Objawienie Jana 15

Objawienie Jana, rozdział 15 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (8 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 15 — Biblia Gdańska

1 Potemem widział drugi cud na niebie wielki i dziwny, to jest siedm Aniołów mających siedm plag ostatecznych, iż przez nie skończony jest gniew Boży.

2 I widziałem, jakoby morze szklane zmieszane z ogniem; a tych, co zwycięstwo otrzymali nad oną bestyją i nad obrazem jej, i nad piętnem jej, i nad liczbą imienia jej, stojących nad morzem szklanem, mających cytry Boże.

3 A śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Barankową, mówiąc: Wielkie i dziwne są sprawy twoje, Panie Boże wszechmogący! sprawiedliwe i prawdziwe są drogi twoje, o królu świętych!

4 Któż by się ciebie nie bał, Panie! i nie wielbił imienia twego? gdyżeś sam święty, gdyż wszystkie narody przyjdą i kłaniać się będą przed obliczem twojem, że się okazały sprawiedliwe sądy twoje.

5 A potemem widział, a oto otworzony był kościół przybytku świadectwa na niebie.

6 I wyszło z kościoła siedm onych Aniołów, mających siedm plag, obleczonych płótnem czystem i świetnem, i przepasanych na piersiach złotemi pasami.

7 A jedno ze czworga zwierząt dało siedmiu Aniołom siedm czasz złotych, pełnych gniewu Boga żyjącego na wieki wieków.

8 I napełniony jest kościół dymem od chwały Bożej i od mocy jego, a nie mógł nikt wnijść do kościoła, aż się skończyło siedm plag onych siedmiu Aniołów.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 15

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 15:2

Epifania i Bazylea:

„Mających cytry” — użyta jest tu l. mn. , ponieważ każdy z nich (144 000) posługuje się Biblią w celach przedstawionych w tych wersetach (Obj. 14, 2. 3; 15:2 - 4). (TP 1985, s. 112)

Objawienie Jana 15:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Oni” — ostatnie członki Ciała Chrystusowego czasu żniw

„Śpiewali pieśń” — zgodnie i harmonijnie głosząc wesołą nowinę o naprawieniu wszystkich rzeczy.

„Mojżesza” — której on uczył w Zakonie. Zakon " był cieniem przyszłych dóbr " . - Żyd. 10, 1. Figuruje także pieśń Mojżesza po wyswobodzeniu od Egipcjan, po przejściu przez Morze Czerwone.

„Pieśń Baranka” — Jest jasno opisana w księgach N. T.

„Sprawy Twoje” — Człowieka: potępienie, odkupienie przywrócenie.

„Sprawiedliwe i prawdziwe” — obchodzenie się Boga tak z klasą W. G. jak i ze skazanymi na wtórą śmierć. " Sprawiedliwość jest gruntem stolicy Twojej " - Ps. 89, 15.

„Królu świętych” — [ethnon] narodów.

Epifania i Bazylea:

„A śpiewali” — ogłaszali harmonijnie. (TP 1985, s. 112)

„Pieśń Mojżesza” — poselstwo o zbawieniu ludzkości (restytucja przypisana lub aktualna). (TP 1961, s. 94)

„Pieśń Baranka” — poselstwo o Boskim zbawieniu (Wysokie Powołanie) (TP 1961, s. 94) ... PIEŚŃ MOJŻESZA (SB 2000, 75) Pieśń Mojżesza jest posłannictwem niewyborczego zbawienia, główną treścią Starego Testamentu. Ta pieśń zawiera sześć głównych znamiennych cech: (SB 2000, 75) 1. Stworzenie człowieka w ziemskiej doskonałości (SB 2000, 75) 2. Jego upadek od doskonałości i przekleństwo (SB 2000, 75) 3. Jego doświadczenie pod przekleństwem i śmierć (SB 2000, 75) 4. Dozwolenie zła (SB 2000, 75) 5. Odkupienie człowieka z przekleństwa i śmierci (SB 2000, 75) 6. Jego powrót do ziemskiej doskonałości przez doświadczenie ze sprawiedliwością. (SB 2000, 75)

Objawienie Jana 15:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Ciebie nie bał” — nie czcił ciebie.

„I wielbił imienia Twego” — zamiast miałby wyć, zgrzytać zębami i bluźnić to imię przez wieczność całą w mękach.

„Boś ty jeden święty” — Tyś w zupełności święty, szczodrobliwy.

„Wszystkie narody” — żywi i umarli. " Będą błogosławione w Tobie wszystkie narody ziemi " - 1Moj. 22, 18.

„Przyjdą” — Boski plan nie może pod żadnym względem upaść lub chybić.

„Sądy twoje” — [Diakaiomata], dzieła sprawiedliwe.

Epifania i Bazylea:

„Imię” — charakter (TP 1961, s. 133)

„wszystkie narody przyjdą i kłaniać się będą przed obliczem twoim” — Bóg stworzył wszystkie narody, lecz ogromna ich większość zmarła nie wielbiąc Go. To oznacza, że muszą wrócić z martwych, aby mogli otrzymać to błogosławieństwo służenia Bogu i czczenia Go. (TP 1959, s. 161)

Objawienie Jana 15:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Przybytek” — kościół z imienia.

„W niebie” — władze duchowe.

Epifania i Bazylea:

„Przybytek” — Kościół jako Nowe Stworzenia, albo w spłodzonym, albo urodzonym stanie. - 28. (TP 1928, s. 45)

Objawienie Jana 15:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Siedem aniołów” — święci żyjący w czasie żniw.

„Wyszło z przybytku” — opuścili nominalny kościół.

„Siedem plag” — " Aby postąpili z nimi według prawa zapisanego; tać jest sława wszystkich świętych Jego " - Ps. 149, 9

„Płótnem czystym” — symbol sprawiedliwości.

„Złotymi pasami” — by służyć tym, którzy staną się uczestnikami Boskiej natury.

Objawienie Jana 15:8

Paruzja (C.T. Russell):

„I kościół napełniony dymem” — (Przybytek => kościół z imienia. ) Powstał zamęt, brzydota jego błędów została ujawniona.

„Od chwały Bożej” — chwalebna zdolność i piękność teraźniejszej Prawdy.

„Nikt” — człowiek ze zdrowym rozsądkiem. Znaczna liczba członków jaka się przyłącza do różnych sekt i kościołów, pochodzi przeważnie z tzw. szkół niedzielnych.

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 15

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.