Objawienie Jana 18

Objawienie Jana, rozdział 18 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 18 — Biblia Gdańska

1 A potemem widział drugiego Anioła zstępującego z nieba, mającego moc wielką i oświeciła się ziemia od chwały jego.

2 I zawołał potężnie głosem wielkim, mówiąc: Upadł, upadł Babilon on wielki i stał się przybytkiem czartów i mieszkaniem wszelkiego ducha nieczystego, i mieszkaniem wszelkiego ptastwa nieczystego i przemierzłego.

3 Iż z win zapalczywości wszeteczeństwa jego piły wszystkie narody, a królowie ziemi wszeteczeństwo z nim płodzili, i kupcy ziemscy z zbytecznej rozkoszy jego zbogacieli.

4 I słyszałem inszy głos z nieba mówiący: Wynijdźcie z niego, ludu mój! abyście nie byli uczestnikami grzechów jego, a iżbyście nie wzięli z plag jego.

5 Albowiem dosięgły grzechy jego aż do nieba i wspomniał Bóg na nieprawości jego.

6 Oddajcież mu, jako i on oddawał wam, a w dwójnasób oddajcie mu według uczynków jego; w kubku, który wam nalewał, nalejcie mu w dwójnasób.

7 Jako się wiele chlubił i rozkoszował, tak mu wiele dajcie mąk i smutku; bo mówi w sercu swojem: Siedzę jako królowa, a nie jestem wdową, i smutku nie ujrzę.

8 Przetoż w jeden dzień przyjdą plagi jego, śmierć i smutek, i głód, i ogniem będzie spalony; bo mocny jest Pan Bóg, który go osądzi.

9 I będą go płakać, i narzekać nad nim będą królowie ziemi, którzy z nim wszeteczeństwo płodzili i rozkoszowali, gdy ujrzą dym zapalenia jego.

10 Z daleka stojąc dla bojaźni męki jego i mówiąc: Biada, biada, miasto ono wielkie Babilon, miasto ono mocne, iż w jednę godzinę przyszedł sąd twój!

11 Do tego i kupcy ziemscy płakać będą i narzekać nad niem, przeto iż towaru ich żaden więcej kupować nie będzie,

12 Towaru złota i srebra, i kamienia drogiego, i pereł, i lnu cienkiego, i purpury, i jedwabiu, i szarłatu, i wszelkiego drzewa tyinowego, i wszelkiego naczynia słoniowego, i wszelkiego naczynia z drzewa najkosztowniejszego, i z miedzi, i z żelaza, i z marmuru,

13 I cynamonu, i kadzenia, i maści, i kadzidła, i wina, i oliwy, i mąki czystej, i pszenicy, i bydła, i owiec, i koni, i wozów, i niewolników, i dusz ludzkich.

14 I owoce pożądliwości duszy twojej odeszły od ciebie, i wszystkie rzeczy tłuste i świetne odeszły od ciebie, a tych rzeczy już więcej nie znajdziesz.

15 Kupcy tych rzeczy, zbogaciwszy się tem, z daleka stać będą dla bojaźni męki jego, płacząc i narzekając,

16 A mówiąc: Biada, biada, miasto ono wielkie, które było obleczone w bisior, i w purpurę, i w szarłat, i uzłocone złotem, i kamieniem drogim, i perłami; gdyż w jednej godzinie zginęło tak wielkie bogactwo.

17 I wszelki sternik, i wszystko mnóstwo ludu, które jest na okręcie, i żeglarze, i którzykolwiek na morzu pożytku szukają, z daleka stanęli.

18 I zawołali, widząc dym zapalenia jego, mówiąc: Któreż miasto było podobne temu miastu wielkiemu?

19 A sypali proch na głowy swoje i wołali, płacząc i smucąc się, i mówiąc: Biada, biada, miasto ono wielkie, w którem zbogatnieli wszyscy, którzy mieli okręty na morzu z dostatków jego, iż jednej godziny spustoszało!

20 Rozraduj się nad niem niebo i święci Apostołowie i prorocy; bo się pomścił krzywdy waszej Bóg nad niem.

21 I podniósł jeden Anioł mocny kamień jakoby młyński wielki, i wrzucił go w morze, mówiąc: Takim pędem wrzucony będzie Babilon, miasto ono wielkie, i już więcej nie będzie znaleziony.

22 I głos cytrystów, i śpiewaków, i piszczków, i trębaczy więcej w tobie słyszany nie będzie, i żaden rzemieślnik wszelkiego rzemiosła nie znajdzie się więcej w tobie, i grzmot młyna nie będzie więcej słyszany w tobie;

23 I światłość świecy nie będzie się więcej świeciła w tobie, i głos oblubieńca i oblubienicy nie będzie więcej słyszany w tobie; iż kupcy twoi byli wielcy panowie ziemscy, iż czarami twojemi byli zwiedzeni wszystkie narody.

24 I w niem znalazła się krew proroków i świętych, i wszystkich, którzy są pobici na ziemi.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 18

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 18:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Zawołał potężnie” — od roku 1878 - 1914.

„Upadł, upadł” — " Nagle upadł Babilon i połamał się. " - Jer. 51, 8. Boski wyrok zawisł nad Babilonem, wszystkie jego instytucje zostały odrzucone przez Boga. Był czas w którym Babilon nie był upadły.

„Mieszkaniem czartów” — schroniskiem smoków.

„Ducha nieczystego i ptactwa obmierzłego” — błędna zasady i nauki. Prawie każdy przestępca zamknięty w więzieniu należy do któregoś kościoła nominalnego, chrześcijaństwa. " Ptaki niebieskie robiły sobie gniazda na gałęziach " . - Łuk. 13, 19

Epifania i Bazylea:

„Upadł Babilon on wielki” — w wierze i praktyce. (TP 1960, s. 32)

„wszelkiego ducha nieczystego” — nieczystej zasady i doktryny. (TP 1955, s. 12)

„ptactwa” — przedstawia kler. (TP 1959, s. 99)

Objawienie Jana 18:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkie narody” — " Wino jego piły wszystkie narody, dlatego poszalały " - Jer. 51, 7.

„Piły” — zostały opojone, ogłupiały, zostały zawiedzione, postradały zmysły.

„Z wina” — mieszanego, tj. mieszanina prawdziwej nauki z błędem.

„Wszeteczeństwa” — łączność ze światem.

Epifania i Bazylea:

„z win” — wino symbolizuje błędy etyczne. (TP 1932)

Objawienie Jana 18:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Mówiący” — nie wielkim głosem, lecz przez wykazanie Prawdy, wykazując istotny stan Babilonu.

„Wynijdźcie” — rozkaz brzmi: " Wynijdź " a nie " Wnijdź " . Wychodząc z Babilonu idziemy wprost do naszego Pana.

„Z niego” — " Leczyliśmy Babilon, ale nie jest uleczony. Opuśćmy go. " - Jer. 51, 9. " Odstąpcie, odstąpcie, wynijdźcie z Babilonu, nieczystego się nie dotykajcie, wynijdźcie z pośrodku jego i oczyście się wy, którzy nosicie naczynia Pańskie " . - Iz. 52, 11. " Przeto módlcie się, aby nie było uciekanie wasze w zimie albo w sabat " . - Mat. 24, 20. " Pszenicę zgromadźcie do gumna mojego " . - Mat. 13, 30. " Zgromadźcie mi świętych moich. " - Ps. 50, 5. " Zgromadzą wybranych jego. " - Mat. 24, 31. " Jeśli chcesz zachowaj duszę twoją, a nie oglądaj się nazad, ani stawaj na tej równinie. Uchodź na górę byś snać nie zginął. " - 1Moj. 19, 17. " Niech wnijdą w bramy książęce. " - Iz. 13, 2. " Przechodźcie, przechodźcie przez bramy " . - Iz. 62, 10. " Uciekajcie z pośrodku Babilonu, a niech zachowa każdy duszę swoją, abyście nie byli zatraceni w nieprawości jego " . - Jer. 51, 6. " Wybierzcie dobre naczynia " . - Mat. 13, 48. " Przetoż wynijdźcie z pośrodku ich, i odłączcie się, mówi Pan, a nieczystego się nie dotykajcie, a ja was przyjmę> " - 2Kor. 6, 17. " I wyszedł nie wiedząc dokąd idzie " . - Żyd. 11, 8. Nic więc dziwnego, że takie napomnienia, które jest prawdą, nauczeni w Piśmie i najwyżsi kapłani znieść nie mogą i nienawidzą je.

„Ludu mój” — Nie wszyscy znajdujący się w Babilonie są Babilończykami. Znaczna część ludu Bożego w nim się znajduje. Lud Boży, który dotąd jeszcze zostaje w Babilonie można by porównać do pewnych owadów, które zapuszczają swoje młode potomstwo czy nasienie w ciała swych nieprzyjaciół, gdzie będąc ogrzewane i karmione rozwija się aż do zupełnego wyłonienia się, co zwykle kończy się śmiercią istot, które je żywiły i nosiły. " Wynijdźcie z pośrodku jego ludu mój! a wybaw każdy duszę swoją przed gniewem zapalczywości Pańskiej " . - Jer. 51, 45.

„Grzechów jego” — jeżeli w nim pozostajecie, dowiedziawszy się, że Babilon został odrzucony.

„Plag jego” — wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób są z nim w łączności, lub sympatii, staną się uczestnikami jego plag. " Ponieważ jesteś letni, ani zimny ani gorący, wyrzucę cię z ust moich " . - Obj. 3, 16.

Źródła: MANNA - 4 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

„Głos z nieba” — jest to głos ludu Bożego dającego pewne poselstwo łącznie z chronologią. Ten głos zaczął dawać to poselstwo w 1878 r. (TP 1925, s. 5)

„Wynijdźcie” — w 1878 r. nastąpiło wezwanie, aby lud Boży wyszedł z Babilonu. (TP 1975, s. 72)

„abyście nie byli uczestnikami grzechów jego” — grzechów światowości, obojętności, hipokryzji itp. (TP 1987, s. 149)

„Z plag jego” — ze śmierci, smutku i duchowego głodu. - Obj. 18, 8. (TP 1975, s. 72)

Źródła: MANNA - 4 LUTEGO

Objawienie Jana 18:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Dosięgły do nieba” — " Opuśćmy go. . . bo sąd jego aż do nieba sięga i wyniósł się aż pod obłoki. " - Jer. 51, 9.

Objawienie Jana 18:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Jak on oddawał wam” — " Pomścijcie się nad nim, jako on uczynił innym, tak mu też uczyńcie " . - Jer. 50, 15.

„Uczynków jego” — " Oddajcie mu według spraw jego, według wszystkiego co innym uczynił, uczyńcie mu. " - Jer. 50, 29.

Epifania i Bazylea:

„W dwójnasób” — okres 2 x 3 lata i 4 miesiące ( 1/ 12 część 40 letniego okresu żniwa) = 6 lat i 2/ 3 ( 6 lat i 8 miesięcy): daje okres od 02. 1929 - 10. 1935 r. (TP 1981, s. 79) (Wg. Diaglott - podwajając " dwójnasób oddając " ) tzn. 2 x 6 lat i 8 miesięcy = 13 lat i 4 miesiące: daje okres od 10. 1935 - 02. 1949 r. (TP 1981, s. 79) Rozumiemy, że pierwsza część tego dwójnasobu rozpoczęła się w lutym 1929 i trwała przez 3 lata i 4 miesiące, tj do czerwca 1932 r. Jego druga część skończyła się w październiku 1935. Na podstawie greckiego oryginału gdzie jest podane " podwójcie dwójnasoby " jeszcze wierzymy, że należy podwoić dwa wspomniane dwójnasoby, co daje nam 13 lat i 4 miesiące i przyprowadza nas do lutego 1949 r. (TP 1949, s. 20) W tym roku (1949) wierzymy iż będzie zewnętrzny wybuch armagedonu we Włoszech, lub plany będą poczynione do takiego wybuchu. (TP 1948, s. 6) to już nastąpiło w lutym 1949r. we Włoszech, a w jesieni 1949r. w Ameryce. (TP 1951, s. 40) ## w dniu 11. 02. 1949r. pan de Gasperi, premier Włoch, został wezwany przez papieża, który zażądał by stanął w orężnej obronie papiestwa przeciwko rewolucji jaką komuniści grozili, że wywołają we Włoszech. To zdarzenie, wierzymy, było wypełnieniem się zakończenia " podwajania dwójnasobów " , a rozpoczęciem planów poczynionych do wybuchu armagedonu, co zdarzyło się akurat 20 lat, co do dnia, po rozpoczęciu się pierwszej części dwójnasobu w 02. 1929. (TP 1951, s. 40) Dodatkowo w 02. 1949r. papieski kardynał został zasądzony przez komunistów węgierskich i natychmiast kler protestancki (obraz bestii) zaczął być skazywany na więzienie. (TP 1951, s. 40) Dodatkowo w lutym i marcu 1949r. komunistyczni wodzowie w wielu krajach europejskich i w USA oznajmili iż w razie wojny z Rosją będą popierali sowiety. (TP 1951, s. 40) A zatem plany do armagedonu zostały niewątpliwie poczynione. (TP 1951, s. 40) ten dwójnasób stosuje się do okresu od 1309 - 1918. Tak jak Bóg zaczął dawać pewną pomoc przez Zorobabela od 536 r. pne. aż do 73 r. A. D. , to samo czynił dla duchowego Izraela od 1309 gdy Pan upoważnił Marsiglio do dzieła wyswobodzenia Duchowego Izraela, aż do 1918, gdy pozaobrazowy Eliasz jako klasa był odłączony od pozaobrazowego Elizeusza. ... Wyrażenie "dwójnasób" dowodzi, że odnosi się to tak do Duchowego jak i Cielesnego Izraela. (TP 1925, s. 5,6)

Objawienie Jana 18:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Siedzę jako królowa” — papiestwo dotąd jeszcze rości sobie prawo rządzenia narodami. Wyobraża Jezabelę za czasów Eliasza.

„Nie jestem wdową” — " Nie będę wdową, ani uznam sieroctwa. " - Iz. 47, 8.

Epifania i Bazylea:

„Mąk” — [basanismos] (TP 1983, s. 95)

Objawienie Jana 18:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Przetoż” — że będzie usilnie walczyć o władzę i egzystencję.

„W jednym dniu” — zginienie będzie nagłe, gwałtowne i zupełne. " To oboje przyjdzie na cię nagle dnia jednego: sieroctwo i wdowstwo. " - Iz. 47, 9.

„I głód” — głód duchowy.

„Ogniem spalony” — zgubnymi klęskami.

Epifania i Bazylea:

„Ogniem będzie spalony” — tzn. ostatecznie unicestwiony. (TP 1983)

Objawienie Jana 18:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Królowie ziemi” — narody mniej lub więcej zależne od Babilonu, chrześcijaństwa, lecz w rzeczywistości nie wchodziły w jego skład.

„Będą go płakać” — " Od huku zdobywania Babilonu poruszy się ta ziemia, a krzyk między narody słyszany będzie " . - Jer. 50, 46. " Rozkwilcie się nad nim, nabierzcie olejku balsamowego dla boleści jego, owa się wyleczy " . Jer. 51, 8.

Objawienie Jana 18:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto mocne” — rząd religijny.

Objawienie Jana 18:11

Paruzja (C.T. Russell):

„I kupcy” — handlarze.

Objawienie Jana 18:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Cynamonu” — symbol wyrozumienia, znajomości otrzymanej od Boga.

„I kadzidła” — przedstawia chwałę i uwielbienie.

Epifania i Bazylea:

„wozy” — Wozy w symbolach Biblii są obrazem na organizację. (TP 1972, s. 14)

Objawienie Jana 18:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdy sternik” — handlarz.

Objawienie Jana 18:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Biada, biada” — " Leczyliśmy Babilon, ale nie jest uleczony " . - Jer. 51, 9.

Epifania i Bazylea:

„Proch” — w symbolach biblijnych przedstawia smutek, lub błąd. (TP 1986, s. 175)

Objawienie Jana 18:20

Epifania i Bazylea:

„Rozraduj się” — że stary szatański porządek zupełnie przeminął. (TP 1974, s. 95)

„Święci Apostołowie” — dwanaście Apostołów, którzy kiedyś piastowali urząd apostolski w Kościele. (TP 1974, s. 95)

„I prorocy” — ci którzy służą w drugorzędnym urzędzie w Kościele. - 1 Kor.12:28; Ef.4:11. (TP 1974, s. 95)

Objawienie Jana 18:21

Paruzja (C.T. Russell):

„W morze” — morze wyobraża ludzi nie poddanych rządowi.

„Takim pędem” — gwałtownie, nagłe i zupełne zniszczenie. Zupełna i wieczna zagłada. Wielki zaiste będzie upadek, gdy Babilon - twierdza szatana zawali się.

„I już się więcej nie znajdzie” — lecz pójdzie do Szeol, do stanu unicestwienia. " Tak zatopiony będzie Babilon a nie powstanie więcej " . - Jer. 51, 64.

Epifania i Bazylea:

„Kamień jakoby młyński wielki” — Kościół Rzymsko - Katolicki. (TP 1964, s. 25)

„I już więcej nie będzie znaleziony” — ma wejść do szeolu, niepamięci, przy końcu W.Ew. a przed Sądnym dniem. (TP 1984, s. 57)

Objawienie Jana 18:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Cytrystów” — organy piszczałkowe

Objawienie Jana 18:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Oblubieńca” — Jezusa Chrystusa.

„Oblubienicy” — M. St.

„Więcej w tobie” — po odrzuceniu chrześcijaństwa 1878 r.

Epifania i Bazylea:

„Nie będzie więcej słyszany w tobie” — od 1878 r. za twoim pośrednictwem. Od tego czasu głos mówi tylko poza Babilonem. (TP 1975, s. 72)

„I oblubienicy” — słowo "oblubienica" jest zastosowane do całego Kościoła w ciele i w duchu w czynności zaczętej 20. 09. 1914 r. (TP 1930, s. 69)

Objawienie Jana 18:24

Paruzja (C.T. Russell):

„W nim” — figura na Jezabelę.

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 18

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.