Objawienie Jana 11

Objawienie Jana, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (19 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 11 — Biblia Gdańska

1 I dano mi trzcinę podobną lasce; a Anioł stanął, mówiąc: Wstań, a zmierz kościół Boży i ołtarz, i tych, którzy się modlą w nim.

2 Ale sień, która jest przed kościołem, wyrzuć precz, a nie mierz jej; albowiem dana jest poganom, a miasto święte deptać będą czterdzieści i dwa miesiące.

3 I dam je dwom świadkom moim, którzy prorokować będą tysiąc dwieście i sześćdziesiąt dni, obleczeni będąc w wory.

4 Ci są dwie oliwy i dwa świeczniki, stojące przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

5 A jeźliby im kto chciał szkodzić, ogień wynijdzie z ust ich i pożre nieprzyjacioły ich; a jeźliby im kto chciał szkodzić, ten też tak musi być zabity.

6 Ci moc mają zamykać niebo, aby deszcz nie padał za dni proroctwa ich; i mają moc nad wodami, aby je obrócili w krew, i uderzyć ziemię wszelką plagą, ilekroć by chcieli.

7 A gdy dokończą świadectwa swojego, bestyja, która występuje z przepaści, stoczy z nimi bitwę, a zwycięży ich i pobije ich.

8 A trupy ich leżeć będą na ulicy miasta wielkiego, które nazywają duchownie Sodomą i Egiptem, gdzie też Pan nasz ukrzyżowany jest.

9 I widzieć będą wiele ich z ludzi, z pokolenia i z języków, i z narodów trupy ich przez półczwarta dnia; ale trupów ich nie dopuszczą włożyć w groby:

10 Owszem mieszkający na ziemi radować się nad nimi będą i weselić; i poślą dary jedni drugim, iż ci dwaj prorocy dręczyli mieszkających na ziemi.

11 A po półczwarta dnia duch żywota od Boga wstąpił w nich i stanęli na nogach swoich, a bojaźń wielka przypadła na tych, którzy ich widzieli.

12 Potem usłyszeli głos wielki z nieba, mówiący im: Wstąpcie sam! I wstąpili na niebo w obłoku, i patrzyli na nich nieprzyjaciele ich.

13 A w onęż godzinę stało się wielkie trzęsienie ziemi. I upadła dziesiąta część miasta, i pobito w onem trzęsieniu ziemi osób ludzi siedm tysięcy, a drudzy przestraszeni są, i dali chwałę Bogu niebieskiemu.

14 Biada wtóra przeszła, a oto biada trzecia przyjdzie rychło.

15 I zatrąbił Anioł siódmy i stały się głosy wielkie na niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami Pana naszego i Chrystusa jego, i królować będzie na wieki wieków.

16 Tedy oni dwadzieścia i cztery starcy, którzy przed oblicznością Bożą siedzą na stolicach swoich, upadli na oblicza swe i pokłonili się Bogu, mówiąc:

17 Dziękujemy tobie, Panie Boże wszechmogący, któryś jest i któryś był, i który masz przyjść! żeś wziął moc swoję wielką i ująłeś królestwo;

18 I rozgniewały się narody, i przyszedł gniew twój i czas umarłych, aby byli sądzeni i abyś oddał zapłatę sługom twoim, prorokom i świętym, i bojącym się imienia twego, małym i wielkim, i abyś wytracił tych, co psują ziemię.

19 Tedy otworzony jest kościół Boży na niebie i widziana jest skrzynia przymierza jego w kościele jego; i stały się błyskawice i głosy, i grzmienia, i trzęsienia ziemi i grad wielki.

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 11:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Przybytek Boży” — prawdziwy Kościół.

Epifania i Bazylea:

„I dano mi czcinę podobną lasce” — (laska ku rozmierzaniu na sześć łokci - Ez.40:5); Liczba 6 tutaj wskazuje na Boską Prawdę, a nie na zło i niedoskonałość, tak jak zazwyczaj. Laska przedstawia Prawdę Słowa Bożego, którą "Kościół Boży i ci którzy się modlą w nim" są mierzeni. Te nauki pod liczbą 6, oprócz tego, że są one głównie dla M.St., to jednak są one szczególnie dla dwóch epifanicznych wybranych klas W.G. i M.G. (TP 1956, s. 22)

Objawienie Jana 11:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Sień (Dziedziniec)” — klasa usprawiedliwionych.

Epifania i Bazylea:

„Ale sień” — (dziedziniec), przedstawia stan usprawiedliwionych tymczasowo, jak i stan usprawiedliwienia ożywionego. ... W dokonanym obrazie pod koniec Wieku wyobraża tylko stan ożywionego usprawiedliwienia. (TP 1924, s. 13,14)

„dana jest poganom” — przez pogan należy rozumieć pewne, lecz nie wszystkie poświęcone osoby. Oni muszą oznaczać tymczasowo usprawiedliwionych, chociaż nie są poświęceni, ponieważ znajdowali się w pozafiguralnym dziedzińcu W.Ew. (TP 1924, s. 13,14)

Objawienie Jana 11:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Dwom świadkom” — Pismo Św. St. i N. T.

„1260 dni” — 1260 literalnych lat wyobrażały 3 i pół lat (1260 zwykłych dni) za czasów Eliasza w których była posucha.

„W wory” — języki martwe. Prawie wszystkie Towarzystwa Biblijne zostały założone między rokiem 1803 a 1817, wkrótce po skończeniu 1260 lat prześladowania Kościoła przez papiestwo, które się skończyły w roku 1799.

Epifania i Bazylea:

„Dwom świadkom” — Pismo Św. St. i N. T. (TP 1971, s. 10)

„1260 dni” — 1260 literalnych lat (TP 1971, s. 10)

„W wory” — języki martwe. (TP 1971, s. 10) ... P: W Obj. 11:3 czytamy: I dam je dwom świadkom moim, którzy prorokować będą tysiąc dwieście i sześćdziesiąt dni, obleczeni będąc w wory. "Proszę o wyjaśnienie tego wersetu. (TP 1971, s. 10)

„O” — Badacze Biblii od dawna uznają Objawienie za księgę symboli (Obj. 1:1, oznajmił), włączając w to Obj. 11:3 i jego kontekst. Wydaje się, że różne części tego wersetu znaczą co następuje: (TP 1971, s. 10) - Dwaj świadkowie to dwie części Biblii: Stary i Nowy Testament. Tym dwom Świadkom Bóg udzielił mocy (z gr. exousia, co znaczy autorytet}, aby opowiadali Jego posłannictwo i świadczyli o Nim i Jego planie. (TP 1971, s. 10) - Prorokowanie Starego i Nowego Testamentu przez 1260 dni odnosi się do Słowa Bożego wydającego posłannictwo w tym szczególnym okresie 1260 symbolicznych dni czyli 1260 lat od 539 do roku 1799. Do tego samego symbolicznego okresu odnoszą się inne wersety, mówią o 3 1/2 czasach lub w innym miejscu o 42 miesiącach (Dan. 7:25 [czas + czasy + połowa czasu]; 12:7; Obj. 11:2). (TP 1971, s. 10) - Wzmianka o worach jest znamienna: Wór był odzieniem z szorstkiego materiału utkanego z koziej lub wielbłądziej wełny. On był noszony jako znak żałoby lub postu. Podczas tego okresu 1260 lat, Stary i Nowy Testament przekazywał swe posłannictwo pod przykryciem martwych języków i poglądów ciemnych wieków. Uchwalono nawet prawo, które zabraniało posiadania Biblii. Takie warunki powodowały duchowy głód wśród ludu - naprawdę smutny stan. (SB 2004, 27)

Objawienie Jana 11:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Dwie oliwy” — dwa Przymierza: Stare i Nowe.

Epifania i Bazylea:

„Dwie oliwy” — St. i N. T. (TP 1977, s. 62) te dwa drzewa przedstawiają St. i Nowy Testament. (TP 1934, s. 73)

Objawienie Jana 11:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Moc nad wodami” — różne prawdy.

Objawienie Jana 11:7

Epifania i Bazylea:

„Bestia” — papiestwo. - 81.

„Występuje z przepaści” — błędu - jego twierdzenia do doczesnej władzy, jakoby miał Boskie prawo do wypełniania jego urzędowego wymagania. (TP 1929, s. 78)

Źródła: TP 29'78; . 81'78;

Objawienie Jana 11:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Leżeć będą na ulicy” — Francja niegdyś była uważana za serce chrześcijaństwa, kraj najbardziej chrześcijański, który przez 1000 lat był uważany za jedno z najgłówniejszych przedmurzy papiestwa.

„Miasta wielkiego” — Babilon, chrześcijaństwo.

„Nazywają Sodomą” — " Jeżeli chcesz, zachowaj duszę swoją, a nie oglądaj się nazad, ani stawaj na tej wszystkiej równinie: uchodź na górę byś snać nie zginął " - 1Moj. 19, 17, " Pamiętajcie na żonę Lotową " - Łuk. 17, 32.

„I Egiptem” — figura na rodzaj ludzki, pełen próżnej filozofii, pozostający w nieświadomości o prawdziwym świetle.

Epifania i Bazylea:

„Sodoma” — przedstawia symboliczny Babilon, a Lot - oddział W.G. (TP 1973, s. 30) chrześcijaństwo i kościół nominalny. (TP 1975, s. 25)

„Egipt” — typ na obecny zły świat. (TP 1980, s. 78)

Objawienie Jana 11:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Półczwarta dnia” — półczwarta roku począwszy od 1793.

Objawienie Jana 11:11

Epifania i Bazylea:

„duch żywota” — [pneuma]; pierwiastek życia, niewidzialna moc. (TP 1985, s. 29)

Objawienie Jana 11:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Na niebo” — rząd duchowej władzy.

Epifania i Bazylea:

„Wstąpili na niebo” — miejsca zaszczytu i władzy - 90. (TP 1990, s. 82)

Objawienie Jana 11:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielkie trzęsienie ziemi” — Rewolucja Francuska.

„Część miasta” — Babilonu, chrześcijaństwa.

Objawienie Jana 11:14

Epifania i Bazylea:

„a oto biada trzecia” — jest tym samym co dziesiąta plaga. (2Moj.11:1). (TP 1946, s. 31)

Objawienie Jana 11:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Zatrąbił anioł siódmy” — siódma trąba, trąba Boża, ostatnia trąba, Trąba jubileuszowa umiejętności i wolności poczęła wydawać głos od 1874 r. i będzie głosić do końca 1000 - lecia.

„Głosy wielkie” — szeroko rozpościerające się zwiastowanie Teraźniejszej Prawdy, która obwieszcza wtórą obecność Pana, a szczególnie pisma rozdane przez ochotników w roku 1902.

„Na niebie” — symbolicznym, kościół nominalny.

„Na wieki wieków” — koniec 1000 - lecia nie stanowi końca działalności Chrystusowej.

Epifania i Bazylea:

„I zatrąbił” — ogłasza Prawdę od 1874 r. przez całe 1000 - lecie, # aż do końca M. Okresu. (TP 1974, s. 47,48) siódma trąba (wiedzy, wolności i nadchodzącego królestwa ziemskiego) brzmi na ziemi. . . (TP 1985, s. 143) siódma trąba zaczęła trąbić w 1874 roku, a przestanie trąbić wtedy, gdy zostanie przywrócona doskonałość człowiekowi i ziemi. (TP 1934, s. 87)

„Anioł siódmy” — posłannik okresu Laodycei. (TP 1982, s. 73,74,78)

„Głosy wielkie” — proklamacje różnych religijnych i świeckich spraw. (TP 1982, s. 73,74,78)

„Na niebie mówiące” — poselstwo Królestwa i Żniwa. Głoszenie słowem mówionym i drukowanym przez ludzkich posłańców, których Pan wysłał z siódmą trąbą (poselstwem), stanowiło specjalne środki przez które " głosy wielkie na niebie mówiły. (TP 1982, s. 73,74,78)

„Królestwa świata stały się” — proklamacja o przeniesieniu królestwa spod panowania szatana pod panowanie Chrystusa. (TP 1974, s. 47,48)

„Pana naszego” — Boga Jehowy. (TP 1983, s. 57)

Objawienie Jana 11:16

Epifania i Bazylea:

„Tedy oni 24 starcy” — 24 starców to nie prorocy St. T. , lecz 24 księgi St. T. (cały St. T.) W dawnym Hebrajskim St. T. były tylko 24 księgi. (TP 1982, s. 73,74,76)

„Którzy przed oblicznością Bożą siedzą” — Te 24 księgi Biblii (cały St. T.) zajęły swe właściwe miejsce w autorytecie przed Bogiem i od 1874 r. zostały jako takie uznane przez lud Boży, jako zajmujące te właściwe pozycje wobec Boga. (TP 1982, s. 73,74,76)

Objawienie Jana 11:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszechmogący” — reprezentowany w Chrystusie Jezusie.

„Moc swoją wielką” — " Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa Twego " - Ps. 110, 3.

„I królujesz” — w pewnym sensie od 1878. Aktualnie od roku 1914.

Epifania i Bazylea:

„Dziękujemy tobie Panie Boże” — objawienie wśród ludu Bożego, że St. T. we wszystkich księgach zgodnie oddaje cześć, chwałę i dziękczynienie Bogu za przeniesienie panowania nad królestwami świata do Chrystusa. - 74.

„Żeś wziął moc swoję wielką, i ująłeś Królestwo” — Królestwo zaczęło się od czasu gdy Król począł sprawować swą wielką władzę w 1878 r. , jednak nie będzie ono założone ( " wzbudzone " - Dan. 2, 44) w pełnym znaczeniu tego słowa, aż nastanie nie tylko zmartwychwstanie, lecz również pełne wyniesienie do chwały Chrystusa, głowy i ciała. Do tego czasu Królestwo nie będzie założone w pełni mocy i władzy. - 86. (TP 1975) Nasz Pan wiosną 1878 roku całkowicie wyzwolił śpiących świętych z ręki tego, „który miał władzę śmierci, to jest diabła". W ten sposób Jezus zapoczątkował chwalebne, niewidzialne wniebowzięcie Swojej Oblubienicy, 144 000. Było to, zgodnie z równoległościami dyspensacyjnymi, dokładnie 1845 lat po Jego zmartwychwstaniu na wiosnę R.P. 33, a przez wzbudzenie ich, Bóg za pośrednictwem Swego Przedstawiciela, Jezusa Chrystusa, wziął wielką moc i rozpoczął królowanie. (TP 1975)

Źródła: 74'47; 86'37;

Objawienie Jana 11:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozgniewały się narody” — z powodu rozpoczętego panowania, które obejmie w sobie wszechświatową wojnę, spowodowaną przez spory, sprzeczne pojęcia, głosowania, różne teorie i groźby. W czasie wielkiego ucisku. Wielu mniema, że narody przy wtórym przyjściu Chrystusa nawrócą się, lecz tak nie jest.

„Czas umarłych” — umarły rodzaj ludzki.

„Aby byli sądzeni” — " Bóg postanowił dzień w którym będzie sądził świat w sprawiedliwości " . - Dz. 17, 13.

„I świętym” — którzy mają zmartwychwstać podczas żniwa.

„Wytracił tych” — którzy nie zechcą poddać się królestwu Chrystusowemu, być wiernymi i pobożnymi. Przeciwnie do teorii Uniwersalistów.

„Co psują ziemię” — sieją zgorszenie.

Epifania i Bazylea:

„I rozgniewały się narody” — teksty te pokazują, że 1000 lat trwające panowanie Chrystusa rozpocznie się na jakiś czas przed początkiem ucisku, w 1914 r. i że Jezus będzie panował wśród Swoich nieprzyjaciół. - Ps. 110, 2. # Rozgniewanie narodów poprzedzało jak również następowało po jesieni 1914 r. , a inne wydarzenia wspomniane w tym wierszu obejmują długi okres czasu włączając unicestwienie szatana i jego posłanników, co nastąpi przy końcu Małego Okresu. (TP 1982, s. 75,76,77,78,93)

„I przyszedł gniew Twój” — szczególnie w wielkim światowym ucisku, który wybuchł w 1914 r. (TP 1975, s. 4)

„i czas umarłych, aby byli sądzeni” — To wielkie wydarzenie pokazuje tu następnie, że w wyniku brzmienia siódmej trąby nasz Pan wzbudzi i będzie sądził nie wybraną ludzkość, która jest umarłą w Adamie. Ten sąd oczywiście obejmuje instrukcję, próbowanie, naprawianie i wydanie wyroku. Będzie on trwał przez cały Wiek Tysiąclecia, jeśli włączymy wydawanie wyroków w Małym Okresie. (TP 1982, s. 75,76,77,78,93)

„Sługom twoim, prorokom” — St.G. (TP 1974, s. 47) Są to Starożytni Godni, wybrani przed czasem Wieku Ewangelii, począwszy od Abla do Jana Chrzciciela. (TP 1982, s. 75,76,77,78,93)

„Świętym” — M.St. (TP 1974, s. 47) [gr. hagios - święci]; „Świętymi” są oczywiście członkowie Maluczkiego Stadka. (TP 1982, s. 75,76,77,78,93)

„Bojącym się imienia Twego” — W.G. i M. G. (TP 1974, s. 47)

„Małym” — [mikroi] M. G. - Pieśń. S. 8, 8. (TP 1974, s. 47)

„Wielkim” — W.G. (TP 1974, s. 47)

„i abyś wytracił tych, co psują ziemię” — klasa Wtórej Śmierci: 1/ z parusii i epifanii; (TP 1974, s. 47) 2/ z 1000 - lecia / którzy umrą w 100 latach/; (TP 1974, s. 47) 3/ z M. Okresu. (TP 1974, s. 47) Greckie słowo diaphtheiro dwukrotnie przetłumaczone jako zniszczenie (w jęz. ang. „abyś zniszczył tych, co niszczą ziemię”) może także być przetłumaczone jako: „aby zmienić na gorsze, by zepsuć umysły, moralność” (Thayer). (TP 1982, s. 75,76,77,78,93) Ten tekst odnosi się jedynie do psujących lub do tych, którzy mogliby psuć symboliczną ziemię w czasie trąbienia siódmego anioła. Ci spłodzeni z Ducha, którzy rozmyślnie kalali drugich poważnymi błędami w doktrynie i praktyce sprowadzili na siebie Boskie zniszczenie — wtórą śmierć. Podczas Pośredniczącego Panowania, gdy szatan i jego aniołowie będą całkowicie związani, nikomu nie będzie wolno kazić drugich. Lecz kiedy szatan i jego aniołowie będą zwolnieni w Małym Okresie, to te złe istoty duchowe i wielu z ludzi, którzy nadal będą pragnęli kazić drugich, będą wówczas objawieni i zniszczeni, unicestwieni we wtórej śmierci razem z diabłem i jego aniołami. (TP 1982, s. 75,76,77,78,93)

Objawienie Jana 11:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Przybytek Boży” — Kościół.

„Na niebie” — wśród dzierżaw duchowych.

„Skrzynia” — ukompletowany Chrystus.

„Błyskawice” — rozszerzenie się wiedzy.

„I głosy” — rozpierania o wiedzę i wolność.

„I gromy” — spory.

„I trzęsienie ziemi” — społeczna rewolucja.

„I grad wielki” — twarda sprawiająca utrapienie Prawda.

Epifania i Bazylea:

„Tedy otworzony jest Kościół Boży” — odnosi się do eksponowania Prawdy od 1874 r. na temat Kościoła, prawdziwej Świątyni Boga. (TP 1982, s. 78,93)

„i widziana jest skrzynia przymierza Jego w kościele Jego” — Arka przymierza jest typem Boskiego celu i Planu w Nim Samym i w Chrystusie — ucieleśnieniem Jego pełnego zarządzenia. Stąd może ona odnosić się do niektórych lub wszystkich zarysów Jego Planu w jakimkolwiek okresie czasu. W prawdziwym Kościele Boga, w Jego oświeconych Prawdą członkach wszystkie zarysy Jego Planu na czasie były wzrastająco dostrzegane tutaj w dniach trąbienia siódmego anioła. Bez wątpienia w tej dziedzinie więcej będzie widoczne w miarę upływu czasu. (TP 1982, s. 78,93)

„Błyskawice” — religijne i świeckie prawdy, które różne sprawy wyprowadzają na światło, łącznie z tym co " ukryte w ciemności " , odnoszące się do symbolicznych niebios i ziemi - władz duchowej kontroli i społeczeństwa ludzkiego. (TP 1982, s. 78,93) misją błyskawic jest objawienie spraw symbolicznych niebios i ziemi -- fałszywych religii i społeczeństwa. (TP 1934, s. 51)

„Głosy” — proklamacje różnych religijnych i świeckich spraw. (TP 1982, s. 78,93) Włączone są tu „głosy wielkie” z 15 wiersza i liczne „głosy”, które wypowiadają się i krzykliwie domagają się swoich rzeczywistych i urojonych praw. (TP 1982, s. 78,93)

„Grzmienia” — grzmoty, jako rezultat błyskawic: kontrowersje. (w prasie, radio, telewizji, książkach itp. ) (TP 1982, s. 78,93)

„Trzęsienie ziemi” — rewolucja (szczególnie wielka rewolucja - Obj. 16:16,18 - 21) (TP 1982, s. 78,93)

„Grad wielki” — twarde trapiące Prawdy. (TP 1982, s. 78,93) trudne trapiące prawdy, które uderzają w narody i ich instytucje z najboleśniejszą i najbardziej niszczącą siłą. (TP 1985, s. 143)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.