G2249 — ἡμεῖς (hēmeis)

Grecki wyraz ἡμεῖς (hēmeis) — numer Stronga G2249 — występuje w Nowym Testamencie 126 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „my”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim):

• us, we etc.

Definicja Stronga (ang.)

Nomitive plural of G1473; we (only used when emphatic): - us, we (ourselves).

Jak polska interlinia oddaje G2249

• „my” — 126 wystąpień

Gdzie występuje G2249

• Ewangelia Mateusza 6:12 — I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;
• Ewangelia Mateusza 9:14 — Tedy przyszli do niego uczniowie Janowi, mówiąc: Przecz my i Faryzeuszowie często pościmy, a uczniowie twoi nie poszczą?
• Ewangelia Mateusza 17:19 — Tedy przystąpiwszy uczniowie do Jezusa osobno, rzekli mu: Czemużeśmy go my wygnać nie mogli?
• Ewangelia Mateusza 19:27 — Tedy odpowiadając Piotr, rzekł mu: Otośmy my opuścili wszystko, i poszliśmy za tobą; cóż nam tedy za to będzie?
• Ewangelia Mateusza 28:14 — A jeźliby się to do starosty doniosło, my go namówimy, a was bezpiecznymi uczynimy.
• Ewangelia Marka 9:28 — A gdy wszedł w dom, pytali go osobno uczniowie jego: Czemużeśmy go wygnać nie mogli?
• Ewangelia Marka 10:28 — I począł Piotr mówić do niego: Otośmy my opuścili wszystko, a poszliśmy za tobą.
• Ewangelia Marka 14:58 — Myśmy to słyszeli, że mówił: Ja rozwalę ten kościół ręką uczyniony, a we trzech dniach inny nie ręką uczyniony zbuduję.
• Ewangelia Łukasza 3:14 — Pytali go też i żołnierze, mówiąc: A my cóż czynić będziemy? I rzekł do nich: Nikomu gwałtu nie czyńcie, i nikogo nie potwarzajcie, a przestawajcie na żołdzie waszym.
• Ewangelia Łukasza 9:13 — Ale on rzekł do nich: Dajcież wy im jeść. A oni powiedzieli: Nie mamy więcej, tylko pięć chlebów i dwie ryby, oprócz żebyśmy szli, a kupili, na ten wszystek lud żywności.
• Ewangelia Łukasza 18:28 — I rzekł Piotr: Otośmy my opuścili wszystko, a poszliśmy za tobą.
• Ewangelia Łukasza 23:41 — A myć zaiste sprawiedliwie; (bo godną zapłatę za uczynki nasze bierzemy;) ale ten nic złego nie uczynił.
• Ewangelia Łukasza 24:21 — A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.
• Ewangelia Jana 1:16 — A z pełności jego myśmy wszyscy wzięli i łaskę za łaskę.
• Ewangelia Jana 4:22 — Wy chwalicie, co nie wiecie; a my chwalimy, co wiemy; albowiem zbawienie jest z Żydów.
• Ewangelia Jana 6:42 — I mówili: Izaż ten nie jest Jezus, syn Józefa, którego my ojca i matkę znamy; jakoż teraz tedy ten powiada: Żem z nieba zstąpił?
• Ewangelia Jana 6:69 — A myśmy uwierzyli i poznali, żeś ty jest Chrystus, on Syn Boga żywego.
• Ewangelia Jana 7:35 — Mówili tedy Żydowie między sobą: Dokądże ten pójdzie, że my go nie znajdziemy? czyli do rozproszonych poganów pójdzie i będzie uczył pogany?
• Ewangelia Jana 8:41 — Wy czynicie uczynki ojca waszego. Rzekli mu tedy: My z nierządu nie jesteśmy spłodzeni, jednegoż Ojca mamy, Boga.
• Ewangelia Jana 8:48 — Odpowiedzieli tedy Żydowie i rzekli mu: Izali my nie dobrze mówimy, żeś ty jest Samarytanin i dyjabelstwo masz?
• Ewangelia Jana 9:21 — Lecz jako teraz widzi, nie wiemy, albo kto otworzył oczy jego, my nie wiemy; mać lata, pytajcież go, on sam o sobie powie.
• Ewangelia Jana 9:24 — Tedy zawołali powtóre człowieka onego, który był ślepy, i rzekli mu: Daj chwałę Bogu; myć wiemy, iż ten człowiek jest grzeszny.
• Ewangelia Jana 9:28 — Tedy mu złorzeczyli i rzekli: Ty bądź uczniem jego; aleśmy my uczniami Mojżeszowymi.
• Ewangelia Jana 9:29 — My wiemy, że Bóg do Mojżesza mówił; lecz ten, skąd by był, nie wiemy.
• Ewangelia Jana 9:40 — I usłyszeli to niektórzy z Faryzeuszów, którzy byli z nim, i rzekli mu: Izali i my ślepymi jesteśmy?
• Ewangelia Jana 11:16 — Rzekł zatem Tomasz, którego zwano Dydymus, spółuczniom: Pójdźmy i my, abyśmy z nim pomarli.
• Ewangelia Jana 12:34 — Odpowiedział mu on lud: Myśmy słyszeli z zakonu, iż Chrystus trwa na wieki; a jakoż ty mówisz, że musi być podwyższony Syn człowieczy? i któryż to jest Syn człowieczy?
• Ewangelia Jana 17:11 — A nie jestem więcej na świecie, ale oni są na świecie, a ja do ciebie idę. Ojcze święty, zachowaj je w imieniu twojem, któreś mi dał, aby byli jedno, jako i my.
• Ewangelia Jana 17:22 — A ja tę chwałę, którąś mi dał, dałem im, aby byli jedno, jako my jedno jesteśmy;
• Ewangelia Jana 19:7 — Odpowiedzieli mu Żydowie: Myć zakon mamy i według zakonu naszego ma umrzeć; bo się czynił Synem Bożym.
• Ewangelia Jana 21:3 — Rzekł im Szymon Piotr: Pójdę ryby łowić. Mówią mu: Pójdziemy i my z tobą. I szli, i wnet wstąpili w łódź, a onej nocy nic nie pojmali.
• Dzieje Apostolskie 2:8 — A jakoż my od nich słyszymy każdy z nas swój własny język, w którymeśmy się urodzili?
• Dzieje Apostolskie 2:32 — Tegoć Jezusa wzbudził Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.
• Dzieje Apostolskie 3:15 — I zabiliście dawcę żywota, którego Bóg wzbudził od umarłych, czego my świadkami jesteśmy.
• Dzieje Apostolskie 4:9 — Ponieważ my dziś mamy być sądzeni dla dobrodziejstwa człowiekowi niemocnemu uczynionego, jakoby on był uzdrowiony;
• Dzieje Apostolskie 4:20 — Albowiem my nie możemy tego, cośmy widzieli i słyszeli, nie mówić.
• Dzieje Apostolskie 5:32 — A my jesteśmy świadkami jego w tem, co mówimy, także i Duch Święty, którego dał Bóg tym, którzy mu są posłuszni.
• Dzieje Apostolskie 6:4 — A my modlitwy i usługi słowa pilnować będziemy.
• Dzieje Apostolskie 10:33 — Zaraz tedy posłałem do ciebie, a tyś dobrze uczynił, żeś przyszedł. Teraz tedy jesteśmy wszyscy przed obliczem Bożem przytomni, abyśmy słuchali wszystkiego, coć rozkazano od Boga.
• Dzieje Apostolskie 10:39 — A myśmy świadkami wszystkiego tego, co czynił w krainie Judzkiej i w Jeruzalemie, którego zabili, zawiesiwszy na drzewie.
• Dzieje Apostolskie 10:47 — Izali kto może zabronić wody, żeby ci nie byli pochrzczeni, którzy wzięli Ducha Świętego jako i my?
• Dzieje Apostolskie 13:32 — I my wam opowiadamy tę obietnicę, która się ojcom stała, iż ją Bóg wypełnił nam, dziatkom ich, wzbudziwszy Jezusa.
• Dzieje Apostolskie 14:15 — I mówiąc: Mężowie! cóż to czynicie? I myśmyć ludzie, tymże biedom jako i wy poddani, którzy wam opowiadamy, abyście się od tych marności nawrócili do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze, i wszystko co w nich jest.
• Dzieje Apostolskie 15:10 — Przetoż teraz, przecz kusicie Boga, kładąc jarzmo na szyję uczniów, którego ani ojcowie nasi, ani myśmy znosić nie mogli?
• Dzieje Apostolskie 20:6 — A my po dniach przaśników odpłynęliśmy z Filipowa i przyszliśmy do nich do Troady za pięć dni, gdzieśmy zamieszkali siedm dni.
• Dzieje Apostolskie 20:13 — A my przyszedłszy wprzód do okrętu, puściliśmy się do Assonu, abyśmy stamtąd wzięli Pawła; albowiem tak był postanowił, mając sam pieszo iść.
• Dzieje Apostolskie 21:7 — A my odprawiwszy płynienie z Tyru, przypłynęliśmy do Ptolemaidy, a pozdrowiwszy braci, zamieszkaliśmy u nich przez jeden dzień.
• Dzieje Apostolskie 21:12 — A gdyśmy to usłyszeli, prosiliśmy i my i ci, którzy na onem miejscu byli, aby on nie chodził do Jeruzalemu.
• Dzieje Apostolskie 21:25 — A o tych, którzy uwierzyli z pogan, myśmy pisali, stanowiąc, aby nic takowego nie zachowywali, tylko aby się wystrzegali tego, co jest ofiarowane bałwanom i od krwi, i od rzeczy dławionych, i od wszeteczeństwa.
• Dzieje Apostolskie 23:15 — Przetoż wy teraz dajcie znać hetmanowi z pozwoleniem wszystkiej rady, aby go jutro do was wywiódł, jakobyście się chcieli dostateczniej wywiedzieć o sprawach jego, a my, pierwej niż tu przyjdzie, jesteśmy gotowi go zabić.

Pokazano 50 z 126 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2249 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• G1473

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.