G2248 — ἡμᾶς (hēmas)

Grecki wyraz ἡμᾶς (hēmas) — numer Stronga G2248 — występuje w Nowym Testamencie 177 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „nas”, „nam”, „my”, „nad) nami”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim):

us, we, our etc.

Definicja Stronga (ang.)

Accusative plural of G1473; us: - our, us, we.

Jak polska interlinia oddaje G2248

„nas” — 137 wystąpień
„nam” — 26 wystąpień
„my” — 5 wystąpień
„nad) nami” — 4 wystąpienia
„nami” — 3 wystąpienia
„dla) nas” — 1 wystąpienie
„nasza” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2248

Ewangelia Mateusza 6:13 — I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego; albowiem twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki. Amen.
Ewangelia Mateusza 8:25 — A przystąpiwszy uczniowie jego, obudzili go, mówiąc: Panie! ratuj nas, giniemy.
Ewangelia Mateusza 8:29 — A oto zakrzyknęli, mówiąc: Cóż my z tobą mamy, Jezusie, Synu Boży? Przyszedłeś tu przed czasem, dręczyć nas?
Ewangelia Mateusza 8:31 — Tedy go dyjabli prosili, mówiąc: Jeźli nas wyganiasz, dopuść nam wnijść w trzodę tych świń.
Ewangelia Mateusza 9:27 — A gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Synu Dawidowy! zmiłuj się nad nami.
Ewangelia Mateusza 13:56 — A siostry jego izali wszystkie u nas nie są? Skądże tedy temu to wszystko?
Ewangelia Mateusza 17:4 — I odpowiadając Piotr, rzekł do Jezusa: Panie! dobrze nam tu być; jeźli chcesz, uczynimy tu trzy namioty, tobie jeden, i Mojżeszowi jeden, i Elijaszowi jeden.
Ewangelia Mateusza 20:7 — Rzekli mu: Iż nas nikt nie najął; i rzekł im: Idźcie i wy do winnicy, a co będzie sprawiedliwego, weźmiecie.
Ewangelia Mateusza 20:30 — A oto dwaj ślepi, siedzący przy drodze, usłyszawszy, iż Jezus przechodził, zawołali, mówiąc: Zmiłuj się nad nami, Panie, synu Dawidowy!
Ewangelia Mateusza 20:31 — Ale on lud gromił ich, aby milczeli; lecz oni tem więcej wołali, mówiąc: Zmiłuj się nad nami, Panie, synu Dawidowy!
Ewangelia Mateusza 27:4 — Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydawszy krew niewinną! A oni rzekli: Cóż nam do tego? ty ujrzysz!
Ewangelia Mateusza 27:25 — A odpowiadając wszystek lud, rzekł: Krew jego na nas i na dziatki nasze.
Ewangelia Marka 1:24 — Mówiąc: Ach! cóż my z tobą mamy, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś, abyś nas wytracił. Znam cię, ktoś jest, żeś on święty Boży.
Ewangelia Marka 5:12 — I prosili go oni wszyscy dyjabli, mówiąc: Puść nas w te świnie, abyśmy w nie weszli.
Ewangelia Marka 6:3 — Izali ten nie jest cieśla, syn Maryi, i brat Jakóba, i Jozesa, i Judasa, i Szymona? Azaż tu nie masz i sióstr jego u nas? I gorszyli się z niego.
Ewangelia Marka 9:5 — A odpowiadając Piotr, rzekł Jezusowi: Mistrzu! dobrze nam tu być; przetoż uczynimy tu trzy namioty, tobie jeden, Mojżeszowi jeden, i Elijaszowi jeden.
Ewangelia Marka 9:22 — I często go miotał w ogień i w wodę, żeby go stracił, ale możeszli co, ratuj nas, użaliwszy się nad nami.
Ewangelia Łukasza 1:71 — Iż im miał dać wybawienie od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzili;
Ewangelia Łukasza 1:78 — Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
Ewangelia Łukasza 4:34 — Mówiąc: Ach! Cóż my z tobą mamy, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś, abyś nas wytracił; znam cię, ktoś jest, żeś on Święty Boży.
Ewangelia Łukasza 7:20 — A gdy przyszli do niego mężowie oni, rzekli: Jan Chrzciciel posłał nas do ciebie, mówiąc: Tyżeś jest ten, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?
Ewangelia Łukasza 9:33 — I stało się, gdy oni odeszli od niego, rzekł Piotr do Jezusa: Mistrzu! dobrze nam tu być; przetoż uczyńmy trzy namioty, tobie jeden i Mojżeszowi jeden i Elijaszowi jeden; nie wiedząc, co mówił.
Ewangelia Łukasza 11:1 — I stało się, gdy on był na niektórem miejscu, modląc się, że gdy przestał, rzekł do niego jeden z uczniów jego, Panie! naucz nas modlić się, tak jako i Jan nauczył uczniów swoich.
Ewangelia Łukasza 11:4 — I odpuść nam grzechy nasze; bo też i my odpuszczamy każdemu winowajcy naszemu. A nie wwódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego.
Ewangelia Łukasza 11:45 — A odpowiadając niektóry z zakonników, rzekł mu: Nauczycielu! to mówiąc i nas hańbisz.
Ewangelia Łukasza 12:41 — I rzekł mu Piotr: Panie! do nasże mówisz to podobieństwo, czyli do wszystkich?
Ewangelia Łukasza 16:26 — A nad to wszystko między nami i wami otchłań wielka jest utwierdzona, aby ci, którzy chcą stąd przyjść do was, nie mogli, ani owi stamtąd przyjść do nas.
Ewangelia Łukasza 17:13 — A ci podniósłszy głos swój, rzekli: Jezusie, Nauczycielu! zmiłuj się nad nami.
Ewangelia Łukasza 19:14 — Lecz mieszczanie jego mieli go w nienawiści, i wyprawili za nim poselstwo, mówiąc: Nie chcemy, aby ten królował nad nami.
Ewangelia Łukasza 20:6 — Jeźliż zasię rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukamionuje nas, ponieważ za pewne mają, że Jan jest prorokiem.
Ewangelia Łukasza 23:30 — Tedy poczną mówić górom: Padnijcie na nas! a pagórkom: Przykryjcie nas!
Ewangelia Łukasza 23:39 — A jeden z onych złoczyńców, którzy z nim wisieli, urągał mu, mówiąc: Jeźliżeś ty jest Chrystus, ratujże siebie i nas.
Ewangelia Łukasza 24:22 — Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;
Ewangelia Jana 1:22 — Rzekli mu tedy: Któżeś jest, żebyśmy odpowiedź dali tym, którzy nas posłali? Cóż wżdy powiadasz o sobie?
Ewangelia Jana 9:34 — Odpowiedzieli i rzekli mu: Tyś się wszystek w grzechach narodził, a ty nas uczysz? I wygnali go precz.
Dzieje Apostolskie 1:21 — Potrzeba tedy, aby jeden z tych mężów, którzy z nami bywali po wszystek czas, który Pan Jezus przebywał między nami,
Dzieje Apostolskie 3:4 — A Piotr z Janem pilnie na niego patrząc, rzekli: Wejrzyj na nas!
Dzieje Apostolskie 4:12 — I nie masz w żadnym innym zbawienia; albowiem nie masz żadnego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które byśmy mogli być zbawieni.
Dzieje Apostolskie 5:28 — Izaliśmy wam surowo nie zakazali, abyście w tem imieniu nie uczyli? A oto napełniliście Jeruzalem nauką waszą i chcecie na nas wprowadzić krew człowieka tego.
Dzieje Apostolskie 6:2 — A tak oni dwunastu zwoławszy mnóstwo uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuściwszy słowo Boże, służyli stołom.
Dzieje Apostolskie 7:27 — Lecz ten, co krzywdził bliźniego, odegnał go, mówiąc: Któż cię postanowił książęciem i sędzią nad nami?
Dzieje Apostolskie 7:40 — Mówiąc do Aarona: Uczyń nam bogi, którzy by szli przed nami; albowiem Mojżeszowi onemu, który nas wywiódł z ziemi Egipskiej, nie wiemy co się stało.
Dzieje Apostolskie 11:15 — A gdym ja począł mówić, przypadł Duch Święty na nie, jako i na nas na początku.
Dzieje Apostolskie 14:11 — A lud widząc, co Paweł uczynił, podnieśli głos swój, mówiąc po likaońsku: Bogowie stawszy się podobni ludziom, zstąpili do nas.
Dzieje Apostolskie 14:22 — Utwierdzając dusze uczniów i napominając, aby trwali w wierze, i mówiąc: Że przez wiele ucisków musimy wnijść do królestwa Bożego.
Dzieje Apostolskie 16:10 — A ujrzawszy to widzenie, zaraześmy się starali o to, jakobyśmy się puścili do Macedonii, będąc tego pewni, iż nas Pan powołał, abyśmy im kazali Ewangieliję.
Dzieje Apostolskie 16:15 — A gdy się ochrzciła i dom jej, prosiła, mówiąc: Ponieważeście mię osądzili wierną być Panu, wszedłszy do domu mego, mieszkajcie; i przymusiła nas.
Dzieje Apostolskie 16:37 — Ale im Paweł rzekł: Usiekłszy nas jawnie rózgami nie przekonanych, gdyżeśmy są ludzie Rzymianie, wrzucili do więzienia; a teraz nas potajemnie wyganiają? Nic z tego; ale sami niech przyjdą i wyprowadzą nas.
Dzieje Apostolskie 20:5 — A z Azyjatczyków Tychykus i Trofimus, którzy wprzód poszedłszy, czekali nas w Troadzie.
Dzieje Apostolskie 21:1 — A gdyśmy odjechali, rozstawszy się z nimi, prosto jadąc, przyjechaliśmy do Kou, a nazajutrz do Rodu, a stamtąd do Patary.

Pokazano 50 z 177 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2248 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

G1473

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.