Objawienie Jana 19

Objawienie Jana, rozdział 19 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 19 — Biblia Gdańska

1 Potemem słyszał wielki głos wielkiego ludu na niebie, mówiącego: Halleluja! Zbawienie i chwała, i cześć, i moc Panu, Bogu naszemu.

2 Bo prawdziwe i sprawiedliwe są sądy jego, iż osądził wszetecznicę onę wielką, która kaziła ziemię wszeteczeństwem swojem i pomścił się krwi sług swoich z ręki jej.

3 I rzekli po wtóre: Halleluja! A dym jej wstępuje na wieki wieków.

4 I upadli dwadzieścia i czterej starcy, i czworo zwierząt, a pokłonili się Bogu siedzącemu na stolicy, mówiąc: Amen, Halleluja!

5 Tedy wyszedł głos z stolicy, mówiący: Chwalcie Boga naszego wszyscy słudzy jego i którzy się go boicie, i mali, i wielcy.

6 I słyszałem głos jako ludu wielkiego i jako głos wielu wód, i jako głos mocnych gromów, mówiących: Halleluja! iż ujął królestwo Pan Bóg wszechmogący.

7 Weselmy się i radujmy się, a dajmy mu chwałę; bo przyszło wesele Barankowe, a małżonka jego nagotowała się.

8 I dano jej, aby się oblekła w bisior czysty i świetny,; albowiem bisior są usprawiedliwienia świętych.

9 I rzekł mi: Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na wieczerzę wesela Barankowego. I rzekł mi: Te słowa Boże są prawdziwe.

10 I upadłem do nóg jego, abym się mu pokłonił; ale mi rzekł: Patrz, abyś tego nie czynił; bom jest spółsługa twój i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusowe. Bogu się kłaniaj; albowiem świadectwo Jezusowe jest duch proroctwa.

11 I widziałem niebo otworzone, a oto koń biały, a tego, który siedział na nim, zwano Wiernym i Prawdziwym, a sądzi w sprawiedliwości i walczy.

12 A oczy jego były jako płomień ognia, a na głowie jego wiele koron; i miał imię napisane, którego nikt nie zna, tylko on sam.

13 A przyodziany był szatą omoczoną we krwi, a imię jego zowią Słowo Boże.

14 A wojska, które są na niebie, szły za nim na koniach białych, obleczone lnem cienkim, białym i czystym.

15 A z ust jego wychodził miecz ostry, aby nim bił narody; albowiem on je rządzić będzie laską żelazną, a on tłoczy prasę wina zapalczywości i gniewu Boga wszechmogącego.

16 A ma na szacie i na biodrach swoich imię napisane: Król królów i Pan panów.

17 I widziałem jednego Anioła stojącego w słońcu i wołającego głosem wielkim, mówiąc wszystkim ptakom latającym po pośrodku nieba: Chodźcie i zgromadźcie się na wieczerzę wielkiego Boga,

18 Abyście jedli ciała królów i ciała hetmanów, i ciała mocarzy, i ciała koni, i siedzących na nich, i ciała wszystkich wolnych i niewolników, i małych, i wielkich.

19 I widziałem bestyję i królów ziemskich, i wojska ich zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu i z wojskiem jego.

20 Ale pojmana jest bestyja, a z nią fałszywy on prorok, który czynił cuda przed nią, któremi zwodził tych, którzy przyjęli piętno bestyi i którzy się kłaniali obrazowi jej, i obaj wrzuceni są żywo do jeziora ognistego, gorejącego siarką.

21 A drudzy pobici są mieczem tego, który siedział na koniu, wychodzącym z ust jego, a wszystkie ptaki nasycone są ciałami ich.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 19

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 19:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Lud liczny” — który przez upadek Babilonu pozyska światło i wolność w Chrystusie.

Epifania i Bazylea:

„Potemem słyszał głos wielkiego ludu” — M.St. / Jan/ będące jeszcze w ciele słyszało - uszami fizycznymi i umysłowymi - poselstwo / plagę/ W.G. (TP 1962, s. 110) Wyrażenie "wielki lud" w tym wierszu jest tym samym, które w w.6 i Obj. 7:9 przetłumaczone jest na "lud wielki". (TP 1962, s. 110) Trzeba zauważyć, że Obj.19:1-9 nie odnosi się do tego oddziału W.G., który pozostaje w Babilonie aż zostanie zniszczony a przez to odzyska swą wolność, lecz odnosi się do oddziału W.G. będącego w Prawdzie. (TP 1957, s. 8)

„Na niebie” — odnosi się do sfery duchowej. (TP 1975, s. 87)

„Mówiącego” — praca W.G. rozpoczęła się w 1917 r. przez Tom 7 (TP 1961, s. 90) to poselstwo dali zwolennicy Towarzystwa. (TP 1924, s. 52)

Objawienie Jana 19:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielką wszetecznicę” — Babilon.

„Wszeteczeństwem” — łączność ze światem.

„Pomścił się krwi” — to jest pewne że jej kara będzie wielka.

Epifania i Bazylea:

„Bo prawdziwe i sprawiedliwe są sądy Jego” — Boska decyzja podjęta przeciwko symbolicznemu Babilonowi i jej egzekwowanie. (TP 1983, s. 95)

„Iż osądził wszetecznicę oną wielką” — aby była zniszczona. (TP 1983, s. 95)

„Która kaziła ziemię” — społeczeństwo. (TP 1983, s. 95)

„Wszeteczeństwem swoim” — zabronionym jej połączeniem się z ziemskimi władzami. (TP 1983, s. 95)

„I pomścił się krwi sług swoich z ręki jej” — Swym wyrokiem i wykonaniem go ochronił Swych sług, którzy przez cały wiek Ew. wielce cierpieli z rąk Babilonu. - 83. (TP 1983, s. 95)

Objawienie Jana 19:3

Paruzja (C.T. Russell):

„A dym jej” — pamięć na jej zniszczenie.

Epifania i Bazylea:

„I rzekli powtóre” — miała być przerwa w wylewaniu plagi. Przerwa ta skończyła się od momentu, gdy rząd przestał prześladować wodzów Towarzystwa i pozwolił na rozpowszechnianie 7 tomu. (TP 1962, s. 110) ten drugi i ostatni wielki ruch miał miejsce w Towarzystwie w 1920 r. (TP 1924, s. 52)

„A dym jej wstępuje na wieki wieków” — lekcja z doświadczeń zesłanych na Babilon pozostanie na zawsze w umysłach przyprowadzonego do doskonałości rodzaju ludzkiego, który uzna, iż Babilon został sprawiedliwie ukarany przez Boga przez przeznaczenie go na wieczne unicestwienie. - 83.

Źródła: 24'52; 62'110; 83'95;

Objawienie Jana 19:4

Epifania i Bazylea:

„I upadli dwadzieścia i cztery starcy... mówiąc” — Wiersz 4 odnosi się do poselstwa Epifanii, wypływającego głównie ze St. T. / To poselstwo było głoszone przez tych, którzy byli w oficjalnym ruchu kapłańskim podczas całego okresu Epifanii/ . (TP 1964, s. 13) Poselstwo Wielkiego Grona odnoszące się do osądzenia wielkiej wszetecznicy, które jest opisane w Obj. 19:1,2 i na które wyrażają zgodę 24 księgi Starego Testamentu oraz cztery wielkie przymioty charakteru Bożego, zaczęto ogłaszać w r. 1917 przez tom 7 (wśród licznych złych zarysów ma ten tom niektóre dobre punkty) i przez różne ulotki, kazania itd. (TP 1972, s. 70)

„czworo zwierząt” — cztery wielkie Boskie przymioty. (TP 1958, s. 103)

Objawienie Jana 19:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Z tronu” — przez świętych żyjących w czasie żniw.

Epifania i Bazylea:

„Głos z stolicy” — za pośrednictwem Boskiego Posłannika Epifanicznego, 49 - go a zarazem ostatniego członka gwiezdnego. (TP 1975, s. 5,74) Był to „głos wielki z kościoła niebieskiego [raczej, ze świątyni Bożej, wg manuskryptu synajskiego; słowa „od stolicy” nie znajdują się w manuskrypcie synajskim.; one stosują się do Małego Stadka — Obj. 19:5 — ale nie do Wielkiego Grona; o Wielkim Gronie, podobnie jak o Małym Stadku, może być mowa jako o świątyni Bożej, gdy jeszcze znajduje się w ciele). (TP 1972, s. 70)

„Chwalcie Boga naszego” — podał specjalny nakaz W.G. i M.G. , dwom klasom poświęconych Bogu współsług, czczących Go i pozostawionych na ziemi po zabraniu ostatniego członka M.St. # Ostatni członek M.St. przeszedł poza zasłonę w 1950 r. Od tego czasu radosne poselstwo z Obj. 19, 5 - 9 było na czasie do ogłaszania w jego całości. (TP 1975, s. 5,74) To jest podstawowy rozkaz pierwszy i najprzedniejszy (Mat.6:9); to symbolizuje wychodzący rozkaz Boży potem gdy Lewici zaczną się oczyszczać, ażeby wszystek lud Boży głosił Słowo Boże, przez co przyniósł by Mu chwałę. (TP 1961, s. 84)

„wszyscy słudzy” — niewolnicy, poświęceni. (TP 1974, s. 47,48)

„I którzy się go boicie” — także czciciele. (TP 1979, s. 87)

„Mali” — [mikroi] M. G. - Pieśńi 8, 8. (TP 1974, s. 47,48)

„Wielcy” — W.G. (TP 1974, s. 47,48)

Objawienie Jana 19:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Ludu licznego” — cały rodzaj ludzki po upadku Babilonu, ale szczególnie W. G.

„Mocnych gromów” — symbol dysput.

Epifania i Bazylea:

„Jako ludu wielkiego” — W.G. (TP 1979, s. 68,87) Wyrażenie "lud wielki" w tym wierszu jest tym samym co w w.1 i w Obj.7:9. (TP 1962, s. 110)

„Wielu wód” — narodów, tj. tych, którzy będą należeli do klasy restytucyjnej proklamującej także poselstwo Królestwa. (TP 1979, s. 68,87)

„Mocne gromy” — zbijające zarysy poselstwa Prawdy. (TP 1979, s. 68,87) wielkie kontrowersje. (TP 1982, s. 78) okoliczności i opatrznościowe prowadzenia wykażą jakie przedmioty mają być użyte przez W.G. i M. G. , którzy wezmą udział w tych kontrowersjach. (TP 1951, s. 20)

„Halleluja! iż ujął królestwo Pan Bóg wszechmogący” — Jezus przyszedł jako ukoronowany Żniwiarz w roku 1874 i zaczął czynnie ujmować Swoją królewską moc w roku 1878. Członkowie nóg Ciała Chrystusowego mieli przywilej od roku 1878 głosić to poselstwo, lecz kiedy Chrystus (Głowa i Ciało) jest uzupełniony w chwale, ten wiersz wykazuje, że W.G. i M.G. wchodzą w nową fazę radosnego głoszenia poselstwa Królestwa, albowiem jest ono obecnie ustanawiane w jeszcze więcej ukompletowanym sensie. (TP 1961, s. 84) LEPSZY przekład tego tekstu zgodnie z greckim jest podany w (Biblii Amerykańskiej) American Standard Version Bibie (ASV; znanej także jako ARV): „Halleluja: iż Pan nasz Bóg, Wszechmogący, panuje" (por. Diaglott, RSY itd.). (TP 1975, s. 2) Tekst ten odnosi się do samego Jehowy, ponieważ jedynie On jest Wszechmogącym. (TP 1975, s. 2)

Objawienie Jana 19:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Małżonka jego” — ta, która ma otrzymać Jego nowe imię.

„Przygotowała się” — " Omyciem wody przez Słowo " . - Ef. 5, 26. " W odzieniu haftowanym przywiodą ją do króla " . - Ps. 45, 15. Przygotowanie się Oblubienicy - Kościoła - jest rzeczą ważniejszą niż głoszenie światu Ewangeliii w teraźniejszym czasie.

Epifania i Bazylea:

„Weselmy się i radujmy się. . .” — słowa te są częścią poselstwa W.G. i M. G. , którzy mają to poselstwo rozgłosić. (TP 1951, s. 20) W.G. ogłosi to poselstwo... gdy będzie jeszcze w ciele. (TP 1952, s. 8) Wszyscy słudzy Boga pozostali na ziemi po śmierci Posłannika Epifanii, tj. W.G. i M.G., mają radosne poselstwo dla swych braci - "weselmy się i radujmy się, a dajmy Mu chwałę" przez czynienie woli Bożej dla nas i drugich, zamiast czynienia woli własnej. (TP 1961, s. 84)

„bo przyszło” — Zauważmy czas przeszły. Nie jest napisane "które ma przyjść", jak gdyby było jeszcze kilku Kapłanów na ziemi po ostatnim skazanym przez Pana! Wesele naturalnie po tym nastąpiło, albowiem chociaż ukoronowany Żniwiarz przyszedł w roku 1874 i zaczął ujmować Swój królewski urząd w roku 1878, jak np. w obudzeniu Swych śpiących Świętych. Wesele nie zaczęło się aż po roku 1878, kiedy byli oni połączeni ze swym Oblubieńcem, jako członkowie Jego Oblubienicy. (TP 1961, s. 84)

„Wesele Barankowe” — połączenie się w Pierwszym zmartwychwstaniu. (TP 1974, s. 48) pierwsze zmartwychwstanie jest ślubem Jezusa i Kościoła. (TP 1980, s. 54)

„Małżonka Jego nagotowała się” — od 1878 - 1950 r. , kiedy ostatni członek Oblubienicy połączył się z Oblubieńcem w powietrzu. (TP 1974, s. 48) Ta deklaracja naturalnie następuje po porządku, albowiem przygotowanie dobiegło końca w dniu 22 października 1950 roku. (TP 1961, s. 84)

Objawienie Jana 19:8

Paruzja (C.T. Russell):

„W bisior” — naród Izraelski swego czasu był figuralnie " obleczony w szkarłat i bisior " , jak to jest pokazane w przypowieści o Bogaczu i Łazarzu. - Łuk. 16, 19 - 31.

Epifania i Bazylea:

„W bisiór” — Ta szata nie jest już więcej sprawiedliwością Jezusa "tylko im pożyczoną, albo przypisaną", ale ich własną aktualną sprawiedliwością -- "sprawiedliwymi uczynkami świętych". (TP 1961, s. 84,85,86)

„Czysty” — [katharos]; (TP 1961, s. 84,85,86) Szaty białe - dobre charakterystyki i charaktery. (TP 1969, s. 45) Sprawiedliwy jest przedstawiony jako odziany w szatę, ubrany, przykryty (TP 1959, s. 64)

„i świetny” — biały, czysty. (TP 1961, s. 84,85,86)

„są” — przedstawia. (TP 1961, s. 84,85,86)

„usprawiedliwienia” — raczej sprawiedliwość - sprawiedliwe uczynki. (TP 1961, s. 84,85,86) Tu trzeba zauważyć, że wyraz "usprawiedliwienia" powinien być zastąpiony wyrazem "sprawiedliwość". (TP 1961, s. 84,85,86)

Objawienie Jana 19:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławieni” — W. G.

Epifania i Bazylea:

„I rzekł” — br. J. (TP 1964, s. 14) Posłannik Epifanii. (TP 1980, s. 54,56,57,62)

„Mi” — klasie W.G. i M.G. (TP 1980, s. 54,56,57,62) M.St. nie jest włączone w figurze Jana, dlatego, że w czasie wypełnienia się Obj. 19, 5 - 9 / Patmos znaczy cierpienie, śmiertelny/ , nie pozostanie nikt z członków M.St. w ciele. (TP 1951, s. 10)

„Napisz” — ogłoś. (TP 1980, s. 54,56,57,62)

„Którzy są wezwani” — W.G. (TP 1987, s. 45) To naturalnie byłoby następną częścią chronologicznego porządku, albowiem błogosławione wezwanie panien, jej towarzyszek, na niebiańską ucztę weselną, jest teraz na czasie do ogłaszania. (TP 1961, s. 84)

„Wieczerza wesela Barankowego” — jest symboliczną ucztą w której, pod postacią biorących udział są przedstawieni; Jezus, Kościół i W.G. , jako uczestniczący we wspaniałych błogosławieństwach, które Bóg przygotował dla nich jako dla Syna Oblubieńca, Córki Oblubienicy i Druhen. Błogosławieństwa na ile dotyczą Oblubieńca i Oblubienicy, są przyrównane do tych jakie bogaty i hojny ojciec przygotowałby dla swego syna i synowej jako zaopatrzenie ślubne do założenia domu i zostania w przyszłości rodzicami. (TP 1980, s. 54,56,57,62) Ze strony Boga to obejmuje: (TP 1980, s. 54,56,57,62) 1/ przygotowanie i przeprowadzenie przez Niego publicznej celebracji dokonanego już faktu ślubu Jezusa i Kościoła wobec niebiańskich zastępów; W.G. oraz przy ich udziale. (TP 1980, s. 54,56,57,62) 2/ Udzielenie Jezusowi i Kościołowi domu (ziemi) na mieszkanie dla ich prospektywnych dzieci, rasy Adamowej. (TP 1980, s. 54,56,57,62) 3/ Udzielenie Jezusowi i Kościołowi ich własnych praw ( w miejsce tego, należącego do Adama i Ewy, kupionego przez okup) do przywrócenia do życia rodzaju ludzkiego z prawem do życia i związanymi z nim prawami życiowymi. (TP 1980, s. 54,56,57,62) 4/ Udzielenie Jezusowi i Kościołowi wszelkiej wiedzy i władzy, przez którą mogliby przygotować powstanie takiej ludzkości. (TP 1980, s. 54,56,57,62) 5/ Udzielenie Jezusowi i Kościołowi wszelkiej wiedzy i władzy, potrzebnej do zaopiekowania się ludzkością podlegającą takiemu przywracaniu do życia. (TP 1980, s. 54,56,57,62) 6/ Udzielenie Jezusowi i Kościołowi wszelkiej wiedzy i władzy, potrzebnej do odpowiedniego wyćwiczenia ludzkości, przeżywającej proces powrotu do życia. (TP 1980, s. 54,56,57,62) 7/ Udzielenie Jezusowi i Kościołowi wszelkiej wiedzy i władzy, potrzebnej do utrzymania w doskonałym życiu swoje posłuszne dzieci. (TP 1980, s. 54,56,57,62) Uczta w jej początkowym zarysie (pokazanym powyżej w punkcie /1/) rozpoczęła się 22. 10. 1950 r. w chwili śmierci i zmiany w zmartwychwstaniu br. J. , antytypowego Zachariasza. Niebieskie zastępy miały w niej udział. I, poczynając od 14. 02. 1979 r. , W.G. też w niej uczestniczy. (TP 1980, s. 54,56,57,62) Początek drugiego niskiego przejścia ( w Piramidzie): 18. 04 1878 - pierwsze zmartwychwstanie. (TP 1980, s. 54,56,57,62) Koniec drugiego niskiego przejścia ( w Piramidzie):20. 02. 1979 - ukończenie wzbudzania ostatnich członków W.G. (TP 1980, s. 54,56,57,62) Jeśli natomiast chodzi o wiedzę i władze wymienione powyżej, w punktach od (2) do (7), które mają być udziałem członków Maluczkiego Stadka, to jest widoczne, że te władze nie mogą być udzielone im wcześniej, aż po zastosowaniu krwi antytypowego kozła Pańskiego na rzecz świata. (TP 1980, s. 54,56,57,62) Darowanie podczas uczty weselnej wiedzy i władz wymienionych w punktach od (2) do (7) Maluczkiemu Stadku ma oczywiście miejsce po zastosowaniu krwi antytypowego Kozła, ale przed wzbudzeniem Godnych i reszty umarłych. (TP 1980, s. 54,56,57,62) wieczerza będzie mieć swoje miejsce po tym gdy W.G. zostanie zaproszone nań, co jeszcze nie nastąpiło (pisane w 1932 r. ), ale po ich opuszczeniu świata. (TP 1932, s. 73) Wzięcie przez Jezusa udziału w uczcie weselnej Baranka, która oznacza m.in.. nabywanie znajomości o Jego 1000-letnim małżeństwie ze Swoją Oblubienicą i o Jego ojcostwie względem dzieci 1000-lecia, oraz o obowiązkach wypływających z tych stosunków, dowodzi, że nasz Pan nie był wszechwiedzący. (TP 1958, s. 128)

Objawienie Jana 19:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Bogu oddaj pokłon” — dla tej przyczyny anioł, który błogosławił Jakubowi, nie wymienił swego imienia.

Epifania i Bazylea:

„I upadłem do nóg” — nie tylko że br. M.St. , W.G. i M. G. za wiele czcili Posłannika Epifanii za życia, ale będą to czynili po jego śmierci. (TP 1951, s. 20)

„Jego” — / anioła/ w tej wizji symbol Posłannika Epifanii. (TP 1962, s. 38) " Uważaj co czynisz czynisz złą rzecz " . (TP 1962, s. 38) obecnie nie jest właściwe oddawanie czci prawdziwie świętym Boga. (TP 1982, s. 62)

„Bogu się kłaniaj” — [proskuneo] - czcij, służ, składaj hołd (TP 1962, s. 38)

„Duch” — Prawda (TP 1961, s. 120)

Źródła: Patrz abyś tego nie czynił => protestował przeciwko czczeniu go przez klasę Jana.

Objawienie Jana 19:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Sądzi i walczy” — powstaje do sądu przeciw narodom, mszcząc się nad bezbożnymi.

Epifania i Bazylea:

„Koń biały” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14) czysta i sprawiedliwa doktryna. (TP 1982, s. 86)

„a tego, który siedział na nim” — Jezus jako Zbijacz i Niszczyciel błędu jest przedstawiony, jako Wódz siedzący na białym koniu. (TP 1975, s. 71,72)

Objawienie Jana 19:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Tylko on sam” — Członki Jego Ciała. Świat w ogólności nie wie, że nasz Pan jest Królem królów i Panem panów.

Objawienie Jana 19:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Zmoczeni we krwi” — " Któż jest, który idzie z Edom, w szatach ubroczonych we krwi z Bocra " . - Iz. 63, 1.

Epifania i Bazylea:

„Słowo Boże” — Chrystus. (TP 1958, s. 116)

Objawienie Jana 19:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Wojska” — uwielbiony Kościół.

„Na koniach białych” — czyste nauki.

„W bisior biały” — sprawiedliwość.

Epifania i Bazylea:

„A wojska” — członkowie Jego ciała. (TP 1975, s. 72,87) 1/ Kościół wojujący i (TP 1975, s. 72,87) 2/ Kościół tryumfujący (TP 1975, s. 72,87) w ich oddzielnych atakach na imperium szatana. (TP 1975, s. 72,87) 144 000. (TP 1982, s. 86)

„Na niebie” — odnosi się do sfery duchowej. (TP 1975, s. 72,87)

„Koń” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14) typ na naukę świecką lub religijną. (TP 1987, s. 172)

Objawienie Jana 19:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Z ust jego” — " Uderzy ziemię rózgą ust swoich " - Iz. 11, 4.

„Miecz ostry” — Prawda, Słowo Boże.

„Bił narody” — " Potłucze głowę nad wielu ziem panującą " . - Ps. 110, 6. W czasie ucisku.

„Laską żelazną” — Królestwo Boże będzie ustanowione w mocy. Posłuszeństwo będzie przymusowe. Rozmyślni przeciwnicy sprawiedliwości będą wytraceni. " Wykonam sąd według sznuru a sprawiedliwość według wagi " . - Iz. 28, 17.

„Prasę wina” — jeden z ostatnich zarysów czasu ucisku. Przygotowanie do ustanowienia Królestwa sprawiedliwości.

Epifania i Bazylea:

„Miecz ostry” — Słowo Prawdy. (TP 1975, s. 72,87,89) Prawdy na sprawy świeckie i religijne. (TP 1975, s. 72,87,89)

„Laska żelazna” — oznacza siłę, którą Chrystus będzie używał w niszczeniu każdego imperium szatana i wszelkiego złego postępowania przeciwnego Jego Restytucyjnemu Panowaniu podczas 1000 - lecia. Ta żelazna władza obecnie jest powodem Czasu Ucisku. Ona więc przestanie działać w 2874 r. (TP 1975, s. 72,87,89) Podczas 1000 - lecia Pan będzie postępował z rodzajem ludzkim tak jak z nieugiętym koniem lub upartym mułem, który musi być nawracany i kierowany siłą. (TP 1959, s. 70)

Objawienie Jana 19:16

Epifania i Bazylea:

„Król królów i Pan panów” — Jezus i Kościół. (TP 1960, s. 106)

Objawienie Jana 19:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkim ptakom” — sępy społeczne: anarchiści, nihiliści itp.

„Wielkiego Boga” — " Pan zgotował ofiarę i poświęcił wezwanych swoich " . - Sof. 1, 7.

Epifania i Bazylea:

„Wieczerza wielkiego Boga” — zniszczenie. (TP 1951, s. 46)

Objawienie Jana 19:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Zebrane” — stojący raczej po stronie ciemiężców, niżeli po stronie słuszności i wolności.

Objawienie Jana 19:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale bestia” — papiestwo: jeden z tych systemów błędu, które stanowią Babilon.

„Fałszywy prorok” — inny jeszcze system błędu stanowiący Babilon, Obraz Bestii.

„Przyjęli znamię” — bojaźni przychylności lub czci.

„Obrazowi jej” — Federacja kościołów.

„Obydwa” — kościoły nominalne, tak papiestwo jak i Protestantyzm znajdują się przeważnie pod wpływem i władzą rządów i ludzi bogatych> Wkrótce staną się one ich narzędziami i będą za nimi przemawiać, co też spowoduje, że razem wszyscy walcząc przeciw Bogu i wolności - upadną.

„Żywcem wrzuceni” — podczas swej istności i działalności.

„Jeziora ognistego” — Gehenna: ciała obrzydłych kryminalistów jak i różne odpadki miasta Jerozolimy były palone ogniem, do którego dodawano siarki. Miejsce to znajdowało się tuż przy Jerozolimie w dolinie Hinnon czyli Gehenna, która figuruje wtórą śmierć. Siarką siarka jest naprawdę zabójczym czynnikiem i wyobraża zupełne zniszczenie przez wtórą śmierć.

Epifania i Bazylea:

„Bestia” — wielki antychryst - 83. (TP 1985, s. 185) papiestwo. (TP 1985, s. 185)

„Fałszywy prorok” — mniejszy system Antychrysta. (TP 1983, s. 91,93) sekciarski protestantyzm. (TP 1985, s. 185)

„Czynił cuda przed nią” — prowadził zadziwiające sprawy ekskomunikując tych, którzy nie chcieli z nim współpracować. Sytuacja ta rozpoczęła się we wczesnych okresach W.Ew. , co potwierdza historia. Trwała podczas reformacji podtrzymywana przez sekty i zakończyła się przy końcu tego wieku. (TP 1985, s. 185)

„Obaj wrzuceni są żywo” — w trakcie energicznego działania i w pełni swych mocy. (TP 1985, s. 185)

„Jezioro ogniste gorejące siarką” — przedstawia ostateczne, całkowite i wieczne unicestwienie. (TP 1983, s. 91,93) zostaną wtrąceni w czas wielkiego ucisku, który stanowi Boski środek doprowadzający te systemy do zupełnego i wiecznego unicestwienia. (TP 1985, s. 185)

Objawienie Jana 19:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Mieczem” — Prawdą Słowem Bożym.

„Ciałami ich” — następnym dziełem będzie rozpoczęcie wieku 1000 - lecia.

Epifania i Bazylea:

„Koń” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 19

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.