2 Księga Mojżeszowa 27

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 27 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 27 — Biblia Gdańska

1 Uczynisz też ołtarz z drzewa sytym na pięć łokci wzdłuż, a na pięć łokci wszerz; czworograniasty będzie ołtarz, a na trzy łokcie wzwyż.

2 I poczynisz mu rogi na czterech węgłach jego; z niego będą rogi jego, i obijesz je miedzią.

3 Poczynisz też do niego kotły dla zsypowania popiołu; i miotły jego, i miednice jego, i widełki jego, i łopaty jego, wszystkie naczynia jego uczynisz z miedzi.

4 Uczynisz też do niego kratę, na kształt sieci, miedzianą; a uczynisz u tej kraty cztery kolce miedziane na czterech rogach jej.

5 I włożysz ją w okrąg ołtarza na dół, a będzie ta krata aż do połowy ołtarza.

6 Porobisz też drążki do ołtarza, drążki z drzewa sytym, a obijesz je miedzią.

7 Które drążki przewleczone będą przez kolce; a będą te drążki na obydwu stronach ołtarza, gdy go nosić będą.

8 Aby był czczy wewnątrz, uczynisz go z desek; jakoć ukazano na górze, tak go uczynią.

9 Uczynisz też sień przybytku na południe ku prawej stronie; opony tej sieni będą z białego jedwabiu kręconego; na sto łokci wzdłuż będzie strona jego.

10 Słupów też do nich dwadzieścia, a podstawków do nich dwadzieścia miedzianych; główki na słupach, i okręcenia ich będą srebrne.

11 Na tenże kształt na stronie północnej wzdłuż opony będą, sto łokci wzdłuż; słupów też do nich dwadzieścia, a podstawków do nich dwadzieścia miedzianych; główki na słupach i okręcenia ich srebrne.

12 A szerokość sieni od strony zachodniej będzie miała opony na pięćdziesiąt łokci; słupów ich dziesięć, i podstawków ich dziesięć.

13 Szerokość zaś sieni na przedniej stronie, na wschód słońca, pięćdziesiąt łokci.

14 Piętnaście też łokci opon na jednę stronę; słupów ich trzy i podstawków ich trzy.

15 Na drugiej zaś stronie opon piętnaście łokci; słupów ich trzy i podstawków ich trzy.

16 A do bramy sieni zasłona na dwadzieścia łokci z hijacyntu, i z szarłatu, i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z jedwabiu białego kręconego robotą haftarską; słupów jej cztery, i podstawków jej cztery.

17 Wszystkie słupy sieni w około otoczone będą srebrem; główki ich srebrne, a podstawki ich miedziane.

18 Długość sieni na sto łokci, a szerokość na pięćdziesiąt, wszędzie jednostajna; a wysokość na pięć łokci, z białego jedwabiu kręconego, a podstawki jej miedziane.

19 Wszystkie naczynia przybytku do wszelakiej usługi jego, i wszystkie kołki jego, i wszystkie kołki sieni, miedziane będą.

20 A ty rozkażesz synom Izraelskim, aby przynieśli do ciebie oliwy z oliwnego drzewa czystej, wytłoczonej, do świecenia, aby lampy zawsze gorzały.

21 W przybytku zgromadzenia przed zasłoną, która zakrywa skrzynię świadectwa, stawiać je będzie Aaron i synowie jego od wieczora aż do poranku przed Panem. Ta ustawa będzie wieczna w potomstwie ich między synami Izraelskimi.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 27

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 27:1

Paruzja (C.T. Russell):

„uczynisz też ołtarz” — wyobraża ofiarę Chrystusa.

2 Księga Mojżeszowa 27:2

Paruzja (C.T. Russell):

„poczynisz mu rogi” — symbol władzy.

„z miedzi” — symbol doskonałości ludzkiej.

Epifania i Bazylea:

„I poczynisz mu rogi na czterech węgłach jego; z niego będą rogi jego, i obijesz je miedzią” — Rogi ołtarza miedzianego są typem możliwości klasy Chrystusa jako Pocieszyciela, Napominającego, Zachęcającego, Naprawiającego i Karcącego próbowanych i cierpiących kapłanów w trakcie ofiarowania. Tymi możliwościami są prawda, duch prawdy oraz zarządzenia prawdy, ze wszystkimi zdolnościami zawartymi w członkach klasy Chrystusa jako ofiarnikach i pomocnikach ofiarników. To, że znajdowały się na czterech rogach ołtarza jest typem ich wszechstronnej wystarczalności. Te same myśli dotyczą rogów ołtarza złotego, a różnica między tymi dwoma ołtarzami i rogami polega na różnicy w punktach widzenia obserwatorów – ołtarz miedziany reprezentuje ofiarujący się Kościół z punktu widzenia usprawiedliwionych, natomiast ołtarz złoty reprezentuje ofiarujący się Kościół z punktu widzenia Boga i nowych stworzeń.-E11'592

2 Księga Mojżeszowa 27:9

Paruzja (C.T. Russell):

„uczynisz sień” — wyobraża stan usprawiedliwienia.

„opony” — dla będących wewnątrz stanowią ścianę wiary, a dla tych co są na zewnątrz ścianę niewiary, która im przeszkadza przy wejściu i oglądaniu rzeczy świętych, jakie się znajdują wewnątrz.

2 Księga Mojżeszowa 27:10

Paruzja (C.T. Russell):

„słupów” — słupy wyobrażają Nowe Stworzenie w Chrystusie Jezusie, poświęconych świętych.

„podstawki z miedzi” — wyobrażają usprawiedliwione człowieczeństwo i pokazują, że chociaż znajdujemy się w pierwszym przedziale przybytku, to jednak ten skarb mamy w naczyniach glinianych.

„główki” — (haczyki)=> to pokazuje, że usprawiedliwieni wierzący mogą prawdziwie twierdzić, że Chrystusowa sprawiedliwość przykrywa ich niedoskonałości.

Epifania i Bazylea:

„słupów” — (Dziedziniec miał w sumie 60 słupów), 60 słupów Dziedzińca symbolizuje dla celów W.Ew. usprawiedliwionych wiernych w ich 60 działalnościach W.Ew. (TP 1928, s. 77) 60 słupów Dziedzińca Przybytku przedstawia 60 oczyszczonych i częściowo oczyszczonych grup Prawdy. (TP 1972, s. 75) Rozwój grup Prawdy na ich 60 przepowiedzianych podziałów lewickich zaczął się w jesieni 1916 roku. (TP 1972, s. 75)

„główki na słupach” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 27:11

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki na słupiech” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 27:12

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 27:14

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 27:15

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 27:16

Paruzja (C.T. Russell):

„a do bramy” — (drzwi), "Jam jest droga", "Jam jest drzwiami". Jan.14:6; 20:9. Jest tylko jedna droga, którą można dojść do Boga. Droga, która odprowadza od niewiary i grzechu.

Epifania i Bazylea:

„a do bramy sieni zasłona” — Podczas gdy obozowcy Epifanii, wierzący i przyjmujący Jezusa jako swego Zbawcę i Króla, nie są reprezentowani we wchodzących przez bramę Dziedzińca będącą wejściem do stanu Lewickiego, to jednak ich wiara jest pokazana w białej płóciennej zasłonie otaczającej dziedziniec. Zasłona ta przedstawia "Chrystusową sprawiedliwość - Chrystusa jako Zbawcę i Króla". (TP 1960, s. 7)

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10

Źródła: 28'77; 60'7;

2 Księga Mojżeszowa 27:17

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki ich srebrne” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 27:20

Paruzja (C.T. Russell):

„oliwy czystej” — symbol Ducha Św.

„do świecenia” — wyobraża ducha Prawdy.

2 Księga Mojżeszowa 27:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Aarona” — przedstawia Najwyższego Kapłana Chrystusa.

„synowie” — Jego następcy w sprawowaniu urzędu Najwyższego Kapłana.

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 27

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.