Objawienie Jana 13

Objawienie Jana, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 13 — Biblia Gdańska

1 I widziałem bestyję występującą z morza, mającą siedm głów i rogów dziesięć; a na rogach jej było dziesięć koron, a na głowach jej imię bluźnierstwa.

2 A ta bestyja, którąm widział, podobna była rysiowi, a nogi jej jako niedźwiedzie, a gęba jej jako gęba lwia; i dał jej smok moc swoję i stolicę swoję, i moc wielką.

3 A widziałem jednę z głów jej, jakoby na śmierć zabitą; ale rana jej śmiertelna uleczona jest. Tedy się dziwowała wszystka ziemia i szła za oną bestyją.

4 I kłaniali się onemu smokowi, który dał moc bestyi; kłaniali się też bestyi, mówiąc: Któż podobny bestyi? Któż z nią walczyć może?

5 I dane jej są usta, mówiące wielkie rzeczy i bluźnierstwa; dana jej też jest moc, aby władzę miała przez czterdzieści i dwa miesiące.

6 I otworzyła usta swoje ku bluźnierstwu przeciwko Bogu, aby bluźniła imię jego i przybytek jego, i tych, którzy mieszkają na niebie.

7 Dano jej też walczyć z świętymi i zwyciężać ich. I dana jej moc nad wszelkiem pokoleniem i językiem, i narodem.

8 I będą się jej kłaniać wszyscy mieszkający na ziemi, których imiona nie są napisane w księgach żywota Baranka zabitego od założenia świata.

9 Jeźli kto ma uszy, niechaj słucha!

10 Jeźli kto w pojmanie wiedzie, w pojmanie pójdzie; jeźli kto mieczem zabije, musi i on być mieczem zabity. Tuć jest cierpliwość i wiara świętych.

11 Zatem widziałem drugą bestyję występującą z ziemi, a miała dwa rogi podobne Barankowym; ale mówiła jako smok,

12 A wszystkiej mocy pierwszej onej bestyi dokazuje przed twarzą jej i czyni, że ziemia i mieszkający na niej kłaniają się bestyi pierwszej, której śmiertelna rana była uzdrowiona;

13 A czyni cuda wielkie, tak iż i ogień z nieba zstępuje przed oczyma ludzi na ziemię;

14 I zwodzi mieszkających na ziemi przez one cuda, które jej dano czynić przed bestyją, mówiąc obywatelom ziemi, aby uczynili obraz onej bestyi, która miała ranę od miecza, ale zasię ożyła.

15 I dano jej, aby mogła dać ducha onemu obrazowi bestyi, żeby też mówił obraz tej bestyi i to sprawił, aby ci, którzy by się nie kłaniali obrazowi onej bestyi, byli pobici.

16 A czyni, aby wszyscy, mali i wielcy, bogaci i ubodzy, i wolni, i niewolnicy, wzięli piętna na prawą rękę swoję albo na czoła swe,

17 A żeby żaden nie mógł kupować ani sprzedawać, tylko ten, który ma piętno albo imię bestyi albo liczbę imienia jej.

18 Tu jest mądrość. Kto ma rozum, niech zrachuje liczbę onej bestyi; albowiem jest liczba człowieka. A ta jest liczba jej, sześćset sześćdziesiąt i sześć.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 13:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Widziałem bestię” — Antychrysta, Bezbożnika, Człowieka Grzechu, Tajemnicę Nieprawości, Syna Zatracenia, Mały Róg, papiestwo.

„Mającą 7 głów” — 7 różnych form rządu, następujące po sobie.

„I 10 rogów” — podział władzy na 10 królestw. Państwa - królestwa ziemi.

Epifania i Bazylea:

„siedm głów i rogów dziesięć;” — Siedem głów wydaje się odpowiadać siedmiu formom cesarstwa rzymskiego, jakie panowały nad Rzymem, podczas gdy dziesięć rogów reprezentuje dziesięć językowych narodów Europy, które najechały na Włochy w czasie rozpadania się i upadku cesarstwa rzymskiego. Ostatniej inwazji dokonali komuniści, którzy obecnie buntują się przeciwko unii kościoła i państwa, przedstawionej w dziesięciu palcach nóg składających się z gliny i żelaza (Dan. 2:43).-E17'346

Objawienie Jana 13:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Podobną rysiowi” — centkowata, w jednym miejscu wydaje się jakby zupełnie biały kolor, wyobrażający szlachetność, w innym znów czarny, skażony, upodlony, brutalny, zas w innym ciemnobrunatny, odpowiadający naturalnemu zepsuciu ludzkiemu.

„I smok” — pogański Rzym.

„Dał moc swoją” — dał papiestwu władzę Rzymu pogańskiego.

„I tron swój” — stolicę pogańskiego Rzymu.

Objawienie Jana 13:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Na śmierć zabitą” — przez Reformację.

„Rana uleczona jest” — dlatego, że reformatorzy nie postępowali w raz obranym kierunku reformatorskim, ale przez nowe połączenie kościoła z państwem odnowili to samo zło, nierząd - który karcili w kościele rzymskim.

„Wszystka ziemia” — symboliczna ziemia, ludzie posłuszni władzom rządzącym.

Objawienie Jana 13:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Kłaniali się smokowi” — pogańskiemu Rzymowi

„I bestii” — papiestwu.

„Mówiąc” — przyszli do przekonania, że kościelna władza była silniejsza.

„Walczyć może” — spierać się.

Objawienie Jana 13:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Dane jej usta” — usta Antychrysta są jedną z jej głównych charakterystyk.

„I bluźnierstwa” — znieważania Jehowy: w samozwańczych tytułach papieży zamiast Boskich, w roszczeniu wykonywania władzy na ziemi, w twierdzeniu, że papież jest Bogiem na ziemi, w tym, jakoby papież był jedynym mającym władzę rozsądzania między złem a dobrem, w roszczeniu do nieomylności, w potępieniu Biblii, w ustanowieniu nabożeństw za umarłych i sprzedaży odpustów.

„42 miesiące” — 1260 dni, albo - czas, czasy, i połowę czasu wypełnione w 1260 istotnych latach.

Epifania i Bazylea:

„42 miesiące” — 42 x 30 dni = 1260 dni => 1260 lat (od 539 r. - 1799 r. ) (TP 1985, s. 138)

Objawienie Jana 13:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeciwko Bogu” — przez opaczne przedstawienie Jego charakteru, planu i Słowa.

„Bluźniła imię Jego” — Jego charakter, przez wydawanie monstrualnych edyktów, bulli i dekretów, a to wszystko w jego imieniu.

„Przybytek Jego” — Prawdziwy Kościół przez ustanowienie fałszywego systemu, który zajął jego miejsce.

Epifania i Bazylea:

„Przybytek” — Kościół jako Nowe Stworzenia, albo w spłodzonym, albo urodzonym stanie. - 28. (TP 1928, s. 45)

Objawienie Jana 13:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Będą się jej kłaniać” — będą podziwiać i oddawać hołd.

„Baranka zabitego” — według planu Bożego.

Epifania i Bazylea:

„Księga żywota Baranka” — nie mamy myśleć o " księdze żywota " jako o literalnej księdze. (. . . ) Powinniśmy najpierw zauważyć, że ogólnie mówiąc są dwie księgi życia - jedna dla wybranych i druga dla niewybranych. (Obj. 20, 12). Według tego wersetu księgi (66 Ksiąg Biblii) podczas wieku Ew. są stopniowo otwierane dla zrozumienia przez lud Boży. Jest to Barankowa księga życia, lecz w 1000 - leciu będzie otwarta (stanie się zrozumiała) " druga księga. . . księga żywota " (objawienia nowego przymierza). (TP 1986, s. 94) Ponieważ Biblia jest prawdziwym opracowaniem wielkich przymierzy Bożych, dwóch ksiąg życia, możemy więc ogólnie powiedzieć, że odnoszą się one do przymierza Abrahamowego, które obejmuje wszystko a szczególnie w swych zarysach potwierdzonych przysięgą (1 Moj. 12, 3; 22, 16 - 18) i do nowego przymierza, przymierza 1000 - letniego. (TP 1986, s. 94)

„zabitego od założenia świata” — Bóg przygotował wielkie zbawienie dla naszego rodzaju ludzkiego, nim grzech wszedł na świat. (TP 1971, s. 18) Pismo, które odnosi się do naszego Pana jako Baranka zabitego przed założeniem świata, wskazuje nam, że wszystkie szczegóły tej Wielkanocy były jasne w umyśle i planie Bożym nie tylko od czasu upadku Adama pod wyrokiem śmierci, lecz od dawna przed stworzeniem Adama. (TP 1966, s. 18)

Objawienie Jana 13:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Inną bestię” — Wielka Brytania.

„Z ziemi” — ludzi pokój miłujących.

„Miała dwa rogi” — Kościół Anglikański i Irlandzki.

„Jak smok” — jak władza cywilna.

Epifania i Bazylea:

„Miała dwa rogi” — Kościół Anglikański i Irlandzki. (TP 1977, s. 51)

Objawienie Jana 13:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwszej bestii” — papiestwo.

„Czyni, że ziemia” — obecny układ społeczny.

Objawienie Jana 13:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Tak iż ogień” — sądzenia, kary jakimi karano Baptystów, Purytanów i innych różnowierców.

„Sprowadza z nieba” — stanowisko władzy.

Objawienie Jana 13:14

Paruzja (C.T. Russell):

„I zwodzi” — wprowadza w błąd podbija w niewolę.

„Mieszkających” — niezawiśli chrześcijanie, nie mający łączności z żadną z tych dwóch bestii.

„Przez cuda” — znamiona, wkładanie rąk i roszczenia prawa wyłącznego wyrozumienia Pisma Św. tj. że nikt inny nie może właściwie wyrozumieć Biblii z wyjątkiem tych, którzy zostali wyświęceni przez władzę posiadającą spuściznę apostolską.

„Przed bestią” — jakby się wyrazić i pokazać, że papiestwo istnieje i jest czynne w czasie formowania się Obrazu Bestii.

„Obraz Bestii” — Związek Ewangeliiczny zorganizowany w dniu 19. 08. 1846 r.

Epifania i Bazylea:

„Ale zasię ożyła” — ożywiona bestia jest Federacją Kościołów, ożywiona przez kościół Episkopalny. Danie życia bestii przez dwurożną bestię reprezentuje kościół Episkopalny udzielający wyświęcenia kaznodziejom z Federacji Kościołów. Początek dawania jej życia - rok 1908 - wyświęcenie wszystkich razem kaznodziei przez Dom Biskupów kościoła Episkopalnego w Ameryce. Dokonali tego wyświęcenia w następujący sposób: Potwierdzili ukazywanie się nie - Episkopalnych kaznodziei z Federacji Kościołów w kazalnicach Episkopalnych jako właściwie wykwalifikowanych kaznodziei Ewangeliii. W roku 1909 biskupi kościoła Anglikańskiego przyjęli ustawę uchwaloną w Parlamencie, a to uczyniło taką samą rzecz kaznodziejom protestanckim nie - Episkopalnego państwa brytyjskiego. (TP 1937, s. 32) Dom Biskupów upoważnił Episkopalnych misjonarzy zagranicznych zamieniać się w głoszeniu z kazalnic z misjonarzami wysyłanymi przez denominacje połączone z Federacją Kościołów, co znowu było wspólnym wyświęcaniem takich misjonarzy. Powyżej podane fakty stanowią danie życia obrazowi. (TP 1937, s. 32)

Objawienie Jana 13:15

Paruzja (C.T. Russell):

„I dano jej” — kościół Episkopalny, Anglikański.

„(Moc)” — mniemaną władzę.

„Dać ducha” — [pneuma], niewidzialną moc jako wynik spuścizny apostolskiej.

„Obraz bestii” — związek protestanckich sekt i kościołów. Jest on odrębny od papiestwa, jednak czynnym w pomaganiu mu, przez co dodaje mocy obydwom. Związek Ewangeliiczny Protestanckich denominacji znajduje poparcie i jest pod nadzorem papiestwa. " Nie mówcie sprzysiężenie " - Iz. 8, 12. " Oto oni zapewne będą zgromadzeni, ale nie przeze mnie " . Wyobraża obraz złoty, którego wystawił król Nabuchodonozor na polu Dura. Wyobraża ucztę Baltazara. " Dynia Jonasza " . " Córka Herodiady " . " Fałszywy Chrystus " , przed którym Pan przestrzegał swój Kościół.

„Kłaniali obrazowi” — zgięli swe kolana przed jego nieprawnymi, nie opartymi na Piśmie Św. wymaganiami.

„Byli pobici” — wyklęci. Aby ich wpływ, ich dobre imię, stanowisko i wolność jako chrześcijan zostały odjęte. Gdy obraz ten ożyje, jego zgubne owoce błędu okażą się w tyranii, jak to miało miejsce w wiekach średnich. Ucisku tego można się spodziewać między obecnym czasem a rokiem 1914.

Epifania i Bazylea:

„dać ducha” — [pneuma]; pierwiastek życia, niewidzialna moc. (TP 1985, s. 29) w. 14

Źródła: TP 37'32; 85'29;

Objawienie Jana 13:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Otrzymali znamię” — bojaźni przychylności lub czci.

„Na prawej ręce” — przez dawanie poparcia swym wpływem lub zasobami.

„Na czołach swoich” — zdolności umysłowe wierzenia jawne.

Epifania i Bazylea:

„ręka” — w symbolice biblijnej używana jest do przedstawienia mocy, oraz służby, jak również mocy i służby sprawowanej za pomocą rąk. (TP 1985, s. 100) W symbolice biblijnej ręce reprezentują usługiwanie. (TP 1938, s. 21)

Objawienie Jana 13:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Sprzedawać lub kupować” — rozpowszechniać Prawdę. Wymieniać zdania w sprawach duchowych.

„Który ma znamię” — Ewangeliicznego związku, lub pieczęć uznania od prawowiernych.

Epifania i Bazylea:

„kupować ani sprzedawać” — handlować duchowymi towarami, włączając wyborne władze ludzkie jako składniki łask. (TP 1959, s. 91)

„Imię” — charakter (TP 1961, s. 133)

Objawienie Jana 13:18

Epifania i Bazylea:

„sześćset sześćdziesiąt i sześć” — br. J. otrzymał zrozumienie tej liczby (1Król.10:14). (TP 1959, s. 91)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 13

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.