Objawienie Jana 21

Objawienie Jana, rozdział 21 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 21 — Biblia Gdańska

1 Potemem widział niebo nowe i ziemię nową; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęła, a morza już więcej nie było.

2 A ja Jan widziałem ono święte miasto, Jeruzalem nowe, zstępujące z nieba od Boga zgotowane, jako oblubienicę ubraną mężowi swemu.

3 I słyszałem głos wielki z nieba mówiący: Oto przybytek Boży z ludźmi, i będzie mieszkał z nimi; a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi, będąc Bogiem ich.

4 I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich; a śmierci więcej nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy pominęły.

5 I rzekł ten, który siedział na stolicy: Oto wszystko nowe czynię. I rzekł mi: Napisz: bo te słowa są wierne i prawdziwe.

6 I rzekł mi: Stało się. Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywej.

7 Kto zwycięży, odziedziczy wszystko i będę mu Bogiem, a on mi będzie synem.

8 Lecz bojaźliwym i niewiernym, i obmierzłym, i mężobójcom, i wszetecznikom, i czarownikom, i bałwochwalcom, i wszystkim kłamcom część ich dana będzie w jeziorze gorejącem ogniem i siarką: Tać jest śmierć wtóra.

9 Tedy przyszedł do mnie jeden z onych siedmiu Aniołów, którzy mieli siedm czasz napełnionych siedmioma plagami ostatecznemi, i mówił ze mną, i rzekł: Chodź sam, okażę ci oblubienicę, małżonkę Barankową.

10 I zaniósł mię w duchu na górę wielką i wysoką, i okazał mi miasto wielkie, ono święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga,

11 Mające chwałę Bożą, którego światłość podobna była kamieniowi najkosztowniejszemu, jako kamieniowi jaspisowi, na kształt kryształu przezroczystemu;

12 I mające mur wielki i wysoki, mające bram dwanaście, a na onych bramach dwanaście Aniołów i imiona napisane, które są dwanaście pokoleń synów Izraelskich.

13 Od wschodu bramy trzy, od północy bramy trzy, od południa bramy trzy, od zachodu bramy trzy.

14 A mur miasta miał gruntów dwanaście, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Barankowych.

15 A ten, co mówił ze mną, miał trzcinę złotą, a zmierzył miasto i bramy jego, i mur jego.

16 A położenie miasta onego jest czworograniaste, a długość jego taka jest, jako i szerokość. I pomierzył miasto ono trzciną na dwanaście tysięcy stajan; a długość i szerokość i wysokość jego równe są.

17 I zmierzył mur jego na sto czterdzieści cztery łokcie miary człowieczej, która jest miara Aniołowa.

18 A było budowanie muru jego z jaspisu; a samo miasto było złoto czyste, podobne szkłu czystemu.

19 A grunty muru miasta ozdobione były wszelkim kamieniem drogim. Pierwszy grunt był jaspis, wtóry szafir, trzeci chalcedon, czwarty szmaragd.

20 Piąty sardoniks, szósty sardyjusz, siódmy chrysolit, ósmy beryllus, dziewiąty topazyjusz, dziesiąty chrysopras, jedenasty hijacynt, dwunasty ametyst.

21 A dwanaście bram jest dwanaście pereł: a każda brama była z jednej perły, a rynek miasta złoto czyste jako szkło przezroczyste.

22 Alem kościoła nie widział w niem; albowiem Pan, Bóg wszechmogący, jest kościołem jego, i Baranek.

23 A nie potrzebuje to miasto słońca ani księżyca, aby świeciły w niem; albowiem chwała Boża oświeciła je, a świecą jego jest Baranek.

24 A narody, które będą zbawione, będą chodziły w świetle jego, a królowie ziemscy chwałę i cześć swoję do niego przyniosą.

25 A bramy jego nie będą zamknięte we dnie; albowiem tam nocy nie będzie.

26 I wniosą do niego chwałę i cześć narodów.

27 I nie wnijdzie do niego nic nieczystego i czyniącego obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są napisani w księgach żywota Barankowych.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 21

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 21:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Widziałem niebo nowe” — duchowe, władza Chrystusa

„I ziemię nową” — nowo zorganizowane społeczeństwo, jako Królestwo Boże, zbudowane na podstawie miłości i sprawiedliwości, zamiast na samolubstwie i uciemiężeniu.

„Pierwsze niebo” — oodnosi się do teraźniejszych rządów, tak cywilnych jak i duchowych

„Pierwsza ziemia” — obecny układ społeczny pod władzą szatana

„Morza już nie było” — anarchii, ponieważ " obróci się ku tobie zgraja morska, a moc narodów przyjdzie do ciebie " . - Iz. 60, 5

Epifania i Bazylea:

„Niebo nowe” — Klasa Chrystusowa w trzech grupach: (TP 1974, s. 95) 1/ Apostołowie, (TP 1974, s. 95) 2/ Prorocy, (TP 1974, s. 95) 3/ Święci w ogólności. (TP 1974, s. 95) duchowa kontrola Chrystusa w miejsce duchowej kontroli szatana. (TP 1988, s. 188)

„Ziemia nowa” — nowy społeczny porządek zamiast społeczeństwa ludzkiego zorganizowanego według obecnych zasad, przesiąkniętego grzechem, błędem, egoizmem itd. (TP 1988, s. 188)

„A morza” — niespokojnych mas. (TP 1979, s. 14) niespokojnych, anarchistycznych mas rodzaju ludzkiego. (TP 1988, s. 188)

Objawienie Jana 21:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto święte” — Rząd Chrystusowy

„Jerozolimę nową” — nowe niebiosa, Kościół w chwale i władzy królewskiej, duchowy, niewidzialny dla ludzi, jednak pełny władzy. Figurowana przez istotną Jerozolimę.

„Zstępującą” — " Przyjdź Królestwo Twoje " . Królestwo już zstępuje i stopniowo przychodzi do władzy tak, że ostatecznym wynikiem będzie wykonywanie woli Bożej tak jak to jest w niebie.

„Dla męża swego” — " Bom was zaręczył jednemu mężowi, abym mógł was przedstawić jako czyste dziewice Chrystusowi " . - 2 Kor. 11, 2.

Epifania i Bazylea:

„Święte miasto” — Rząd Chrystusowy. (TP 1971, s. 67) Królestwo Boże. (TP 1989, s. 124)

„Jeruzalem nowe” — Kościół. (TP 1960, s. 17) chwalebne Królestwo, wielki Fundament Pokoju. (TP 1983, s. 32)

„Zstępujące z nieba” — które zstąpi z nieba na ziemię i będzie ustanowione na niej na wieki. (TP 1983, s. 32)

Objawienie Jana 21:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Przybytek Boga” — mieszkanie Boże, Kościół uwielbiony.

„Między ludźmi” — podczas naprawienia wszystkich rzeczy.

„Oni będą” — staną się.

Epifania i Bazylea:

„Przybytek Boży” — Jezus i Kościół w ich 1000 - letniej działalności. (TP 1974, s. 13) Chrystus i Godni stanowią wielki antytypowy Przybytek lub Świątynię, 1000 - letni i Po - 1000 - letni Boski podnóżek, Jego miejsce spotykania się ze swym ludem, przebywania z nim i błogosławienia mu. (TP 1983, s. 32) miejsce Jego spotykania się, zamieszkania i błogosławienia. (TP 1988, s. 63)

„Z ludźmi i będzie mieszkał z nimi” — między Bogiem i rodzajem ludzkim będzie przywrócona społeczność, dokładnie tak jak ona istniała między Adamem i Bogiem, przed upadkiem Adama. (TP 1978, s. 48)

„Będąc Bogiem ich” — oni będą w stosunku przymierza z Nim, jak był Adam zanim zgrzeszył. (TP 1978, s. 48)

Objawienie Jana 21:4

Paruzja (C.T. Russell):

„I Bóg” — o, co za błogie promienie błogosławieństwa płyną z tego wersetu!

„Otrze wszelką łzę” — dzieło naprawienia będzie stopniowe, według tego jak jest wyrażone w tych słowach.

„I śmierci nie będzie” — " Śmierć i piekło wrzucone w jezioro ogniste " . - Obj. 20, 14.

„Tam” — w wieczności poza 1000 - leciem.

„Pierwsze rzeczy” — panowanie szatana i śmierci.

„Przeminęły” — gdy dzieło zmartwychwstania będzie dokończone.

Epifania i Bazylea:

„I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich” — ten werset odnosi się do warunków po - 1000 - letnich. (TP 1985, s. 181) Pan [Jehowa] panujący otrze łzę [smutek – wynik przekleństwa Adamowego]. (TP 1979, s. 47)

„A śmierci więcej nie będzie” — Odnosi się do śmierci Adamowej. (TP 1960, s. 115)

„Albowiem pierwsze rzeczy” — wszystkie skutki przekleństwa. (TP 1978, s. 48) wszystkie skutki przekleństwa, jakie spadły na ludzkość w wyniku grzechu Adama. (TP 1988, s. 63)

„Pominęły” — przy końcu 1000 - letniego panowania, gdyż Chrystus będzie panował " pókiby nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi Jego. A ostatni nieprzyjaciel który będzie zniszczony jest śmierć " - 1Kor. 15, 25. 26; Obj. 20, 14; Oz. 13, 14. (TP 1988, s. 63)

Objawienie Jana 21:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Na tronie” — władza i panowanie.

„Wszystko czynię” — Rodzaj ludzki i wszystkie jego sprawy.

„Nowe” — odnawiając, przywracając to, co było zginęło.

„Słowa te są” — dla klasy Jana te słowa są prawdziwe, zaś dla innych wydają się być niesprawiedliwymi, jakby i Bóg był niewiernym.

Epifania i Bazylea:

„Oto wszystko nowe czynię” — posłuszni odzyskają każdą dobrą rzecz, utraconą dla nich przez Adama. (TP 1978, s. 48)

Objawienie Jana 21:6

Paruzja (C.T. Russell):

„I rzekł mi” — przy zakończeniu wieku 1000 - lecia.

„Stało się” — wielkie przedsięwzięcie dokonane.

„Koniec” — upodobaniem Niebieskiego Ojca jest, by Jego Jednorodzony Syn dokonał zupełnego dzieła odkupienia i naprawienia wszystkich rzeczy.

„Ja pragnącego” — zwycięzcy wieku 1000 - lecia będą zawsze zależni od Boskiej opatrzności, która będzie zaopatrywała ich własne pragnienia.

„Wody życia” — czysta jak kryształ, prawda, żywot wieczny, prawo ciągłego istnienia.

Epifania i Bazylea:

„Wody żywej” — Prawda w jej zaspokajających pragnienie i odżywiających skutkach. (TP 1968, s. 8) wyrażenie "woda żywota" stosuje się wyłącznie jako określenie Prawdy w 1000-leciu. (TP 1934, s. 53)

Objawienie Jana 21:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto zwycięży” — w ciągu 1000 - lecia.

„I (ja)” — Chrystus.

„Będę mu Bogiem” — " Bogiem Mocnym " .

„On mi będzie synem” — Ja będą mu " Ojcem Wieczności " .

Objawienie Jana 21:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Bojaźliwym” — przy końcu 1000 - lecia.

„Niewiernym” — którzy nie będą ufać Bogu.

„Bałwochwalcom” — którzy cześć i chwałę przynależną Bogu, oddają innym, lub przywłaszczają sobie.

„Kłamcom” — którzy nie miłują Prawdy, nie szukają, ani nie trzymają i nie bronią jej za jaką bądź cenę.

„Część w jeziorze” — gehenna. Doszczętne zniszczenie.

„Ogniem i siarką” — " Będą wygładzeni z ludu " .

Epifania i Bazylea:

„bojaźliwym” — bojaźliwymi będą ci, którzy nie dopuszczą, by kontrolował ich duch miłości, który odrzuca bojaźń (1Jan.4:18). (TP 1985, s. 184)

„i niewiernym” — niewierzącymi ci, którzy nie zaufają zarządzeniom Bożym, danym w celu zdobycia życia wiecznego (Żyd.11:6). (TP 1985, s. 184)

„i obmierzłym” — obmierzłymi są ci, którzy z powodu swej niegodziwości, będą odrażającymi dla Boga (Obj.21:27). (TP 1985, s. 184)

„i mężobójcom” — mordercami będą nienawidzący swego brata (1Jan.3:15), jak również ci, którzy literalnie przy końcu wieku 1000-lecia będą usiłowali zamordować St.G. i M.G. (Obj.20:8,9). (TP 1985, s. 184)

„i wszetecznikom” — wszetecznikami są ci, którzy będą symbolicznymi cudzołożnikami (Ps.73:27; Ef.5:5), lgnącymi do błędów nominalnego kościoła i wprowadzającymi je ponownie w wieku 1000-lecia. (TP 1985, s. 184)

„i czarownikom” — czarownikami są szczególnie propagandziści błędu (Obj.18:23). (TP 1985, s. 184)

„i bałwochwalcom” — bałwochwalcami, czyniący bożków z niektórych osób i rzeczy lub jakichś wartości znajdujących się w ich posiadaniu, czy to z przyjaciół, czy z kolegów, czy ze wspomnień z przeszłego życia w grzechu (Kol.3:5,6; 1Kor.6:9,10). (TP 1985, s. 184)

„i wszystkim kłamcom” — kłamcami będą nauczający fałszywych doktryn (Jan.8:44; 1Jan.2:22). (TP 1985, s. 184)

„część ich dana będzie” — Wszyscy ci spośród ludzkości, którzy odmówią naprawy pod przyjaznymi warunkami 1000-letniego Dnia Sądu, a zostaną zniszczeni we Wtórej Śmierci; tacy umrą powtórnie i przestaną egzystować na wieki. (TP 1959, s. 165)

„Tać jest” — to w rzeczywistości przedstawia. (TP 1983, s. 91)

„Wtóra śmierć” — wieczne unicestwienie. (TP 1960, s. 47) wyrażenie "wtóra śmierć" w Biblii jest używana w Biblii w technicznym tego słowa znaczeniu, jako mocny kontrast do pierwszej, czyli Adamowej śmierci. (TP 1928, s. 47,48) "Wtóra śmierć" nie znaczy koniecznie umrzeć drugi raz. (TP 1928, s. 47,48)

„Jezioro ogniste gorejące siarką” — wtóra śmierć. (TP 1966, s. 95) przedstawia ostateczne, całkowite i wieczne unicestwienie. (TP 1983, s. 91) gehenna. (TP 1984, s. 73)

Objawienie Jana 21:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Oblubienicę Baranka” — która stanie się uczestniczką swego męża tak imienia jak i sławy. Wzniosła nauka o potędze Boga, będąca przeciwieństwem do wszystkich teorii ewolucji.

Epifania i Bazylea:

„Oblubienica” — Kościół (TP 1987, s. 116)

Objawienie Jana 21:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Górę wysoką” — duchowa faza Królestwa. To pokazuje, że wszyscy wpierw będziemy przemienieni " pochwyceni. . . na spotkanie Pana " (1Tes. 4, 17) zanim będziemy mogli widzieć Kościół, Oblubienicę. Kiedy Janowi miała być ukazana Tajemnica - Babilon wielki, zaprowadzony był " na puszczę " . Z tego możemy wyrozumieć, że Jan, który wyobraża Kościół czasu żniwa, zanim mógł dojrzeć oczami wiary ono święte miasto, czyli nowy rząd, zstępujący na ziemię, musiał wpierw duchem wznieść się tak wysoko, jak to było możliwe, ponad ziemską sferę, ponad poziom światowych trosk.

„Święte Jeruzalem” — Rząd Chrystusowy, ustanowienie Królestwa Bożego, którego figurą była Jerozolima.

Epifania i Bazylea:

„Ono święte Jeruzalem” — to nowe Jeruzalem, przy końcu 1000 - lecia będzie reprezentować całą zbawioną ludzkość. . . (TP 1985, s. 187)

Objawienie Jana 21:12

Paruzja (C.T. Russell):

„12 bram” — dwanaście pokoleń Izraela, które wyobrażali Ojcowie święci.

Objawienie Jana 21:14

Paruzja (C.T. Russell):

„12 gruntów” — w Boskim planie i porządku rzeczy Apostoł ma znaczenie większe, aniżeli jakikolwiek " kamień żywy " tj. " Petros " jest większy aniżeli " Lithos " . " Oczekiwał miasta mającego grunty " . - Żyd. 11, 10.

„12 Apostołów” — " Apostołów których był wybrał " . - Dz. 1, 2. Których wyobrażali 12 synów Jakuba. Było ich tylko 12, zatem bez następcówww. " Spuścizna Apostolska " jest zatem fałszem.

Objawienie Jana 21:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Są równe” — ono miasto jest doskonałe, tak względem Boga jak i względem ziemi.

Epifania i Bazylea:

„dwanaście tysięcy stajań” — reprezentują wierne M.St. i sprawy M.St. (TP 1937, s. 79;)

Objawienie Jana 21:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Złoto czyste” — Boskiego ustanowienia.

Epifania i Bazylea:

„Miasto było złoto czyste” — [katharos - czysty]; (TP 1961, s. 86) było Boskim rządem. (TP 1925, s. 70)

„szkłu czystemu” — przezroczystemu. (TP 1961, s. 86)

Objawienie Jana 21:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Drogie kamienie” — Pańskie klejnoty jakie przedstawiały 12 drogich kamieni, które nosił Najwyższy Kapłan w napierśniku

Epifania i Bazylea:

„Wszelkim kamieniem drogim” — dwanaście drogich kamieni to dwanaście najważniejszych łask chrześcijańskiego charakteru. (TP 1961, s. 140)

Objawienie Jana 21:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Złoto czyste” — gościńce tego miasta są wszystkie z Boskiego naznaczenia

Epifania i Bazylea:

„A rynek miasta złoto czyste” — jego gościńce są od Boga. (TP 1925, s. 70)

Objawienie Jana 21:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Przybytkiem Jego” — Ojciec niebieski zawsze będzie wnętrzem świątyni, tego przybytku wielkiego, którego On przeznaczył, by był dla świata błogosławieństwem.

Objawienie Jana 21:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto” — klasa Królestwa w chwale.

„Aby świeciły” — Kościół tak będzie napełniony chwałą Bożą, że od niego, jak od słońca sprawiedliwości będzie pochodziła światłość chwały Bożej, która będzie leczyć i błogosławić świat.

„Ani Słońca” — opowiadania Ewangeliii.

„Ani Księżyca” — światła Prawa Zakonu.

Epifania i Bazylea:

„Słońce” — N. T. (TP 1984, s. 165)

„Księżyc” — St. T. (TP 1984, s. 165)

Objawienie Jana 21:24

Paruzja (C.T. Russell):

„I narody zbawione” — słów tych nie ma w najstarszych manuskryptach. Jako dowód, że te słowa są dodane może posłużyć to, że narody zbawione przestaną być narodami, lecz staną się częścią jednego narodu świętego, Królestwa Bożego.

„W światłości jego” — otrzymają światło od Kościoła. " Tedy sprawiedliwi lśnić się będą jako słońce " . - Mat. 13, 43. " Szczęśliwszą jest rzeczą dawać niżeli brać " . - Dz. 20, 35.

„Królowie” — szczególnie Ojcowie święci, " Książęta po wszystkiej ziemi " . Kiedy przy końcu 1000 - lecia rodzaj ludzki dojdzie do doskonałości, wówczas będzie mu dana zupełna władza nad ziemią, jak było pierwotnie zamierzone. Każdy człowiek będzie władcą, królem.

„Wniosą do niego chwałę” — uznając Królestwo niebieskie przez oddanie chwały, dziękczynienie, czci i posłuszeństwa, jako Bożemu narzędziu.

„I cześć” — te słowa nie znajdują się w starych manuskryptach.

Epifania i Bazylea:

„Które będą zbawione” — nie ma w starszych manuskryptach (MSS). (TP 1989, s. 124)

„Królowie ziemscy” — wszyscy będą sobie równi jako królowie. (TP 1974, s. 54) każdy człowiek zostanie monarchą, królem. (TP 1986, s. 16)

Objawienie Jana 21:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Bramy jego” — Ojcowie święci, za których przyczyną będą mogli wejść do Królestwa.

„Nocy tam nie będzie” — nie będzie tam panowania grzechu i śmierci.

Objawienie Jana 21:26

Paruzja (C.T. Russell):

„I cześć” — te słowa nie znajdują się w starych manuskryptach.

Objawienie Jana 21:27

Paruzja (C.T. Russell):

„I nie wejdzie” — zawartość tego wersetu jest napisana dla napomnienia Kościoła.

„Nieczystego” — dla braku ducha miłości.

„Którzy są napisani” — w niebie.

Epifania i Bazylea:

„I nie wnijdzie do niego nic nieczystego, i czyniącego obrzydliwość i kłamstwo” — niegodni wiecznego życia, nie wejdą tam, bo Bóg ich całkowicie, zupełnie i wiecznie zniszczy. (TP 1985, s. 187)

„którzy są napisani” — może to odnosić się do czyjejś urzędowej działalności w ustalonym przez Boga planie, ale zazwyczaj oznacza, że czyjś charakter jest wpisany do przymierza przez wypełnienie jego zobowiązań. Przez to rozumiemy rozwój charakteru na podobieństwo Boże w harmonii z pewnym przymierzem, uzdolnienie kogoś do stania się uczestnikiem obietnic danego przymierza i ich realizacji. (TP 1986, s. 94)

„Księga żywota Baranka” — nie mamy myśleć o " księdze żywota " jako o literalnej księdze. (. . . ) Powinniśmy najpierw zauważyć, że ogólnie mówiąc są dwie księgi życia - jedna dla wybranych i druga dla niewybranych. (Obj. 20, 12). Według tego wersetu księgi (66 Ksiąg Biblii) podczas wieku Ew. są stopniowo otwierane dla zrozumienia przez lud Boży. Jest to Barankowa księga życia, (Obj. 13, 8), lecz w 1000 - leciu będzie otwarta (stanie się zrozumiała) " druga księga. . . księga żywota " (objawienia nowego przymierza). (TP 1986, s. 94) Ponieważ Biblia jest prawdziwym opracowaniem wielkich przymierzy Bożych, dwóch ksiąg życia, możemy więc ogólnie powiedzieć, że odnoszą się one do przymierza Abrahamowego, które obejmuje wszystko a szczególnie w swych zarysach potwierdzonych przysięgą (1 Moj. 12, 3; 22, 16 - 18) i do nowego przymierza, przymierza 1000 - letniego. (TP 1986, s. 94)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 21

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.