List do Galacjan 4

List do Galacjan, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Galacjan 4 — Biblia Gdańska

1 Mówię tedy: (bracia!) Pokąd dziedzic jest dziecięciem, nic nie jest różny od sługi, panem będąc wszystkiego;

2 Ale jest pod opiekunami i dozorcami aż do czasu zamierzenia ojcowskiego.

3 Także i my, gdyśmy byli dziećmi, pod żywioły świata byliśmy zniewoleni.

4 Lecz gdy przyszło wypełnienie czasu, posłał Bóg onego Syna swego, który się urodził z niewiasty, który się stał pod zakonem,

5 Aby tych, którzy pod zakonem byli, wykupił, żebyśmy prawa przysposobienia za synów dostąpili.

6 A iżeście synowie, przetoż posłał Bóg Ducha Syna swego w serca wasze, wołającego Abba, to jest Ojcze.

7 A tak już więcej nie jesteś niewolnikiem, ale synem; a ponieważ synem, tedy i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

8 Aleć naonczas nie znając Boga, służyliście tym, którzy z przyrodzenia nie są bogowie.

9 A teraz poznawszy Boga, owszem i poznani będąc od Boga, jakoż się zaś nazad wracacie ku żywiołom mdłym i mizernym, którym zasię znowu służyć chcecie?

10 Przestrzegacie dni i miesiące, i czasy, i lata.

11 Boję się o was, bym snać darmo nie pracował około was.

12 Bądźcie jako ja, gdyżem i ja jest jako wy, bracia! proszę was. W niczemeście mnie nie ukrzywdzili.

13 Bo wiecie, żem w słabości ciała wam z przodku Ewangieliję opowiadał.

14 A pokuszenia mego, które było w ciele mojem, sobie nie lekceważyliście, aniście niem gardzili, aleście mię jako Anioła Bożego przyjęli i jako Chrystusa Jezusa.

15 Jakież tedy było błogosławieństwo wasze? albowiem wam daję świadectwo, iż, by była rzecz można, dalibyście mi byli wyłupiwszy oczy wasze.

16 Takżem się stał nieprzyjacielem waszym, prawdę wam mówiąc?

17 Pałają ku wam miłością nie dobrze, owszem chcą was odstrychnąć, abyście ich miłowali.

18 A dobrać rzecz, pałać miłością w dobrem zawsze, a nie tylko, gdym jest obecnym u was.

19 Dziatki moje! (które znowu z boleścią rodzę, ażby Chrystus był wykształtowany w was),

20 Chciałbym teraz być u was i odmienić głos mój, ponieważ wątpię o was.

21 Powiedzcie mi, którzy pod zakonem chcecie być, nie słuchacież zakonu?

22 Albowiem napisane, iż Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

23 Lecz ten, który był z niewolnicy, według ciała się urodził, a który z wolnej, według obietnicy.

24 Przez co znaczą się insze rzeczy; albowiem te są one dwa testamenty; jeden z góry Synajskiej, który rodzi w niewolę; a ten jest jako Agar.

25 Albowiem Agar jest góra Synaj w Arabii, a stosuje się do niej teraźniejsze Jeruzalem; bo jest w niewoli z dziatkami swojemi.

26 Lecz ono górne Jeruzalem wolne jest, które jest matką wszystkich nas.

27 Albowiem napisano: Rozwesel się niepłodna, która nie rodzisz; porwij się, a zawołaj, która nie pracujesz w porodzeniu; bo ta opuszczona wiele ma dziatek, więcej niż ta, która ma męża.

28 My tedy, bracia! tak jako Izaak, jesteśmy dziatkami obietnicy.

29 Ale jako na on czas ten, który się był urodził według ciała, prześladował tego, który się był urodził według ducha, tak się dzieje i teraz.

30 Ale co mówi Pismo? Wyrzuć niewolnicę i syna jej; albowiem nie będzie dziedziczył syn niewolnicy z synem wolnej,

31 A tak, bracia! nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.

Komentarz do rozdziału: List do Galacjan 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Galacjan 4:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Pod opiekunami” — (Pod Zakonem, który im mówi:) "będziesz" lub "nie będziesz" czynił.

List do Galacjan 4:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Wypełnienie czasu” — Naznaczone od Boga czasy i pory są ważnymi częściami Jego planu.

„Posłał” — Aby była objawiona miłość Boża.

„Z niewiasty” — "A Słowo (Logos) stało się ciałem".

Epifania i Bazylea:

„Lecz gdy przyszło wypełnienie czasu” — gdy nadszedł czas jaki Bóg naznaczył do wypełnienia w Boskim Planie Wieków. (TP 1959, s. 79,80)

„posłał Bóg” — Jezusa, nie w procesie karnacji, ale w służbie rozpoczętej gdy miał lat trzydzieści; ponieważ wyrażenia: "który się urodził" i który się stał" dowodzą, że posłany był po urodzeniu się, gdy stanął pod zakonem. (TP 1959, s. 79,80)

„Syna swego, który się urodził z niewiasty” — [poprawnie: "który po urodzeniu się z niewiasty"]; po przyjściu do egzystencji jako istota ludzka, urodzona z panny Marii, a zatem nie Bóg-człowiek, ale doskonała istota ludzka. (TP 1959, s. 79,80)

„się stał pod zakonem” — [poprawnie: "stanął pod zakonem"]; po przyjściu do egzystencji jako Żyd stanął pod prawem zakonu, nie Bóg-człowiek, ale doskonała istota ludzka, z nasienia Abrahamowego przez Izaaka i Jakuba. (TP 1959, s. 79,80)

List do Galacjan 4:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby wykupił” — Greckie słowo "exegarazo" znaczy: kupiony jawnie i objął w posiadanie.

„Tych” — Izraelitów.

„Pod Zakonem” — Prawa Przymierza i tym sposobem Żydzi znajdowali się pod podwójnym przekleństwem.

„Dostąpili” — Co było niemożebne aż rodzaj ludzki został odkupiony (ale okup za ludzkość nie został jeszcze zastosowany).

„Za synów” — Duch przysposobienia synowskiego teraz, a zupełne przyjęcie nastąpi przy ustanowieniu Królestwa.

Epifania i Bazylea:

„Aby tych, którzy pod zakonem byli” — Żydów, którzy sami byli pod Przymierzem Zakonu. (TP 1959, s. 80)

„wykupił” — z pod zakonu za cenę okupu. (TP 1959, s. 80) mowa jest tutaj o zakonie jako zamykającym ich w sobie, a On wykupił ich z zakonu. (TP 1977, s. 95)

„żebyśmy” — żydowscy wyznawcy. (TP 1959, s. 80)

„prawa przysposobienia synów dostąpili” — przez spłodzenie z Ducha. (TP 1959, s. 80)

List do Galacjan 4:6

Paruzja (C.T. Russell):

„A iżeście” — I wy, poganie, którzyście nie byli pod Zakonem.

„Synowie” — Tak samo jak i Izraelici możecie się stać.

„Ducha Syna” — Aby zapieczętował wasze przyjęcie za synów.

List do Galacjan 4:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie niewolnikiem” — Członkiem domu sług.

„Ale synem” — Członkiem domu synów.

List do Galacjan 4:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku żywiołom” — "Żywioły rozpalone ogniem (ludzkich walk) stopnieją".

List do Galacjan 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Przestrzegajcie dni” — Tym sposobem pokazujecie, że jesteście jeszcze niemowlętami w Chrystusie.

List do Galacjan 4:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Boję się o was” — Że życie Chrystusa nie zostało jeszcze w was dostatecznie uformowane.

List do Galacjan 4:12

Epifania i Bazylea:

zobacz SB. 2003, 129.

List do Galacjan 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„W słabości” — Będąc w owym czasie w chorym stanie.

List do Galacjan 4:14

Epifania i Bazylea:

„pokuszenia” — doświadczenia. (TP 1962, s. 43)

List do Galacjan 4:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Dalibyście” — Jeżeliby to było dla was możebne, aby tym sposobem uwolnić mnie od mojego bodźca cielesnego.

List do Galacjan 4:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Z boleścią” — Z powodu których boleję.

„Wykształtowany w was” — Jak jest pokazane naturalne spłodzenie, rozwój i narodzenie, tak podobnie jest i w duchowym znaczeniu. Gdy Nowe Stworzenie zostało już uformowane i rozwinęło się przez duchową działalność, a jeżeli nie było wypadku poronienia, wtedy we właściwym czasie nastąpi narodzenie się chwalebnej duchowej istoty.

List do Galacjan 4:21

Epifania i Bazylea:

„pod zakonem chcecie być, nie słuchacież zakonu?” — słowo zakon występuje tu w znaczeniu pięciu ksiąg Mojżeszowych, (TP 1937, s. 77)

List do Galacjan 4:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Abraham” — Typ na Boga Jehowę.

„Z niewolnicy” — Agar, typ na Prawo Zakonu.

„Z wolnej” — Sara, typ na Przymierze Abrahama albo obietnicy.

List do Galacjan 4:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Lecz ten” — Izmael, typ na Izraela.

„A który” — Izaak, typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„Lecz ten, który był z niewolnicy, według ciała się urodził” — cielesne myśli Abrahama i Sary spowodowały narodzenie Ismaela, syna Agary. (TP 1962, s. 114)

„a który z wolnej, według obietnicy” — wolną kobietą była Sara, przez którą przyszło obiecane nasienie. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:24

Epifania i Bazylea:

„Przez co znaczą się insze rzeczy” — jest tutaj typ. (TP 1962, s. 114)

„albowiem te są” — przedstawiają. (TP 1962, s. 114)

„one dwa testamenty” — Przymierze Łaski jest tu przedstawione przez Sarę, a Przymierze Zakonu - przez Agar. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Góra Synaj” — Skalista, niepłodna, pusta góra, gdzie Prawo Zakonu było dane.

„Jeruzalem” — Ustawicznie oblegane i w niewoli.

„Z dziatkami” — Pod Prawem Zakonu.

Epifania i Bazylea:

„Agar jest” — przedstawia. (TP 1962, s. 114)

„bo jest” — dla Żydów, którzy są zgromadzeni w królestwo pod nauczonymi w Piśmie i Faryzeuszami, oraz Żydowskim Sanhedrynem rządzącym w owym czasie. (TP 1962, s. 114)

„w niewoli z dziatkami swojemi” — ziemski Izrael był w niewoli; a także w niewoli była matka tego ludu - Przymierze Zakonu. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeruzalem” — Duchowy Syon. Królestwo, które przyjdzie w mocy błogosławić świat.

„Ono górne” — Wyobrażone przez Sarę.

„Matką wszystkich” — "Przyjdzie z Syonu Wybawiciel", Rzym.11:26.

Epifania i Bazylea:

„Lecz ono górne Jeruzalem wolne jest” — wyższy jest duchowy Syon. (TP 1962, s. 70,114)

„jest matką” — 1/ Rozmnożę nasienie twoje, jako gwiazdy niebieskie; (TP 1962, s. 70,114) 2/ odziedziczy nasienie twoje bramy nieprzyjaciół swoich; (TP 1962, s. 70,114) 3/ błogosławione będą w nasieniu twoim wszystkie narody ziemi. (TP 1962, s. 70,114) Te zarysy Sary, czyli części tego przymierza są nazywane naszą matką. (TP 1962, s. 70,114) A więc te trzy obietnice stanowią naszą matkę. (TP 1962, s. 70,114)

„wszystkich nas” — całego nasienia - Chrystusa Głowy i Ciała. (TP 1962, s. 70,114)

List do Galacjan 4:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozwesel się” — Przymierze Abrahama figurowane przez Sarę.

Epifania i Bazylea:

„bo ta opuszczona wiele ma dziatek, więcej niż ta, która ma męża” — jest prawdą, że Przymierze Zakonu miało znacznie więcej dzieci, niż Przymierze Sary, mające Boga za małżonka. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Dziatkami” — Pozafiguralnym Izaakiem, którego Chrystus jest Głową.

„Obietnicy” — Spłodzonymi z Boga w żywocie Przymierza Abrahamowego.

Epifania i Bazylea:

„Izaak” — Izaak w swoim pokrewieństwie do Sary wyobraża Jezusa i Kościół. Narodzenie Izaaka wyobraża pierwsze zmartwychwstanie. (TP 1938, s. 47) Izaak był typowym nasieniem i reprezentował Chrystusa - Głowę i Ciało. Izaak ofiarowany przez Abrahama jako ofiara na śmierć przedstawia Chrystusa - Głowę i Ciało; po pierwsze Głowę złożoną na ołtarzu, a po drugie Ciało złożone przy Głowie. (TP 1962, s. 114)

„jesteśmy dziatkami obietnicy” — Członkowie tegoż są dziećmi obietnicy, jeśli pozostaną wierni aż do śmierci, podobnie jak wiernym był Jezus. M.St. było wierne przez cały W.Ew. Jego członków nazywa się dziećmi obietnicy w okresie przejściowym; a w okresie Parousii zgromadzenie tych dzieci obietnicy było dopełnione pod służbą "onego Sługi", zaś w Epifanii jest im udzielana pomoc, chociaż Posłannik Epifanii nie znalazł nowych dzieci tego przymierza. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Według ciała” — Izmael, typ na Żydów pozostających pod Prawem Zakonu.

„Według ducha” — Przez obietnicę Izaak, typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„Ale jako na on czas ten, który się był urodził według ciała, prześladował tego, który się był urodził według ducha, tak się dzieje i teraz” — Żydzi w Żniwie Wieku Żydowskiego prześladowali dzieci obietnicy; czynili to także częściowo w okresie przejściowym. Jako tacy nie są oni dziećmi Boga, lecz są dziećmi niewolnicy, a to jest powód dla którego zostali odrzuceni. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Syn” — Izmael, typ na Żydów pod Zakonem.

„Niewolnicy” — Agar, typ na Prawo Zakonu.

„Nie będzie” — Dziedzicem, prawdziwym nasieniem.

„Z synem” — Izaakiem, typ na Chrystusa.

„Wolnej” — Sara, typ na Przymierze Abrahama.

Epifania i Bazylea:

„Wyrzuć niewolnicę i syna jej” — wędrówka po pustyni wyrzuconego Ismaela z wyrzuconą Agar, przedstawia cierpienia i niełaskę Izraela za pogwałcenie Zakonu, z pozafiguralną Agar, podczas W.Ew. (TP 1935, s. 68)

„albowiem nie będzie dziedziczył syn niewolnicy z synem wolnej” — Bóg nie pozwoli cielesnemu Izraelowi dziedziczyć z pozafiguralną sarą. (TP 1962, s. 114)

List do Galacjan 4:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Niewolnicy” — Członkowie domu sług.

„Wolnej” — Członkowie domu synów.

Epifania i Bazylea:

„A tak, bracia! nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej” — nie jesteśmy pod przymierzem Zakonu, pod klątwą, która przeszła na Izraelitów odziedziczona z Adama, ani dodatkową klątwą, jak spadła na nich, a nawet na najlepszych spośród nich z powodu nieposłuszeństwa zakonowi i prorokom, którzy byli im posyłani; nie należymy do tych, którzy w Żniwie Wieku Żydowskiego odrzucili Chrystusa - najpierw Jezusa, a następnie tę część Ciała, jaka rozwijała się w tym czasie; nie należymy do tych, którzy podczas W.Ew. nie podobali się Bogu; tym bowiem On zabronił stać się dziećmi obietnicy. Tak więc dzieci obietnicy są dziedzicami, są oni pełnym chwały nasieniem Abrahama, które będzie błogosławić wszystkim narodom ziemi we właściwym czasie. (TP 1962, s. 114)

Literatura o rozdziale List do Galacjan 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Galacjan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.