2 Księga Mojżeszowa 30

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 30 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (38 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 30 — Biblia Gdańska

1 Uczynisz też ołtarz dla kadzenia; z drzewa sytym uczynisz go.

2 Na łokieć wzdłuż, i na łokieć wszerz, czworograniasty będzie, a na dwa łokcie wzwyż; z niego wychodzić będą rogi jego.

3 A powleczesz go szczerem złotem, wierzch jego i ściany jego w około, i rogi jego. Uczynisz też koronę złotą około niego.

4 I dwa kolce złote uczynisz też pod koroną we dwu kątach jego, po obu stronach jego, a przez nie przewleczesz drążki, aby noszony był na nich.

5 A uczynisz drążki one z drzewa sytym, i powleczesz je złotem.

6 I postawisz go przed zasłoną, za którą jest skrzynia świadectwa przed ubłagalnią, która jest nad świadectwem, gdzie się z tobą schodzić będę.

7 A będzie kadził na nim Aaron kadzeniem z wonnych rzeczy na każdy poranek; przygotowawszy lampy, będzie kadził.

8 Także gdy rozpali Aaron lampy między dwoma wieczorami, kadzić będzie kadzeniem ustawicznem przed Panem w narodziech waszych.

9 Nie włożycie nań kadzidła obcego, ani całopalenia, ani ofiary suchej; ani ofiary mokrej ofiarować będziecie na nim.

10 Tylko wykona oczyszczenie Aaron nad rogami jego raz w rok; przez krew ofiary za grzech, w dzień oczyszczenia, raz w rok oczyszczenie odprawi na nim w narodziech waszych; bo to rzecz najświętsza Panu.

11 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

12 Gdy zbierzesz główną sumę synów Izraelskich, z tych, którzy mają iść w liczbę, da każdy okup za duszę swą Panu, gdy je liczyć będziesz, aby nie przyszła na nie plaga, gdy zliczeni będą.

13 To dawać będą: każdy, który idzie w liczbę, da pół sykla według sykla świątnicy dwadzieścia pieniędzy sykiel waży; pół sykla będzie podarek Panu.

14 Ktokolwiek idzie w liczbę ode dwudziestu lat i wyżej, odda podarek Panu.

15 Bogaty nie da więcej, a ubogi nie da mniej nad pół sykla, gdy będą dawać ofiarę Panu, dla oczyszczenia dusz swoich.

16 A wybrawszy pieniądze oczyszczenia od synów Izraelskich, dasz je na potrzeby namiotu zgromadzenia, co będzie synom Izraelskim na pamiątkę przed Panem, ku oczyszczeniu dusz waszych.

17 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

18 Uczynisz też wannę miedzianą, i stolec jej miedziany do umywania, a postawisz ją między namiotem zgromadzenia, i między ołtarzem, i nalejesz w nią wody.

19 I umywać będą Aaron i synowie jego z niej ręce swoje i nogi swoje.

20 Gdy wchodzić będą do namiotu zgromadzenia, umywać się będą wodą, aby nie pomarli; także gdyby mieli przystępować do ołtarza, aby służyli, i zapalili ofiarę ognistą Panu.

21 I będą umywali ręce swoje i nogi swoje, aby nie pomarli; i będzie im to ustawą wieczną, jemu i nasieniu jego, w rodzaju ich.

22 Rzekł jeszcze Pan do Mojżesza, mówiąc:

23 Ty też weźmij sobie wonnych rzeczy przednich: Myrry co najczystszej pięćset łutów, a cynamonu wonnego połowę tego, to jest, dwieście i pięćdziesiąt łutów, i tatarskiego ziela dwieście i pięćdziesiąt;

24 Kasyi też pięćset łutów według sykla świątnicy, i oliwy z drzew oliwnych hyn.

25 I uczynisz z tego olejek pomazywania świętego, maść najwyborniejszą, robotą aptekarską: olejek to pomazywania świętego będzie.

26 I pomażesz nim namiot zgromadzenia, i skrzynię świadectwa.

27 Także stół i wszystkie naczynia jego, i świecznik, i naczynia jego, i ołtarz, na którym kadzą;

28 Ołtarz też do całopalenia ze wszystkiem naczyniem jego, i wannę z stolcem jej.

29 A poświęcisz je, aby najświętsze były; cokolwiek się ich dotknie, poświęcone będzie.

30 Aarona też, i syny jego pomażesz, i poświęcisz je, aby mi sprawowali urząd kapłański.

31 A synom Izraelskim tak powiesz, mówiąc: Olejek pomazywania świętego mnie będzie świętym w narodziech waszych;

32 Ciało człowiecze nie będzie nim mazane, a według złożenia jego nie uczynicie temu podobnego: bo święty jest, i święty wam będzie.

33 Ktobykolwiek uczynił taką maść, a namazałby nią kogo obcego, wytracony będzie z ludu swego.

34 I rzekł Pan do Mojżesza: Weźmij sobie rzeczy wonnych, balsamu, i onychy, i galbanu wonnego, i kadzidła czystego, wszystkiego w równej wadze;

35 A uczynisz z tego kadzenia wonne robotą aptekarską; to zmieszanie czyste i święte będzie.

36 A utłukłszy to miałko, kłaść będziesz z niego przed świadectwem w namiocie zgromadzenia, gdzie się z tobą schodzić będę; najświętsze to będzie.

37 Kadzenia też, które byś czynił według złożenia tego, nie uczynicie sobie; toć będzie świętą rzeczą dla Pana.

38 Ktobykolwiek uczynił co podobnego, aby woniał z niego, wytracony będzie z ludu swego.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 30

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 30:1

Paruzja (C.T. Russell):

„uczynisz ołtarz” — złoty ołtarz reprezentuje Chrystusa.

„do kadzenia” — aby zużytkować najlepsze uczucia serc.

2 Księga Mojżeszowa 30:2

Paruzja (C.T. Russell):

„rogi” — symbol władzy.

Epifania i Bazylea:

„Na łokieć wzdłuż, i na łokieć wszerz, czworograniasty będzie, a na dwa łokcie wzwyż; z niego wychodzić będą rogi jego” — Rogi ołtarza miedzianego są typem możliwości klasy Chrystusa jako Pocieszyciela, Napominającego, Zachęcającego, Naprawiającego i Karcącego próbowanych i cierpiących kapłanów w trakcie ofiarowania. Tymi możliwościami są prawda, duch prawdy oraz zarządzenia prawdy, ze wszystkimi zdolnościami zawartymi w członkach klasy Chrystusa jako ofiarnikach i pomocnikach ofiarników. To, że znajdowały się na czterech rogach ołtarza jest typem ich wszechstronnej wystarczalności. Te same myśli dotyczą rogów ołtarza złotego, a różnica między tymi dwoma ołtarzami i rogami polega na różnicy w punktach widzenia obserwatorów – ołtarz miedziany reprezentuje ofiarujący się Kościół z punktu widzenia usprawiedliwionych, natomiast ołtarz złoty reprezentuje ofiarujący się Kościół z punktu widzenia Boga i nowych stworzeń.-E11'592

2 Księga Mojżeszowa 30:3

Paruzja (C.T. Russell):

„czystym złotem” — symbol Boskiej natury.

2 Księga Mojżeszowa 30:6

Paruzja (C.T. Russell):

„przed zasłoną” — symbol śmierci ludzkiego ciała -- człowieczeństwa.

„przed ubłagalnią” — ubłagalnia z Cherubami i światło nadprzyrodzone reprezentuje Jehowę.

2 Księga Mojżeszowa 30:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Aaron” — przedstawia Najwyższego Kapłana Chrystusa.

„przygotowawszy” — oczyszczenie lamp wyobraża oczyszczenie się z wszelkich wad starej natury. Knot przez który przechodziła oliwa reprezentuje działalność Ducha Św.

„lampy” — na świeczniku, który wyobraża Kościół w całości.

2 Księga Mojżeszowa 30:10

Paruzja (C.T. Russell):

„wykona oczyszczenie Panu” — a nie szatanowi, lecz Bogu, który jest sprawiedliwym sędzią wszystkiego.

„raz w rok” — w dniu pojednania, który figuruje W.Ew.

2 Księga Mojżeszowa 30:13

Paruzja (C.T. Russell):

„będziesz dawać” — poborowy podatek.

2 Księga Mojżeszowa 30:18

Paruzja (C.T. Russell):

„wannę miedzianą” — (miednica), miednica przedstawia Biblię. Podstawa przedstawia prawdopodobnie St.T., a wanna N.T. -28

„nalejesz w nią wody” — woda w niej wyobraża oczyszczające prawdy Biblii.-28

2 Księga Mojżeszowa 30:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Będą umywali ręce” — wyobraża iż ofiarowani odtąd zaprzestają różnych złych czynności jak kradzieży, kłamstwa, obmów, zazdrości, nienawiści, zwad itd.. Świetnie przedstawia czystość Chrystusa.

2 Księga Mojżeszowa 30:23

Paruzja (C.T. Russell):

„wonnych rzeczy” — wyobraża różne objawy Ducha Św.

„myrry co najczystszej” — symbol mądrości, znajomości, umiejętności postępowania.

„pięćset łutów” — ilość myrry była równa co do ilości cynamonu i tatarskiego ziela razem, przez co ma się rozumieć, że Pan Bóg przy namaszczeniu Duchem Św. daje mądrość odpowiednią do naszej umiejętności.

„cynamonu wonnego” — symbol wyrozumienia, które posiadamy z umiejętności otrzymanej od Boga.

„ziela tatarskiego” — symbol umiejętności otrzymanej ze Słowa Bożego.

„dwieście i pięćdziesiąt łutów” — ilość cynamonu i ziela tatarskiego była taka sama, co pokazuje, że Pan Bóg przez Ducha Św. daje nam wyrozumienie wszelkiej umiejętności, którą możemy otrzymać ze Słowa Bożego.

2 Księga Mojżeszowa 30:24

Paruzja (C.T. Russell):

„kasji” — kasja przedstawia w Piśmie Św. symbol kosztownego dzieła rady i siły. Pan Bóg nie daje umiejętności z wyjątkiem dla pewnego celu. On utwierdza naszą wiarę przez danie nam ku temu wyrozumienia, a wtedy daje nam mądrość, abyśmy wiedzieli co Pan Bóg od nas wymaga i czego się spodziewa, a w końcu błogosławi nas, dając nam radę i zdolność (radę i moc), niezbędne do wykonania pracy w wypełnieniu Boskich zamiarów. Cokolwiek Pan Bóg od nas wymaga jest zupełne poświęcenie się na służbę Bogu, a co będzie nam potrzeba, On nas we wszystko zaopatrzy, jak pojęcie, znajomość, mądrość, możność wykonania i radę. Więcej niż to, Pan Bóg nie może nam dać.

„i oliwy z drzew oliwnych” — obraz światła przez Ducha Św.

2 Księga Mojżeszowa 30:25

Paruzja (C.T. Russell):

„olejek pomazania” — figuruje Ducha Św.

2 Księga Mojżeszowa 30:33

Paruzja (C.T. Russell):

„wytracony będzie” — jedynie ofiarowani są namaszczeni Duchem Św.

2 Księga Mojżeszowa 30:34

Paruzja (C.T. Russell):

„rzeczy wonnych” — figurują modlitwy i adoracje składane Bogu.

2 Księga Mojżeszowa 30:35

Epifania i Bazylea:

„uczynisz z tego kadzenia wonne” — Perfumy powstające z kadzidła reprezentują cnoty, zwłaszcza wyższe zasadnicze cnoty. (TP 1938, s. 21)

2 Księga Mojżeszowa 30:37

Epifania i Bazylea:

„Kadzenie też” — Perfumy powstające z kadzidła reprezentują cnoty, zwłaszcza wyższe zasadnicze cnoty. (TP 1938, s. 21)

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 30

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.