2 Księga Mojżeszowa 29

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 29 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (46 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 29 — Biblia Gdańska

1 To też uczynisz im na poświęcenie ich, aby mi odprawowali urząd kapłański: Weźmij cielca jednego młodego, i dwu baranów zupełnych;

2 I chleby przaśne, i placki przaśne z oliwą zaczynione, i kołacze przaśne, namazane oliwą; z przedniej mąki pszenicznej naczynisz ich.

3 A włożysz to w jeden kosz, ofiarować je będziesz w tymże koszu, z cielcem, i z dwiema barany.

4 A Aaronowi i synom jego przystąpić każesz do drzwi namiotu zgromadzenia, i omyjesz je wodą,

5 A wziąwszy szaty, obleczesz Aarona w suknią, i w płaszcz pod naramiennik, i w naramiennik, i napierśnik, i opaszesz go pasem naramiennika;

6 I włożysz czapkę na głowę jego, a wstawisz koronę świętości na czapkę.

7 Na ostatek weźmiesz olejek pomazywania, i wylejesz na głowę jego, a pomażesz go.

8 Potem synom jego przystąpić każesz, a obleczesz je w szaty;

9 I opaszesz je pasem, Aarona i syny jego, a włożysz na nie czapki, i będą mieli kapłaństwo ustawą wieczną; poświęcisz też ręce Aaronowe, i ręce synów jego.

10 Przywiedziesz też cielca przed namiot zgromadzenia, i włoży Aaron i synowie jego ręce swoje na głowę cielca.

11 I zabijesz cielca przed Panem, u drzwi namiotu zgromadzenia.

12 A wziąwszy krwi z cielca pomażesz na rogach ołtarza palcem swym, a ostatek krwi wylejesz ku spodku ołtarza.

13 Weźmiesz też wszystkę tłustość okrywającą wnętrze, i odzieczkę z wątroby, i dwie nerki z tłustością ich, a zapalisz to na ołtarzu.

14 A mięso cielca, i skórę jego, i gnój jego, spalisz ogniem za obozem; bo to jest ofiara za grzech.

15 Barana także jednego weźmiesz, na którego głowę Aaron i synowie jego włożą ręce swoje.

16 I zabijesz barana tego, a wziąwszy krwi jego, pokropisz wierzch ołtarza w około.

17 A barana zrąbiesz na sztuki, i opłuczesz trzewa jego i nogi jego, i włożysz je na sztuki z niego i na głowę jego.

18 I zapalisz tego całego barana na ołtarzu; całopalenie to jest Panu, wonią przyjemną, ofiarą ognistą jest Panu.

19 Zatem weźmiesz barana drugiego, a włoży Aaron i synowie jego ręce swoje na głowę barana.

20 A zabiwszy onego barana weźmiesz ze krwi jego, i pomażesz koniec ucha Aaronowego, i końce ucha prawego synów jego, i wielkie palce ręki ich prawej, także wielkie palce nogi ich prawej, a wylejesz tę krew na ołtarz w około.

21 Wziąwszy zaś ze krwi, która na ołtarzu, także z olejku pomazywania, pokropisz Aarona, i szaty jego, i szaty synów jego z nim; i będzie poświęcony on i szaty jego, i synowie jego, i szaty synów jego z nim.

22 Potem weźmiesz z barana łój, i ogon, i tłustość, która okrywa wnętrze, i odzieczkę wątroby, i dwie nerki, i łój, który jest na nich, i łopatkę prawą, albowiem jest baran poświęcenia;

23 I bochen chleba jeden, i kołacz chleba z oliwą jeden, i placek jeden z kosza przaśników, który jest przed Panem.

24 A położysz to wszystko na ręce Aaronowe, i na ręce synów jego, i obracać to będziesz tam i sam za ofiarę obracania przed Panem;

25 A wziąwszy to z ręku ich, zapalisz na ołtarzu, na całopalenie, na wonność wdzięczną przed Panem; ofiara ognista jest Panu.

26 Weźmiesz też piersi z barana poświęcenia, które należą Aaronowi, i obracać je będziesz tam i sam za ofiarę obracania przed Panem, a to będzie dział twój,

27 Poświęcisz też piersi obracania i łopatkę podnoszenia, którą obracano, i którą podnoszono, z barana poświęcenia dla Aarona, i dla synów jego.

28 A to będzie Aaronowi i synom jego ustawą wieczną od synów Izraelskich, gdyż ofiara podnoszenia jest: i ofiara podnoszenia będzie od synów Izraelskich z ofiar ich spokojnych, ofiara podnoszenia ich będzie Panu.

29 A szaty święte, które są Aaronowe, zostaną synom jego po nim, aby pomazywani byli w nich, a były poświęcane w nich ręce ich.

30 Siedem dni będzie w nich chodził kapłan, który będzie na jego miejscu z synów jego, który wchodzić będzie do namiotu zgromadzenia, aby służył w świątnicy.

31 Barana też poświęcenia weźmiesz, i uwarzysz mięso jego na miejscu świętem.

32 I jeść będą Aaron i synowie jego mięso onego barana, i chleb, który jest w koszu, u drzwi namiotu zgromadzenia.

33 Będą to jeść ci, za które się oczyszczenie stało, ku poświęceniu rąk ich, aby poświęceni byli; obcy zaś nie będzie jadł z tego, bo święta rzecz jest.

34 A zbyłoliby co mięsa poświęcenia, i chleba aż do poranku, spalisz ostatki ogniem: nie będą tego jeść, bo święta rzecz jest.

35 Tak tedy uczynisz Aaronowi, i synom jego, według wszystkiego, com ci przykazał; przez siedem dni poświęcać będziesz ręce ich.

36 Cielca też na grzech ofiarować będziesz na każdy dzień na oczyszczenie, i oczyścisz ołtarz, czyniąc oczyszczenie na nim, i pomażesz go ku poświęceniu jego.

37 Siedem dni będziesz oczyszczał ołtarz, i poświęcisz go, i będzie ten ołtarz najświętszy; cóżkolwiek się dotknie ołtarza, poświęcono będzie,

38 A to jest, co ofiarować będziesz na ołtarzu: dwa baranki roczne, dwa na każdy dzień ustawicznie.

39 Baranka jednego ofiarować będziesz rano, a baranka drugiego ofiarować będziesz między dwoma wieczorami.

40 Także dziesiątą część efy mąki pszennej, zmieszanej z oliwą wytłoczoną, której by było czwarta część hyn, a do ofiary mokrej czwarta część hyn wina do jednego baranka.

41 Także baranka drugiego ofiarować będziesz między dwoma wieczorami; według obrzędu ofiary porannej i według ofiary mokrej jej, tak przy niej uczynisz nad wonią przyjemną, i ofiarę zapaloną Panu.

42 Całopalenie to ustawicznie będzie w narodziech waszych u drzwi namiotu zgromadzenia przed Panem, gdzie się z wami schodzić będę, abym tam z tobą rozmawiał.

43 Tam się też schodzić będę z synami Izraelskimi, i będzie miejsce to chwałą moją.

44 Bo poświęcę namiot zgromadzenia, i ołtarz, i Aarona, i syny jego poświęcę, aby mi urząd kapłański sprawowali.

45 I będę mieszkał w pośrodku synów Izraelskich, i będę im za Boga.

46 A poznają, żem Ja Pan Bóg ich, którym je wywiódł z ziemi Egipskiej, abym mieszkał w pośrodku ich, Ja Pan Bóg ich.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 29

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 29:1

Paruzja (C.T. Russell):

„weźmij cielca” — reprezentuje człowieczeństwo Chrystusa i Kościoła jako Jego ciała.

„i dwu baranów” — pierwszy baran całopalenia pokazuje, jak Pan Bóg przyjmuje naszą ofiarę, drugi baran poświęcenia pokazuje, jaki wpływ i skutek mieć będzie na nas ta ofiara.

2 Księga Mojżeszowa 29:2

Paruzja (C.T. Russell):

„chleby przaśne” — wyobrażają rzeczywistą czystość Jezusa, jako człowieka i przypisaną czystość Kościoła.

„z oliwą zaczynione” — wyobraża posiadanie Ducha Bożego.

2 Księga Mojżeszowa 29:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Aaronowi i synom jego” — wyobrażają nową duchową naturę Chrystusa i członków Jego ciała.

„przystąpić do drzwi namiotu” — wyobraża śmierć, wyrzeczenie się swej woli.

„omyjesz je wodą” — aby pokazać czystość Chrystusa naszego Arcykapłana, "Który grzechu nie uczynił, jak również przypisaną sprawiedliwość Kościoła.

2 Księga Mojżeszowa 29:5

Paruzja (C.T. Russell):

„w suknię” — czystość Chrystusowa i działanie łaski.

„w płaszcz pod naramiennik” — wyobraża wierność Chrystusową.

„i w naramiennik” — wyobraża Przymierze Abrahama i Nowe Przymierze.

„i napierśnik” — figura na Zakon.

„pasem naramiennika” — wskazuje na "Anioła Przymierza".

2 Księga Mojżeszowa 29:6

Paruzja (C.T. Russell):

„koronę świętości” — wyobraża władzę panowania.

2 Księga Mojżeszowa 29:7

Paruzja (C.T. Russell):

„olejek pomazania” — figura ducha przysposobienia za synów.

„pomażesz go” — tylko Arcykapłan był namaszczony, co pokazuje, że jedynie ci, co są w Chrystusie, stają się uczestnikami Jego namaszczenia tj. Ducha Św.

2 Księga Mojżeszowa 29:8

Paruzja (C.T. Russell):

„potem synom jego” — nie córkom jego: kobiety nie miały działu w kapłaństwie, ani w pracy publicznej.

„w szaty” — sprawiedliwość Chrystusa jest nam przypisana.

„pas” — pasy wyobrażają sług sprawiedliwości.

2 Księga Mojżeszowa 29:9

Paruzja (C.T. Russell):

„włożysz na nich czapki” — wyobrażają, że Chrystus jest Głową Kościoła. "Widziałem dusze pościnanych". Obj.20:4.

2 Księga Mojżeszowa 29:10

Paruzja (C.T. Russell):

„ręce swoje” — jakby mówiąc: Ta ofiara wyobraża nas.

2 Księga Mojżeszowa 29:11

Paruzja (C.T. Russell):

„zabijesz cielca” — Mojżesz figurował Zakon, a zabicie cielca wyobrażało wymagania Zakonu.

Epifania i Bazylea:

„u drzwi namiotu” — używane jest w odniesieniu do pierwszej zasłony. (TP 2001, s. 80)

2 Księga Mojżeszowa 29:12

Paruzja (C.T. Russell):

„krwi cielca” — wyobraża życie.

„na rogach” — rogi symbol władzy.

„ołtarza” — Zakon wskazywał, że ołtarz ziemskich ofiar był przyjemny Bogu z powodu przelanej krwi i że wszyscy uznający władzę ołtarza, muszą najpierw uznać krew, która go poświęca.

„ku spodku ołtarza” — To pokazuje, że przez krew ofiary, nawet ziemia była odkupiona od przekleństwa.

2 Księga Mojżeszowa 29:13

Paruzja (C.T. Russell):

„wszystką tłustość” — wyobraża gorliwość z miłości.

„zapalisz” — wyobraża ustawiczne poddawanie się cierpieniom jakie przychodzą.

„na ołtarzu” — pokazuje, że Bóg przyjmuje szczere chęci, pobudzając do ofiary.

2 Księga Mojżeszowa 29:14

Paruzja (C.T. Russell):

„gnój jego” — "Staliśmy się jako śmiecie tego świata i jako omieciny u wszystkich". 1Kor.4:13.

„spalisz ogniem” — wyobraża zniszczenie, na które rodzaj ludzki został skazany, z którego ostatecznie zostanie wyswobodzony przez Chrystusa ofiarę.

„za obozem” — zniszczenie jako rzecz obrzydła w oczach świata. "Wynijdźmy do niego za obóz, nosząc urągania Jego". Żyd.13:13.

2 Księga Mojżeszowa 29:15

Paruzja (C.T. Russell):

„barana także jednego” — aby pokazać jak Bóg przyjmuje naszą ofiarę.

„Aaron i synowie jego” — wyobraża Nowe Stworzenie, zupełnego Chrystusa.

„włożą ręce swoje” — wskazuje iż to reprezentuje ich.

2 Księga Mojżeszowa 29:17

Paruzja (C.T. Russell):

„opłuczesz trzewia jego” — wyobraża omycie wodą przez Słowo Boże.

„na sztuki z niego” — reprezentuje członków ciała Chrystusowego.

„i na głowę jego” — wyobraża Chrystusa, który był pierwszy złożony na ołtarzu ofiarniczym.

2 Księga Mojżeszowa 29:18

Paruzja (C.T. Russell):

„zapalisz całego barana” — reprezentuje zupełne poddanie się od wolę Bożą, podczas palenia się ofiary (doświadczeń).

„wonią przyjemną” — pokazuje jak Pan Bóg uznaje i przyjmuje ofiarę.

2 Księga Mojżeszowa 29:19

Paruzja (C.T. Russell):

„drugiego barana” — by wskazać jak ta ofiara oddziaływuje na nas.

„Aaron i synowie” — przedstawia nową naturę Chrystusa.

„włożysz ręce” — to ma znaczyć iż to reprezentuje ich.

2 Księga Mojżeszowa 29:20

Paruzja (C.T. Russell):

„weźmiesz ze krwi jego” — wyobraża poświęcone życie.

„koniec ucha prawego” — reprezentuje, że przez ofiarowanie otrzymujemy lepszy posłuch wiary.

„synów jego” — to pokazuje, że ofiarowanie musi być indywidualne.

„ręki ich prawej” — wyobraża iż nasze ofiarowanie zobowiązuje nas do czynienia, cokolwiek jest w naszej mocy.

„nogi ich prawej” — to znaczy, że jako poświęcone dzieci Boże już odtąd nie mamy postępować jako poganie, lecz chodzić w nowości żywota, postępować wiarą, w duchu, chodzić w światłości, a tak jakośmy przyjęli Chrystusa, tak w nim chodźmy.

2 Księga Mojżeszowa 29:21

Paruzja (C.T. Russell):

„wziąwszy ze krwi” — to pokazuje nasze ofiarowanie iż jest przyjęte jedynie z tego powodu, że jesteśmy usprawiedliwieni przez wiarę w drogocenną krew naszego Odkupiciela.

2 Księga Mojżeszowa 29:22

Paruzja (C.T. Russell):

„dwie nerki” — wyobraża nasze najlepsze władze.

„tłuszcz” — wyobraża gorliwość z miłości.

2 Księga Mojżeszowa 29:23

Paruzja (C.T. Russell):

„bochen chleba” — wyobraża rzeczywistą czystość Jezusa, jako człowieka i przypisaną czystość Kościoła.

„kołacz chleba z oliwą” — wyobraża posiadanie Ducha Bożego.

2 Księga Mojżeszowa 29:24

Paruzja (C.T. Russell):

„na ofiarę obracania” — to pokazuje że ofiarowanie się nie jest na pewien tylko czas, lecz jest to ofiara ustawiczna, dopóki się nie skończy nasz bieg.

2 Księga Mojżeszowa 29:25

Paruzja (C.T. Russell):

„z rąk ich” — tak jak tamci nie złożyli ich sami, tak podobnie i my nie możemy przestać ofiarowania naszych sił w służbie Bożej, aż zostaną zupełnie spożyte.

2 Księga Mojżeszowa 29:30

Paruzja (C.T. Russell):

„siedem dni” — wyobraża iż poświęciliśmy się na służbę Bogu na czas całego naszego życia.

2 Księga Mojżeszowa 29:31

Paruzja (C.T. Russell):

„uwarzysz” — do jedzenia, to nie jest żadną figurą.

2 Księga Mojżeszowa 29:34

Paruzja (C.T. Russell):

„spalisz ostatki ogniem” — to pokazuje, że nic z naszych sił, ani naszego czasu nie może być zmarnowane, ale wszystko musi być zużytkowane w służbie Bożej.

2 Księga Mojżeszowa 29:42

Epifania i Bazylea:

„u drzwi namiotu” — używane jest w odniesieniu do pierwszej zasłony. (TP 2001, s. 80)

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 29

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.