Objawienie Jana 6

Objawienie Jana, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (17 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Objawienie Jana 6 — Biblia Gdańska

1 I widziałem, gdy otworzył Baranek jedną z onych pieczęci, i słyszałem jedno ze czterech zwierząt mówiące, jako głos gromu: Chodź, a patrzaj!

2 I widziałem, a oto koń biały, a ten, który na nim siedział, miał łuk, i dano mu koronę, i wyszedł jako zwycięzca, ażeby zwyciężał.

3 A gdy otworzył wtórą pieczęć, słyszałem wtóre zwierzę mówiące: Chodź, a patrzaj!

4 I wyszedł drugi koń rydzy; a temu, który na nim siedział, dano, aby odjął pokój z ziemi, a iżby jedni drugich zabijali, i dano mu miecz wielki.

5 A gdy otworzył trzecią pieczęć, słyszałem trzecie zwierzę mówiące: Chodź, a patrzaj! I widziałem, a oto koń wrony, a ten, co na nim siedział, miał szalę w ręce swojej.

6 I słyszałem głos z pośrodku onych czworga zwierząt mówiący: Miarka pszenicy za grosz, a trzy miarki jęczmienia za grosz; a nie szkodź oliwie i winu.

7 A gdy otworzył czwartą pieczęć, słyszałem głos czwartego zwierzęcia mówiący: Chodź, a patrzaj!

8 I widziałem, a oto koń płowy, a tego, który siedział na nim, imię było śmierć, a piekło szło za nim; i dana im jest moc nad czwartą częścią ziemi, aby zabijali mieczem i głodem, i morem, i przez zwierzęta ziemskie.

9 A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze pobitych dla słowa Bożego i dla świadectwa, które wydawali;

10 I wołali głosem wielkim, mówiąc: Dokądże, Panie święty i prawdziwy! nie sądzisz i nie mścisz się krwi naszej nad tymi, którzy mieszkają na ziemi?

11 I dane są każdemu z nich szaty białe, i powiedziano im, aby odpoczywali jeszcze na mały czas, ażby się dopełnił poczet spółsług ich i braci ich, którzy mają być pobici, jako i oni.

12 I widziałem, gdy otworzył szóstą pieczęć, a oto stało się wielkie trzęsienie ziemi, a słońce sczerniało jako wór włosiany i księżyc wszystek stał się jako krew;

13 A gwiazdy niebieskie padały na ziemię, tak jako drzewo figowe zrzuca z siebie figi swoje niedostałe, gdy od wiatru wielkiego bywa zachwiane.

14 A niebo ustąpiło jako księgi zwinione, a wszelka góra i wyspy z miejsca się swego poruszyły;

15 A królowie ziemi i książęta, i bogacze, i hetmani, i mocarze, i każdy niewolnik, i każdy wolny pokryli się w jaskinie i w skały gór,

16 I rzekli górom i skałom: Upadnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem tego, który siedzi na stolicy i przed gniewem tego Baranka;

17 Albowiem przyszedł dzień on wielki gniewu jego, i któż się ostać może?

Komentarz do rozdziału: Objawienie Jana 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Objawienie Jana 6:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Głos gromu” — przedstawia spór.

Epifania i Bazylea:

„jedno ze czterech zwierząt” — przedstawia Boską moc. (TP 1939, s. 60)

Objawienie Jana 6:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Koń” — reprezentuje teorię naukową, doktrynę.

Epifania i Bazylea:

„Koń” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14) typ na naukę świecką lub religijną. (TP 1987, s. 172)

Objawienie Jana 6:4

Epifania i Bazylea:

„Koń” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14)

Objawienie Jana 6:5

Epifania i Bazylea:

„Koń” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14)

Objawienie Jana 6:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Miarka pszenicy” — prawdziwe dzieci Boże uważają pokarm duchowy za kosztowny.

„Nie tykaj oliwy” — Ducha Św.

„I wina” — nauk

Objawienie Jana 6:8

Paruzja (C.T. Russell):

„A piekło” — [hades], stan unicestwienia.

„Dzikie zwierzęta” — rządy pogańskie.

Epifania i Bazylea:

„Koń” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14)

„Piekło” — [hades] (TP 1984, s. 55)

Objawienie Jana 6:9

Epifania i Bazylea:

„A gdy otworzył” — począwszy od 1309 r. (TP 1972, s. 69)

„Pobici pod ołtarzem” — {[thysiasterion] - ołtarz złoty. - 82} poświęceni w Chrystusie ich Głowie. - 21. IX. 1914 r. , wszyscy z klasy Chrystusa byli spłodzeni z Ducha Św. , co zakończyło żęcie, jako odrębne od pokłosia. Zatem około 21. IX. 1914, wszyscy święci byli " pobici przed ołtarzem " w zupełnej i całkowitej liczbie. (TP 1961, s. 91) poświęceni pod Chrystusem ich Głową, jako pozafiguralny Kozioł Pański, jako druga ofiara za grzech / 3Moj. 16, 15/ . (TP 1972, s. 69) . . . ich człowieczeństwo było zabite, pobite tzn. ofiarowane na ofiarę. (TP 1972, s. 69) ziemia była właśnie tym ołtarzem, na którym ich życia zostały ofiarowane. (TP 1926, s. 34) wszyscy święci mieli być zabici pod Ołtarzem -- ofiarowani pod Chrystusem ich Głową. (TP 1936, s. 69)

Źródła: 26'34; 36'69; 61'91; 72'69; 82'48;

Objawienie Jana 6:10

Paruzja (C.T. Russell):

„I wołali” — wyobraża sprawiedliwość wołającą o pomstę, która długo była odkładana. W tym sensie krew Abla wołała.

„Dopóki Panie” — [Despotes], Panujący

Epifania i Bazylea:

„I wołali głosem wielkim” — krzyk sprawiedliwości, która woła podobnie jak w wypadku Abla po jego śmierci. (TP 1960, s. 29)

„I nie mścisz się” — ta pomsta zaczęła się wojną w okopach 21. 08. 1914 r. (TP 1936, s. 69)

Objawienie Jana 6:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Szatę białą” — szatę sprawiedliwości Chrystusowej.

Epifania i Bazylea:

„pobici” — poświęceni. (TP 1929, s. 39;)

„ażby się dopełnił poczet spółsług ich i braci ich” — oczekiwanie, aż poświęci się ostatni członek.- E17'244 (TP 1929)

Objawienie Jana 6:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Wielkie trzęsienie” — rewolucja.

„Ziemi” — oprócz wielkiej rewolucji w czasie ucisku można się spodziewać i literalnego trzęsienia ziemi. " Będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi, i głód, i mór, i strachy, i znaki wielkie z nieba będą " - Łuk. 21, 11

„I słońce” — wyobraża światło Ewangeliii, Prawdę a także Jezusa Chrystusa.

„Zczerniało” — zaćmienie literalne miało miejsce 19. maja 1780 r. , które rozciągało się na przestrzeni 320 000 mil kw. Symbolicznie zaćmienie znaczy zaprzeczanie, że jesteśmy kupieni drogocenną krwią, a natomiast głoszenie teorii Ewolucji.

„I księżyc” — wyobraża światło Zakonu Mojżeszowego.

„Stał się jak krew” — niektórzy twierdzą, że krwawe figuralne ofiary Żydów, były czynem barbarzyńskim.

Epifania i Bazylea:

Słońce - N. T. ; księżyc - St. T. (TP 1974, s. 14)

Objawienie Jana 6:13

Paruzja (C.T. Russell):

„I gwiazdy” — wyobraża gwiazdy fałszywe, gwiazdy błędne, gwiazdy na katedrach i kazalnicach, które na próżno roszczą pretensję do powagi i władzy " Dwunastu Gwiazd " tj. natchnionych od Boga apostołów.

„Padały na ziemię” — literalne padanie gwiazd miało miejsce w dniu 13. listopada 1833 r. pokrywając przestrzeń 11 000 000 mil kw. W symbolicznym znaczeniu padanie gwiazd wyobraża duchowieństwo, religijnych nauczycieli, którzy opuścili rzeczy duchowe, a zniżyli się do rzeczy ziemskich i zajmują się sprawami politycznymi i społecznymi.

„Jak drzewo figowe” — Naród Żydowski.

„Gdy bywa wstrząśnięte” — w czasie ucisku.

Epifania i Bazylea:

„Wiatr” — W biblijnych symbolach wiatr jest użyty do przedstawiania wojny. (TP 1968, s. 12)

Objawienie Jana 6:14

Paruzja (C.T. Russell):

„I niebo” — Nominalny kościół.

„Ustąpiło jako księga” — Katolicyzm i Protestantyzm jako dwa końce księgi zwijanej.

„Zwijana” — rozumie się, że nie literalne nieba, oddalone jedne od drugich przestrzenią na miliony mil, w których nie ma nic do zwijania.

„I wszelka góra” — królestwo.

„I wyspa” — wyobraża rzeczpospolitą.

Epifania i Bazylea:

„niebo” — denominacje religijne. (TP 1959, s. 41) kościelne władze. (TP 1964, s. 28)

„księgi zwinione” — spojenia pomiędzy denominacjami. (TP 1959, s. 41) w ich dwu częściach - Katolicyzm i Protestantyzm. (TP 1964, s. 28) papiestwo i sekciarski Protestantyzm. (TP 1984, s. 107) od 1874 roku protestanckie kościoły i Rzym zaczęły być zwijane jako księgi -- niebiosa -- w większej lub mniejszej przyjaźni. (TP 1932, s. 85)

Objawienie Jana 6:15

Paruzja (C.T. Russell):

„W jaskinie” — towarzystwa sekretne, dobroczynne.

„I skały” — twierdze społeczne, tak świeckie jak i kościelne.

„Gór” — rządy cywilne

Objawienie Jana 6:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Górom” — królestwom.

„I skałom” — twierdzom społecznym.

„Upadnijcie na nas” — [epi], znaczy nad, lub około " zakryjcie " , obrońcie nas. Ogólne pojęcie w tym względzie, jakoby ludzie bezbożni mieli tyle wiary, by się modlić, aby ich góry przykryły, jest niedorzeczne.

„Na tronie” — władza panowania.

Objawienie Jana 6:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Ostać może” — " Któż będzie mógł znieść dzień przyjścia Jego? I kto się ostoi gdy się On okaże? " - Mal. 3, 2. " Człowiek niewinnych rąk i czystego serca. " - Ps. 24, 4. Wybrani nie będą zwiedzeni.

Epifania i Bazylea:

„Albowiem przyszedł dzień on wielki gniewu jego” — Epifania lub Apokalipsis, Czas Ucisku. (TP 1963, s. 75)

„Kto się ostać może” — Ogniste próby i zniszczenie występujące w czasie ucisku - będą trwać aż do ostateczności, aż przypadające im do wykonania dzieło zostanie całkowicie spełnione. Kto będzie w stanie je przetrwać? (TP 1983, s. 95)

Literatura o rozdziale Objawienie Jana 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Objawienie Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.