List do Galacjan 5

List do Galacjan, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (26 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Galacjan 5 — Biblia Gdańska

1 Stójcie tedy w tej wolności, którą nas Chrystus wolnymi uczynił, a nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli.

2 Oto ja Paweł mówię wam, iż jeźli się obrzezywać będziecie, Chrystus wam nic nie pomoże.

3 A oświadczam się zasię przed każdym człowiekiem, który się obrzezuje, iż powinien wszystek zakon pełnić.

4 Pozbawiliście się Chrystusa, którzykolwiek się przez zakon usprawiedliwiacie; wypadliście z łaski.

5 Albowiem my duchem z wiary nadziei sprawiedliwości oczekujemy.

6 Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezka nic nie waży, ani nieobrzezka, ale wiara przez miłość skuteczna;

7 Bieżeliście dobrze; któż wam przeszkodził, abyście nie byli posłusznymi prawdzie?

8 Ta namowa nie jestci z tego, który was powołuje.

9 Trochę kwasu wszystko zaczynienie zakwasza.

10 Ja mam nadzieję o was w Panu, iż nic inszego rozumieć nie będziecie; a ten, który was turbuje, odniesie sąd, ktokolwiek jest.

11 A ja, bracia! jeźli jeszcze obrzezkę każę, czemuż jeszcze prześladowanie cierpię? Toć tedy zniszczone jest zgorszenie krzyżowe.

12 Bodajże i odjęci byli, którzy wam niepokój czynią.

13 Albowiem wy ku wolności powołani jesteście, bracia! tylko pod zasłoną tej wolności ciału nie pozwalajcie, ale z miłości służcie jedni drugim.

14 Bo wszystek zakon w jednem się słowie zamyka, to jest w tem: Będziesz miłował bliźniego twego jako samego siebie.

15 Ale jeźli jedni drugich kąsacie i pożeracie, patrzajcież, abyście jedni od drugich nie byli strawieni.

16 A to mówię: Duchem postępujcie, a pożądliwości ciała nie wykonywajcie.

17 Albowiem ciało pożąda przeciwko duchowi, a duch przeciwko ciału; a te rzeczy są sobie przeciwne, abyście nie to, co chcecie, czynili.

18 Lecz jeźli duchem bywacie prowadzeni, nie jesteście pod zakonem.

19 A jawneć są uczynki ciała, które te są: Cudzołóstwo, wszeteczeństwo, nieczystość, rozpusta,

20 Bałwochwalstwo, czary, nieprzyjaźni, swary, nienawiści, gniewy, spory, niesnaski, kacerstwa,

21 Zazdrości, mężobójstwa, pijaństwa, biesiady, i tym podobne rzeczy, o których przepowiadam wam, jakom i przedtem powiedział, iż którzy takowe rzeczy czynią, królestwa Bożego nie odziedziczą.

22 Ale owoc Ducha jest miłość, wesele, pokój, nieskwapliwość, dobrotliwość, dobroć, wiara, cichość, wstrzemięźliwość.

23 Przeciwko takowym nie masz zakonu.

24 Albowiem którzy są Chrystusowi, ciało swoje ukrzyżowali z namiętnościami i z pożądliwościami.

25 Jeźli duchem żyjemy, duchem też postępujmy.

26 Nie bądźmy chciwi próżnej chwały, jedni drugich wyzywając, jedni drugim zajrząc.

Komentarz do rozdziału: List do Galacjan 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Galacjan 5:1

Paruzja (C.T. Russell):

„W wolności” — Wolność od niewoli grzechu. Usprawiedliwione prawo do życia przez Chrystusa Zbawiciela. Zupełnie odmiennie od ducha papiestwa.

„Którą Chrystus” — "Jeśli was Syn wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie", Jan 8:36.

„Wolnymi uczynił” — Od Prawa Zakonu.

„Nie poddawajcie się” — Pod ludzkie wierzenia, nauki przeciwbiblijnej, itp. Szatan starać się będzie podbić was wszelkimi sposobami, jakie są w jego mocy.

„Pod jarzmo” — Prawo Zakonu, jarzmo sekciarskie.

„Niewoli” — Ludzkie organizacje.

Epifania i Bazylea:

„Stójmy” — Stać mocno oznacza, trzymać się niezmiennych zasad lub innymi słowy być „mocnym, nieporuszonym, obfitującym w uczynku Pańskim zawsze, wiedząc, iż praca wasza nie jest daremna w Panu” (1Kor.15:58). (TP 1976, s. 8)

„wolnością, którą nas Chrystus wodnymi uczynił” — Ten wypoczynek i wolność osiągamy: (TP 1967, s. 6) 1) przez nasze usprawiedliwienie z wiary w ofiarę naszego Pana i (TP 1967, s. 6) 2) przez nasze poświęcenie się jako Jego owce oraz przyjęcie nas przez Ducha Świętego, który prowadzi nas do Jego opieki i pokarmu. (TP 1967, s. 6)

List do Galacjan 5:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Ja, Paweł, mówię” — Wam, poganom, których nie było narodowym obyczajem.

„Obrzezywać się” — W celu przypodobania się Bogu przez zachowanie Zakonu.

List do Galacjan 5:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Usprawiedliwiacie się przez Zakon” — "Nie będzie usprawiedliwione żadne ciało z uczynków Zakonu", Gal.2:16.

List do Galacjan 5:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Trochę kwasu” — Korupcja, błąd, grzech.

Epifania i Bazylea:

„Kwasu” — Kwas jest wynikiem fermentacji, czyli zepsucia z powodu zawartych w nim składników psujących i jest figurą na umysłowe, moralne i religijne zepsucie -- grzech, błąd samolubstwo i światowość. (TP 1946, s. 59) Kwaszony chleb przedstawiałby zatem stan zepsucia przez grzech, błąd, samolubstwo i światowość, i wolność od Prawdy, sprawiedliwości, miłości i niebiańskich myśli. (TP 1946, s. 59)

List do Galacjan 5:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Odjęci” — A nie wiecznie męczeni w piekle.

Epifania i Bazylea:

„Bodajże i odjęci byli” — tzn. niechaj pomrą. (TP 1952, s. 90)

List do Galacjan 5:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku wolności” — Przywilej poświęcenia doczesnych praw dla Prawdy i jej służby.

„Ciału” — By czynić źle.

„W miłości służcie” — Służba, która powoduje miłość sprawi, że najtrudniejsze zadania staną się łatwymi i przyjemnymi Bogu.

List do Galacjan 5:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Samego siebie” — Nie mówi: "lepiej jak samego siebie". Chrystusa samoofiara za nas była nad to wymaganie.

List do Galacjan 5:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Kąsacie i pożeracie” — Prawda zdaje się przystawać do charakterów silniejszych. Diament zarośnięty błotem nie jest zdolny do rżnięcia lub świdrowania, lecz gdy kilka diamentów ściera się ze sobą, powłoka z błota ustępuje i wytwarza się więcej szlifowania i polerowania. Diament wypolerowany zdolniejszy jest do cięcia, niż surowy.

„Jeden drugiego” — Nawet za czasów apostolskich panował między ludem Bożym duch zawiści i walki jeden przeciw drugiemu, zamiast walczyć przeciw złemu, przeciw duchowi światowemu i słabościom ciała.

Epifania i Bazylea:

„Ale jeśli jedni drugich kąsacie i pożeracie, patrzajcież, abyście jedni od drugich nie byli strawieni” — Oczywiście w słowach tych nie odnosi się on do literalnego kąsania, pożerania i trawienia, ponieważ nie adresuje ich do ludu o skłonnościach ludożerczych, ale do Nowych Stworzeń. Kąsanie, pożeranie i trawienie są zatem symboliczne, lecz niemniej prawdziwe. Figura zawiera aluzję do dzikich bestii, które walczą ze sobą i w rezultacie nawzajem się kąsają, pożerają i trawią. Istnieje symboliczne kąsanie, które polega na odrywaniu części Nowego Stworzenia, pożeraniu ich a jeżeli jest to kontynuowane, kończy się całkowitym strawieniem Nowego Stworzenia. Często niebraterskie słowa i czyny kąsały i rozszarpywały na kawałki wiarę Nowych Stworzeń, ich nadzieje, miłość, posłuszeństwo itd. I nierzadko pod wpływem takiego traktowania Nowe Stworzenie zostało strawione. (TP 1972, s. 54,55) Czy nigdy nie słyszeliśmy o tych z ludu Pańskiego, którzy źle traktowani słowem i czynem przez swoich braci zostali w pewnej mierze pozbawieni możliwości wzrostu w różnych łaskach? Czy nie słyszeliśmy o niektórych z nich skrzywdzonych w ich zaletach Nowych Stworzeń tak, że zostali zupełnie zniszczeni jako Nowe Stworzenia? Smutno powiedzieć, iż to miało miejsce. Dzieje się tak prawie zawsze wtedy, kiedy kładziemy kamienie obrażenia na drogę naszych słabszych braci, którzy wytrwale, w tym samym duchu, odwzajemniają się kąsaniem lub zniechęceni odchodzą.Takie kąsanie, pożeranie, i trawienie dokonuje się różnymi sposobami. (TP 1972, s. 54,55)

List do Galacjan 5:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchem” — Czyli zmysłem Chrystusowym, duchem Prawdy.

Epifania i Bazylea:

„Duchem postępujcie” — oznacza nowe serce i umysł, które zaczynają swe istnienie wraz z poświęceniem się chrześcijanina Panu. (TP 1985, s. 28) Wszyscy ludzie posiadają człowieka zewnętrznego, ale jedynie spłodzone z Ducha dzieci Boże posiadają człowieka wewnętrznego. Ów wewnętrzny człowiek jest niebiańskim usposobieniem, które zaczęło się rozwijać w nowej woli przy poświęceniu, i składa się z duchowych władz i duchowego usposobienia rozwijającego się przez ćwiczenie tych duchowych władz. (TP 1985, s. 28)

List do Galacjan 5:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Ciało przeciw duchowi” — Przeciw życzeniu nowej woli albo umysłu.

„Co chcecie” — Co Nowe Stworzenie by chciało czynić?

Źródła: MANNA - 9 LISTOPADA

Epifania i Bazylea:

„duch” — oznacza nowe serce i umysł, które zaczynają swe istnienie wraz z poświęceniem się chrześcijanina Panu. (MANNA - 9 LISTOPADA) Wszyscy ludzie posiadają człowieka zewnętrznego, ale jedynie spłodzone z Ducha dzieci Boże posiadają człowieka wewnętrznego. Ów wewnętrzny człowiek jest niebiańskim usposobieniem, które zaczęło się rozwijać w nowej woli przy poświęceniu, i składa się z duchowych władz i duchowego usposobienia rozwijającego się przez ćwiczenie tych duchowych władz. (TP 1985, s. 28)

Źródła: MANNA - 9 LISTOPADA

List do Galacjan 5:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Uczynki ciała” — Jakie pochodzą od diabła.

List do Galacjan 5:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Królestwa Bożego” — Które jeszcze liczy się do przyszłości.

List do Galacjan 5:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Owoc ducha” — Stopniowo rozwija się, a przez pracę dochodzi do dojrzałości.

„Wesele” — Miłość ciesząca się.

„Pokój” — Miłość spokojna.

„Nieskwapliwość” — Miłość wytrwała.

„Dobrotliwość” — Miłość dla społeczeństwa.

„Dobroć” — Miłość w uczynku.

„Wiara” — Miłość w uległości.

„Wstrzemięźliwość” — Miłość w ćwiczeniach.

Epifania i Bazylea:

„pokój” — pokój, według zastosowania świętego Pawła w tym wersecie, jest jedną z dwunastu głównych łask, a jako taki jest symbolizowany przez jeden z drogocennych kamieni znajdujących się w napierśniku najwyższego kapłana i przez jeden rodzaj kamieni węgielnych nowej Jerozolimy. (TP 1978, s. 34)

List do Galacjan 5:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Chrystusowi” — Ofiarowani kandydaci na członków Jego Oblubienicy. To wskazuje, że nie wszyscy członkowie zboru galackiego byli takimi.

„Ukrzyżowali ciało” — Odcięli jako skazane na śmierć, usilnie sprzeciwiając się grzechowi aż do ostatniego tchnienia.

List do Galacjan 5:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchem” — Czyniąc postęp w duchowym życiu.

List do Galacjan 5:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Próżnej chwały” — Wpływ, władza między braćmi.

Literatura o rozdziale List do Galacjan 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Galacjan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.