G3735 — ὄρος (oros)

Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego ὄρος (oros) — numer Stronga G3735 — występuje w Nowym Testamencie 65 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „górze”, „górę”, „góry”, „góra”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:

a mountain

Definicja Stronga (ang.)

Probably a from an obsolete word ὄρω orō (to rise or " rear" ; perhaps akin to G142; compare G3733); a mountain (as lifting itself above the plain): - hill, mount (-ain).

Jak polska interlinia oddaje G3735

„górze” — 19 wystąpień
„górę” — 16 wystąpień
„góry” — 16 wystąpień
„góra” — 4 wystąpienia
„górach” — 4 wystąpienia
„górom” — 2 wystąpienia
„gór” — 1 wystąpienie
„górami” — 1 wystąpienie
„ku) górze” — 1 wystąpienie
„wzgórze” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G3735

Ewangelia Mateusza 4:8 — Wziął go zasię dyjabeł na górę bardzo wysoką, i pokazał mu wszystkie królestwa świata i sławę ich,
Ewangelia Mateusza 5:1 — A Jezus widząc lud, wstąpił na górę; a gdy usiadł, przystąpili do niego uczniowie jego.
Ewangelia Mateusza 5:14 — Wy jesteście światłość świata, nie może się miasto ukryć na górze leżące.
Ewangelia Mateusza 8:1 — A gdy zstępował z góry, szedł za nim wielki lud;
Ewangelia Mateusza 14:23 — A rozpuściwszy lud, wstąpił na górę z osobna, aby się modlił; a gdy był wieczór, sam tam był.
Ewangelia Mateusza 15:29 — A Jezus poszedłszy stamtąd, przyszedł nad morze Galilejskie, a wstąpiwszy na górę, siedział tam.
Ewangelia Mateusza 17:1 — A po sześciu dniach wziął Jezus Piotra i Jakóba i Jana, brata jego, i wprowadził je na górę wysoką osobno.
Ewangelia Mateusza 17:9 — A gdy zstępowali z góry, przykazał im Jezus, mówiąc: Nikomu nie powiadajcie tego widzenia, aż Syn człowieczy zmartwychwstanie.
Ewangelia Mateusza 17:20 — Lecz Jezus rzekł do nich: Dla niedowiarstwa waszego; zaprawdę bowiem powiadam wam: Jeźlibyście, mając wiarę jako ziarno gorczyczne, rzekli tej górze: Przenieś się stąd na ono miejsce, tedy się przeniesie, a nic niemożebnego wam nie będzie.
Ewangelia Mateusza 18:12 — Co się wam zda? Gdyby który człowiek miał sto owiec, a zabłąkałaby się jedna z nich, azaż nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu, a poszedłszy na góry, nie szuka zbłąkanej?
Ewangelia Mateusza 21:1 — A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu, i przyszli do Betfagie, do góry oliwnej, tedy Jezus posłał dwóch uczniów,
Ewangelia Mateusza 21:21 — Tedy odpowiadając Jezus, rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: Jeźlibyście mieli wiarę, a nie wątpilibyście, nie tylko to, co się stało z figowem drzewem, uczynicie, ale gdybyście i tej górze rzekli: Podnieś się, a rzuć się w morze, stanie się.
Ewangelia Mateusza 24:3 — A gdy siedział na górze oliwnej, przystąpili do niego uczniowie osobno, mówiąc: Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak przyjścia twego i dokonania świata?
Ewangelia Mateusza 24:16 — Tedy ci, co będą w ziemi Judzkiej, niech uciekają na góry;
Ewangelia Mateusza 26:30 — I zaśpiewawszy pieśń, wyszli na górę oliwną.
Ewangelia Mateusza 28:16 — Lecz jedenaście uczniów poszli do Galilei na górę, gdzie im był naznaczył Jezus.
Ewangelia Marka 3:13 — I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.
Ewangelia Marka 5:5 — A zawsze we dnie i w nocy na górach w grobach był, wołając i kamieniem się tłukąc.
Ewangelia Marka 5:11 — A była tam przy górach wielka trzoda świni, która się pasła.
Ewangelia Marka 6:46 — A odprawiwszy je, odszedł na górę, aby się modlił.
Ewangelia Marka 9:2 — A po sześciu dniach wziął z sobą Jezus Piotra, Jakóba i Jana, i wiódł je na górę wysoką same osobno, i przemienił się przed nimi.
Ewangelia Marka 9:9 — A gdy oni zstępowali z góry, przykazał im, aby tego nikomu nie powiadali, co widzieli, aż kiedy by Syn człowieczy zmartwychwstał.
Ewangelia Marka 11:1 — A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu i do Betfagie i do Betanii ku górze oliwnej, posłał dwóch z uczniów swoich,
Ewangelia Marka 11:23 — Bo zaprawdę powiadam wam, iż ktobykolwiek rzekł tej górze: Podnieś się, a rzuć się w morze, a nie wątpiłby w sercu swojem, leczby wierzył, że się stanie, co mówi, stanie się mu, cokolwiek rzecze.
Ewangelia Marka 13:3 — A gdy siedział na górze oliwnej przeciwko kościołowi, pytali go osobno Piotr, i Jakób, i Jan, i Andrzej:
Ewangelia Marka 13:14 — Gdy tedy ujrzycie onę obrzydliwość spustoszenia, opowiedzianą od Danijela proroka, stojącą, gdzie stać nie miała, (kto czyta, niechaj uważa,) tedy ci, którzy będą w Judzkiej ziemi, niech uciekają na góry.
Ewangelia Marka 14:26 — A zaśpiewawszy pieśń, wyszli na górę oliwną.
Ewangelia Łukasza 3:5 — Każdy padół będzie wypełniony, a każda góra i pagórek będzie zniżony, i miejsca krzywe wyprostują się, a ostre drogi będą gładkiemi;
Ewangelia Łukasza 4:5 — I wwiódł go dyjabeł na górę wysoką, i pokazał mu wszystkie królestwa świata we mgnieniu oka.
Ewangelia Łukasza 4:29 — A wstawszy, wypchnęli go precz z miasta, i wywiedli go na wierzch góry, na której miasto ich zbudowane było, aby go z niej na dół zrzucili.
Ewangelia Łukasza 6:12 — I stało się w oneż dni, odszedł na górę, aby się modlił; i był tam przez noc na modlitwie Bożej.
Ewangelia Łukasza 8:32 — A była tam trzoda wielka świń, która się pasła na górze, i prosili go, aby im dopuścił wstąpić w nie. I dopuścił im.
Ewangelia Łukasza 9:28 — I stało się po tych mowach, jakoby po ośmiu dniach, że wziąwszy z sobą Piotra i Jana i Jakóba, wstąpił na górę, aby się modlił.
Ewangelia Łukasza 9:37 — I stało się nazajutrz, gdy oni zstąpili z góry, że mu lud wielki zabieżał.
Ewangelia Łukasza 19:29 — I stało się, gdy się przybliżył do Betfagie i Betanii, ku górze, którą zowią oliwną, posłał dwóch z uczniów swoich,
Ewangelia Łukasza 19:37 — A gdy się już przybliżał tam, gdzie się spuszczają z góry oliwnej, poczęło wszystko mnóstwo uczniów radując się chwalić Boga głosem wielkim ze wszystkich cudów, które widzieli,
Ewangelia Łukasza 21:21 — Tedy ci, co są w Judzkiej ziemi, niech uciekają na góry, a ci, co są w pośrodku jej, niech wychodzą, a ci, co są w polach, niechaj nie wchodzą do niej.
Ewangelia Łukasza 21:37 — I nauczał we dnie w kościele; ale w nocy wychodząc, przebywał na górze, którą zowią oliwną.
Ewangelia Łukasza 22:39 — I wyszedłszy szedł według zwyczaju na górę Oliwną, a szli za nim i uczniowie jego.
Ewangelia Łukasza 23:30 — Tedy poczną mówić górom: Padnijcie na nas! a pagórkom: Przykryjcie nas!
Ewangelia Jana 4:20 — Ojcowie nasi na tej górze chwalili Boga, a wy powiadacie, że w Jeruzalemie jest miejsce, kędy przyzwoita chwalić.
Ewangelia Jana 4:21 — Rzekł jej Jezus: Niewiasto! wierz mi, iż idzie godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jeruzalemie nie będziecie chwalili Ojca.
Ewangelia Jana 6:3 — I wszedł Jezus na górę, i siedział tam z uczniami swoimi;
Ewangelia Jana 6:15 — Tedy Jezus poznawszy, iż mieli przyjść i porwać go, aby go uczynili królem, uszedł zasię sam tylko na górę.
Ewangelia Jana 8:1 — A Jezus poszedł na górę Oliwną.
Dzieje Apostolskie 1:12 — Tedy się wrócili do Jeruzalemu od góry, którą zowią oliwną, która jest blisko Jeruzalemu, mając drogi przez jeden sabat.
Dzieje Apostolskie 7:30 — A gdy się wypełniło czterdzieści lat, ukazał mu się na puszczy góry Synaj Anioł Pański w płomieniu ognistym w krzaku.
Dzieje Apostolskie 7:38 — Ten jest, który był w zgromadzeniu na puszczy z Aniołem, który mówił do niego na górze Synaj, i z ojcami naszymi, który przyjął słowa Boże żywe, aby je nam podał.
1 List do Koryntian 13:2 — I choćbym miał proroctwo i wiedziałbym wszystkie tajemnice, i wszelką umiejętność, i choćbym miał wszystkę wiarę, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, nicem nie jest.
List do Galacjan 4:24 — Przez co znaczą się insze rzeczy; albowiem te są one dwa testamenty; jeden z góry Synajskiej, który rodzi w niewolę; a ten jest jako Agar.

Pokazano 50 z 65 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3735 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.