Objawienie Jana 16

Objawienie Jana, rozdział 16 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 16 — Biblia Gdańska

1 I słyszałem głos wielki z kościoła, mówiący siedmiu Aniołom: Idźcie, a wylejcie siedm czasz zapalczywości Bożej na ziemię.

2 I wyszedł pierwszy Anioł, a wylał czaszę swoję na ziemię; i wyrzucił się zły i szkodliwy wrzód na ludzi, którzy mieli piętno bestyi i na tych, którzy się kłaniali obrazowi jej.

3 I wylał wtóry Anioł czaszę swoję na morze, i stało się jakoby krew umarłego, a każda dusza żywa zdechła w morzu.

4 I wylał trzeci Anioł czaszę swoję na rzeki i źródła wód, i obróciły się w krew.

5 I słyszałem Anioła wód mówiącego: Sprawiedliwyś jest, Panie! któryś jest i któryś był, i święty, żeś to rozsądził.

6 Ponieważ krew świętych i proroków wylewali, dałeś im też krew pić; bo tego są godni.

7 I słyszałem drugiego od ołtarza mówiącego: Zaiste, Panie, Boże wszechmogący! prawdziwe i sprawiedliwe są sądy twoje.

8 Potem czwarty Anioł wylał czaszę swoję na słońce, i dano mu moc trapić ludzi gorącością ognia.

9 I byli upaleni ludzie gorącością wielką, i bluźnili imię Boga, który ma moc nad temi plagami; wszakże nie pokutowali, aby mu chwałę dali.

10 Tedy wylał piąty Anioł czaszę swoję na stolicę bestyi; i stało się królestwo jej zaćmione, i żwali języki swoje od boleści.

11 I bluźnili Boga niebieskiego dla boleści swoich i dla wrzodów swoich; wszakże nie pokutowali z uczynków swoich.

12 I wylał szósty Anioł czaszę swoję na onę wielką rzekę Eufrates i wyschła woda jej, aby zgotowana była droga królom od wschodu słońca.

13 I widziałem z ust smokowych i z ust bestyi, i z ust fałszywego proroka trzy nieczyste duchy wychodzące, podobne żabom.

14 Albowiem są duchy dyjabelskie, czyniące cuda, które wychodzą do królów ziemi i na wszystek okrąg świata, aby ich zgromadzili na wojnę onego wielkiego dnia Boga wszechmogącego.

15 Oto idę jako złodziej: Błogosławiony, który czuje i strzeże szat swoich, aby nie chodził nago i nie widziano sromoty jego.

16 I zgromadził ich na miejsce, które zowią po żydowsku Armagieddon.

17 Tedy wylał siódmy Anioł czaszę swoję na powietrze; i wyszedł głos wielki z kościoła niebieskiego od stolicy, mówiący: Stało się.

18 I stały się głosy i gromy, i błyskawice; i stało się wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nigdy nie było, jako są ludzie na ziemi, trzęsienia ziemi tak wielkiego.

19 I stało się ono miasto wielkie na trzy części rozerwane, i miasta narodów upadły; i Babilon on wielki przyszedł na pamięć przed obliczem Bożem, aby mu dał kielich wina zapalczywości gniewu swojego.

20 I wszystkie wyspy uciekły, i góry nie są znalezione.

21 I wielki grad jako cetnarowy spadł z nieba na ludzi, i bluźnili ludzie Boga dla plagi gradu, iż plaga jego była bardzo wielka.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 16

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 16:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Z kościoła” — nominalnego kościoła.

„Siedmiu aniołów” — M. St.

„Idźcie” — opuśćcie Kościół jeżeli chcecie, na wasze zło.

„Na ziemię” — Społeczeństwo. Ludzie miłujący porządek.

Epifania i Bazylea:

„Siedem czasz zapalczywości Bożej” — pisma kontrowersyjne (zbijające) , które są w siedmiu tomach Wykładów Pisma Św. (TP 1950, s. 43) Każda plaga działała w okresie do niej należącym, lecz nie przestawała działać z chwilą rozpoczęcia działalności przez następną plagę. Oznacza to, że każdy z tomów trwał w zadawaniu plagi poprzez okresy czynienia tego przez następne tomy. (TP 1958, s. 140)

Objawienie Jana 16:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Szkodliwy wrzód” — Zgubny i zły wrzód. Jest to bolesna i cieknąca rana, która się psuje, gnije i niszczy organizm. Jest to obraz grozy jaka zawisła nad Protestantyzmem, która niszczy jego żywotność. Jest to rozkład budowy człowieka, na który nie ma lekarstwa, ani ratunku. Krew będąc zatruta, sprowadza na chorego niechybną śmierć.

„Na ludzi” — Protestantyzm.

„Którzy mieli znamię” — charakterystykę. Objaw bojaźni sympatii lub poszanowania.

„Bestii” — papiestwo.

„Obrazowi jej” — Federacja kościołów.

Epifania i Bazylea:

„pierwszy Anioł, a wylał czaszę” — przedstawia nauki Tomu I. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 32)

Objawienie Jana 16:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Krew umarłego” — po śmierci człowieka krew rozdziela się na płyn serwatkowy zwany surowicą krwi i na substancję zsiadłą. Jak tylko krew zacznie się rozdzielać, wówczas zsiadła część się psuje. Podobieństwo krwi można zastosować do społeczeństwa, które się składa tak z ludzi pracy i zasług, i tych możnaby porównać do surowicy, która będąc wstrzykiwana zabezpiecza od chorób, zaś ludzi niedbałych, bezmyślnych i obojętnych do skrzepniętych części, które się psują i gniją.

„Każda dusza żywa” — każdy czynnik dobra i cnoty.

„Umarła” — zginęła.

„W morzu” — nieposkromione masy ludzi, bezwyznaniowi.

Epifania i Bazylea:

„I wylał wtóry Anioł czaszę” — przedstawia nauki Tomu II. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 16,32)

Objawienie Jana 16:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzeki” — różne sekty i kościoły, które stanowią chrześcijaństwo.

„Źródła” — fundatorzy różnych idei religijnych i uczeni, z których istniejące dziś łożyska wzięły swój początek.

„Wód” — prze długi czas woda (symbol Prawdy) jaka płynęła tymi łożyskami, pomimo iż była mniej lub więcej mętna, to jednak była pokrzepiająca i orzeźwiająca.

„Obróciły się w krew” — dla chrześcijaństwa Prawda podczas czasu żniwa staje się wstrętna, przeciwna, uważana raczej za śmierć, zamiast być przyjęta za błogosławieństwo. " Księżyc w krew się obróci. " - Dz. 2, 20.

Epifania i Bazylea:

„I wylał trzeci Anioł czaszę” — przedstawia nauki Tomu III. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 32)

Objawienie Jana 16:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Krew wylewali” — trwonili pierwiastek życia - Prawdę, która ożywia.

Objawienie Jana 16:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ołtarz” — " Dnia onego stanie ołtarz Pański w pośród ziemi egipskiej. " - Iz. 19:19.

„Sądy Twoje” — ostatecznie tak się będą wyrażać wszyscy, którzy nawrócą się do Boga.

Epifania i Bazylea:

„Od ołtarza” — {[thysiasterion] - ołtarz złoty. - 82} (TP 1929, s. 45) Chrystus Głowa i Ciało jest literalnym ołtarzem Bożym - jego typem jest Piramida. Dlatego jest właściwie nazwana ołtarzem u Iz. 19:19. Z symbolu Piramidy wyszło poselstwo. (TP 1929, s. 45)

Źródła: 29'45; 82'48

Objawienie Jana 16:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Na słońce” — Ewangeliię.

„Trapić ludzi gorącością ognia” — zwiastowaniem Ewangelii odnośnie do czasu ucisku.

Epifania i Bazylea:

„czwarty Anioł wylał czaszę” — przedstawia nauki Tomu IV. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 32)

Objawienie Jana 16:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Imieniu Boga” — władcy.

Epifania i Bazylea:

„Imię” — charakter (TP 1961, s. 133)

Objawienie Jana 16:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Na stolicę” — tron siedziba władzy.

„Bestii” — papiestwa.

„Zaćmione” — nieuctwo.

„Gryźli języki swoje” — zjadali własne słowa.

Epifania i Bazylea:

„Tedy wylał piąty Anioł czaszę swoją” — jest równaważna z dziewiątą plagą (2Moj.10:22). Przedstawia nauki Tomu V. Piąta czasza została wylana w 1899 r. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 32,33) Tym sposobem antytrinitarianizm, który jest głównym przedmiotem Tomu V zaczął być odczuwany późno w Żniwie. Ataki na nieśmiertelność duszy i trójcę były głównymi przedmiotami plagowymi tomu V, poparte poselstwem o restytucji. (TP 1946, s. 32,33)

„i stało się królestwo jej zaćmione” — szatan odpowiedział na tę dziewiątą pozafiguralną plagę wytwarzając warunki, które sprzyjały do opuszczenia się w poświęceniu i sprzeciwiały się nowym poświęceniom. Tymi warunkami było chwilowe zaprzestanie kładzenia specjalnych przeszkód na drodze poświęcenia i przez dostarczanie wielu rozrywek do życia poświęconego. (TP 1946, s. 32,33)

Objawienie Jana 16:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Bluźnili” — dalej rzucali potwarze i opacznie tłumaczyli.

„Boleści swoich” — słowa te nie znajdują się w starych manuskryptach.

„Uczynków swoich” — słowa te nie znajdują się w starych manuskryptach.

Objawienie Jana 16:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzeka Eufrates” — narody i ludy które płacąc wspomagają i bogacą chrześcijaństwo.

„Wyschła” — kierunek łożyska zwrócony w inną stronę. Ludzie odmówili swego poparcia. Niezadowolenie objawia się między wiernymi kościoła katolickiego z władz kościelnych, tak z przyczyny nadużyć, jak i przechylania, lub obstawania po stronie władz cywilnych i że stoją w przeciwieństwie do wzmagającego się usiłowania zdobycia przez lud wolności. " Susza jest nad wodami jego i wyschną. " - Jer. 50, 38.

„Droga królom” — M. St. , współdziedzice Chrystusa.

„Ze wschodu” — z którego pochodzi " Słońce sprawiedliwości " .

Epifania i Bazylea:

„I wylał szósty Anioł czaszę” — przedstawia nauki Tomu VI. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 32,72)

„Eufrates” — ludy chrześcijaństwa. (TP 1959, s. 95) narody; ludzie. (TP 1975, s. 27,73)

„królom od wschodu słońca” — rozumiemy iż są to królowie Królestwa Chrystusowego, którzy są także Kapłanami czyli Ciałem Chrystusowym, Królewskim Kapłaństwem. (TP 1946, s. 32,72)

Objawienie Jana 16:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Nieczyste duchy” — nauki. Prawdopodobnie iż to oodnosi się do praw królów, iż posiadają je " z łaski Bożej " , jak również i władzy kleru.

„Podobne do żab” — żaby mają bardzo mądre wejrzenie, paszcze obszerne, wielce nadymają się i tylko skrzeczą. Różne sekty pobudowały sobie wyznaniowe tamy, ogrodziwszy części strumienia Prawdy, którego starannie zasłoniły przed światłem i powietrzem tak, że zamiast być źródłem życia, stały się istną sadzawką dla żab.

„Bestii” — papiestwo.

„Fałszywego proroka” — jest to jeszcze system, który w ciągu W. Ew. zwodzi ludzkość. Obraz bestii.

Epifania i Bazylea:

„Trzy nieczyste duchy” — 3 fałszywe nauki. (TP 1961, s. 120)

„Podobne żabom” — równa się to drugiej pladze w Egipcie. (TP 1934, s. 90)

Objawienie Jana 16:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchy diabelskie” — teorie diabelskie odnoszące się do rządów teraźniejszych.

„Czyniące cuda” — na dowód że posiadają władzę, starają się pokazać pewne znaki, między innymi kładą nacisk na to, że Bóg naznaczył królów i kapłanów w narodzie Izraelskim.

„Królów” — wielcy ludzie w sprawach cywilnych, społecznych, religijnych i finansowych.

„Na wojnę” — czas ucisku.

„Wielkiego dnia” — który rozpoczął się od roku 1878, a kończy się 1914 r.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem są duchy diabelskie czyniące cuda” — działają przez czarowników, czarną magię, praktyki czarnoksięskie, fetysz, magię, czary, uroki, seanse spirytystyczne, nekromancję, regres wieku, reinkarnację, leczenie przez ducha, leczenie wiarą, obce języki, nawiedzenia, mistyfikacje, psychowykresy, pozazmysłowe słyszenie, jasnowidztwo, krystalomancję, wróżenie astrologię, horoskopy, deski ouija, stoliki piszące, guślarstwo, sztukę magiczną, pukania, duchy stukające, pisma duchów i szeptania, umysłową telepatię, pozazmysłową percepcję, hipnotyzm, mesmeryzm, transy, wizje, materializowanie, cuda, przez zlecenia uzyskiwane w wyniku przetasowania kart, otwieranie Biblii na chybił trafił, celem otrzymania odpowiedzi na pytania itd. (TP 1986, s. 181)

„na wojnę” — przedstawia wielki i niszczący ucisk, któremu poddani będą niewierni i fałszywi chrześcijanie pod koniec Wieku. (TP 1960, s. 39)

Objawienie Jana 16:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Idę jako złodziej” — bez hałasu lub jakiegokolwiek innego objawu któryby zwrócił na siebie uwagę. Podczas wylewania plag Pan ma być obecny, lecz niewidzialny.

Epifania i Bazylea:

„Idę” — odnosi się do czynności Naszego Pana innych aniżeli nastąpienia Jego Wtórego Przyjścia. (TP 1967, s. 71)

„Jako złodziej” — ukradkiem, ukrywając swoją obecność - Pan przyjdzie nieznany światu (TP 1961, s. 58)

„szat swoich” — Szaty białe to dobre charakterystyki i charaktery. (TP 1969, s. 45) szaty przedstawiają tu przymioty Ducha Św. (zalety). (TP 1938, s. 36)

„Nago” — W symbolach Pisma Św. nagość jest użyta w sposób figuralny, aby przedstawiała grzech i pokazywała stan grzechu. (TP 1959, s. 64)

Objawienie Jana 16:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Armagedon” — znaczy " góra zniszczenia " , co wskazuje jaki będzie koniec tych, którzy się połączą w celu ciemiężenia mas i zwalczania wolności ludów.

Epifania i Bazylea:

„Ich” — wielką armię niezadowolonych: patriotów, reformatorów, moralistów, rewolucjonistów, anarchistów, ignorantów i ludzi bez nadziei. (TP 1969, s. 24)

„Armagedon” — światowa rewolucja. (TP 1977, s. 50) wierzymy, że Armagedon będzie trwać kilka lat, po nim nastąpi pokój, trwający także kilka lat, po pokoju Anarchia, która również potrwa kilka lat, a dopiero po Anarchii nastąpi ucisk Jakuba. (TP 1933, s. 70) ucisk Jakuba składa sie z dwóch faz. Pierwsza faza tego ucisku zaczela sie w 1881 r., kiedy rozpoczęto czynić starania o wykorzenienie Żydów z róznych krajów europejskich i wierzymy, ze wkrótce ta faza zakończy się; zaś druga faza tego ucisku ma przyjść po symbolicznym ogniu. (TP 1948, s. 7) ucisk Jakuba w pierwszej jego fazie (od roku 1881 do 1954 co najmniej). (TP 1962, s. 57) Zdaje sie, ze pierwsza faza Ucisku Jakuba, czyli obejmujaca ponowne zgromadzenie (Jer. 30:7), jest prawie zakończona. Druga faza nadejdzie przy końcu anarchii, gdy pozostali anarchisci wystąpią przeciwko ponownie zgromadzonemu Izraelowi, aby go złupić, a po stronie którego będzie walczył Bóg (Ez. 38; 39; Zach. 14:2, 3). (TP 1983, s. 16) Armagedon składa się z dwóch części: (TP 1932, s. 80) 1/ spisek, który następuje zaraz po skończeniu się godziny. / Obj. 17, 12/ (TP 1932, s. 80) 2/ walka, która następuje po skończeniu się spisku i należytych przygotowań do walki przez spiskowców. (TP 1932, s. 80) zniszczenie. (TP 1951, s. 46)

Objawienie Jana 16:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Siódmy” — wyobraża plagę Egipską, którą była śmierć pierworodnych.

„Na powietrze” — duchowe władze.

„Przybytku niebieskiego” — klasa W. G.

„Od stolicy” — to wyrażenie nie znajduje się w manuskrypcie Synaickim.

„Stało się” — zostało wykonane. Teraz jesteśmy przekonani o prawdzie, która była głoszona podczas żniw przez tych, którzy okazali się zwycięzcami.

Epifania i Bazylea:

„wylał siódmy Anioł czaszę” — przedstawia nauki Tomu VII. Jest tu zawarty "porządek czasowy", w którym one były wylewane, bez względu na to, kiedy zaczęto je odczuwać. (TP 1946, s. 32) siódma plaga z Objawienia i dziesiąta plaga egipska, to są dwie ostatnie plagi jakie były wylane w pozafigurze. (TP 1934, s. 90)

„Czasza” — poselstwo jakie będzie rozpowszechniać W.G. # " Dokonana Tajemnica " / 7 tom napisany przez C. J. Woodwortha/ jest siódmą czaszą w złym stanie. Tom ten dokonał działalności plagi w stosunku do Babilonu. (TP 1962, s. 109,110)

„Stało się” — tzn. skończyło się. W.G. miało ogłosić skompletowanie M.St. , co też 7 tom uczynił. Ukompletowanie to było ogłoszone na Wielkanocnej Konwencji w Brooklynie w 1918 r. przez kilku wodzów Towarzystwa. (TP 1962, s. 109,110) ogłoszenie przez W.G. 27. 03. 1918 r. poselstwa o ukończeniu żniwa. (TP 1976, s. 73)

Objawienie Jana 16:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Stały się głosy” — rozpierania o wiedzę i wolność.

„I gromy” — spory.

„I błyskawice” — rozszerzenie się wiedzy.

„I trzęsienie ziemi” — społeczna rewolucja.

Epifania i Bazylea:

„I stały się głosy” — wielkie proklamacje oraz spory odnośnie wiedzy i wolności. (TP 1988, s. 188)

„I gromy” — kontrowersje. (TP 1988, s. 188)

„I błyskawice” — rozprzestrzenianie wiedzy powodujące oświetlenie spraw symbolicznych niebios i ziemi - władz duchowej kontroli i społeczeństwa zorganizowanego wg. obecnych zasad. (TP 1988, s. 188) misją błyskawic jest objawienie spraw symbolicznych niebios i ziemi -- fałszywych religii i społeczeństwa. (TP 1934, s. 51)

„Trzęsienie ziemi” — rewolucja (ziemia - społeczeństwo; wyspy - republiki; góry - królestwa). (TP 1988, s. 188) Przedstawia wielki i niszczący ucisk, któremu poddani będą niewierni i fałszywi chrześcijanie pod koniec Wieku.-60. (TP 1988, s. 188) wielkie trzęsienie ludzkiego społeczeństwa w ogólnym przewrocie, jakiego przedtem nigdy nie doświadczono i jakiego już nigdy potem nie będzie. (TP 1988, s. 188) zniszczenie. (TP 1951, s. 46) reprezentuje obalenie każdego rządu na półkuli wschodniej (zwłaszcza w Europie) i zachodniej (w Ameryce); wytracenie chciwych władzy tyrańskich władców, kleru, arystokracji, nie wyłączając kapitalistów z ich gorliwymi obrońcami. (TP 1933, s. 71)

Źródła: 33'71; 34'51; 51'46; 60'39,96; 88'188;

Objawienie Jana 16:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Upadły miasta narodów” — co nastąpi po wyzwoleniu i powrocie Izraela do Palestyny.

„Babilon wielki” — papiestwo i wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób znajdują się w łączności z nim lub w przyjaźni.

Epifania i Bazylea:

„Miasto wielkie” — wielki Babilon. (TP 1979, s. 9) Babilon, nominalne chrześcijaństwo. (TP 1988, s. 188)

„Na trzy części” — systemy: religijny, socjalny i cywilny, które łącznie stanowią chrześcijaństwo. (TP 1979, s. 9) religijną, społeczną i świecką. (TP 1988, s. 188) są to trzy partie: 1/ Jechu - wyobraża konserwatywnych radykałów - tych, którzy przyczynią się do wielkiej Rewolucji; (TP 1926, s. 37) 2/ Hazael - wyobraża bardziej radykalnych radykałów - tych, którzy przedstawią anarchię; (TP 1926, s. 37) 3/ Joram - obecne rządy. (TP 1926, s. 37)

„Upadły” — poszły w zapomnienie, zniszczenie. (TP 1979, s. 9)

Objawienie Jana 16:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkie wyspy” — republiki.

„I góry” — królestwa.

Epifania i Bazylea:

„I wszystkie wyspy” — mniejsze autokratyczne rządy w imperium szatana, takie jak republiki. (TP 1988, s. 188)

„I góry” — królestwa. (TP 1988, s. 188)

Objawienie Jana 16:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Grad wielki” — twarda sprawiająca utrapienie Prawda.

Epifania i Bazylea:

„I wielki grad” — trudne trapiące prawdy, które uderzają w narody i ich instytucje z najboleśniejszą i najbardziej niszczącą siłą. (TP 1985, s. 143) ważkie prawdy bardzo zgubne w ich sile wobec grzechu i błędu. (TP 1988, s. 188)

„Spadł z nieba” — Bóg dostarcza trudne trapiące Prawdy. (TP 1988, s. 188)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 16

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.