List do Galacjan 6

List do Galacjan, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Galacjan 6 — Biblia Gdańska

1 Bracia! jeźliby też człowiek zachwycony był w jakim upadku, wy duchowni: naprawiajcie takiego w duchu cichości, upatrując każdy samego siebie, abyś i ty nie był kuszony.

2 Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełniajcie zakon Chrystusowy.

3 Albowiem jeźli kto mniema, żeby czem był, nie będąc niczem, takiego zawodzi własny umysł jego.

4 Ale każdy niechaj własnego swego uczynku doświadcza, a tedy sam w sobie chwałę mieć będzie, a nie w drugim.

5 Albowiem każdy swoje własne brzemię poniesie.

6 A niech udziela ten, który bywa nauczany w słowie, temu, który go naucza, ze wszystkich dóbr.

7 Nie błądźcie; Bóg się nie da z siebie naśmiewać; albowiem cobykolwiek siał człowiek, to też żąć będzie.

8 Bo kto sieje ciału swemu, z ciała żąć będzie skażenie; ale kto sieje duchowi, z ducha żąć będzie żywot wieczny.

9 A dobrze czyniąc nie słabiejmy; albowiem czasu swojego żąć będziemy nie ustawając.

10 Przeto tedy, póki czas mamy, dobrze czyńmy wszystkim, a najwięcej domownikom wiary.

11 Widzicie, jakim długi list wam napisał ręką moją.

12 Którzykolwiek chcą być pozorni według ciała, ci was przymuszają, abyście się obrzezali, tylko aby dla krzyża Chrystusowego prześladowania nie cierpieli.

13 Albowiem i ci, którzy się obrzezują, nie zachowywują zakonu sami, ale chcą, abyście się wy obrzezali, żeby się z ciała waszego chlubili.

14 Ale ja, nie daj Boże, abym się miał chlubić, tylko w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego mi jest świat ukrzyżowany, a ja światu.

15 Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezka nic nie waży, ani nieobrzezka, ale nowe stworzenie.

16 A którzykolwiek według tego sznuru postępować będą, pokój na nich przyjdzie i miłosierdzie, i na lud Boży Izraelski.

17 Na ostatek niechaj mi nikt trudności nie zadaje; albowiem ja piętna Pana Jezusowe noszę na ciele mojem.

18 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

Komentarz do rozdziału: List do Galacjan 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Galacjan 6:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Wy, duchowi” — Greckie słowo "pneumatikos" - spłodzeni z ducha świętego.

„W duchu cichości” — Greckie słowo "pneuma" znaczy usposobienie, a nie osoba.

„Był kuszony” — Przez starą samolubną naturę i pogwałcenie niektórych wymagań i przepisów doskonałego prawa miłości.

Źródła: MANNA - 12 STYCZNIA

Epifania i Bazylea:

„Bracia!” — odnosi się do obu klas (naturalnej i duchowej) jako Kościoła. (TP 1973, s. 40)

„wy duchowni” — ci, którzy są rozwiniętymi chrześcijanami, posiadającymi właściwą wiedzę, miłość i samokontrolę. (TP 1983, s. 4)

Źródła: MANNA - 12 STYCZNIA

List do Galacjan 6:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Noście” — Starajcie się ulżyć przez sympatię i dobrą radę.

„Jedni drugich” — W kłopotach finansowych i rodzinnych, w cierpieniach umysłowych i fizycznych, w nagłych nieszczęśliwych wypadkach, wielkim zakłopotaniu, obawie lub w świadomych grzechach. Wady i słabości.

List do Galacjan 6:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie będąc niczym” — Zdarza się niekiedy, że ludzie ograniczeni i biedni tak się nadymają w umyśle swoim, jak to czynią niektórzy z ludzi uczonych i bogatych.

List do Galacjan 6:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Doświadcza” — Kiedy chrześcijanin jest indywidualnie odpowiedzialny za używanie swojego chrześcijańskiego zdrowego rozsądku.

List do Galacjan 6:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Własne brzemię” — Swoje własne obowiązki. Odmienny od tego wyraz grecki znajduje się w 2 wierszu.

List do Galacjan 6:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Udziela” — Zwróć jego uwagę na sprawę należącą lub mającą łączność z tym przedmiotem, o którym jest mowa. Tym sposobem wszyscy mogą być krytykami, lecz nigdy dla debatowania, dla żartu lub wyszukiwania wad, lecz na to, ażeby utrzymać w czystości Ciało Chrystusa i Jego naukę.

List do Galacjan 6:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie błądźcie” — Nie oszukujcie samych siebie myśląc, że będziecie zawsze oponować wszelkiej niesprawiedliwości. Wielu mieni się być ludem Bożym, a jednak są ślepymi odnośnie sądu i sprawiedliwości w wielu sprawach życia. Za wiele żądają pobłażliwości dla siebie, gdy chodzi o ich własne słabości i niedoskonałości, a zanadto są wymagającymi i niepobłażliwymi, gdy chodzi o słabości innych.

Źródła: MANNA - 8 PAŹDZIERNIKA

Epifania i Bazylea:

„Cobykolwiek siał człowiek, to też żąć będzie” — każdy będzie odpowiedzialny za popełnione czyny w ciele. (TP 1969, s. 53;)

Źródła: MANNA - 8 PAŹDZIERNIKA

List do Galacjan 6:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto sieje ciału” — W kościele, pozwalając sobie na samolubne niesprawiedliwe przyjemności ciała, które wzięły górę w jego sercu i codziennym życiu.

„Skażenie” — Wtóra śmierć.

„Duchowi” — Sprzeciwiając się pożądliwościom ciała i samolubstwu. Otrzyma nagrodę. Zobacz MANNA w.7

Epifania i Bazylea:

„z ciała żąć będzie skażenie” — wtórą śmierć: w wieku Ewangelii spłodzeni z ducha; w wieku Tysiąclecia inni. (TP 1994, s. 52) Zobacz MANNA w.7 (TP 1994, s. 52)

List do Galacjan 6:9

Epifania i Bazylea:

„A dobrze czyniąc” — wyrażenie to zawiera wszelką czynność życia chrześcijańskiego: (TP 1935, s. 7,8) 1/ Uczenie się Prawdy, (przy pomocy metod bereańskich); (TP 1935, s. 7,8) 2/ Uprawianie Ducha Prawdy, (wykorzenianie z naszych myśli, pobudek, słów i uczynków wszystkiego co nie jest w harmonii z Prawdą, a uprawianie łask itp.); (TP 1935, s. 7,8) 3/ Błogosławienie innych dobrymi uczynkami (największy dobry uczynek to błogosławienie innych Słowem Bożym); (TP 1935, s. 7,8) 4/ Ustawiczne przezwyciężanie przeszkód wewnątrz i na zewnątrz nas w w/w uczynkach. (TP 1935, s. 7,8)

„nie słabiejmy” — myślą Apostoła jest by zapał do czynienia dobrego nie osłabł. Innymi słowy, aby czynienie dobrego nie stawało się dla nas uciążliwe i abyśmy przez to nie zniechęcali się do czynienia dobrych uczynków. (TP 1935, s. 7,8)

„żąć będziemy” — błogosławieństwa dla serca i umysłu, oraz nagrody w przyszłym życiu. (TP 1935, s. 7,8)

„nie ustawając” — (powinno być: "jeśli nie omdlejemy") (TP 1935, s. 7,8)

List do Galacjan 6:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Póki czas” — Najprzód ze wszystkiego wypełnijmy wolę Bożą. Gdy Pan Jezus nie miał sposobności przemawiać do Żydów, wykorzystał sposobność by przemówić do niewiasty Samarytanki.

„Dobrze czyńmy” — W rzeczach doczesnych i duchowych.

„Wszystkim” — Licząc w to i naszych nieprzyjaciół. Także tym, którzy zostali odłączeni od społeczności przez zbór.

„Domownikom wiary” — W to liczą się nie tylko poświęceni w Chrystusie Jezusie, lecz i ci wszyscy, którzy wierzą w Jezusa jako Zbawiciela od grzechu i śmierci.

Źródła: MANNA - 2 KWIETNIA

Epifania i Bazylea:

„dobrze czyńmy wszystkim” — gdy mamy sposobność, możemy czynić dobrze komukolwiek, wszystkim ludziom. ... (TP 1928, s. 62) Jeżeli zbywa nam czas, oprócz czasu nad nami, to powinniśmy używać go łącznie z członkami domowników wiary. ... (TP 1928, s. 62) Lecz przede wszystkim powinniśmy pamiętać o naszym własnym podniesieniu, a następnie o tej pracy dla domowników wiary; a to z tej przyczyny, że sam Bóg ma do czynienia tylko z domownikami wiary w obecnym czasie. Ci którzy pracują nad światem itd. myślą, że Bóg ma teraz do czynienia z ludzkością w ogólności, i że świat ma teraz jedyną sposobność do otrzymania życia wiecznego. Z ich błędną myślą, że ludzkość znajduje się w niebezpieczeństwie wiecznych mąk, klasa ta myśli, że czyni dobrze, jeżeli siebie i wszystko opuszcza, aby tylko wykonywać tą pracę między zdegradowanymi. (TP 1928, s. 62)

„a najwięcej domownikom wiary” — W ścisłym tego słowa znaczeniu, domownictwo wiary jest rodziną Bożą, są to ci którzy oddali ich wole i ciała w ofierze Bogu i zostali przyjęci przez Niego przez spłodzenie z Ducha Św. Tacy wszyscy należą do rodziny Bożej. Niektórzy z nich czynią dobre postępy i rosną silnie wysoko i szeroko. Inni są jeszcze "niemowlętami w Chrystusie". Możemy dlatego zrobić różnicę między domownictwem Bożym, a domownictwem wiary. Nazwa dla ostatnich jest szerszą: ci obejmują w sobie poczytalnie usprawiedliwionych i tych, którzy choć są spłodzeni z Ducha, utracili swoje korony i będą członkami W.G. (TP 1928, s. 62)

Źródła: MANNA - 2 KWIETNIA

List do Galacjan 6:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Długi list” — Wielkimi literami, co wskazuje, że Paweł nie mógł dobrze widzieć, aby pisać drobnym pismem.

„Ręką moją” — Pomimo mojego słabego wzroku.

List do Galacjan 6:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzykolwiek” — To wskazuje na niektórych, co wstrzymują się od głoszenia prawdy o "piekle", bojąc się by nie utracić członków ze swych zborów.

List do Galacjan 6:14

Epifania i Bazylea:

„świat” — porządek rzeczy w ludzkiej rodzinie. (TP 1951, s. 41)

List do Galacjan 6:15

Epifania i Bazylea:

„nowe stworzenie” — oznacza nowe serce i umysł, które zaczynają swe istnienie wraz z poświęceniem się chrześcijanina Panu. (TP 1985, s. 28) Wszyscy ludzie posiadają człowieka zewnętrznego, ale jedynie spłodzone z Ducha dzieci Boże posiadają człowieka wewnętrznego. Ów wewnętrzny człowiek jest niebiańskim usposobieniem, które zaczęło się rozwijać w nowej woli przy poświęceniu, i składa się z duchowych władz i duchowego usposobienia rozwijającego się przez ćwiczenie tych duchowych władz. (TP 1985, s. 28) wyobraża święte spłodzone władze, święte przymioty wyrobione w osobie spłodzonej z ducha. (TP 1929, s. 52)

List do Galacjan 6:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Tego sznura (kanonu)” — Prawa Nowego Stworzenia.

„Pokój na nich” — Nikt nie znajdzie prawdziwego pokoju, jeżeli nie będzie w harmonii i społeczności ze swym Stwórcą.

„Miłosierdzie” — Ponieważ Bóg sądzi nas według naszego serca, jego pragnień i wysiłków.

„Izraelski” — "Nie wszyscy co są z Izraela, są Izraelem (tak spośród cielesnych, jak i duchowych)", Rzym.9:6.

„Na lud Boży” — Izrael duchowy, kościół chrześcijański w porównaniu do Izraela cielesnego.

List do Galacjan 6:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Piętno Pana noszę” — Jako sługa Chrystusowy. Zobacz też Echa Pielgrzyma str. 289

Literatura o rozdziale List do Galacjan 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Galacjan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.