2 Księga Mojżeszowa 7

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 7 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, postanowiłem cię za Boga Faraonowi, a Aaron, brat twój, będzie prorokiem twoim.

2 Ty powiesz wszystko, coć rozkażę: ale Aaron, brat twój, będzie mówił do Faraona, aby wypuścił syny Izraelskie z ziemi swej.

3 A Ja zatwardzę serce Faraonowe, i rozmnożę znaki moje i cuda moje w ziemi Egipskiej.

4 I nie usłucha was Farao; lecz Ja włożę rękę moję na Egipt, i wyprowadzę wojska moje, lud mój, syny Izraelskie, z ziemi Egipskiej w sądziech wielkich.

5 A poznają Egipczanie, żem Ja Pan, gdy wyciągnę rękę moję na Egipt, i wywiodę syny Izraelskie z pośrodku ich.

6 Uczynił tedy Mojżesz i Aaron, jako im przykazał Pan, tak uczynili.

7 A Mojżesz miał osiemdziesiąt lat, a Aaron osiemdziesiąt i trzy lata, gdy mówili do Faraona.

8 Rzekł tedy Pan do Mojżesza, i do Aarona, mówiąc:

9 Gdy wam rzecze Farao, mówiąc: Uczyńcie jaki cud, tedy rzeczesz do Aarona: Weźmij laskę twoję, a porzuć przed Faraonem, a obróci się w węża.

10 I przyszedł Mojżesz z Aaronem do Faraona, i uczynili tak, jako rozkazał Pan; i porzucił Aaron laskę swoję przed Faraonem, i przed sługami jego, która się obróciła w węża.

11 Wezwał też Farao mędrców i czarowników, i uczynili i ci czarownicy Egipscy przez czary swe także.

12 I porzucił każdy laskę swą, a obróciły się w węże; ale pożarła laska Aaronowa laski ich.

13 I zatwardziało serce Faraonowe, i nie usłuchał ich, jako powiedział Pan.

14 Zatem rzekł Pan do Mojżesza: Ociężało serce Faraonowe; nie chce puścić ludu tego.

15 Idź do Faraona rano, oto, wynijdzie nad wodę, tedy staniesz przeciwko niemu nad brzegiem rzeki, a laskę, która się była obróciła w węża, weźmiesz w rękę twoję,

16 I rzeczesz do niego: Pan Bóg Hebrejczyków posłał mię do ciebie, mówiąc: Wypuść lud mój, aby mi służyli na puszczy, a oto, nie usłuchałeś dotąd.

17 Przetoż tak mówi Pan: Po tem poznasz, żem ja Pan; oto, ja uderzę laską, która jest w ręce mojej, na wody, które są w rzece, a obrócą się w krew.

18 A ryby, które są w rzece, pozdychają, i zśmierdnie się rzeka, i spracują się Egipczanie, szukając dla napoju wód z rzeki.

19 Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona: Weźmij laskę twoję, a wyciągnij rękę twą na wody Egipskie, na rzeki ich, na strugi ich, i na jeziora ich, i na wszelkie zgromadzenie wód ich; i obrócą się w krew, i będzie krew po wszystkiej ziemi Egipskiej, tak w naczyniach drewnianych, jako w kamiennych.

20 I uczynili tak Mojżesz i Aaron, jako rozkazał Pan; i podniósłszy laskę uderzył wody, które były w rzece, przed oczyma Faraonowemi, i przed oczyma sług jego; i obróciły się wszystkie wody, które były w rzece, w krew.

21 A ryby, które były w rzece, pozdychały, i zśmierdła się rzeka, że nie mogli Egipczanie pić wody z rzeki; i była krew po wszystkiej ziemi Egipskiej.

22 I uczynili także czarownicy Egipscy czarami swemi; i zatwardziało serce Faraonowe, i nie usłuchał ich, jako był powiedział Pan.

23 A odwróciwszy się Farao, poszedł do domu swego, a nie przyłożył serca swego i do tego.

24 I kopali wszyscy Egipczanie około rzeki, szukając wody, aby pili; bo nie mogli pić wody z rzeki.

25 I wypełniło się siedem dni, jako zaraził Pan rzekę.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 7

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 7:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Postanowiłem cię za Boga” — Elohim - możny.

„będzie twoim prorokiem” — mówczym narzędziem.

Epifania i Bazylea:

„Oto postanowiłem cię za Boga Faraonowi” — dotąd Mojżeszowi nie była dana większa władza niż Faraonowi, a nawet dotąd miał mniej władzy niż Faraon. Ale gdy otrzymał pełnomocnictwo by być bogiem dla Faraona, to otrzymał większą władzę. (TP 1946, s. 16) Tak też było w pozafigurze, od X.1874 - IX.1881, nasz Pan w swoich czynnościach nie używał więcej władzy niż szatan. Do tego czasu użycie władzy przeciw szatanowi w celu wyswobodzenia ludzkości z niewoli, było ograniczone wyłącznie do moralnego przekonywania. (TP 1946, s. 16)

„a Aaron, brat twój, będzie prorokiem twoim” — Aaron miał mieć udział w powiększonej władzy naszego Pana, ponieważ on miał być Jego mówczym narzędziem. (TP 1946, s. 16)

2 Księga Mojżeszowa 7:2

Epifania i Bazylea:

„Ty powiesz wszystko coć rozkażę” — Jezus miał oznajmić prywatnie Kościołowi to co Bóg mu objawił w sprawie wyswobodzenia Kościoła i świata z pod tyranii i królestwa szatana. (TP 1946, s. 16)

„ale Aaron... będzie mówił do Faraona” — przez publiczną pracę oznajmi szatanowi nie w formie prośby, ale rozkazu. (TP 1946, s. 16)

2 Księga Mojżeszowa 7:3

Epifania i Bazylea:

„Ja zatwardzę serce Faraonowe” — Jehowa w 1880r. zapewnił Jezusa, że z powodu dobroci Swojej w usuwaniu jednej plagi po drugiej, On zatwardzi serce Faraona. (TP 1946, s. 16,17)

„i rozmnożę znaki moje i cuda moje” — Jehowa zapewnia Jezusa, że nieuczciwe i hańbiące postępowanie szatana będzie powodem coraz ostrzejszych plag zsyłanych na niego i na jego sług. (TP 1946, s. 16,17)

2 Księga Mojżeszowa 7:4

Epifania i Bazylea:

„lecz Ja włożę rękę moję na Egipt i wyprowadzę wojska moje...” — Jehowa użyje Chrystusa za swoją moc, która tak silnie podziała na Egipt w karzących sądach, że sprawi wybawienie pozafiguralnemu Izraelowi. (TP 1946, s. 17)

2 Księga Mojżeszowa 7:5

Epifania i Bazylea:

„A poznają Egipczanie, żem Ja Pan” — przedstawia zapewnienie Jehowy dane naszemu Panu w 1880r., że moc Boża użyta przez Chrystusa w takich karach, jakie Jehowa zamierzył posłać na sług szatana, zmusi ich do uznania, Jehowy za Boga samego przez się egzystującego, doskonałego w mądrości, mocy, sprawiedliwości i miłości. (TP 1946, s. 17)

2 Księga Mojżeszowa 7:6

Epifania i Bazylea:

„Uczynił tedy Mojżesz i Aaron, jako im przykazał Pan” — przedstawia jak Jezus i Kościół wykonali pozafiguralny rozkaz Boży w publicznej pracy połączonej z rozpowszechnianiem pisma: "Pokarm dla Myślących Chrześcijan" i "Cienie Przybytku". (TP 1946, s. 17)

2 Księga Mojżeszowa 7:7

Epifania i Bazylea:

„A Mojżesz miał osiemdziesiąt lat, a Aaron osiemdziesiąt i trzy lata” — wskazuje , że Jezus był zupełnie dojrzałym do swej pracy od 1881r., a że Aaron był takim tylko w postępowym, a nie w kompletnym znaczeniu, tzn. tylko poczytalnie; 80 lat, podwójna liczba 40 lat, wyobraża okres doskonałej próby i aprobaty Wiernych, a 83 lata, nie będące akuratną podwójną liczbą 40 lat, nasuwają te dwa kierunki myśli. (TP 1946, s. 17)

2 Księga Mojżeszowa 7:9

Epifania i Bazylea:

„weźmij laskę twoją” — Kościół miał użyć swej władzy (laski) jako nauczyciel. (TP 1946, s. 17,18)

„a porzuć przed Faraonem, a obróci się w węża” — [hebr. tanin], jest to biblijne słowo użyte na określenie całego zbioru potwornych zwierząt ziemskich, jakie istniały przed stworzeniem człowieka takich jak dinozaur, diploducus, stegosaurus, megantisaurus, gigantosaurus i ogromne lądowe i wodne jaszczury, krokodyle, węże i inne ziemnowodne zwierzęta. Najogólniejszy wyraz stosujący się do nich to PŁAZY. (TP 1946, s. 17,18) W tym tekście odnosi się prawdopodobnie do krokodyla, ponieważ on był uważany za świętość u Egipcjan. (TP 1946, s. 17,18) Oni mieli przedstawić Prawdę o dozwoleniu złego. Wyjaśnienie odnośnie zła wśród ludzkości ogólnie wykazywało, że zło jest dozwolone w celu wykształcenia rodzaju ludzkiego przez doświadczenie odnośnie wielkości i okropności skutków grzechu. (TP 1946, s. 17,18) Zło dozwolone na Kościół było w celu: (TP 1946, s. 17,18) 1/ ofiarniczym; (TP 1946, s. 17,18) 2/ zniszczenia wad; (TP 1946, s. 17,18) 3/ wyrobienia dobrych zalet. (TP 1946, s. 17,18)

2 Księga Mojżeszowa 7:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Przemienił się w węża” — figuruje, że Bóg dozwolił na tymczasowe zło, wypuszczając laskę władzy.

Epifania i Bazylea:

„I przyszedł Mojżesz do Faraona i uczynili tak” — przez publiczne rozpowszechnianie broszurki "Pokarm dla myślących Chrześcijan", wykłady, korespondencję i rozmowy. (TP 1946, s. 18) Prywatnie lud Boży otrzymał korzyść tego dodatkowo przez "Cienie Przybytku" wykłady, badania i rozmowy. (TP 1946, s. 18)

„która się obróciła w węża” — [hebr. tanin], jest to biblijne słowo użyte na określenie całego zbioru potwornych zwierząt ziemskich, jakie istniały przed stworzeniem człowieka takich jak dinozaur, diploducus, stegosaurus, megantisaurus, gigantosaurus i ogromne lądowe i wodne jaszczury, krokodyle, węże i inne ziemnowodne zwierzęta. Najogólniejszy wyraz stosujący się do nich to PŁAZY. (TP 1926, s. 72,73) W tym tekście odnosi się prawdopodobnie do krokodyla, ponieważ on był uważany za świętość u Egipcjan. (TP 1926, s. 72,73) Przedstawia Prawdę Parousii, wyjaśniającą naukę dlaczego Bóg dozwolił na zło dla ludu Bożego, Jezusa i Kościoła, aby cierpiąc jako ofiary za grzech, rozwinąć ich charakter. ... dlaczego zaistniało zło między ludem Bożym w Epifanii - rozdział M.St. od W.G. (TP 1926, s. 72,73)

2 Księga Mojżeszowa 7:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Tedy Farao” — figuruje szatana.

„i czarowników” — ci, którzy porozumiewają się ze złymi duchami.

„Egipskimi” — typ na królestwo ciemności.

„czarownicy Egipscy” — "James i Jambres sprzeciwiali się Mojżeszowi" (2Tym.3:8). Figurują teologów naszych czasów, sprzeciwiających się Prawdzie.

Epifania i Bazylea:

„Wezwał tedy Farao mędrców i czarowników” — przedstawia jak szatan gromadzi swoich uczonych i wodzów nauczających błędu, jako jego mówczych narzędzi, aby przedstawili zbijające zdania na ten sam przedmiot. (TP 1946, s. 18)

„i uczynili ci czarownicy Egipscy przez czary swoje także” — magicy Jannes i Jambress, rzucający swoje laski, przedstawiają uczonych i błąd nauczających wodzów ofiarujących fałszywe lub niedostateczne wyjaśnienia na ten przedmiot. (TP 1946, s. 18) Przywódcy, którzy stają się przesiewaczami a są Nowymi Stworzeniami, pokazują przez swą działalność przesiewawczą, że są z klasy Wtórej Śmierci (wyobrażeni przez Jannesa i Jambresa). (TP 1968, s. 37) Jannes i Jambress przedstawiają przesiewaczy dwóch klas: wtórej śmierci i W.G. (TP 1935, s. 103) Jannes [on zwodzi], przedstawia wodzów podczas przesiewań w Parousii, między ludem Prawdy i w Nominalnym Kościele. (TP 1939, s. 48,73) Jannes [on mówi, on oszukuje]; klasa wtórej śmierci. (TP 1926, s. 39,72) Jannes [ciemięzca], wyobraża przesiewaczy, którzy w dniu parousii zwiedli klasę wtórej śmierci przez pozaobrazowe czary -- złudzenia. (TP 1934, s. 50) Jannes przedstawia przesiewaczy wtórej śmierci. (TP 1935, s. 103) Jambres [on się rewolucjonizuje], przedstawia wodzów w przesiewaniu Epifanii, między ludem Prawdy i w Nominalnym Kościele. (TP 1939, s. 48,73) Jambres [morze ubogich]; typ na W.G. (TP 1924, s. 80) Jambres - W.G. (TP 1926, s. 39,72) Jambres [buntownik], wyobraża tych przesiewaczy, którzy w Epifanii zwodzą W.G. pozaobrazowymi czarami -- złudzeniami. (TP 1934, s. 50) J. F. Rutherford jest głównym członkiem jednej części pozaobrazowego Jambresa ludu w Prawdzie, druga część pozaobrazowego Jambresa znajduje się w nominalnym Kościele. (TP 1934, s. 50) Jambres [znaczy morze ubogich], typ na wodzów W.G. (w T.P.. gdzie podano , że Jambres przedstawia W.G., jest błąd, powinno być wodzów W.G.). (TP 1939, s. 48,73) Jambress przedstawia przesiewaczy W.G. (TP 1935, s. 103) Szatan udzielił życia niektórym stworzeniom, tak jak to widzimy z użycia przez niego egipskich czarowników do stworzenia wężów z lasek, do wytworzenia tak bardzo licznych żyjątek, iż woda zamieniła się w krew (stała się czerwona) i do stworzenia żab. (TP 1963, s. 3)

Źródła: 24'80; 26'39,72; 34'50; 35'103; 39'48,73; 46'18; 58'87; 63'3; 68'37;

2 Księga Mojżeszowa 7:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Obróciły się w węże” — figuruje różne poglądy na dozwolenie złego, jakie były przedstawiane przez różnych teologów dawnych czasów.

„lecz laska Aarona” — wyobraża pogląd na dozwolenie złego, jaki jest przedstawiony przez literaturę wyjaśniającą Słowo Boże.

„pożarła laski ich” — pogląd ten pokazał zupełnie inne poglądy przez silniejsze argumenty.

Epifania i Bazylea:

„w węże” — [hebr. tanin], jest to biblijne słowo użyte na określenie całego zbioru potwornych zwierząt ziemskich, jakie istniały przed stworzeniem człowieka takich jak dinozaur, diploducus, stegosaurus, megantisaurus, gigantosaurus i ogromne lądowe i wodne jaszczury, krokodyle, węże i inne ziemnowodne zwierzęta. Najogólniejszy wyraz stosujący się do nich to PŁAZY. (TP 1946, s. 17) W tym tekście odnosi się prawdopodobnie do krokodyla, ponieważ on był uważany za świętość u Egipcjan. (TP 1946, s. 17)

„ale pożarła laska Aaronowa laski ich” — wyjaśnienia ludu Bożego w Parousii o dozwoleniu złego między ludem Bożym, obaliły owe pozaobrazowego Jannesa - w Parousii ... Jambresa (wodzów W.G., jak wydawcy "Zwiastuna, Strażnicy itp.. ) w Epifanii (2Tym.3:8). (TP 1926, s. 73)

2 Księga Mojżeszowa 7:13

Paruzja (C.T. Russell):

„I zatwardzał” — miłosierdzie Boże było tego przyczyną.

2 Księga Mojżeszowa 7:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Wyprowadź mój lud” — reprezentuje powołanie Kościoła Chrześcijańskiego ze świata do służby Bogu.

„na puszczy” — odłączenie od świata.

2 Księga Mojżeszowa 7:19

Epifania i Bazylea:

„na wody” — woda w symbolach biblijnych reprezentuje nauki -- jeżeli jest czysta, a jeżeli nie jest czysta -- to błąd. (TP 1934, s. 90) Nie tylko Nil, który czasami reprezentuje ludy światowe, ale wszystkie wody egipskie zostały obrócone w krew; dlatego w tym wypadku nie ludzi, lecz nauki wody Nilu przedstawiają. (TP 1935, s. 16)

„i obrócą się w krew” — plaga (1) wypełniła się przez zbijającą Prawdę daną w II tomie. (TP 1946, s. 16)

2 Księga Mojżeszowa 7:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszystkie wody” — przedstawiają Prawdy Słowa Bożego znajdujące się w milionach gazetek wydanych przez Watch Tower.

„w krew” — literalnie niepojętą szybkością wzrostu mikroskopijnych żyjątek i maleńkich bezpłciowych roślin. Wydarzenie jest znane, gdy taka krew z wody utworzona przez laboratorium przyrody była dość gęsta, którą psy jadły z chciwością.

2 Księga Mojżeszowa 7:22

Epifania i Bazylea:

„I uczynili także czarownicy Egipscy” — Szatan udzielił życia niektórym stworzeniom, tak jak to widzimy z użycia przez niego egipskich czarowników do stworzenia wężów z lasek, do wytworzenia tak bardzo licznych żyjątek, iż woda zamieniła się w krew (stała się czerwona) i do stworzenia żab. (TP 1963, s. 3)

2 Księga Mojżeszowa 7:24

Paruzja (C.T. Russell):

„I kopali wszyscy Egipcjanie” — przedstawia świat, Chrześcijaństwo, Kościelnictwo.

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 7

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.