2 Księga Mojżeszowa 21

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 21 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (36 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 21 — Biblia Gdańska

1 A teć są sądy, które przełożysz przed obliczem ich.

2 Jeźli kupisz niewolnika Hebrejczyka, sześć lat służyć ci będzie, a siódmego wynijdzie wolny darmo.

3 Jeźliby sam tylko przyszedł, sam odejdzie; a jeźliby miał żonę, i żona jego z nim wynijdzie.

4 Jeźli mu pan jego dał żonę, a zrodziła mu syny albo córki, żona i dzieci jego będą pana jego, a on sam tylko odejdzie.

5 A jeźliby mówiąc rzekł niewolnik: Miłuję pana mego, żonę moję, i syny moje, nie wynijdę wolnym:

6 Tedy przywiedzie go pan jego do sędziów, a postawi go u drzwi albo u podwoi; i przekole mu pan jego ucho jego szydłem, i będzie mu niewolnikiem na wieki.

7 Zaś jeźliby kto zaprzedał córkę swoję, aby była niewolnicą, nie wynijdzie jako wychodzą niewolnicy.

8 Jeźliby się nie spodobała w oczach pana swego, a nie poślubiłby jej sobie, niech pozwoli, aby ją odkupiono; obcemu ludowi nie będzie jej mógł sprzedać, ponieważ zgrzeszył przeciwko niej.

9 A jeźliby ją synowi swemu poślubił, według prawa córek uczyni jej.

10 Jeźliby też inną wziął mu za żonę, tedy pożywienia jej, odzienia jej, i prawa małżeńskiego nie umniejszy jej.

11 A jeźli tych trzech rzeczy nie uczyni jej, tedy wynijdzie darmo bez okupu.

12 Kto by uderzył człowieka, ażby umarł, śmiercią umrze;

13 Lecz kto by nie czyhał na kogo, aleby go Bóg podał w rękę jego, naznaczęć miejsce, na które będzie miał uciec.

14 Ale jeźliby kto umyślnie przeciw bliźniemu swemu zasadziwszy się zdradą zabił go, i od ołtarza mego weźmiesz go, aby umarł.

15 Kto by uderzył ojca swego, albo matkę swoję, śmiercią umrze.

16 Kto by ukradł człowieka a sprzedałby go, a znaleziony by był w ręku jego, śmiercią umrze.

17 Kto by złorzeczył ojcu swemu albo matce swojej, śmiercią umrze.

18 A gdyby się poswarzyli mężowie, i uderzyłby kto bliźniego swego kamieniem albo pięścią, a on by zaraz nie umarł, aleby się położył na łoże;

19 A wstawszy chodziłby po ulicy o lasce swej, nie będzie winien ten, który uderzył; tylko omieszkanie jego nagrodzi, a na wyleczenie jego nałoży.

20 Jeźliby zaś uderzył kto niewolnika swego, albo niewolnicę swoję kijem, i umarliby w ręku jego, koniecznie karanie odniesie;

21 Wszakże, jeźliby dzień albo dwa żyw został, nie będzie karany; bo za pieniądze jego on jest kupiony.

22 Jeźliby się też powadziwszy mężowie, uderzył który z nich niewiastę brzemienną, tak żeby z niej płód wyszedł, jednakby nie zaszła śmierć koniecznie karanie odniesie, jakie włoży nań mąż onejże niewiasty, a da wedle uznania sędziów.

23 Ale gdzie by śmierć zaszła, tedy dasz duszę za duszę;

24 Oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę,

25 Sparzelinę za sparzelinę, ranę za ranę, siność za siność.

26 Jeźliby zaś kto wybił oko niewolnikowi swemu, albo oko niewolnicy swojej, ażby się zepsowało, wolno go puści za oko jego.

27 Jeźliby też kto ząb niewolnikowi swemu, albo ząb niewolnicy swojej wybił, wolno go puści za ząb jego.

28 Jeźliby też czyj wół ubódł męża albo niewiastę, a umarliby, koniecznie ukamionowany będzie on wół, a nie będą jeść mięsa jego; a pan wołu onego nie będzie winien.

29 Wszakże, jeźliby wół bódł przedtem, a ostrzeganoby w tym pana jego, i nie miałby go pod strażą, a zabiłby męża albo niewiastę, wół on ukamionowany będzie, nadto i pan jego umrze.

30 Jeźliby nań włożono, żeby się odkupił, tedy da okup za duszę swoję, jakikolwiek nań włożą.

31 Choćby syna ubódł, albo córkę ubódł, podług tegoż sądu postąpią z nim.

32 Jeźliby niewolnika ubódł wół, albo niewolnicę, srebra trzydzieści syklów da panu jego, a wół on ukamionowany będzie.

33 Jeźliby kto otworzył studnią, albo jeźliby kto wykopał studnią, i nie nakryłby jej, a wpadłby w nią wół albo osieł:

34 Pan onej studni odda zapłatę, i nagrodzi panu ich, a co zdechło, jego będzie.

35 Także, gdyby wół czyj ubódł wołu sąsiada jego, ażby zdechł, tedy sprzedadzą wołu żywego, i rozdzielą się zapłatą jego, onym też zdechłym podzielą się.

36 Ale jeźliby to było wiadomo, że on wół bódł przedtem, a nie miał go pod strażą pan jego, koniecznie odda wołu za wołu, a zdechłego sobie weźmie.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 21

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 21:1

Epifania i Bazylea:

„A teć są sądy, które przełożysz przed obliczem ich” — Jezus i Kościół poza zasłoną otrzymują od Boga polecenie, by przedstawiali obecnemu ludowi Bożemu doktryny, które w typie zawarte są w 2 Moj. 21-23:1. Niektóre z nich należą wyłącznie do Paruzji, niektóre wyłącznie do Epifanii, a niektóre do obydwu okresów.-E11'370

2 Księga Mojżeszowa 21:2

Epifania i Bazylea:

„Jeźli kupisz niewolnika Hebrejczyka, sześć lat służyć ci będzie, a siódmego wynijdzie wolny darmo” — Wersety 2-6 jako typy opisują doświadczenia Wielkiej Kompanii znajdującej się w ręku Azazela, grzechu i błędu. Jeśli Azazel, grzech i błąd posiądą (kupią) nowe stworzenie (Hebrajczyka), które staje się ich niewolnikiem, będzie ono służyło Azazelowi, grzechowi i błędowi (służyć ci będzie) tylko w czasie jego złego postępowania przy częściowej samowoli (sześć lat). Gdy dojdzie ono do czasu oczyszczenia, uzyska wolność od służenia Azazelowi, grzechowi i błędowi, nie płacąc im za to żadnej ceny (darmo wolny wyjdzie).-E11'370

2 Księga Mojżeszowa 21:3

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby sam tylko przyszedł, sam odejdzie; a jeźliby miał żonę, i żona jego z nim wynijdzie” — Otrzyma taką samą wolność, jaką posiadało przed jej utratą, tzn., jeśli nowe stworzenie dostało się do niewoli samo, bez zwolenników (jeśli sam tylko przyszedł), odzyska wolność samo, bez zwolenników (sam odejdzie); ale jeśli jest ono przywódcą i w ten sposób dostało się w niewolę u Azazela, grzechu i błędu wraz ze zwolennikami (jeśliby miał żonę), wówczas jego zwolennicy odzyskają wolność wraz z nim (żona jego z nim odejdzie).-E11'370

2 Księga Mojżeszowa 21:4

Paruzja (C.T. Russell):

„I jej dzieci” — naturalne prawa matki i jej wolność są przywiązane do dziecka.

Epifania i Bazylea:

„Jeźli mu pan jego dał żonę, a zrodziła mu syny albo córki, żona i dzieci jego będą pana jego, a on sam tylko odejdzie” — Lecz jeśli Azazel, grzech i błąd dały mu zwolenników (jeśli mu pan jego dał żonę) i jeśli przy ich pomocy rozwinęło ono religijne ruchy (urodziła mu synów) i zdobyło władze urzędowe (córki), gdy oczyści się z niewoli Azazela, grzechu i błędu, oni pozostaną w tej niewoli (będą pana jego). Dla przykładu: Br. Geo. Fisher otrzymał zwolenników od Azazela, grzechu i błędu, a jako pielgrzym i wydawca założył przy ich pomocy różne ruchy oraz posiadał władze urzędowe. W chwili zerwania z rutherfordyzmem odszedł od służby Azazelowi, grzechowi i błędowi w Towarzystwie bez tych zwolenników, ruchów i urzędów, otrzymanych w okresie służenia Azazelowi, grzechowi i błędowi w Towarzystwie: opuścił służbę Azazelowi tak, jak do niej przystąpił (sam tylko odejdzie).-E11'371

2 Księga Mojżeszowa 21:5

Epifania i Bazylea:

„A jeźliby mówiąc rzekł niewolnik: Miłuję pana mego, żonę moję, i syny moje, nie wynijdę wolnym” — Lecz jeśli ktoś swymi czynami i postawą całkowitej samowoli (jeśliby rzekł niewolnik) wyraźnie dowodzi, że jest całkowicie oddany (miłuje) Azazelowi, grzechowi i błędowi (pana mego), swym zwolennikom (żonę moją) oraz ruchom i władzom (dzieci [K.J.V.] moje) i odmawia uwolnienia się od nich przez oczyszczenie samego siebie (nie wyjdę wolnym)-E11371

2 Księga Mojżeszowa 21:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Do sędziów” — [Elohim], Mocarz, imię zastosowane do Jehowy.

Epifania i Bazylea:

„Tedy przywiedzie go pan jego do sędziów, a postawi go u drzwi albo u podwoi; i przekole mu pan jego ucho jego szydłem, i będzie mu niewolnikiem na wieki” — szatan, grzech i błąd wprowadzą go w stan otwartego i ostrego sprzeciwu wobec przywódców Maluczkiego Stadka, którzy rozpoznają go jako członka klasy wtórej śmierci (przywiedzie go pan do sędziów), oraz oddadzą przywódcom (postawi go u drzwi) i zwolennikom (u podwoi) Azazela, grzechu i błędu; przywiążą (przekłuje mu pan) go oni do nich śmiertelnym błędem (szydłem) w jego zrozumieniu (ucho), takim jak zaprzeczanie okupowi czy udziałowi kościoła w ofierze za grzech, i w ten sposób na zawsze (na wieki) będzie im podlegał (będzie mu niewolnikiem).-E11'371

2 Księga Mojżeszowa 21:7

Epifania i Bazylea:

„Zaś jeźliby kto zaprzedał córkę swoję, aby była niewolnicą, nie wynijdzie jako wychodzą niewolnicy” — Jeśli dla jakiejś korzyści osobistej (jeśliby kto sprzedał) ktoś poddaje w niewolę swe władze urzędowe (córkę swoją, aby była niewolnicą) – jak uczyniła to większość Zarządu i wielu ich zwolenników, którzy pod naciskiem oddali kontrolę nad Towarzystwem na rzecz J.F.R. i w nadziei pozyskania zwolenników Towarzystwa odmówili zakwestionowania w sądzie „prawnych” wybiegów J.F.R. – gdy odzyska wolność z niewoli Azazela, grzechu i błędu, władze te nie zostaną zwolnione z takiej niewoli (nie wyjdzie), tak jak uwolnione będą uwikłane osoby (jak wychodzą niewolnicy). Takie władze są już stracone przez utracjuszy koron, łącznie z urzędami pielgrzymów, pielgrzymów pomocniczych, starszych itp. Ci, którzy stracili swe korony, już nigdy nie odzyskają stosownych władz Maluczkiego Stadka, nawet jeśli zostaną uwolnieni od Azazela, grzechu i błędu.-E11'372

2 Księga Mojżeszowa 21:8

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby się nie spodobała w oczach pana swego, a nie poślubiłby jej sobie, niech pozwoli, aby ją odkupiono; obcemu ludowi nie będzie jej mógł sprzedać, ponieważ zgrzeszył przeciwko niej” — Jeśli w ten sposób sprzedane władze po przejściu na rzecz kupującego (który się z nią zaręczył) stają mu się niemiłe (nie spodobała się w oczach pana swego), mogą z nich zrezygnować, sprzedając je za cenę swej wolności (niech pozwoli, aby ją odkupiono). Przykładem są ci, którzy jeszcze będąc w Towarzystwie, związani z jego urzędami, wkrótce mieli stać się standfastystami. Oni zaczęli być niezadowoleni z Towarzystwa, twierdząc, iż było ono przewodem do Paschy 1918 r., a odtąd przestało nim być. Gdy uwolnili się od rzekomego przewodu, za cenę tej wolności oddali swe władze w Towarzystwie pozostałym jego członkom. Nie mogą oni jednak mieć żadnego prawa odsprzedania odnośnych władz innej grupie; dlatego standfastyści nie mogli oddać tych władz P.B.I. czy którejkolwiek z antytypicznych grup Kaatytów (obcemu ludowi nie będzie mógł jej sprzedać), a to z tego powodu, że zdradzili przewód (ponieważ zgrzeszył – dosłownie: postąpił zdradliwie – przeciwko niej).-E11'372

2 Księga Mojżeszowa 21:9

Epifania i Bazylea:

„A jeźliby ją synowi swemu poślubił, według prawa córek uczyni jej” — Gdyby jakaś grupa dołączyła takie władze (zaręczył ją) do jednego ze swych ruchów (synowi swemu) (np. standfastyści jako całość oddali swe władze działania ruchowi Głosu Eliasza) – zobowiązana była do traktowania takich władz jako własnych (według prawa córek uczyni jej). Na przykład władze oddane zwolennikom Głosu Eliasza standfastyści powinni byli uważać za własne, ale odmówili uczynienia tego.-E11'372

2 Księga Mojżeszowa 21:10

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby też inną wziął mu za żonę, tedy pożywienia jej, odzienia jej, i prawa małżeńskiego nie umniejszy jej” — Gdyby jakaś grupa posiadająca już pewne urzędowe władze (jeśliby on) (na przykład grupa Komitetu Fort Pitt, która miała urzędowe władze publikowania czasopisma i prowadzenia dla swych członków usługi pielgrzymskiej) zdobyła inne władze, oprócz tych już posiadanych (inną wziął) – np. grupa ta łącząca siebie i innych z korporacją P.B.I. – nadal powinna zapewniać tym pierwszym władzom wszelką siłę (pożywienie), ochronę (odzienie) i pole służby (prawo małżeńskie, dosłownie: mieszkanie), tak jak czyniła to, zanim przyjęte zostały dodatkowe urzędy, a nie powinna ich ograniczać (nie umniejszy jej).

2 Księga Mojżeszowa 21:11

Epifania i Bazylea:

„A jeźli tych trzech rzeczy nie uczyni jej, tedy wynijdzie darmo bez okupu” — Jeśli nie jest spełniona jedna lub więcej z tych trzech rzeczy (jeśli tych trzech rzeczy nie uczyni jej), władze takie mają być oddane darmo (darmo bez okupu), tak jak stało się z władzami Komitetu Fort Pitt, które zostały uwolnione w jego lojalnych członkach.-E11'373

2 Księga Mojżeszowa 21:12

Epifania i Bazylea:

„Kto by uderzył człowieka, ażby umarł, śmiercią umrze” — Grzesząc z pełną świadomością, osoba taka – o ile to dotyczy jej samej – zabija sprawiedliwość (kto by uderzył człowieka tak, że umrze), i ma być skazana na wtórą śmierć (śmiercią umrze).-E11'373

2 Księga Mojżeszowa 21:13

Epifania i Bazylea:

„Lecz kto by nie czyhał na kogo, aleby go Bóg podał w rękę jego, naznaczęć miejsce, na które będzie miał uciec” — Lecz jeśli ktoś grzeszy z powodu słabości i nieświadomości w Adamie (kto by nie czyhał na kogo), w wyniku dozwolenia przez Boga na zło (Bóg podał go w rękę jego), Bóg wyznacza Chrystusa jako miasto ucieczki (wyznaczę ci miejsce), w którym przez ucieczkę w wierze może on być ochroniony przed działaniem Boskiej sprawiedliwości (do którego będzie mógł uciec).-E11'373

2 Księga Mojżeszowa 21:14

Epifania i Bazylea:

„Ale jeźliby kto umyślnie przeciw bliźniemu swemu zasadziwszy się zdradą zabił go, i od ołtarza mego weźmiesz go, aby umarł” — Lecz jeśli zabija on sprawiedliwość (zastawia na bliźniego swego zasadzkę, by go podstępnie zabić) w pysze i z poczuciem pełnej świadomości i samowoli (umyślnie, zdradą), Boska sprawiedliwość odmawia udzielania mu zasługi Chrystusa (weźmiesz go) i skazuje go na wtórą śmierć (aby umarł), nawet jeśli odwołuje się do zasługi Chrystusa, aby uzyskać przebaczenie, co czynią niektórzy członkowie wtórej śmierci (od ołtarza mego weźmiesz go).-E11'373

2 Księga Mojżeszowa 21:15

Epifania i Bazylea:

„Kto by uderzył ojca swego, albo matkę swoję, śmiercią umrze” — Bóg na pewno skaże na wtórą śmierć (śmiercią umrze) nowe stworzenie, które świadomie grzeszy przeciwko Bogu jako Ojcu (kto by uderzył ojca swego) i Przymierzu Potwierdzonemu Przysięgą jako Matce (albo matkę).-E11'373

2 Księga Mojżeszowa 21:16

Epifania i Bazylea:

„Kto by ukradł człowieka a sprzedałby go, a znaleziony by był w ręku jego, śmiercią umrze” — Ci, którzy fałszywymi naukami i zarządzeniami porywają sługę lub grupę sług i dzieci Bożych z właściwego dla nich pola służby (kto by porwał człowieka) dla własnej osobistej korzyści (a sprzedałby go) – co zostało uczynione przez przywódców Towarzystwa w stosunku do Posłannika Epifanii, większości Zarządu i wielu innych w latach 1917-1920, kiedy to ich czyn osiągnął punkt kulminacyjny, a oni sami okazali się winni tego czynu (znaleziony w ręku jego), tak jak to było w przypadku wodzów Towarzystwa – nieodwołalnie skazani będą na wtórą śmierć (śmiercią umrze).-E11'374

2 Księga Mojżeszowa 21:17

Epifania i Bazylea:

„Kto by złorzeczył ojcu swemu albo matce swojej, śmiercią umrze” — Nowe stworzenie, które swymi przesiewawczymi błędami, takimi jak zaprzeczanie okupowi i udziałowi Kościoła w ofierze za grzech, bluźni (złorzeczy) Bogu jako Ojcu (ojcu swemu) i Przymierzu Potwierdzonemu Przysięgą jako Matce (matce swojej), będzie oczywiście skazane przez Boga na wtórą śmierć (śmiercią umrze).-E11'374

2 Księga Mojżeszowa 21:18

Epifania i Bazylea:

„A gdyby się poswarzyli mężowie, i uderzyłby kto bliźniego swego kamieniem albo pięścią, a on by zaraz nie umarł, aleby się położył na łoże” — Jeśli między dwoma grupami, takimi jak Towarzystwo i „Opozycja”, lub między grupą a trzema jednostkami w Komitecie Fort Pitt, wyniknie spór (gdyby się pokłócili mężowie) i jeśli jedna grupa źle używaną nauką (kamieniem) lub źle stosowanym zarządzeniem (pięścią) rani tę drugą (jeśli uderzyłby kto bliźniego swego) – jak Towarzystwo uczyniło to wobec „Opozycji” rzekomo prawną opinią i zarządzeniami „obecnego kierownictwa”, a „Grupa” wobec pozostałych trzech członków Komitetu Fort Pitt niewłaściwym poparciem statutu i niewłaściwym zarządzeniem dla komitetu redakcyjnego – to takie formy zła albo całkowicie odcinają ich od służby Pańskiej (zaraz nie umarł), albo znacznie im ją utrudniają (położył się na łoże), jak w przypadku „Opozycji” i trzech lojalnych członków Komitetu Fort Pitt.-E11'374

2 Księga Mojżeszowa 21:19

Epifania i Bazylea:

„A wstawszy chodziłby po ulicy o lasce swej, nie będzie winien ten, który uderzył; tylko omieszkanie jego nagrodzi, a na wyleczenie jego nałoży” — Z dużym wysiłkiem powracają oni jednak do ograniczonej służby (wstawszy, chodzą po ulicy o lasce swej). W takim wypadku czyniący zło nie będzie winny całkowicie świadomego grzechu i wobec tego nie zostanie potępiony na wtórą śmierć (nie będzie winien ten, który uderzył), lecz wyrówna straty drugiej stronie (zapłaci za jego stratę, dosłownie: jego niemoc wynagrodzi), tak jak Towarzystwo i Grupa musiała oddać członków, prestiż, poparcie itp. „Opozycji” i trzem członkom Komitetu Fort Pitt. To wynagradzanie zła zakończy się dopiero wtedy, gdy skrzywdzony całkowicie powróci do poprzedniego stanu (zapłaci za jego leczenie), co dla podanych wyżej przykładów w dużej mierze należy jeszcze do przyszłości.-E11'374

2 Księga Mojżeszowa 21:20

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby zaś uderzył kto niewolnika swego, albo niewolnicę swoję kijem, i umarliby w ręku jego, koniecznie karanie odniesie” — Jeśli ludzie przez te fałszywe nauki nadużywają swej władzy (kija) i złymi praktykami (w ręku jego) doprowadzają (biją) członków Wielkiej Kompanii (niewolnika) lub Młodocianych Godnych (niewolnicę) do utraty stanowiska przed Panem (umarli), jak uczynili to wydawcy w Towarzystwie i P.B.I. oraz inni Lewiccy nauczyciele, Bóg wymierzy im zasłużoną karę (koniecznie karę poniesie).-E11'375

2 Księga Mojżeszowa 21:21

Epifania i Bazylea:

„Wszakże, jeźliby dzień albo dwa żyw został, nie będzie karany; bo za pieniądze jego on jest kupiony” — Lecz jeśli niewłaściwe używanie urzędu nauczania przez zaszczepianie błędu nie prowadzi do utraty przez członków Wielkiej Kompanii lub Młodocianych Godnych ich stanowiska przed Panem (jeśli dzień albo dwa żywy zostanie), ponieważ nauczyciele tacy należą do Azazela, nie otrzymają szczególnego karania (nie będą karani), a ich cierpienia ograniczone będą tylko do kary związanej ze słabszym poparciem, jakie z powodu osłabienia w nich ducha poświęcenia będą od nich otrzymywać (za pieniądze jego jest on kupiony [w ten sposób kapitał zmalał]), co możemy dostrzec na przykładzie przywódców i zwolenników Amramitów i Brzasku.-E11'375

2 Księga Mojżeszowa 21:22

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby się też powadziwszy mężowie, uderzył który z nich niewiastę brzemienną, tak żeby z niej płód wyszedł, jednakby nie zaszła śmierć koniecznie karanie odniesie, jakie włoży nań mąż onejże niewiasty, a da wedle uznania sędziów” — Jeśli grupy (mężowie), takie jak Towarzystwo czy standfastyści, „obecne kierownictwo” i większość Zarządu, wdają się w spory (walczą) i w ten sposób szkodzą komukolwiek z ludu Pana (uderzą niewiastę brzemienną), doprowadzając ich do utraty owocności (tak, żeby z niej płód wyszedł) co „obecne kierownictwo” uczyniło w konflikcie z większością Zarządu oraz standfastystami, i jeśli nie wypływa z tego żadne inne zło (nie poniesie dalszej szkody), będą one musiały wyrównać szkody ludu Pańskiego tak, jak zadecyduje Jezus jako symboliczny mąż (jak wyznaczy mąż tej niewiasty). Jak potwierdzają fakty, odbywa się to przez utratę zwolenników, wpływów i prestiżu przez „obecne kierownictwo”, a oddawanie to odbywa się przez ich przywódców (da według uznania sędziów, dosłownie: da przez sędziów [w hebrajskim nie ma słów odpowiadających słowom według uznania, a tłumaczenie A.V. całkowicie pomija hebrajskie słowo oznaczające przez]; dobrze oddaje to B.T.: „wypłaci ją za pośrednictwem sędziów” – przypis tł.), co – jak potwierdzają dokonane fakty – uczyniło „obecne kierownictwo” za szkody wyrządzone w owocowaniu ludu Prawdy.-E11'375

2 Księga Mojżeszowa 21:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Życie za życie” — Równomiernie. Życie Archanioła nie mogłoby zapłacić okupu za człowieka.

Epifania i Bazylea:

„Ale gdzie by śmierć zaszła, tedy dasz duszę za duszę” — Lecz jeśli jest wyrządzona jakakolwiek inna szkoda (gdzie by śmierć zaszła), co oczywiście było dokonane przez „obecne kierownictwo” wobec wielu z ludu Bożego, wówczas sprawiedliwość wymaga czegoś dodatkowego prócz tego, co powyżej wykazaliśmy: dokładnego równoważnika (duszę za duszę), tzn. tak jak ich postępowanie doprowadziło niektórych do utraty stanowiska przed Panem, tak sprawiedliwość wymaga, by „obecne kierownictwo” utraciło swe stanowisko przed Panem.-E11' 376

2 Księga Mojżeszowa 21:24

Epifania i Bazylea:

„Oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę” — Sprawiedliwość nie zna przebaczenia. Ona żąda zapłaty w myśl tej zasady: "oko za oko". (TP 1959, s. 65) Jeśli ktokolwiek z takich polemistów zaślepia oczy zrozumienia kogokolwiek z ludu Bożego, to takiego złoczyńcę Bóg pozbawi oczu zrozumienia (oko za oko), co dostrzegamy w „obecnym kierownictwie” i „Grupie”. (TP 1959, s. 65) Jeśli tacy polemiści doprowadzają kogokolwiek z ludu Bożego do utraty zdolności przyswajania prawdy jako pokarmu (za ząb), (TP 1959, s. 65) Bóg pozbawi ich zdolności przyswajania prawdy, co można dostrzec w skutkach sporów u wydawców Strażnicy (ząb). (TP 1959, s. 65) Jeśli tacy polemiści pozbawiają kogoś z ludu Bożego możliwości służby Bogu (za rękę), (TP 1959, s. 65) zostaną odsunięci od służby Bożej, co można zauważyć w postępowaniu Adama Rutherforda z jego poselstwem „Oto Oblubieniec”, który pozbawił niektórych służby, oraz w jego późniejszych czynach w kwestii Brytyjczyko-Izraelitów, co dowiodło pozbawienia go kwalifikacji do Boskiej służby (ręki). (TP 1959, s. 65) Jeśli podważają oni charakter i dobre postępowanie w kimkolwiek z ludu Bożego (za nogę), (TP 1959, s. 65) ich charakter i dobre postępowanie zostaną podważone (noga), co jest oczywiste na przykładzie sporów J.F.R. odnośnie nauk o tym, że nie trzeba rozwijać się w charakterze i służbie.-E11'376 (TP 1959, s. 65)

2 Księga Mojżeszowa 21:25

Epifania i Bazylea:

„Sparzelinę za sparzelinę, ranę za ranę, siność za siność” — Jeśli prowadzący spory doprowadzają do niszczenia dobra (oparzeliny) w ludzie Bożym, ranienia jego nowych stworzeń (za ranę) i udzielania im chłosty słowami (za siniec), muszą doznać podobnego niszczenia dobra w nich samych (oparzeliny), ranienia ich nowych stworzeń (rany) i chłostania słowami (sińca), co można zauważyć na przykładach J.F.R., I.H. Hoskinsa, F.H. McGee, G.K. Bolgera itp.-E11'376

2 Księga Mojżeszowa 21:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Wolno puści za oko jego” — Nie ma tu wyłącznego prawodawstwa kapłanów.

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby zaś kto wybił oko niewolnikowi swemu, albo oko niewolnicy swojej, ażby się zepsowało, wolno go puści za oko jego” — Jeśli ktoś rani (uderzy) oko zrozumienia (oko) znajdujących się pod jego opieką braci z Wielkiej Kompanii (niewolnika) lub Młodocianych Godnych (niewolnicy) i zaślepia je (niszczy je), to dla wyrównania ich strat (za oko jego) musi uwolnić ich spod swego nadzoru (wolno go puści), co można dostrzec w doświadczeniach P.B.I. ze strony ich komitetu wydawniczego w kwestii chronologii.-E11'377

2 Księga Mojżeszowa 21:27

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby też kto ząb niewolnikowi swemu, albo ząb niewolnicy swojej wybił, wolno go puści za ząb jego” — Jeśli ktoś uszkadza (wybije) zdolność znajdujących się pod jego opieką członków Wielkiej Kompanii (niewolnika) do przygotowywania ich duchowego pokarmu celem przyswajania go (ząb) lub czyni to samo w stosunku do będących pod jego opieką Młodocianych Godnych (niewolnicy), powodując utratę takich zdolności (wybił), Boska opatrzność uwolni ich spod jego nadzoru i udzieli im wolności, na co w zamian za wyrządzone szkody (za ząb jego) musi on pozwolić (puści go wolno), co widać na przykładzie postępowania wydawniczego komitetu Strażnicy i rosnącej liczby traconych przez nich zwolenników.-E11'377

2 Księga Mojżeszowa 21:28

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby też czyj wół ubódł męża albo niewiastę, a umarliby, koniecznie ukamionowany będzie on wół, a nie będą jeść mięsa jego; a pan wołu onego nie będzie winien” — Jeśli fałszywy nauczyciel (wół) swoimi błędami zwodzi (bodzie) silnych (męża) lub słabych (niewiastę) braci, tak że tracą oni swe stanowisko przed Panem (umierają), prawdziwi nauczyciele powinni go atakować prawdami biblijnymi jako symbolicznymi kamieniami, aż do całkowitego obalenia go (koniecznie ukamienować); żadne z jego przywilejów, władz itp. nie powinny być przywłaszczane przez sług Pana (nie będą jeść mięsa jego), co można zauważyć ze zgubnych skutków pierwszych błędów J.F.R. oraz błędów R.E. Streetera odnośnie chronologii oraz w obaleniu ich w biblijny, logiczny i rzeczowy sposób w Teraźniejszej Prawdzie. Jeśli ci, którzy ich kontrolują, nie uczestniczą w tych błędach, nie ponoszą już odpowiedzialności (pan wołu nie będzie winien).-E11'378

2 Księga Mojżeszowa 21:29

Epifania i Bazylea:

„Wszakże, jeźliby wół bódł przedtem, a ostrzeganoby w tym pana jego, i nie miałby go pod strażą, a zabiłby męża albo niewiastę, wół on ukamionowany będzie, nadto i pan jego umrze” — Jeśli jednak nauczyciel błędu działa dosyć długo (jeśli wół bódł przedtem), co miało miejsce w przypadku tych dwóch wymienionych wyżej oraz innych, jak J.T. Grey, G.K. Bolger itp., i jeśli sprawujący nad nimi kontrolę wielokrotnie byli o tym informowani (ostrzegano o tym pana jego), co miało miejsce we wszystkich podanych przypadkach, i jeśli pomimo posiadania takiej władzy nie przerywają kontynuowania przez takich nauczycieli ich dalszego fałszywego nauczania (nie ma go pod strażą), tak jak było to w przypadku kontrolujących wymienionych wyżej i innych – wówczas uparci fałszywi nauczyciele mają być zdecydowanie obaleni stosownymi prawdami (wół ukamienowany), a ci uparcie sprawujący nad nimi kontrolę – odcięci od społeczności wiernych (pan jego umrze). Jeśli fałszywy nauczyciel swymi błędami tak zwodzi silnych (męża) lub słabych (niewiastę) spośród ludu Pana, że doprowadza ich do utraty stanowiska przed Panem (zabija męża albo niewiastę),.-E11'378

2 Księga Mojżeszowa 21:30

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby nań włożono, żeby się odkupił, tedy da okup za duszę swoję, jakikolwiek nań włożą” — Jeśli sprawujący nad nim kontrolę nie mają pełnej władzy, by przeszkodzić takiemu błądzicielowi w nauczaniu błędów, lub nie rozumieją jasno danych spraw i nie udzielają mu zaangażowanego poparcia, to czyni ich wykroczenie częściowo wypływającym ze słabości, a więc i częściowo możliwym do odpokutowania (jeśli nałożono na niego okup, dosłownie: jeśli nałożono na niego pokutę). Zgodnie z poleceniem Boga (jakikolwiek nań włożą) w miarę możliwości powinni oni wynagrodzić wyrządzone zło, polegając na zasłudze Chrystusa czyniącej ich wysiłki możliwymi do przyjęcia przez Boga (da okup – dosłownie: odkupienie – za duszę swoją).-E11'379

2 Księga Mojżeszowa 21:31

Epifania i Bazylea:

„Choćby syna ubódł, albo córkę ubódł, podług tegoż sądu postąpią z nim” — Jeśli taki fałszywy nauczyciel zwodzi na temat (bodzie) ruchu prawdy (syna) lub władz prawdy (córkę) i odsuwa je na bok, co „obecne kierownictwo” uczyniło z większością Zarządu i urzędami prawdy w rękach dyrektorów, procedura postępowania z nim i jego poplecznikami powinna być zgodna z zasadami podanymi w wersetach 28-30.-E11'379

2 Księga Mojżeszowa 21:32

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby niewolnika ubódł wół, albo niewolnicę, srebra trzydzieści syklów da panu jego, a wół on ukamionowany będzie” — Jeśli fałszywy nauczyciel (wół) zwodzi (bodzie) braci z Wielkiej Kompanii (niewolnika) lub Młodocianych Godnych (niewolnicę) i doprowadza ich do utraty stanowiska przed Panem, ci sprawujący kontrolę nad nim muszą oddać Panu Jezusowi (ich panu) pełną wartość tych, którzy upadli (trzydzieści sykli srebra [co było ceną niewolnika w starożytności]), przez utratę ze swych szeregów tylu członków Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych, ilu zostało doprowadzonych do upadku przez ich fałszywego nauczyciela, co miało miejsce ze zwolennikami J.F.R. i innych.-E11'379

2 Księga Mojżeszowa 21:33

Epifania i Bazylea:

„Jeźliby kto otworzył studnią, albo jeźliby kto wykopał studnią, i nie nakryłby jej, a wpadłby w nią wół albo osieł” — Jeśli jakaś grupa z ludu Pana (ktoś) rozpowszechnia (otwiera) oszczercze i kłamliwe rzeczy (studnię [w angielskim: dół]; 1 Moj. 37:20-24,28; 2 Sam. 23:20), co uczyniło Towarzystwo wobec przywódców „Opozycji” oraz Grupa wobec mniejszości w Komitecie Fort Pitt; jeśli tworzy oszczercze i kłamliwe informacje (kopie dół), jak uczynili to przywódcy przesiewań z lat 1891-94 i 1908-11 oraz duchowieństwo wobec Posłannika Paruzji, a „obecne kierownictwo” i czterech rewolucyjnych członków Komitetu Fort Pitt wobec Posłannika Epifanii; jeśli nie kryje swych zmyślonych oszczerstw, gdy jeszcze nie zostały wypowiedziane (nie nakrywa go), i jeśli prawdziwy nauczyciel (wół), taki jak obydwaj Posłannicy, lub prawdziwa nauka, jak restytucja, czy objawianie Lewitów, „sądzenie” lub też zarządzenie (osioł) szerzenia prawdy paruzyjnej i epifanicznej zyskują złą reputację (wpadają w niego).-E11'379

2 Księga Mojżeszowa 21:34

Epifania i Bazylea:

„Pan onej studni odda zapłatę, i nagrodzi panu ich, a co zdechło, jego będzie” — to ten, który rozpowszechnia i ten który wymyśla (pan) te oszczercze i kłamliwe opinie (dół), uczyni pełne odszkodowanie odpowiednimi przeprosinami i odwołaniem (odda zapłatę). Udzieli też zwolennikom tego, który był oczerniony, publicznego zapewnienia, że spotwarzony nauczyciel, nauka i zarządzenie są dobre (wynagrodzi panu ich) – a sam musi przyjąć na siebie złą reputację, jaką przyniosą mu jego zdemaskowane oszczerstwa (martwe zwierzę jego będzie).-E11'380

2 Księga Mojżeszowa 21:35

Epifania i Bazylea:

„Także, gdyby wół czyj ubódł wołu sąsiada jego, ażby zdechł, tedy sprzedadzą wołu żywego, i rozdzielą się zapłatą jego, onym też zdechłym podzielą się” — Jeśli nauczyciel (wół) pewnej grupy zwolenników oszukuje (bodzie) nauczyciela innej grupy zwolenników (wołu sąsiada), tak że traci on stanowisko przed Panem, wszelkie korzyści pochodzące z dóbr zwodziciela (sprzedadzą wołu żywego) będą podzielone między zwolenników obydwu grup (rozdzielą się zapłatą za niego). Przykładem jest W.F. Hudgings, który będąc nauczycielem P.B.I., zwodził W.N. Woodwortha, nauczyciela w Towarzystwie, na temat chronologii i doprowadził do utraty przez niego stanowiska Lewity Meraryty, w wyniku czego stał się on Gersonitą, Lewitą niższej rangi. W.F. Hudgings swym postępowaniem zachęcił niektórych z tych, których zdobył, do przejścia do Towarzystwa, a innych do pozostania w P.B.I., i podobnie stało się z korzyściami zwiedzionego W.N. Woodwortha, które także przeszły do każdej z tych grup: część jego złego działania dotyczyła zwolenników Towarzystwa, a część P.B.I. (zabitym też się podzielą). Zarówno Towarzystwo, jak i P.B.I. doznały znacznych strat z powodu nawracania, prowadzonego wśród nich przez W.N. Woodwortha z Brzasku.-E11'380

2 Księga Mojżeszowa 21:36

Epifania i Bazylea:

„Ale jeźliby to było wiadomo, że on wół bódł przedtem, a nie miał go pod strażą pan jego, koniecznie odda wołu za wołu, a zdechłego sobie weźmie” — Lecz jeśli fałszywy nauczyciel znany jest ze swego zwodzenia przez dłuższy czas (gdyby było wiadomo, że bódł przedtem), a sprawujący nad nim kontrolę nie powstrzymują go (nie mają pod strażą), tak jak zwodzenie wielu nauczycieli przez J.F.R. nie było powstrzymywane przez Towarzystwo, np. gdy zwodził on przywódców standfastystów, jak W.M. Wisdoma – jego zwolennicy musieli oddać równą liczbę nauczycieli standfastystom (odda wołu za wołu), a zwiedziony miał należeć do nich (zabitego sobie weźmie), tak jak Towarzystwo przez dłuższy czas utrzymywało W.M. Wisdoma.-E11'380

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 21

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.