Objawienie Jana 2

Objawienie Jana, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 2 — Biblia Gdańska

1 Aniołowi zboru Efeskiego napisz: To mówi ten, który trzyma siedm gwiazd w prawej ręce swojej, który się przechadza w pośród onych siedmiu świeczników złotych:

2 Znam uczynki twoje i pracę twoję, i cierpliwość twoję, a iż nie możesz cierpieć złych i doświadczyłeś tych, którzy się mienią być Apostołami, a nie są, i znalazłeś ich, że są kłamcami;

3 I masz cierpliwość, i znaszałeś i pracowałeś dla imienia mego, a nie ustałeś.

4 Ale mam nieco przeciwko tobie, żeś miłość twoję pierwszą opuścił.

5 Pamiętajże tedy, skądeś wypadł, a pokutuj i czyń uczynki pierwsze; a jeźli nie chcesz, przyjdę przeciwko tobie rychło, a poruszę świecznik twój z miejsca swego, jeźlibyś nie pokutował.

6 Ale wżdy to masz, iż nienawidzisz uczynków Nikolaitów, których i ja nienawidzę.

7 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom: Temu, co zwycięży, dam jeść z drzewa żywota, które jest w pośrodku raju Bożego.

8 A Aniołowi zboru Smyrneńskiego napisz: To mówi pierwszy i ostatni, który był umarł i ożył:

9 Znam uczynki twoje i ucisk, i ubóstwo, (aleś bogaty), i bluźnierstwo tych, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale są bóżnicą szatańską.

10 Nic się nie bój tego, co masz cierpieć. Oto wrzuci dyjabeł niektórych z was do więzienia, abyście byli doświadczeni; i będziecie mieli ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę żywota.

11 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom: Kto zwycięży, nie będzie obrażony od wtórej śmierci.

12 A Aniołowi zboru Pergameńskiego napisz: To mówi ten, który ma miecz on z obydwóch stron ostry;

13 Znam uczynki twoje i gdzie mieszkasz, to jest, gdzie jest stolica szatańska, a iż trzymasz imię moje i nie zaprzałeś się wiary mojej, i w one dni, w które Antypas, świadek mój wierny, zabity jest u was, gdzie szatan mieszka.

14 Ale mam nieco przeciwko tobie, iż tam masz tych, którzy trzymają naukę Balaamową, który uczył Balaka, aby wrzucił zgorszenie przed syny Izraelskie, żeby jedli rzeczy bałwanom ofiarowane i wszeteczeństwo płodzili.

15 Także masz i tych, którzy trzymają naukę Nikolaitów, co ja mam w nienawiści.

16 Pokutujże: a jeźli nie będziesz, przyjdę przeciwko tobie w rychle i będę walczył z nimi mieczem ust moich.

17 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom: Temu, co zwycięży, dam jeść z onej manny skrytej i dam mu kamyk biały, a na onym kamyku imię nowe napisane, którego nikt nie zna, tylko ten, który je przyjmuje.

18 A Aniołowi zboru Tyjatyrskiego napisz: To mówi syn Boży, który ma oczy swoje jako płomień ognia, a nogi jego podobne są mosiądzowi:

19 Znam uczynki twoje i miłość, i posługi, i wiarę, i cierpliwość twoję, i uczynki twoje, a że ostatnich rzeczy więcej jest niż pierwszych.

20 Ale mam nieco przeciwko tobie, iż niewieście Jezabeli, która się mieni być prorokinią, dopuszczasz uczyć i zwodzić sługi moje, żeby wszeteczeństwo płodzili i rzeczy bałwanom ofiarowane jedli.

21 I dałem jej czas, aby pokutowała z wszeteczeństwa swego; ale nie pokutowała.

22 Oto ja porzucę ją na łoże i tych, którzy z nią cudzołożą, w ucisk wielki, jeźliby nie pokutowali z uczynków swoich:

23 A dzieci jej pobiję na śmierć; i poznają wszystkie zbory, żem ja jest ten, który się badam nerek i serc; i dam każdemu z was według uczynków waszych .

24 A wam mówię i drugim, którzyście w Tyjatyrzech, którzykolwiek nie mają tej nauki i którzy nie poznali głębokości szatańskich, jako mówią: Nie włożę na was innego brzemienia.

25 Wszakże to, co macie, trzymajcie, aż przyjdę.

26 A kto zwycięży i zachowa aż do końca uczynki moje, dam mu zwierzchność nad poganami.

27 I będzie ich rządził laską żelazną; jako statki garncarskie skruszeni będą, jakom i ja wziął od Ojca mego.

28 I dam mu gwiazdę poranną.

29 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 2:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Aniołowi” — starszy zgromadzenia

„Zboru Efezkiego” — Efez znaczy " pierwszy " , " pożądany " , okres czasu, w którym żyli Apostołowie.

„Przechadza się pośród” — doglądając swój Kościół.

Epifania i Bazylea:

EFEZ (słowo efes oznacza pierwsze, pożądane)

lata 29 (TP 1969)

PAWEŁ

Piotr; Andrzej; Jakub; Jan; Filip; Bartłomiej; Tomasz; Mateusz; Jakub Mniejszy; Tadeusz; Szymon Zelotes. (TP 2000, s. 73,76)

„Siedem gwiazd” — stanowi gwiazdy składające się z więcej, aniżeli jednej jednostki. Słowo gwiazda [aster] nie jest użyte w Piśmie Św. dla określenia jednostek wiernych, za wyjątkiem Apostołów. (TP 1981, s. 61) te gwiazdy są gwiazdami składowymi. (TP 1982, s. 73)

Źródła: 81'61; 82'73; 00'73,76;

Objawienie Jana 2:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy nie są Apostołami” — ale fałszywymi nauczycielami, którzy na próżno żądają władzy i zwierzchności, którą posiadało dwunastu Apostołów.

„Znalazłeś ich, że są kłamcami” — tylko pierwotny Kościół posiadał dar rozeznawania duchów, w takich wypadkach jak: Ananiasza, Safiry, Szymona i Elimasa.

Epifania i Bazylea:

„Apostołowie” — wszyscy, którzy nastąpili po śmierci Apostołów, twierdząc, że są ich następcami ze specjalnymi władzami i przywilejami. (TP 1964, s. 74)

Objawienie Jana 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie ustałeś” — [Kamno], jak mówi w tekście: " Modlitwa wiary uzdrowi chorego " - Jak. 5, 15.

Objawienie Jana 2:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Żeś miłość twoją pierwszą opuścił” — słowa te zastosowane zostały do pierwszego okresu Kościoła. Mniemamy więc, że one wskazują, iż za dni Jezusa, Apostołów i przez pewien czas w pierwszym stuleciu, w wiernych objawiała się znaczna miłość do Jezusa, do Boga i do wielkiego planu zbawienia, lecz stopniowo ta miłość i gorliwość malała, i w taki sposób oni opuścili pierwszą miłość. W ogólnym znaczeniu, można to zastosować do każdego. Znałem niektórych co z początku oceniali Prawdę Bożą jako bardzo drogą i miłą, lecz gdy powstały przeciwności i prześladowania, zdawało im się, że to za drogo kosztuje i nie zrozumieli iż próby te miały okazać czy oni są godni tych rzeczy. Niektórzy z takich stracili tę pierwszą miłość i w stosunku do Prawdy stali się letnimi.

Objawienie Jana 2:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczynki pierwsze” — pokuta i pokorne szukanie nauki.

Objawienie Jana 2:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Nikolaitów” — tj. tych, którzy panują nad ludem Bożym. Nikolaita znaczy zwycięzcę, albo pana mającego władzę nad ludem.

Epifania i Bazylea:

„iż nienawidzisz” — Jezus zaleca ludowi Bożemu, aby nienawidził klerykalizm. (TP 1934, s. 53)

„Nikolaitów” — klerykałów. (TP 1973, s. 77)

„których i ja nienawidzę” — klerykalizm jest rzeczą którą nienawidzi nasz Pan. (TP 1934, s. 53)

Objawienie Jana 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Niechaj słucha” — są to te same słowa, które często używał Chrystus Pan.

„Temu co zwycięży” — w W. Ew.

„Drzewa żywota” — gaju, albo ogrodu, w którym było drzewo wiadomości dobrego i złego. Jedzenie z tego drzewa sprowadziło śmierć na cały rodzaj ludzki.

„Raju Bożego” — chwalebna posiadłość, którą ludzie otrzymają w przyszłości.

Epifania i Bazylea:

„Uszy” — uszy zrozumienia, wiara. (TP 1988)

„Duch” — Prawda. (TP 1961)

„co zwycięży” — stosuje się do ostatecznego zwycięstwa. (TP 1932)

„Drzewo żywota” — odnosi się do obfitych błogosławieństw, w których ma udział klasa Chrystusowa. (TP 1986)

„Raju Bożego” — miejsca, pobytu Boga w niebie. (TP 1985) przedstawia chwalebne stanowisko w niebie dla Kościoła wybranego podczas wieku Ew. - BS. 92 32'76; 61'120,134; 85'94; 86'95; 88'59; S.92'13;

Objawienie Jana 2:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Zboru Smyrneńskiego” — (Myrra i Mara pokrewne wyrazy) znaczy " gorzki " , co wskazuje na okropne prześladowania jakie ponosił Kościół w II w. ery chrześcijańskiej, a które zakończyło się za panowania Konstantyna.

„Pierwszy i ostatni” — Jednorodzony.

„I ożył” — to wyrażenie zwiastuje pociechę i nadzieję dla prześladowanych i cierpiących męczenników.

Epifania i Bazylea:

„A Aniołowi zboru Smyrneńskiego” — Apostoł Jan był wybrany jeszcze przed zesłaniem Ducha Św. nie tylko na stanowisko Apostoła, ale także by był książęciem epoki smyrneńskiej... Św. Jan przed i w czasie epoki smyrneńskiej był Apostołem i nigdy nie był drugorzędnym prorokiem, a jako Apostoł nie miał drugorzędnego proroka za pomocnika, choć wszyscy z drugorzędnych proroków Smyrny mogą być uważani za taką klasę. (TP 1958, s. 135,136) W okresie Smyrny Tertulian i Hipolit byli do pewnego stopnia sobie współcześni i trudno jest ustalić okresy ich życia, bowiem wiele z te go co napisali zostało zniszczone. Ireneusz, Tertulian i Hipolit byli apologetami odnoszącymi sukcesy i razem działali przeciwko gnostycyzmowi. Według pewnych źródeł Hipolit działał aktywnie od 199 r. do 235 r. Tertulian urodził się w 160 r., a data jego śmierci może przypadać gdziekolwiek pomiędzy latami 223 - 240, przy czym rok 230 jest ogólnie przyjętą datą. Br. Johnson w Tomie E 8, str. 232 podaje rok 230, a w Tomie E 12, str. 131 podaje okres lat 220 - 240. My umieszczamy Tertuliana jako pierwszego, a Hipolita jako drugiego na liście, bowiem wydaje się, iż Tertulian zmarł przed Hipolitem. Bez względu na to, który był pierwszy, obydwaj byli mężami Bożymi i niewątpliwie członkami gwiezdnymi. (TP 2000, s. 70,74,76) SMYRNA (smyrna znaczy gorzki) (TP 2000, s. 70,74,76) lata 69 - 313 (TP 2000, s. 70,74,76) JAN (TP 2000, s. 70,74,76) Polikarp; Ireneusz; Tertulian; Hipolit. (TP 2000, s. 70,74,76)

„Pierwszy i ostatni” — odnosi się do Jezusa. On był " sam jedyny " bezpośrednio spłodzony przez Boga. Wszyscy inni byli pośrednio stworzeni przez Boga tj. przez Jezusa. (TP 1986, s. 87) ...Obydwie grupy wyrażeń są synonimiczne, ponieważ alfa jest pierwszą, a omega ostatnią literą greckiego alfabetu [alfa-beta]. Wyrażenia te są używane w odniesieniu do Jehowy (Iz. 41:4; 44:6; 48:12; Obj.1:8); są także używane w odniesieniu do naszego Pana (Obj. 1:11,17; 2:8; 22:13). - E2. 52

Źródła: TP 58'135,136; 86'87; 00'70,74,76;

Objawienie Jana 2:9

Paruzja (C.T. Russell):

„I ubóstwo” — odnoszące się do rzeczy widzialnych.

„Aleś bogaty” — odnośnie do rzeczy niewidzialnych.

„Którzy mówią o sobie, że są Żydami” — Duchowymi Izraelitami.

Epifania i Bazylea:

„Bóżnica szatańska” — anielscy i ludzcy wodzowie zastępów szatańskich, szczególnie papiestwo (włączając w to hierarchię), sekciarski kler katolicki i protestancki. (TP 1963, s. 74)

Objawienie Jana 2:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Oto diabeł” — państwo rzymskie, które z powodu swych prześladowań , było najbardziej szatańskim ze wszystkich rządów.

„Ucisk przez 10 dni” — oodnosi się do najsroższych prześladowań Rzymu, jakie miały miejsce za panowania Dioklecjana w ciągu 10 lat, tj. od 303 - 313 r.

„Bądź wierny” — nie zaniedbuj Jego dzieła przez ubieganie się za przyjemnościami, które daje świat.

„Aż do śmierci” — " Jako inni ludzie pomrzecie " - Ps. 82, 7. Święci Pańscy będą królować w Jego Królestwie, lecz nie w tym życiu.

„Koronę żywota” — " Którą obiecał Pan tym, którzy Go miłują " . " Odtąd przeznaczony mi jest wieniec sprawiedliwości " . " A gdy się On okaże Najwyższy Pasterz, odniesiecie niezwiędłą koronę chwały " . Nieśmiertelność. " Trzymaj co masz, aby nikt nie wziął korony twojej " . - 2Tym. 4, 8; Jak. 1, 11; 1Piotr. 5, 4; Obj. 3, 11.

Źródła: MANNA - 11 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

„Diabeł” — cesarstwo rzymskie. (TP 1961, s. 69)

„niektórych z was do więzienia” — powstrzymując ich od spełnienia ich pracy i prześladując ich. Kościół Smyrneński i Filadelfijski były dwoma najbardziej prześladowanymi Kościołami, pod względem okrucieństwa, ze wszystkich siedmiu Kościołów W.Ew. (TP 1961, s. 69)

„10 dni” — w roku 313 Konstantyn Wielki edyktem mediolańskim przyznał chrześcijanom wolność i uprawnienia, kończąc tym długie bo dziesięć lat trwające prześladowanie chrześcijan przez Rzym pogański. (TP 1958, s. 111)

„Bądź wierny” — wierność jest zaletą charakteru, przez którą tą zaletę dana jednostka, pomimo wszelkich trudności, stale wypełnia lojalne oddanie się prawdzie i sprawiedliwości oraz osobom, wobec których się do tego zobowiązała, a także zasadom i/ lub rzeczom. (TP 1981, s. 67) pistos / przymiotnik/ pochodzi z greckiego rzeczownika pistis - wiara. (TP 1939, s. 2,6)

„aż do śmierci” — to wyrażenie obejmuje dwie rzeczy: (TP 1939, s. 2,6) 1/ że nasza wierność musi trwać aż umrzemy, (TP 1939, s. 2,6) 2/ że przez naszą wierność. . . sprowadzamy naszą śmierć. (TP 1939, s. 2,6)

„a dam ci” — Ja Chrystus (TP 1939, s. 2,6)

„Korona żywota” — nieśmiertelność. Boska Natura. (TP 1961, s. 69)

Źródła: MANNA - 11 SIERPNIA

Objawienie Jana 2:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto zwycięży” — zwycięzca W. Ew.

„Nie będzie obrażony” — uszkodzony

„Wtórą śmiercią” — śmierć tego, który kładzie życie swoje jako ofiarę z Chrystusem, z jednego punktu zapatrywania może być uważana, iż to jest jego wtóra śmierć jako człowieka. Lecz śmierć ofiarowania nie może być mierzona z drugą śmiercią, która jest karą dla niepoprawnych.

Epifania i Bazylea:

„Duch” — Prawda - (TP 1961, s. 120)

Objawienie Jana 2:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Zboru Pergamskiego” — Pergamos znaczy " ziemskie wyniesienie " i odnosi się do czasu, w którym powstał system papieski.

„Miecz obosieczny ostry” — Słowo Boże, Prawda.

Epifania i Bazylea:

„A Aniołowi zboru Pergameńskiego” — PERGAMON (pergamon znaczy ziemskie wyniesienie) (TP 2000, s. 74,76) lata 313 - 799 (TP 2000, s. 74,76) ARIUSZ (TP 2000, s. 74,76) Macedoniusz; Tychoniusz; Jowinian; Kassian; Adelbert Desyderiusz. (TP 2000, s. 74,76)

„Miecz z obu stron ostry” — prawda na tematy świeckie i religijne. (TP 1980, s. 51)

Objawienie Jana 2:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Antypas” — Anty - przeciw, Papas - papież - ten, który występuje przeciw papiestwu.

Objawienie Jana 2:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Nauki Baalama” — nauczanie błędów dla zysku.

Epifania i Bazylea:

„Nauki Baalama” — Przesiewacze szóstej godziny (Mat.20:5) wśród ludu Prawdy byli pozafiguralnymi wszetecznikami (4Moj.25:1-18), ponieważ nieprawnie łączyli Prawdę z metodami babilońskimi. W nakłanianiu innych do tego, dla osobistych zysków i zaszczytów, są przedstawieni z innego punktu widzenia przez Balaama. (TP 1963, s. 81) komercjalizmu w religii. (TP 1987, s. 191)

„Baalam” — typ na pewnych ambitnych niewiernych wodzów, szczególnie wśród kleru, którzy nauczali mniej lub więcej prawdy na czasie w okresie ich działalności, lecz często opanowani byli chciwością bogactw, zaszczytów, władzy, wpływu itp. (TP 1981, s. 85)

„Baalak” — typ na szatana. (TP 1981, s. 85)

Objawienie Jana 2:15

Epifania i Bazylea:

„Nikolaitów” — klerykałów. (TP 1973, s. 77) szatańscy ciemiężyciele ludu Bożego. (TP 1981, s. 8)

Objawienie Jana 2:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Temu, co zwycięży” — wszyscy zwycięzcy muszą być wypróbowani pod względem gotowości ofiarowania tego, co posiadają, Panu. Czy zechcą oni, jeśli zajdzie potrzeba, ofiarować miłość, przyjaźń i apróbatę każdej innej istoty, by zachować miłość i łaskę Pana.

Źródła: MANNA - 26 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„Duch” — Prawda. (TP 1961, s. 120,133)

„z onej manny skrytej” — oferty nieśmiertelności zawarte w Prawdzie na czasie. (TP 1957, s. 80)

„Imię” — charakter. (TP 1961, s. 120,133) odnosi się do Kościoła po za zasłoną. (TP 1932, s. 76)

Źródła: MANNA - 26 LIPCA

Objawienie Jana 2:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Zboru Tyjatyrskiego” — Tyjatyra znaczy " przyjemna wonność ofiary " . Oodnosi się to do czasu, w którym prawdziwy Kościół ponosił trudności odosobnienia, zaś kościół Rzymsko - Katolicki ucztował z jego królewskimi miłośnikami.

„Płomień ognia” — oczy, które by czuwały nad wiernymi, tułającym się po ciemnych pustyniach, lub kryjącymi się po ciemniejszych jeszcze norach ziemi.

„Podobne do mosiądzu” — aby kroczył przy boku Kościoła, który tułając się po stromych urwistych górach, szuka gdzieby posiać nasienie Prawdy.

Epifania i Bazylea:

„A Aniołowi zboru Tyjatyrskiego” — TIATYRA (Tiatyra znaczy słodka woń ofiary) (TP 2000, s. 75,76) lata 799 - 1309 (TP 2000, s. 75,76) KLAUDIUSZ (TP 2000, s. 75,76) Ratramnus; Alfred; Dunstan; Berengar; Abelard; Arnold; Waldo; Grosseteste. (TP 2000, s. 75,76)

Objawienie Jana 2:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Niewieście Jezabeli” — rzymsko - katolicki kościół odpadły od wiary.

„Która nazywa siebie” — [heatou], podobnie jak w wyrażeniu " nie od siebie mówić będzie " .

Epifania i Bazylea:

„Jezabela” — kościół papieski (TP 1966, s. 54) Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71) antytypiczna Herodiada, nominalny kościół cudzołożnie połączony z królestwami tego świata, nominalnie poślubiony Chrystusowi. (TP 1989, s. 189)

Objawienie Jana 2:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Dałem jej czas” — [chronos], czas 360 lat, które się skończyły 1 kwietnia 1878r. Luter umieścił 95 tez na drzwiach kościoła w Wittembergu dnia 31 października 1517 r. To było właściwym początkiem Reformacji w Niemczech, a 1 kwietnia 1518 r. na 360 lat przed rokiem 1878 wiadomość o jego wystąpieniu jak również o ruchu reformacyjnym rozeszła się po Europie.

„Wszeteczeństwo” — stosunek, łączność ze światem.

Epifania i Bazylea:

„I dałem jej czas” — byłem długoznoszący. (TP 1966, s. 54)

Objawienie Jana 2:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Swoich” — w starych rękopisach czyta się, żeby odwrócili się od jej uczynków.

Objawienie Jana 2:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Dzieci jej” — córki, czyli sekty protestanckie.

Objawienie Jana 2:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Głębokości szatańskich” — objawianej w nowoczesnej wiedzy nazywającej się chrześcijańską (Christian Science) itp.

Objawienie Jana 2:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto zwycięży” — zwycięży samolubstwo, chęć stania się popularnym, powodzenie i względy u świata, wyrzeczenie się różnych teorii i systemów.

„Nad narodami” — kiedy królestwo Boże będzie ustanowione a władza pogan zostanie obalona. A nie tylko działalność łaski w sercu.

Epifania i Bazylea:

„Kto zwycięży” — stosuje się do ostatecznego zwycięstwa. (TP 1932, s. 76)

Objawienie Jana 2:27

Epifania i Bazylea:

„Będzie ich rządził” — Podczas 1000 - lecia Pan będzie postępował z rodzajem ludzkim tak jak z nieugiętym koniem lub upartym mułem, który musi być nawracany i kierowany siłą. (TP 1959, s. 70)

„Laska żelazna” — Wyrażenie „żelazna władza" oznacza siłę, którą Chrystus będzie używał w niszczeniu każdego śladu imperium Szatana i wszelkiego złego postępowania przeciwnego Jego Restytucyjnemu Panowaniu podczas Tysiąclecia. Ta żelazna władza obecnie jest powodem Czasu Ucisku. Ona więc przestanie działać w 2874 r., kiedy przez pewien czas i dla celów ostatecznej próby każdy będzie mógł czynić, co mu się podoba bez żadnej interwencji ze strony żelaznej władzy; a kiedy każdy w próbie uczyni to, co mu się podobało, to Chrystus unicestwi potężną mocą tych, którzy mieli upodobanie w czynieniu zła, ale nie przez wznowienie żelaznej władzy (Mat. 25:31—46). (TP 1975, s. 87)

Objawienie Jana 2:29

Epifania i Bazylea:

„Duch” — Prawda (TP 1961, s. 120)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.