2 Księga Mojżeszowa 26

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 26 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (37 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 26 — Biblia Gdańska

1 Przybytek też uczynisz z dziesięciu opon, które będą z białego jedwabiu kręconego, z hijacyntu, i z szarłatu, i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i Cherubiny robotą haftarską uczynisz.

2 Długość opony jednej osiem a dwadzieścia łokci, a szerokość opony jednej cztery łokcie: pod jedną miarą będą wszystkie opony.

3 Pięć opon będą spinane, jedna z drugą; także drugie pięć opon będą spinane, jedna z drugą.

4 I naczynisz pętlic hijacyntowych na kraju opony jednej, gdzie się kraje spinać mają; także uczynisz na krajach opony drugiej, gdzie się kraje spinać mają.

5 Pięćdziesiąt pętlic uczynisz na oponie jednej, a pięćdziesiąt pętlic uczynisz po kraju opony, któremi się spinać ma z drugą; pętlica jedna przeciw drugiej będzie.

6 Uczynisz też pięćdziesiąt haczyków złotych, a spoisz oponę jednę z drugą temi haczykami; i tak będzie przybytek jeden.

7 Urobisz też opony z sierści koziej na namiot ku zakrywaniu przybytku z wierzchu; jedenaście takich opon urobisz.

8 Długość opony jednej trzydzieści łokci, a szerokość opony jednej cztery łokcie; jednaż miara będzie tych jedenastu opon.

9 I zepniesz pięć opon osobno, a sześć opon osobno; we dwoje złożysz oponę szóstą na przodku namiotu.

10 Uczynisz też pięćdziesiąt pętlic po kraju jednej opony, na końcu, gdzie się ma spinać, i pięćdziesiąt pętlic po kraju opony ku spinaniu drugiemu.

11 Uczynisz też haczyków miedzianych pięćdziesiąt, i zawiedziesz haczyki w pętlice, i spoisz namiot, aby był jeden.

12 A co zaś zbywa opon namiotowych, to jest pół opony zbywającej, zawieszono będzie w tyle przybytku.

13 A łokieć z jednej, i łokieć z drugiej strony, który zbywa z długości opon namiotu, będzie wisiał po stronach przybytku, tam i sam, żeby go okrywał.

14 Uczynisz też przykrycie na namiot z skór baranich czerwono farbowanych, i przykrycie z skór borsukowych na wierzch.

15 Naczynisz też do przybytku desek z drzewa sytym prosto stojących.

16 Dziesięć łokci długość deski, a półtora łokcia szerokość deski jednej.

17 Dwa czopy deska jedna mieć będzie, na kształt stopniów wschodowych sporządzone, jeden przeciw drugiemu; tak uczynisz u wszystkich desek przybytku.

18 Uczynisz też deski do przybytku, dwadzieścia desek ku stronie południowej, ku wiatrowi południowemu.

19 Czterdzieści zaś podstawków urobisz srebrnych pod tych dwadzieścia desek; dwa podstawki pod jednę deskę do dwu czopów jej, także dwa podstawki do deski drugiej do dwu czopów jej.

20 Na drugim zaś boku przybytku ku stronie północnej, dwadzieścia desek.

21 A czterdzieści podstawków ich srebrnych; dwa podstawki pod jednę deskę, i dwa podstawki pod drugą deskę.

22 Ale na stronie przybytku ku zachodowi uczynisz sześć desek.

23 A dwie deski uczynisz w kąciech przybytku w obydwu stronach.

24 Które będą spojone od spodku, także społu spojone będą z wierzchu do jednego kolca; tak będzie przy tych obu, które we dwu kąciech będą.

25 A tak będzie osiem desek, a podstawki ich srebrne; szesnaście podstawków, dwa podstawki pod deską jedną, a dwa podstawki pod deską drugą.

26 Uczynisz też drągi z drzewa sytym; pięć ich będzie do desek jednej strony przybytku.

27 Pięć także drągów do desek przybytku na drugą stronę; pięć też drągów do desek przybytku przestawających do obu węgłów na zachód słońca.

28 Ale drąg pośredni w pośrodku desek przewleczony będzie od jednego końca do drugiego.

29 One też deski powleczesz złotem, a poczynisz do nich kolce złote, przez które mają być przewleczone drągi; powleczesz też i drągi złotem.

30 Wystawisz tedy przybytek na ten kształt, któryć ukazano na górze.

31 Uczynisz też zasłonę z hijacyntu, i z szarłatu, i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z białego jedwabiu kręconego; robotą haftarską uczynisz ją z Cherubiny.

32 I zawiesisz ją na czterech słupach z drzewa sytym powleczonych złotem, (których też haki złote) na czterech podstawkach srebrnych.

33 A zawiesisz zasłonę na haczykach, i wniesiesz za zasłonę skrzynię świadectwa, a dzielić wam będzie ta zasłona świątnicę od świątnicy najświętszej.

34 Położysz też ubłagalnię na skrzyni świadectwa w świątnicy najświętszej.

35 A postawisz stół przed zasłoną, a świecznik przeciw stołowi przy stronie przybytku na południe, a stół postawisz przy stronie północnej.

36 Uczynisz też zasłonę do drzwi przybytku z hijacyntu, i z szarłatu, i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z jedwabiu białego kręconego, robotą haftarską.

37 A uczynisz do tej zasłony pięć słupów z drzewa sytym, które powleczesz złotem; haki ich będą złote, a ulejesz do nich pięć podstawków miedzianych.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 26

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 26:1

Paruzja (C.T. Russell):

„biały jedwab” — (płótno), Symbol sprawiedliwości.

„hiacynt” — (niebieski), Symbol wierności.

„szarłat” — (fioletowy), Symbol królewskości.

„karmazyn” — (czerwony), Symbol okupu i krwi.

„Cherby” — symbol obecności Bożej.

2 Księga Mojżeszowa 26:6

Paruzja (C.T. Russell):

„ze złota” — symbol Boskiej natury.

2 Księga Mojżeszowa 26:7

Epifania i Bazylea:

„opony z sierści koziej” — symbolizuje Tymczasowe i Ożywione Usprawiedliwienie. (TP 1928, s. 84) (ta opona mogła być uprzędziona z wełny baranka [hebr. seh -- odnosi się do młodej owcy lub koźlęcia]); opona z sierści koziej, reprezentuje nas jako usprawiedliwionych, a jedna ta część złożona we dwoje na przodzie przybytku -- nasze usprawiedliwienie. (TP 1938, s. 37) 1/ dziesięć opon pokrytych baranimi skórami farbowanymi na czerwono wyobraża Usprawiedliwione człowieczeństwo Kościoła, jako pokryte zasługą Chrystusową. (TP 1928, s. 84) 2/ Jedenasta nieokryta opona -- to jest ta, która była podwojona w przedsionku Przybytku -- wyobraża usprawiedliwione człowieczeństwo, lecz nie Kościoła., lecz Usprawiedliwienie przez wiarę. (TP 1928, s. 84)

2 Księga Mojżeszowa 26:9

Epifania i Bazylea:

„we dwoje złożysz oponę szóstą na przodku namiotu” — (ta opona mogła być uprzędziona z wełny baranka [hebr. seh -- odnosi się do młodej owcy lub koźlęcia]); opona z sierści koziej, reprezentuje nas jako usprawiedliwionych, a jedna ta część złożona we dwoje na przodzie przybytku -- nasze usprawiedliwienie. (TP 1938, s. 37)

2 Księga Mojżeszowa 26:11

Paruzja (C.T. Russell):

„z miedzi” — symbol doskonałej ludzkiej natury.

2 Księga Mojżeszowa 26:12

Epifania i Bazylea:

„A co zaś zbywa opon namiotowych, to jest pół opony zbywającej, zawieszono będzie w tyle przybytku” — część widzialna dla tych, co byli na Dziedzińcu, symbolizuje Tymczasowe Usprawiedliwienie, a część widzialna dla tych, co byli w Świątnicy wyobraża Ożywione Usprawiedliwienie. (TP 1928, s. 84)

2 Księga Mojżeszowa 26:13

Epifania i Bazylea:

„A łokieć z jednej i łokieć z drugiej strony, który zbywa z długości opon namiotu, będzie wisiał po stronach przybytku tam i sam” — część widzialna dla tych, co byli na Dziedzińcu, symbolizuje Tymczasowe Usprawiedliwienie, a część widzialna dla tych, co byli w Świątnicy wyobraża Ożywione Usprawiedliwienie. (TP 1928, s. 84)

2 Księga Mojżeszowa 26:14

Paruzja (C.T. Russell):

„przykrycie ze skór” — które miało zakryć chwałę Świątnicy i Światnicy Najświętszej. Figuruje tajemnicę, która była zakryta od wieków.

Epifania i Bazylea:

„z skór baranich dwakroć farbowanych” — wyobrażają zasługę człowieczeństwa Jezusowego. (TP 1928, s. 84) opona ze skór baranich reprezentuje okup Chrystusa. (TP 1938, s. 37)

2 Księga Mojżeszowa 26:15

Epifania i Bazylea:

„naczynisz też do przybytku desek” — we właściwym Przybytku było 48 desek. W Świątnicy Najświętszej widocznych na każdej ścianie było 6 i 1/3 deski (6 całych i 1/3 czterech desek narożnych). (TP 1928, s. 76) 18 desek widzianych wewnątrz Świątnicy Najświętszej -- 18 ksiąg N.T. (reszta ksiąg reprezentowana jest w słupach); (TP 1928, s. 76) 4 deski narożne -- 4 księgi Mojżeszowe (oprócz pierwszej - reprezentowanej w drągu). (TP 1928, s. 76) 26 desek widziane w całości w Świątnicy (po 13 na każdej ścianie) -- pozostałe księgi St.T. (poza tymi które pokazane są w deskach narożnych i drągach). (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:16

Epifania i Bazylea:

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:17

Epifania i Bazylea:

„Dwa czopy” — (złote), symbolizują fakt, że są dwie Boskie doktryny, które mocno utwierdzają każdą księgę Biblii w Prawdzie Bożej. Tymi dwoma doktrynami są: (TP 1928, s. 76) 1/ Restytucja (Pieśń Mojżesza), (TP 1928, s. 76) 2/ Wysokie Powołanie (Pieśń Baranka). (TP 1928, s. 76)

„jeden przeciwko drugiemu” — równa odległość czopów jeden od drugiego, symbolizuje fakt, że te dwie części Biblii są Bosko zgodne jedna z drugą. (TP 1928, s. 76)

„Desek przybytku” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:18

Epifania i Bazylea:

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:19

Paruzja (C.T. Russell):

„ze srebra” — symbol duchowej natury (prawdy).

Epifania i Bazylea:

„podstawków urobisz srebrnych” — podstawki srebrne -- przedstawiają fakt, że PRAWDA jest podstawą ksiąg biblijnych i że księgi te są Boskiego pochodzenia. (TP 1928)

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928)

„do dwu czopów jej” — Dwa czopy (złote), symbolizują fakt, że są dwie Boskie doktryny, które mocno utwierdzają każdą księgę Biblii w Prawdzie Bożej. Tymi dwoma doktrynami są: (TP 1928, s. 76) 1/ Restytucja (Pieśń Mojżesza), (TP 1928, s. 76) 2/ Wysokie Powołanie (Pieśń Baranka). (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:20

Epifania i Bazylea:

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:21

Epifania i Bazylea:

„podstawków ich srebrnych” — podstawki srebrne -- przedstawiają fakt, że PRAWDA jest podstawą ksiąg biblijnych i że księgi te są Boskiego pochodzenia. (TP 1928, s. 76)

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:22

Epifania i Bazylea:

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15

2 Księga Mojżeszowa 26:23

Epifania i Bazylea:

„A dwie deski uczynisz w kąciech przybytku w obydwu stronach” — Jedna z dwóch desek narożnych w zachodniej ścianie Przybytku (dwie deski w narożnikach po dwóch bokach) jest typem 5 Mojżeszowej. Częściowo znajdowała się ona po tej stronie Przybytku [południowej – przypis tł.], gdzie stał słup świątnicy najświętszej, będący typem księgi Objawienia, dokładnie przylegający do środka deski reprezentującej 4 Mojżeszową. (TP 1928, s. 76) Druga z tych dwóch narożnych desek w zachodniej ścianie Przybytku jest typem 3 Mojżeszowej. Częściowo znajdowała się ona po tej stronie Przybytku [północnej – przypis tł.], gdzie stał słup świątnicy najświętszej reprezentujący List do Żydów, dokładnie przylegający do środka deski reprezentującej 2 Mojżeszową. (TP 1928, s. 76) Fakt, że te cztery narożne deski, będące typem czterech ksiąg Pięcioksięgu, częściowo znajdowały się w świątnicy najświętszej, symbolizuje ich bardzo bliski związek z księgami Nowego Testamentu, z których wszystkie – z wyjątkiem tych pokazanych w pięciu słupach przy wejściu do świątnicy – są pokazane w deskach i słupach świątnicy najświętszej. (TP 1928, s. 76) Tak jak w typie te narożne deski były tak rozmieszczone, by uczynić świątnicę najświętszą dokładnym sześcianem i w ten sposób zachować symetrię świątnicy najświętszej, tak w antytypie cztery księgi Pięcioksięgu, pokazane w czterech narożnych deskach świątnicy najświętszej, czynią 22 księgi Nowego Testamentu symetrycznymi, ponieważ są one najważniejszymi księgami Starego Testamentu i bardziej niż wszystkie inne wskazują na główne nauki Nowego Testamentu. (TP 1928, s. 76) To, że każda z zachodnich desek narożnych była przecięta, tak by 1/2 dwóch z nich stała po stronie zachodniej, 1/2 jednej z nich po stronie północnej i 1/2 drugiej po stronie południowej Przybytku, jest oczywiste na podstawie faktu, że każda znajdowała się po dwóch stronach Przybytku (po dwóch bokach).Wymagają też tego wymiary świątnicy najświętszej. Była w niej widoczna tylko 1/3 każdej z czterech narożnych desek świątnicy najświętszej. Chociaż 2/3 dwóch najbardziej wysuniętych na wschód desek, reprezentujących 2 i 4 Mojżeszową, znajdowały się w świątnicy najświętszej, to jednak – tak jak w przypadku dwóch pozostałych desek narożnych, reprezentujących 3 i 5 Mojżeszową – jedynie 1/3 z nich była widoczna w świątnicy najświętszej, ponieważ sąsiednie słupy dokładnie przylegały do środka 1/3 każdej z nich, sprawiając, że 1/3 każdej z nich była niewidoczna. Wymagała tego symetria świątnicy najświętszej, co potwierdza, że słupy te miały 1/3 łokcia grubości. (TP 1928, s. 76) Oprócz tego, że antytyp tego faktu jest niezbędny dla symetrii nauk 22 antytypicznych ksiąg (Nowego Testamentu), jest jeszcze inny dobry powód widoczności w świątnicy najświętszej 1/3 każdej z tych czterech desek. Jest on następujący: dla typu Przybytku istnieją trzy zestawy antytypów: (TP 1928, s. 76) (1) antytyp Wieku Ewangelii; (TP 1928, s. 76) (2) antytyp Epifanii i (TP 1928, s. 76) (3) antytyp Wieku Tysiąclecia. (TP 1928, s. 76) W danym czasie funkcjonuje tylko jeden z tych trzech antytypów, tzn. tylko jeden z nich może być widoczny jako działający w danym czasie, a dwa pozostałe są wtedy niewidoczne. Zatem w 1/3 i w 2/3 mamy myśl trzech grup antytypów Przybytku, natomiast w widocznej w świątnicy najświętszej 1/3 – myśl o tym, że tylko jedna z tych trzech jest antytypem w danym czasie, ponieważ każda posiada swój własny odmienny czas do wykonania swego zadania.-E11'590,591 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:24

Epifania i Bazylea:

„Które będą spojone od spodku, także społu spojone będą z wierzchu do jednego kolca (jedną obręczą); tak będzie przy tych obu, które we dwu kąciech będą” — Dwa pierścienie – jeden na górze i jeden na dole przeciętych desek – są typem dwóch wielkich doktryn Biblii: wysokiego powołania i restytucji, jako utrzymujących antytypiczne nauki tych dwóch ksiąg.-E11'592

2 Księga Mojżeszowa 26:25

Epifania i Bazylea:

„podstawki ich srebrne” — podstawki srebrne -- przedstawiają fakt, że PRAWDA jest podstawą ksiąg biblijnych i że księgi te są Boskiego pochodzenia. (TP 1928, s. 76)

„Deski” — zobacz 2Moj.26:15 (TP 1928, s. 76)

2 Księga Mojżeszowa 26:26

Epifania i Bazylea:

„Uczynisz też drągi z drzewa sytym” — było 9 szeregów drągów -- licząc za szereg każdy z trzech rzędów po każdej z trzech stron Przybytku. (Licząc drągi pojedynczo było ich 15 sztuk). Symbolizują one te czysto historyczne księgi St.T., które historycznie utrzymują i wiążą razem księgi Pisma w jedną logiczną całość. Złote kolce symbolizują, że mają one nadaną od Boga władzę do wykonania tej pracy. Górny i dolny rząd, przez to że składały się z dwóch drągów, wyobrażały myśl, że każdy z nich wyobraża dającą oparcie księgę i fakt, że ma księgę towarzyszącą. (TP 1928, s. 74) Te księgi to: (TP 1928, s. 74) 1/ 1Mojżeszowa, - środkowy drąg; (TP 1928, s. 74) 2/ Jozuego, - środkowy drąg; (TP 1928, s. 74) 3/ Sędziów, - środkowy drąg; (TP 1928, s. 74) 4/ 1Samuelowa, - górny rząd; (TP 1928, s. 74) 5/ 2Samuelowa, - dolny rząd; (TP 1928, s. 74) 6/ 1Królewska, - górny rząd ; (TP 1928, s. 74) 7/ 2Królewska, - dolny rząd; (TP 1928, s. 74) 8/ 1Kroniki, - górny rząd; (TP 1928, s. 74) 9/ 2Kroniki, - dolny rząd; (TP 1928, s. 74)

2 Księga Mojżeszowa 26:27

Epifania i Bazylea:

„drągów” — zobacz 2Moj.26:26. (TP 1928, s. 74)

2 Księga Mojżeszowa 26:28

Epifania i Bazylea:

„drąg” — zobacz 2Moj.26:26. (TP 1928, s. 74)

2 Księga Mojżeszowa 26:29

Epifania i Bazylea:

„a poczynisz do nich kolce złote (pierścienie), przez które mają być przewleczone drągi;” — pierścienie, przez które przechodziły drągi, reprezentują prawdy Biblii, które utrzymują główne historyczne księgi Starego Testamentu na swych miejscach jako podpory innych ksiąg Biblii.-E11'592

2 Księga Mojżeszowa 26:30

Paruzja (C.T. Russell):

„któryć ukazano” — Prawo Mojżesza wyprzedziło swój czas o wieki.

2 Księga Mojżeszowa 26:31

Paruzja (C.T. Russell):

„uczynisz zasłonę” — Symbol śmierci ludzkiego ciała.

„hiacynt” — (niebieski), Symbol wierności.

„szarłat” — (fioletowy), Symbol królewskości.

„karmazyn” — (czerwony), Symbol okupu i krwi.

„biały jedwab” — (płótno), Symbol sprawiedliwości.

Epifania i Bazylea:

„Uczynisz też zasłonę” — (druga zasłona); symbolizuje śmierć ludzkiego ciała. (TP 1928, s. 75) W.G. nie przejdzie poza drugą zasłonę; albowiem wyrażenie "przejść poza wtórą zasłonę" daje do zrozumienia, że jednostka jest częścią Najwyższego Kapłana Świata, i przez śmierć opuszcza stan pozafiguralnego Miejsca Świętego, tj. stanu spłodzenia z Ducha, a wchodzi do stanu na poziomie Boskim. (TP 1952)

Źródła: 28'75; 32'9;

2 Księga Mojżeszowa 26:32

Paruzja (C.T. Russell):

„podstawki srebrne” — Symbol prawdy (duchowej natury), jakby zdawało się mówić, że ci co wejdą do Świątnicy Najświętszej, będą w rzeczywistości Nowymi Stworzeniami.

„ze złota” — Symbol Boskiej natury.

Epifania i Bazylea:

„I zawiesisz ją” — (Zasłonę) - przedstawia śmierć ludzkiego ciała. (TP 1928, s. 74,75,76)

„czterech słupach” — Słupy symbolizują dwa zbiory rzeczy: (TP 1928, s. 74,75,76) 1/ nowe stworzenia (TP 1928, s. 74,75,76) 2/ pewne księgi biblijne. Te księgi to: (TP 1928, s. 74,75,76) Odnoszące się do śmierci ludzkiego ciała - drugiej zasłony: (TP 1928, s. 74,75,76) 1/ Objawienie; (TP 1928, s. 74,75,76) 2/ Do Żydów; (TP 1928, s. 74,75,76) 3/ 1Piotra; (TP 1928, s. 74,75,76) 4/ 1Jana; (TP 1928, s. 74,75,76)

„których też haki złote” — złote haki podtrzymujące drugą Zasłonę symbolizują w jaki sposób nauki czterech odnoszących się do tego ksiąg w Boski sposób podają zgromadzonym w Świątnicy myśl o wierności aż do śmierci. (TP 1928, s. 74,75,76)

„podstawkach srebrnych” — podstawki srebrne -- przedstawiają fakt, że PRAWDA jest podstawą ksiąg biblijnych i że księgi te są Boskiego pochodzenia. (TP 1928, s. 74,75,76)

2 Księga Mojżeszowa 26:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Arka” — typ na Chrystusa.

„dzielić będzie świątnicę” — świątnica wyobraża tych co uwierzywszy zostali usprawiedliwieni i poświęcili się aż do śmierci.

„od świątnicy najświętszej” — stan Zwycięzców, którzy otrzymali Boską naturę.

Epifania i Bazylea:

„zasłonę” — (druga zasłona); symbolizuje śmierć ludzkiego ciała. (TP 1928, s. 75) W.G. nie przejdzie poza drugą zasłonę; albowiem wyrażenie "przejść poza wtórą zasłonę" daje do zrozumienia, że jednostka jest częścią Najwyższego Kapłana Świata, i przez śmierć opuszcza stan pozafiguralnego Miejsca Świętego, tj. stanu spłodzenia z Ducha, a wchodzi do stanu na poziomie Boskim. (TP 1952, s. 9)

„na haczykach” — złote haki podtrzymujące drugą Zasłonę symbolizują w jaki sposób nauki czterech odnoszących się do tego ksiąg w Boski sposób podają zgromadzonym w Świątnicy myśl o wierności aż do śmierci. (TP 1928, s. 75)

2 Księga Mojżeszowa 26:34

Paruzja (C.T. Russell):

„położysz ubłagalnię” — ubłagalnia z cherubami i światłem nadprzyrodzonym reprezentuje Jehowę.

„na skrzyni” — "Głową Chrystusa jest Bóg". 1Kor.11:3.

2 Księga Mojżeszowa 26:35

Paruzja (C.T. Russell):

„a postawisz stół” — figuruje Kościół, posiadający słowa żywota.

„świecznik” — figura na Kościół w całości.

Epifania i Bazylea:

„przed zasłoną” — (druga zasłona); symbolizuje śmierć ludzkiego ciała. (TP 1928, s. 75) W.G. nie przejdzie poza drugą zasłonę; albowiem wyrażenie "przejść poza wtórą zasłonę" daje do zrozumienia, że jednostka jest częścią Najwyższego Kapłana Świata, i przez śmierć opuszcza stan pozafiguralnego Miejsca Świętego, tj. stanu spłodzenia z Ducha, a wchodzi do stanu na poziomie Boskim. (TP 1952, s. 9)

„świecznik przeciw stołowi przy stronie przybytku na południe, a stół postawisz przy stronie północnej” — Ponieważ północna ściana Przybytku jest symbolem miłości, a południowa – mądrości, usytuowanie stołu na północ od świecznika jest typem faktu, że stół, będący typem Kościoła wzmacniającego braci w każdym dobrym słowie i uczynku i udzielającego łask, jest ważniejszy od świecznika, który pokazuje Kościół jako oświecający braci i udzielający wiedzy. Ich usytuowanie obok siebie jest typem współdziałania odpowiednich czynów braci.-E11'592

Źródła: 28'75; 52'9;

2 Księga Mojżeszowa 26:36

Paruzja (C.T. Russell):

„zasłonę do drzwi” — pierwsza zasłona wyobraża śmierć ludzkiej woli.

Epifania i Bazylea:

„zasłonę” — (pierwsza zasłona); symbolizuje śmierć ludzkiej woli. (TP 1928, s. 75) Pierwsza Zasłona przy wejściu do Świątnicy reprezentowała na W.Ew., aż do roku 1881, zasłonę cielesnego umysłu niedozwalającą osobie niepoświęconej pojmować głębokie rzeczy Boże. (TP 1960, s. 7)

2 Księga Mojżeszowa 26:37

Paruzja (C.T. Russell):

„pięć słupów” — słupy wyobrażają Nowe Stworzenie w Chrystusie Jezusie, poświęconych świętych.

„podstawki z miedzi” — wyobrażają usprawiedliwione człowieczeństwo i pokazują, że chociaż znajdujemy się w pierwszym przedziale przybytku, to jednak ten skarb mamy w naczyniach glinianych.

Epifania i Bazylea:

„do tej zasłony” — (pierwsza zasłona); symbolizuje śmierć ludzkiej woli. (TP 1928, s. 74,75,76) Pierwsza Zasłona przy wejściu do Świątnicy reprezentowała na W.Ew., aż do roku 1881, zasłonę cielesnego umysłu niedozwalającą osobie niepoświęconej pojmować głębokie rzeczy Boże. (TP 1960, s. 7)

„pięć słupów z drzewa sytym” — Słupy symbolizują dwa zbiory rzeczy: (TP 1928, s. 74,75,76) 1/ nowe stworzenia - które znajdują się w usprawiedliwionych ludzkich ciałach (podstawki miedziane). (TP 1928, s. 74,75,76) 2/ pewne księgi biblijne. Te księgi to: (TP 1928, s. 74,75,76) odnoszące się do śmierci ludzkiej woli - pierwszej zasłony: (TP 1928, s. 74,75,76) 1/ Ewangelia wg św. Mateusza; (TP 1928, s. 74,75,76) 2/ Ewangelia wg św. Marka; (TP 1928, s. 74,75,76) 3/ Ewangelia wg św. Łukasza; (TP 1928, s. 74,75,76) 4/ List Jakuba; (TP 1928, s. 74,75,76) 5/ List Judy; (TP 1928, s. 74,75,76)

„haki ich będą złote” — złote haki podtrzymujące drugą Zasłonę symbolizują w jaki sposób nauki pięciu odnoszących się do tego ksiąg w Boski sposób podają zgromadzonym w pozafiguralnym Dziedzińcu myśl o poświęceniu. (TP 1928, s. 74,75,76)

„podstawków miedzianych” — 1/ usprawiedliwione ludzkie ciała. (TP 1928, s. 74,75,76) 2/ przedstawiają myśl, że pięć ksiąg symbolizowanych przez słupy oparte na tych podstawkach, są pożyteczne dla tych co dopiero wystąpili, albo mają zamiar wstąpić ze stanu usprawiedliwionego w stan spłodzenia z Ducha Św. (TP 1928, s. 74,75,76)

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 26

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.