpaczliwych wysiłków by utrzymać władzę nad ludzkością. " Czy ktoś może wtargnąć do domu mocarza i zrabować jego sprzęty, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże? Wtedy dopiero dom jego będzie mógł ograbić " - Mat. 12, 29. " Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego " . - Ps. 110, 3. " Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznymi, tać jest sława wszystkich świętych jego " . - Ps. 149, 8. 9. Prawda ubezwładnia błąd, tak samo jak błąd ubezwładnia prawdę
„Na tysiąc lat” — 1000 - lecie. Papiestwo nazywa owe królestwo 1000 - leciem, które się rozpoczęło od Karola Wielkiego roku 799 i trwało do 1799 r.
Epifania i Bazylea:
„Szatan” — rozumiemy, że oodnosi się to nie tylko do osobistego szatana, lecz także do szatana, głowy i ciała - do szatańskiego grona. (TP 1927, s. 101)
„I związał go” — w 1874 r. ograniczył go w jego władzy nad upadłymi aniołami, a od 1878 r. przystąpił do rozchwytywania " jego domu " i " sprzętu " . (TP 1980, s. 59) Związał Prawdą w jej biblijnych, faktycznych i racjonalnych dowodach oraz silniej ograniczającej mocy. (TP 1974, s. 22,23) Wiązanie Szatana zanim zostanie ukończone, będzie przebiegało przez cztery stadia. (TP 1974, s. 22,23) PIERWSZE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Pierwsze stadium miało miejsce od 1874 do 1914 r. We wzrastającym ograniczaniu na skutek potężnych świeckich i religijnych prawd, tak iż nie mógł on dłużej kontrolować narodów przez trzy fundamentalne doktryny swego imperium: o Boskim prawie (1) królów, (2) arystokratów i (3) kleru, a także przez trzy podtrzymujące błędy: (1) o świadomości umarłych, (2) przemianie podczas śmierci na istoty duchowe i (3) ich wiecznej szczęśliwości lub mękach. (TP 1974, s. 22,23) Koniec pierwszego stadium wiązania go był zaznaczony uderzeniem Jordanu przez pozaobrazowego Eliasza i rozpoczęciem Wojny Światowej, do której Szatan się uciekł, ażeby utrzymać swe imperium, po stwierdzeniu, iż dłużej nie będzie go mógł kontrolować za pośrednictwem trzech fundamentalnych doktryn i trzech podtrzymujących błędów. Tak więc przez Wojnę Światową, „wiatr” z wizji Eliasza (1 Król. 19:11, l2), Szatan na jakiś czas zjednoczył konserwatywne klasy i radykalne masy w chrześcijaństwie i odsunął wszechświatową rewolucję, która zagrażała powszechnym zniszczeniem jego imperium. On bez wątpienia wiedział, że nowoczesna Wojna osłabi jego imperium, lecz wolał osłabione imperium, aniżeli żadne. (TP 1974, s. 22,23) DRUGIE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Od 1 fazy Wojny Światowej Szatan starał i utrzymać swoje imperium przez liczne inne błędy, szczególnie przez ich kombinacje, jak o okazały się w różnych układach, Lidze Narodów, NATO, SEATO, w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej oraz innych porozumieniach i przymierzach między narodami, w porozumieniach finansistów, w uniach, federacjach i ruchach ekumenicznych potęg religijnych. Ale tym stadium wiązania Szatana przez użycie potężnych biblijnych, faktycznych i racjonalnych świeckich i religijnych prawd, Jezus jasno wykazał i w dalszym ciągu będzie jasno wykazywał mylność tych fałszywych doktryn, aż do momentu wywołania wszechświatom rewolucji („trzęsienia ziemi” z 1 Król. 19:12) mas przeciwko klasom. Obecnie, (pisane w 1974 r.) na każdym kroku dostrzegamy wzrastającego bardzo ducha rewolucji. (TP 1974, s. 22,23) TRZECIE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Po obaleniu rządowego, finansowego i kościelnego chrześcijaństwa Szatan założy na podstawie fałszywych nauk nową formę rządu, którego doktryny, w trzecim stadium wiązania Szatana, Jezus przez świeckie i religijne prawdy ujawni jako błędne. Wówczas Szatan stopniowo będzie wiązany na tym punkcie swego oszukaństwa dowodzącego, że braterstwo ludzi sprowadzi dla ludzkości upragnione błogosławieństwa. Gdy u stadium wiązania Szatana zostanie wypełnione, a tym samym nie będzie on w stanie kontrolować dłużej swego imperium przez odnośne zwodzenie, nastąpi anarchia („ogień” z 1 Król. 19:11, 12) niszcząc całkowicie każdy ślad jego imperium. (TP 1974, s. 22,23) CZWARTE STADIUM WIĄZANIA SZATANA (TP 1974, s. 22,23) Czwartym i ostatnim stadium wiązania Szatana będzie wyjawienie przez naszego Pana, za pośrednictwem świeckich i religijnych prawd rozpaczliwego i nienawistnego wysiłku Szatana czynionego przez anarchistyczne resztki wszystkich narodów w drugiej fazie ucisku Jakubowego. Tak więc przy końcu Wielkiego Ucisku i drugiej fazy ucisku Jakuba, wiązanie Szatana będzie zakończone. (TP 1974, s. 22,23)
„Tysiąc lat” — nie ma określonego przedimka przed słowami " na tysiąc lat " tekst ten więc czytamy: " i związał go tysiąc lat " . (TP 1973, s. 84)
Objawienie Jana 20:3
Paruzja (C.T. Russell):
„W przepaść” — miejsce ukryte, tajemnicze.
„I zamknął go” — Chrystus ma klucze - on zamyka a nikt nie otwiera.
„I położył nad nim pieczęć” — przeszkadzając jego czynnościom.
„Nie zwodził narodów” — w sposób w jaki są teraz zwodzeni. Aby uczynić ich próbę, czyli sąd o wiele łatwiejszym aniżeli sąd, którym byli sądzeni członkowie Kościoła i święci Ojcowie.
„Ma być rozwiązany” — jak zło będzie ukrócone przez wymierzanie kary, na czyniących nieprawość, tak można przypuścić, że zło będzie rozwiązane przez dozwolenie, by ono uchodziło bezkarnie do czasu.
„Na krótki czas” — prawdopodobnie 10 lat 2874 - 2883 R. P. Papiestwo twierdzi, że ten czas jest teraz i rozpoczął się od 1799 r.
Epifania i Bazylea:
„I wrzucił go w przepaść” — przepaść to błąd. (TP 1986, s. 176) przepaść jest to stan błędu. (TP 1961, s. 22,101) Wrzucenie Szatana do „przepaści” (gr. abyss) oznacza pozostawienie go swojej własnej pomysłowości i spekulacjom, bez możliwości dowiadywania się dalszych prawd. Trzymanie go w ciemnościach swoich własnych błędów oznacza jego pozostawanie w przepaści przez resztę tysiąca lat, co z pewnością będzie dla niego bolesne. (TP 1974, s. 23)
„i zamknął go” — uwięzienie szatana znaczy, że Bóg w okresie 1000-lecia pozwoli mu trwać w błędnych poglądach jakie posiadał od samego początku nie dając mu poznać nauki, dzieła i warunków 1000-lecia. (TP 1960) Nasz Pan Jezus Chrystus uprowadzi szatana i niepoprawnych upadłych aniołów tak daleko od ziemi, że nie będą mogli widzieć co się tu na niej będzie działo; a będąc w błędzie, wyobrażać sobie będą wszelkie błędne rzeczy. (TP 1961, s. 22,101) Aby to spełnić wydaje się, iż koniecznym jest dokonanie ze strony Pana pewnych rzeczy: (TP 1974, s. 23) (1) usunięcie Szatana tak daleko od ziemi, ażeby nic nie wiedział co się na niej dzieje podczas okresu restytucji i (TP 1974, s. 23) (2) trzymanie go tam z daleka od rodzaju ludzkiego w tym okresie. (TP 1974, s. 23) Zapobiegnie to dowiadywaniu się przez niego o świeckich i religijnych prawdach udzielanych rodzajowi ludzkiemu w tym czasie. Jego separacja od kontaktów z ludzkością uniemożliwi mu zwiedzenie kogokolwiek. (TP 1974, s. 23)
„Ażby się wypełniło 1000 lat” — przebywanie w przepaści podczas 1000 - lecia oznacza, że szatan będzie umysłowo uwięziony w obrębie błędu, nie oświecony Prawdą na on czas. Ten fakt dowodzi, że on fizycznie będzie daleko od ziemi, nieświadomy tego co się będzie na niej działo. (TP 1931, s. 46)
„a potem musi być rozwiązany” — wypuszczenie szatana z więzienia oznacza, że Bóg -- gdy 1000-lecie minie -- pozwoli szatanowi na poznanie nauki tego okresu, jego dzieła i warunków bytu. Znosząc ograniczenia przeszkadzające szatanowi wieść ludzkość na pokuszenie. (TP 1961, s. 22,101)
Objawienie Jana 20:4
Paruzja (C.T. Russell):
„Widziałem trony” — teraźniejszych ziemskich królestw.
„Był im dany” — uznani za niegodnych dalszej egzystencji.
„Sąd” — prawne potępienie.
„Pościnanych” — istotnie działo się w wiekach średnich, obecnie zaś w sposób więcej wyrafinowany. Którzy zaparli samych siebie, którzy odcięli się, odłączyli od wszystkich głów, z wyjątkiem Chrystusa. " Każdego męża głową jest Chrystus " . - 1 Kor. 11, 3.
„I królowali” — to nasuwa na myśl, że będzie ktoś taki nad którym będzie można panować.
„Bestii” — papiestwo: jeden z tych systemów błędu, które stanowią Babilon.
„Ani obrazowi jej” — protestanckiej federacji.
„Nie przyjęli znamienia jej” — bojaźni przychylności lub czci.
„Na czoła swe” — zdolności umysłowe wierzenia jawne.
„Ożyli i królowali” — otrzymali udział w nawracaniu świata.
„Tysiąc lat” — w ciągu tego czasu cała ludzkość będzie sądzona, czyli będzie na próbie otrzymania żywota wiecznego.
Źródła: MANNA - 7 LISTOPADA
Epifania i Bazylea:
„i dusze” — istoty; osoby. (TP 1933, s. 30)
„. . . pościnanych” — niektórzy literalnie, a wszyscy święci symbolicznie, gdy się zrzekli własnej woli i uznali Jezusa jako swoją Głowę. (TP 1984, s. 127) Ci muszą umrzeć w sposób ofiarniczy, w pełnym tego słowa znaczeniu, przez zaniechanie w ich życiu, ich osobistych ziemskich spraw. (TP 1926, s. 34) ścięcie odbywa się: 1/ przez dobrowolne zaparcie się siebie, (TP 1923, s. 28) 2/ odebranie komuś praw przez innych. (TP 1923, s. 28) utracjusze koron nie są pościnanymi za Słowo Boże i świadectwo Jezusowe, ponieważ odrzucili Jezusa jako Głowę, biorąc z powrotem swoją własną głowę. (TP 1938, s. 21,35)
„i na rękę swoję” — W symbolice biblijnej ręce reprezentują usługiwanie. (TP 1938, s. 21,35)
„I ożyli” — święci (TP 1975, s. 87,88)
„Tysiąc lat” — w jęz. greckim przed tymi słowami jest zaimek określony " te " (TP 1973, s. 77,84) te tysiąc lat. Które? te które poprzednio wymieniono, te podczas których szatan jest związany, a nie jakieś nieokreślone 1000 lat. (TP 1973, s. 77,84) Jest to obraz klasy. Jak to już zauważyliśmy, każdy członek ze 144 000 zaczął „żyć i panować" w jego zmartwychwstaniu, a to zmartwychwstanie rozpoczęło się w 1878 r. i trwało aż do 1950 r. Br. Johnson oświadcza, że twierdzenie, „iż Kościół musi cały rozpocząć panowanie równocześnie, aby jego panowanie mogło trwać 1000 lat, jest sofizmatem. To, co jest niezbędne w tym oświadczeniu, aby było prawdziwe to to, że święci będą królowali 1000 lat jako klasa, a niekoniecznie, że królowanie każdego członka ze 144 000 będzie trwało 1000 lat". (TP 1975, s. 87,88)
Źródła: MANNA - 7 LISTOPADA
Objawienie Jana 20:5
Paruzja (C.T. Russell):
„A inni itd.” — wyrazy te nie znajdują się w najstarszych manuskryptach. Jednak jest to prawdą, że umarli nie odzyskają pełności utraconego życia, aż się skończy 1000 lat naprawienia wszystkich rzeczy.
„To jest pierwsze” — główne, najważniejsze.
Epifania i Bazylea:
„A insi z umarłych nie ożyli, ażby się skończyło 1000 lat” — dopisek. (TP 1969, s. 89) nie występuje w MSS i wyklucza go biblijne liczbowanie. (TP 1983, s. 142)
Objawienie Jana 20:6
Paruzja (C.T. Russell):
„I święty ten” — Chrystus, Głowa i Ciało.
„Udział w pierwszym” — najgłówniejszym.
„Zmartwychwstaniu” — Kościoła przez które staje się on uczestnikiem Boskiej natury. Stan, który wyobraża Świątnica Najświętsza.
„Mocy nie ma” — będą nieśmiertelnymi, śmierć dla nich jest niemożliwa.
„Będą kapłanami” — Członkami Ciała Chrystusowego, namaszczeni Duchem św. i mocą. Czynność kapłańska polega na pośredniczeniu i nauczaniu sprawiedliwości, ściśle biorąc obejmuje w sobie uległość i przyszłe dzieło zbawienia.
„I będą królować” — " Jeśli z Nim cierpimy, z Nim też królować Będziemy " . - 2Tym. 2, 12. " Królować będą na ziemi " . - Obj. 5, 10. Panować z Chrystusem nie można w tym życiu.
„Z Nim” — Jako współdziedzice z Emanuelem. Królestwo Boże nie może nastąpić, aż przyjdzie Król.
Epifania i Bazylea:
„Pierwsze zmartwychwstanie” — słowo " pierwsze " w wyrażeniu " pierwsze zmartwychwstanie " ma dwojakie znaczenie: (TP 1925, s. 93) 1/ Pierwszeństwo w czasie. (TP 1925, s. 93) 2/ Pierwszeństwo z punktu widzenia ważnego stanowiska. (TP 1925, s. 93)
„Nad tymi wtóra śmierć mocy nie ma” — nie podlegają śmierci i mają życie wrodzone. (TP 1979, s. 22) wyrażenie "wtóra śmierć" w Biblii jest używana w Biblii w technicznym tego słowa znaczeniu, jako mocny kontrast do pierwszej, czyli Adamowej śmierci. (TP 1928, s. 47,48) "Wtóra śmierć" nie znaczy koniecznie umrzeć drugi raz. (TP 1928, s. 47,48)
Objawienie Jana 20:7
Paruzja (C.T. Russell):
„Z ciemnicy” — aby wypróbować wierność wszystkich tych, którzy zostali wyswobodzeni od grzechu i śmierci podczas 1000 - lecia.
Epifania i Bazylea:
„Szatan” — rozumiemy, że oodnosi się to nie tylko do osobistego szatana, lecz także do szatana, głowy i ciała - do szatańskiego grona. (TP 1927, s. 101)
„Z ciemnicy swojej” — gdy minie 1000 - lecie Bóg pozwoli Szatanowi na poznanie nauki tego okresu, jego dzieła i warunków bytu. Znosząc ograniczenia przeszkadzające Szatanowi zwodzić ludzkość. (TP 1961, s. 22)
Objawienie Jana 20:8
Paruzja (C.T. Russell):
„I wynijdzie” — możliwe, że starać się będzie użyć dawnego kłamstwa, że Bóg nie może doszczętnie zniszczyć tych, którzy w swych sercach nie są w harmonii z Bogiem.
„Zwodzić narody” — tych, którzy otrzymali zupełną znajomość i doświadczenie, a przeto dostatecznie uzdolnieni do wytrzymania próby.
„Liczba ich” — będzie przy końcu wieku 1000 - lecia.
„Jak piasek morski” — ziemia wtedy będzie zupełnie zaludniona.
Epifania i Bazylea:
„I wynijdzie” — to nastąpi w Małym Okresie, przy końcu Tysiąclecia i dlatego, przez równoległe zastosowanie, jest to także prawdziwe w odniesieniu do wrogów Bożego cielesnego Izraela przy samym końcu wieku Ewangelii. (TP 1995, s. 87)
„aby zwodził narody” — Celem szatana nie będzie wypróbowanie ludzkości, lecz raczej oszukanie jej i odzyskanie wpływów jakie posiadał w tym życiu, w tej nadziei, że będzie znów rządził nią przez wieki. (TP 1961, s. 23)
„4 węgły ziemi” — 4 klasy ludzi: (TP 1961, s. 23) 1/ St.G. (TP 1961, s. 23) 2/ M.G. (TP 1961, s. 23) 3/ Żydzi, (TP 1961, s. 23) 3/ niby - wybrańcy. (TP 1974, s. 55,56) 4/ Poganie. (TP 1961, s. 23) 4/ nie wybrani. (TP 1974, s. 55,56)
„Gog i Magog” — ci których zdoła on (Szatan) oszukać. (TP 1961, s. 23) Gog przedstawia WODZÓW narodów jako nieprzyjacieli ludu Bożego, a Magog tych spośród narodów jako nieprzyjacieli ludu Bożego, którzy są prowadzeni przez tych wodzów. (TP 1974, s. 55,56)
„Bitwa” — bitwa zasad, a nie w znaczeniu fizycznym. (TP 1961, s. 23)
„Jako piasek morski” — wielkie liczby wciągnięte w bitwę po stronie szatana. (TP 1974, s. 55,56)
Objawienie Jana 20:9
Paruzja (C.T. Russell):
„I wstąpili” — w wieku 1000 - lecia, klasa kozłów. Posłuszni, lecz tylko pod przemocą. Którzy nawet przy końcu 1000 - lecia nie nauczyli się miłować sprawiedliwości i nienawidzieć zła. Mający skłonność do grzechu, pomimo pozornego posłuszeństwa. Przedstawia Żyda, który złożywszy ofiarę spokojną, dotknął się rzeczy nieczystej.
„Obóz świętych” — Ojcowie święci, którzy po 1000 - leciu może być, że otrzymają stanowiska duchowe. " Abrahama, Izaaka i Jakuba i wszystkich proroków w królestwie " . - Łuk. 13, 28. W ziemskiej fazie. " Serca synów ku Ojcom " . - Mal. 4, 6. " Miasto ojców twoich. . . Książętami po wszystkiej ziemi " . - Ps. 45, 17. " Sędziów. . . jako przedtem byli " . - Iz. 1, 26. " Korzeń Isajego, który stanie za chorągiew narodom " . - Iz. 11, 10. Bramy królestwa - " Otwórzcie bramy " . - Iz. 26, 2. " W pamięci wiecznej " . - Ps. 112, 6. " Jeruzalem, które przynosi wesołą nowinę " . Figurowani przez Kaatytów. - 4Moj. 3, 27. Figurowani przez zasłonę Mojżesza. Figurowani przez czerwoną jałowicę. Figurowani przez Jonatana, przyjaciela Dawida. Figurowani przez Elizeusza po zabraniu Eliasza. Figurowani przez Mardocheusza. - Est. 2, 5. " Bóg o nas coś lepszego przejrzał. " - Żyd. 11, 40.
„Zstąpił ogień” — ogień jest użyty jako symbol zupełnego zniszczenia.
„I pożarł ich” — odciął ich od reszty ludzi.
Epifania i Bazylea:
„Wstąpili na szerokość ziemi” — ci których Szatan zdołał oszukać uczynią jak największy wysiłek, aby przeciągnąć resztę ludzkości na swoją stronę. (TP 1961, s. 23,31,35)
„Obtoczyli” — nie wiemy o żadnym ustępie Pisma Św. który by nauczał iż klasa " kozłów " w swoim buncie zamorduje St. i M. G. , dlatego nie powinniśmy nauczać o tym z całą stanowczością. Jednak z faktu, że wszyscy Godni choć doskonali umrą około tego samego czasu, a potem otrzymają naturę duchową na wieczną egzystencję w niebie, możemy z łatwością widzieć, iż prawdopodobnie będą oni zamordowani przez niezbożnych; aczkolwiek Pan jest nader zdolny udzielić im zmiany w jakiś inny sposób. (TP 1974, s. 55,56) skłaniamy się do myśli, że pomordują książąt 1000 - lecia. (TP 1948, s. 26)
„Obóz świętych” — M.G. (TP 1961, s. 23,31,35)
„Miasto umiłowane” — St.G. (TP 1961, s. 23,31,35) widzialni przedstawiciele Kościoła / Niewidzialnego Miasta Umiłowanego/ (TP 1974, s. 55,56) jest Nowym Jeruzalem, Kościołem w chwale, nie Kościołem w ciele. Bunt wzniecony przez Szatana będzie nie tylko przeciw ziemskim książętom, ale także przeciw Chrystusowi. Do tego czasu, osiągnąwszy doskonałość organizmu i władz, lud zaznaczy się tym obtaczaniem obozu świętych ( " i umiłowanego miasta " , które w tekście jest również wspomniane jako obtoczone). Że nie może to oznaczać Kościoła, widoczne jest z faktu, iż istoty ludzkie nie mogły zaatakować niewidzialnej siły istot duchowych, jaką wtedy Kościół będzie. (TP 1928, s. 27)
„Ale zstąpił ogień” — zniszczenie, ogień niszczy wszystkie palne rzeczy wrzucone do niego. W ten sposób jest zastosowany w Biblii jako symbol zniszczenia. (TP 1985, s. 189)
„I pożarł je” — a więc nie zachował ich w żadnym wypadku, ani nawet na mękach (TP 1961, s. 23,31,35)
Objawienie Jana 20:10
Paruzja (C.T. Russell):
„A diabeł” — system błędu i fałszu, który się objawi przy końcu wieku 1000 - lecia. Nie jest on zaznaczony co do swego rodzaju, lecz jest nazwany szatanem, który jest jego podżegaczem> " Aby. . . Zniszczył tego, który miał władzę śmierci, to jest diabła " - Żyd. 2, 14.
„Jezioro ognia” — Gehenna. Wtóra śmierć, zupełne zniszczenie.
„Gdzie bestia” — papiestwo: jeden z tych systemów błędu, które stanowią Babilon.
„Fałszywy prorok” — inny jeszcze system błędu stanowiący Babilon, Obraz Bestii.
„Będą męczeni” — wielkie trudności i cierpienia ogarną tych, którzykolwiek będą mieli łączność ze sprawami społecznymi finansowymi i religijnymi.
„Na wieki wieków” — tak długo dopóki te systemy nie zostaną zniszczone.
Epifania i Bazylea:
„Bestia” — wielki antychryst (TP 1983, s. 32,91,93,94) systemy - Papiestwo - 87.
„Fałszywy prorok” — mniejszy system Antychrysta. (TP 1983, s. 32,91,93,94) Federacja Sekciarskiego Protestantyzmu. (TP 1987, s. 124)
„Jezioro ogniste gorejące siarką” — przedstawia ostateczne, całkowite i wieczne unicestwienie. (TP 1983, s. 32,91,93,94)
„I będą męczeni” — [basanizo], próbowani, lub poddawani egzaminowi, a nie męczeni. #. [basanizo] badać, sprawdzać. Drugie znaczenie wyraża myśl: wypróbowanie przez stosowanie tortur, lub badanie przez tortury. Trzecie znaczenie: zadawanie mąk. [basanos] kamień probierczy do badania metali itp. ###. Doskonałe umysły tych stworzeń Bożych, które okażą się godne życia wiecznego w niebie i na ziemi, będą wiecznie poddawały próbom i badaniom naturę, charakter, owoce i historię diabła, bestii i fałszywego proroka oraz ich systemy. A zawsze gdy poddawać je będą próbie i badaniu, wyciągać będą ze swych badań prawdziwe wnioski wskazujące, iż tych troje zasługuje na miejsce, które Bóg dla nich przeznaczył - jezioro ognia i siarki. (TP 1983, s. 32,91,93,94)
Źródła: TP 83'32,91,93,94; 87'124;
Źródła: zob. też SB 1987, 124; SB 1999, 71; E2. 148;
Objawienie Jana 20:11
Paruzja (C.T. Russell):
„Tron wielki biały” — czystość i sprawiedliwość. " Tedy usiądzie na stolicy chwały Swojej i będą zgromadzone przezeń wszystkie narody " na sąd. - Mat. 25, 31. 32.
„Ziemia” — teraźniejszy układ społeczny. Składa się z klas: wyższej średniej i niższej. Każda z nich stara się utrzymać na swym stanowisku przez uciemiężenie słabszych.
„I niebo” — moce duchowych władz.
Epifania i Bazylea:
„Przed jego obliczem uciekła” — w czasie wtórego przyjścia. (TP 1959, s. 20) W symbolach biblijnych twarz symbolizuje wiedzę. (TP 1960, s. 79)
Objawienie Jana 20:12
Paruzja (C.T. Russell):
„Widziałem umarłych” — całą ludzkość oprócz Kościoła
„Wielkich i małych” — wysokich i niskich, pokornych
„Księgi były otworzone” — sprowadzając zupełną znajomość Prawdy
„Inna księga” — pamiątka tych, którzy przejdą przez próbę, czyli przez sąd zadowalająco
„Księga żywota” — która znaczy przyjaźń, miłość, błogosławieństwo. Bóg zachowuje pamiątkę o swoich przyjaciołach lecz nie dba o swych nieprzyjaciół
„Byli sądzeni” — [krino], próbowani, doświadczani
„Co było napisano” — " Słowo moje osądzi was w ostateczny dzień "
„W księgach” — Biblii, a nie w ustawach lub katechizmach
„Według uczynków swoich” — to jest przeciwstawienie z teraźniejszym: " niech ci się stanie jakoś uwierzył " . Chociaż w przyszłym wieku również bez wiary nie będzie możliwe podobać się Bogu.
Epifania i Bazylea:
„Umarli” — cała ludzkość bez względu na to, czy jest ona w procesie umierania czy też w stanie śmierci. (TP 1960, s. 110)
„Księgi” — 66 ksiąg Biblii. (TP 1925, s. 92)
„Otworzone są” — to znaczy, że będą jasne, uznane, zrozumiałe dla wszystkich przed białym tronem, to jest dla całej ludzkości. (TP 1925, s. 92)
„Druga księga. . . żywota” — natchnione objawienia jakie otrzymają St.G. (TP 1967, s. 37) objawienia Nowego Przymierza. (TP 1973, s. 67) nie mamy myśleć o " księdze żywota " jako o literalnej księdze. (. . . ) Powinniśmy najpierw zauważyć, że ogólnie mówiąc są dwie księgi życia - jedna dla wybranych i druga dla niewybranych. Według tego wersetu księgi (66 Ksiąg Biblii) podczas wieku Ew. są stopniowo otwierane dla zrozumienia przez lud Boży. Jest to Barankowa księga życia, (Obj. 13, 8), lecz w 1000 - leciu będzie otwarta (stanie się zrozumiała) " druga księga. . . księga żywota " (objawienia nowego przymierza). (TP 1986, s. 94) Ponieważ Biblia jest prawdziwym opracowaniem wielkich przymierzy Bożych, dwóch ksiąg życia, możemy więc ogólnie powiedzieć, że odnoszą się one do przymierza Abrahamowego, które obejmuje wszystko a szczególnie w swych zarysach potwierdzonych przysięgą (1 Moj. 12, 3; 22, 16 - 18) i do nowego przymierza, przymierza 1000 - letniego. (TP 1986, s. 94)
Objawienie Jana 20:13
Paruzja (C.T. Russell):
„Którzy w nim byli” — ludzie teraz nie znajdują się pod żadnym rygorem religijnym, będą stopniowo wyprowadzani z tego stanu, czyli z " morza " . Gdy wszyscy w ten sposób będą wyprowadzeni, wtedy " morza więcej nie będzie " .
„I śmierć” — śmierć Adama
„I piekło” — [hades], unicestwienie, ciemnica, miejsce milczenia, grób, który teraz mówi o nadziei przyszłego żywota.
Epifania i Bazylea:
„I wydało morze umarłych” — morze przedstawia tu niespokojny stan upadłej ludzkości w buncie przeciwko Bogu. Ono wyda swych umarłych w tym znaczeniu, iż ci, którzy w nim będą się znajdować, { " . . . umarli w upadkach i grzechach. " - Ef. 2, 1. }, w wieku 1000 - lecia wyrzekną się stanu buntu przeciwko Bogu na rzecz poddania się władzy Chrystusa (Głowy i Ciała). (TP 1984, s. 60)
„Umarli” — cała ludzkość bez względu na to, czy jest ona w procesie umierania czy też w stanie śmierci. (TP 1960, s. 110)
„Śmierć” — w sensie procesu śmierci. - 79. (TP 1988, s. 127) proces umierania. (TP 1988, s. 127)
„I piekło” — [hades] stan śmierci. (TP 1979, s. 80) stan grobu, niepamięci. (TP 1988, s. 127)
Objawienie Jana 20:14
Paruzja (C.T. Russell):
„I śmierć” — do której się liczą: bóle, cierpienia i różnego rodzaju słabości i niedoskonałości, tak fizyczne jak umysłowe i moralne.
„I piekło” — [hades], wielkie więzienie, grób, w którym cały rodzaj ludzki wyczekuje zmartwychwstania
„Wrzucone” — stopniowo, począwszy od wieku 1000 - lecia, aż do jego końca
„W jezioro ogniste” — [gehenna], zupełne wytracenie. " A śmierci więcej nie będzie " .
„Wtóra śmierć” — tak nazwana dla przeciwstawienia z pierwszą, czyli śmiercią Adama. Chociaż diabeł, śmierć i piekło mają być zniszczone jednorazowo, to jednak śmierć ich nazywa się wtórą śmiercią, ponieważ będzie ona wiecznie trwałą.
Epifania i Bazylea:
„A śmierć i piekło wrzucone są” — gdy nadejdzie chwila zastosowania przez Jezusa zasługi Swej ofiary złożonej na Kalwarii na rzecz całej ludzkiej rodziny, oni przez wzbudzenie z martwych będą wyzwoleni z hadesu, stanu śmierci Adamowej, z piekła (pierwszego piekła), które zostania opróżnione ze swych lokatorów i w ten sposób zniszczone, wrzucone do jeziora ognistego (drugiego piekła) stanowiącego wtórą śmierć - całkowite i zupełne unicestwienie. (TP 1984, s. 60) śmierć - proces umierania Adamowego; hades - stan śmierci Adamowej. (TP 1985, s. 184)
„Jezioro ogniste” — wtóra śmierć. (TP 1966, s. 95) Bóg zniszczy śmierć i piekło przez wzbudzenie wszystkich umarłych i wyprowadzenie ich z Adamowego potępienia. (TP 1988, s. 127) przedstawia ostateczne, całkowite i wieczne unicestwienie. (TP 1983, s. 91)
„Tać jest” — to w rzeczywistości przedstawia. (TP 1983, s. 91)
„Wtóra śmierć” — wieczne unicestwienie. (TP 1960, s. 47) wyrażenie "wtóra śmierć" w Biblii jest używana w Biblii w technicznym tego słowa znaczeniu, jako mocny kontrast do pierwszej, czyli Adamowej śmierci. (TP 1928, s. 47,48) "Wtóra śmierć" nie znaczy koniecznie umrzeć drugi raz. (TP 1928, s. 47,48)
Objawienie Jana 20:15
Paruzja (C.T. Russell):
„A jeśli kto” — przy końcu 1000 - lecia
„Nie był zapisany” — okazał się niegodnym życia
„W jezioro ogniste” — gehenna, zupełne zniszczenie.
Epifania i Bazylea:
„A jeśli się kto nie znalazł napisany” — znaleźć się napisany w księdze życia (która w wieku 1000 - lecia będzie stanowić nowe przymierze) znaczy tutaj posiadać charakter zgodny z zarządzeniami, naukami, duchem i dziełem tych ksiąg. (TP 1985, s. 184)
„Księga żywota” — nie mamy myśleć o " księdze żywota " jako o literalnej księdze. (. . . ) Powinniśmy najpierw zauważyć, że ogólnie mówiąc są dwie księgi życia - jedna dla wybranych i druga dla niewybranych. (Obj. 20, 12). Według tego wersetu księgi (66 Ksiąg Biblii) podczas wieku Ew. są stopniowo otwierane dla zrozumienia przez lud Boży. Jest to Barankowa księga życia, (Obj. 13, 8), lecz w 1000 - leciu będzie otwarta (stanie się zrozumiała) " druga księga. . . księga żywota " (objawienia nowego przymierza). (TP 1986, s. 94) Ponieważ Biblia jest prawdziwym opracowaniem wielkich przymierzy Bożych, dwóch ksiąg życia, możemy więc ogólnie powiedzieć, że odnoszą się one do przymierza Abrahamowego, które obejmuje wszystko a szczególnie w swych zarysach potwierdzonych przysięgą (1 Moj. 12, 3; 22, 16 - 18) i do nowego przymierza, przymierza 1000 - letniego. (TP 1986, s. 94)
„wrzucony jest” — Wszyscy ci spośród ludzkości, którzy odmówią naprawy pod przyjaznymi warunkami 1000-letniego Dnia Sądu, a zostaną zniszczeni we Wtórej Śmierci; tacy umrą powtórnie i przestaną egzystować na wieki. (TP 1959, s. 165)
„Jezioro ogniste” — wtóra śmierć. (TP 1966, s. 95) przedstawia ostateczne, całkowite i wieczne unicestwienie. (TP 1983, s. 91) gehenna. (TP 1984, s. 73)
Literatura o rozdziale Objawienie Jana 20
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Pytania Korespondentów — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, ww. 4, 5, 7
- Dlaczego nastąpi drugi Adwent? — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, ww. 2, 4
- Studium biblijne: Zmartwychwstały Chrystus — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, ww. 6, 7
- Studium biblijne: Pierwszy chrześcijański męczennik — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, ww. 4, 6
- Studium biblijne: Wysłuchane modlitwy — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, ww. 4, 6
- Sztandar Biblijny nr 16 (1985) — ww. 2, 3, 7, 8, 9, 10, 13, 14…
- Sztandar Biblijny nr 175 (2002) — ww. 6, 10, 13, 14, 15
- Sztandar Biblijny nr 29 (1988) — ww. 1, 4, 6, 7, 10, 11, 12, 13
- Sztandar Biblijny nr 2 (1983) — ww. 1, 2, 10, 11, 14, 15
- Sztandar Biblijny nr 129 (1998) — ww. 1, 4, 5, 6, 11, 13
- 18 czerwca — Niebiańska Manna, ww. 4, 6
- 13 lipca — Niebiańska Manna, ww. 1, 7
- 30 marca — Niebiańska Manna, w. 11
- 30 kwietnia — Niebiańska Manna, w. 6
- 29 lipca — Niebiańska Manna, w. 4
- OBIETNICA ZWIĄZANA PRZYSIĘGĄ – EWANGELIA — Wiersze Brzasku, w. 4
Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana
- Obj. 1
- Obj. 2
- Obj. 3
- Obj. 4
- Obj. 5
- Obj. 6
- Obj. 7
- Obj. 8
- Obj. 9
- Obj. 10
- Obj. 11
- Obj. 12
- Obj. 13
- Obj. 14
- Obj. 15
- Obj. 16
- Obj. 17
- Obj. 18
- Obj. 19
- Obj. 20
- Obj. 21
- Obj. 22
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.