2 Księga Mojżeszowa 23

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 23 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 23 — Biblia Gdańska

1 Nie przyjmuj powieści kłamliwej; nie miej spółki z niepobożnym, abyś miał być świadkiem fałszywym.

2 Nie udawaj się za wielkością do złego, i nie mów tak za sprawą, cobyś się nakłonił za wielą ich ku podwróceniu sądu.

3 I nie szanuj ubogiego przy sprawie jego.

4 Gdybyś natrafił wołu nieprzyjaciela twego, albo osła jego błądzącego, zwrócisz, a dowiedziesz go do niego.

5 Jeźlibyś ujrzał, że osieł tego, który cię ma w nienawiści, leży pod brzemieniem swojem, azali zaniechasz, abyś mu pomóc nie miał? owszem poratujesz go pospołu z nim.

6 Nie będziesz podwracał sądu ubogiemu twemu w sprawie jego.

7 Od rzeczy kłamliwej oddalisz się, a niewinnego i sprawiedliwego nie zabijesz; bo nie usprawiedliwię niezbożnego.

8 Darów też brać nie będziesz, ponieważ dar zaślepia mądre, i wywraca słowa sprawiedliwych.

9 Przychodnia też nie uciskaj: bo sami wiecie, jaki jest żywot przychodnia, boście byli przychodniami w ziemi Egipskiej.

10 Przez sześć lat obsiewać będziesz ziemię twoję, a będziesz zgromadzał urodzaj jej;

11 Ale siódmego roku zaniechasz jej; że odpocznie, aby jedli ubodzy ludu twego, a co zostanie po nich, zje zwierz polny. Także uczynisz winnicy twojej, i oliwnicy twojej.

12 Przez sześć dni będziesz odprawował roboty twoje; ale dnia siódmego odpoczniesz, aby sobie wytchnął wół twój, osieł twój, i żeby wytchnął syn niewolnicy twojej, i przychodzień.

13 A we wszystkiem, com wam powiedział, ostrożnymi bądźcie. Imienia też cudzych bogów nie wspominajcie, nie będzie słyszane z ust twoich.

14 Trzy kroć święto obchodzić mi będziecie na każdy rok.

15 Święta przaśników przestrzegać będziesz; siedem dni jeść będziesz przaśniki, jakom ci rozkazał, czasu miesiąca Abiba; boś weń wyszedł z Egiptu, a nie ukażecie się przed twarz moję próżnymi.

16 Także święto żniwa pierwiastek pracy twojej, cośkolwiek siał na polu; święto też zbierania na schodzie roku, gdy zbierzesz prace twoje z pola.

17 Trzykroć do roku ukaże się każdy mężczyzna twój przed obliczem Panującego Pana.

18 Nie będziesz ofiarował przy kwasie krwi ofiary mojej, ani zostanie przez noc tłustość ofiary mojej aż do poranku.

19 Pierwiastki pierwszych urodzajów ziemi twej przyniesiesz w dom Pana Boga twego; nie będziesz warzył koźlęcia w mleku matki jego.

20 Oto ja posyłam Anioła przed tobą, aby cię strzegł w drodze, i wprowadził cię na miejsce, którem ci zgotował.

21 Ostrożnym bądź przed oblicznością jego; a słuchaj głosu jego; nie drażnij go, boć nie przepuści przestępstwu waszemu, gdyż imię moje w nim jest.

22 Bo jeźli pilnie słuchać będziesz głosu jego, i uczynisz, cokolwiek rzekę, nieprzyjacielem będę nieprzyjaciół twych, i trapić będę tych, którzy cię trapili.

23 Pójdzie bowiem Anioł mój przed tobą, i wprowadzi cię do Amorejczyka, i Hetejczyka, i Ferezejczyka, i Chananejczyka, Hewejczyka, i Jebuzejczyka, i wytracę je.

24 Nie kłaniajże się bogom ich, ani im służ, ani czyń według spraw ich; ale do gruntu popsujesz je, i wszcząt pokruszysz obrazy ich.

25 Lecz służyć będziecie Panu Bogu waszemu, a on błogosławić będzie chlebowi twemu, i wodom twoim; i odejmę niemoc z pośrodku ciebie.

26 Nie będzie poroniająca ani niepłodna w ziemi twojej; liczbę dni twoich dopełnię.

27 Strach mój puszczę przed tobą, i strwożę wszelki lud, przeciw któremu pójdziesz, i uczynię, że wszyscy nieprzyjaciele twoi podadzą tył przed tobą.

28 Poślę też szerszenie przed tobą, które wypędzą Hewejczyka, Chananejczyka, i Hetejczyka przed oblicznością twoją.

29 Nie wyrzucę go przed obliczem twojem za jeden rok, by się snać ziemia w pustynią nie obróciła, a nie namnożyło się przeciwko tobie zwierza dzikiego.

30 Pomaluczku będę je wyrzucał od oblicza twego, aż się rozmnożysz i osiądziesz ziemię.

31 A położę granice twoje od morza czerwonego aż do morza Filistyńskiego, a od puszczy aż do rzeki; bo podam w ręce wasze obywatele ziemi, i wypędzisz je od oblicza twego.

32 Nie postanowisz z nimi, ani z bogami ich przymierza.

33 Niech nie mieszkają w ziemi twej, by cię snać nie przywiedli do grzechu przeciwko mnie, gdybyś służył bogom ich, co by tobie było sidłem.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 23

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 23:1

Epifania i Bazylea:

„Nie przyjmuj powieści kłamliwej; nie miej spółki z niepobożnym, abyś miał być świadkiem fałszywym” — Ludowi Bożemu zabrania się nauczania błędnych doktryn, pochodzących od niego samego lub innych (nie rozgłaszaj wieści fałszywej [dosłownie: próżnej]; Iz. 53:1). Nie może też on być aktywnym (nie dołożysz ręki) w popieraniu jakiegokolwiek czyniciela zła. Na przykład nie powinien tego czynić w stosunku do sięgających po władzę i panujących nad dziedzictwem Boga, świadcząc na ich korzyść z pogwałceniem prawdy i sprawiedliwości, co np. czynili stronnicy Towarzystwa i PBI, gdy kolejno w 1917 i 1918 r. poddali się swemu lewickiemu szaleństwu (z niepobożnym, abyś miał być świadkiem fałszywym [dosłownie: świadczącym za gwałtem]).-E11'394

2 Księga Mojżeszowa 23:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku podwróceniu sądu” — Aby szukać swej korzyści bez względu na uczciwość i sprawiedliwość.

Epifania i Bazylea:

„Nie udawaj się za wielkością do złego, i nie mów tak za sprawą, cobyś się nakłonił za wielą ich ku podwróceniu sądu” — Nie może on również ulegać masom czy większości i przyłączać się do nich w złym postępowaniu, co znowu miało miejsce w przypadku popleczników Towarzystwa i PBI (nie udawaj się za większością do złego). Nie powinien on także wraz z wieloma innymi lub większością opowiadać się za złą sprawą, wypaczając prawdę, sprawiedliwość i świętość, co niektórzy czynili w interesie Towarzystwa i PBI (i nie składaj w spornej sprawie świadectwa za większością, by wypaczać sąd).-E11'394 [Nie będziesz szedł za większością, która źle czyni, ani wypowiadał się na korzyść większości, aby na jej stronę przechylić szalę sprawiedliwości](tłum. Rom.)

2 Księga Mojżeszowa 23:3

Epifania i Bazylea:

„I nie szanuj ubogiego przy sprawie jego” — Nie powinien też w niezgodzie z prawdą, sprawiedliwością i świętością faworyzować Wielkiej Kompanii jako całości czy którejkolwiek z jej grup (nawet ubogiego nie popieraj w niesłusznej sprawie [członkowie Wielkiej Kompanii są antytypicznie biedni, ponieważ stracili wszystko z wyjątkiem życia]).-E11'394

2 Księga Mojżeszowa 23:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Albo osła” — Prawo Mojżesza wyprzedziło swój czas o wieki.

Epifania i Bazylea:

„Gdybyś natrafił wołu nieprzyjaciela twego, albo osła jego błądzącego, zwrócisz, a dowiedziesz go do niego” — Jeśli ktokolwiek z ludu Pana zetknie się z błądzącym nauczycielem (wołem) lub błędną doktryną (osłem) swego przeciwnika, np. nauczycielem lub nauką przeciwnej grupy Wielkiej Kompanii (nieprzyjaciela twego), powinien obalić błądzącego nauczyciela i naukę, by przywieść ich z powrotem do ich grupy, uwolnionych od błędu (odprowadzisz go do niego).-E11'394

2 Księga Mojżeszowa 23:5

Epifania i Bazylea:

„Jeźlibyś ujrzał, że osieł tego, który cię ma w nienawiści, leży pod brzemieniem swojem, azali zaniechasz, abyś mu pomóc nie miał? owszem poratujesz go pospołu z nim” — I jeśli ktokolwiek z ludu Pana dostrzeże, że nauka przeciwnej grupy jest bardziej wyeksponowana, niż wynika to z jej rzeczywistego zastosowania (osła tego, który cię ma w nienawiści, leżącego [dosłownie: kulącego się, upadającego] pod brzemieniem swoim) – np. nauka tych, którzy nadmiernie podkreślali myśl o udziale Kościoła w ofierze za grzech jako niezbędnym dla uzupełnienia rzekomego braku zasługi Chrystusa w zadośćuczynieniu sprawiedliwości, lub nauka tych, którzy wyolbrzymili karę za grzech aż do wiecznego życia w mękach, czy tych, którzy przesadnie pokazali osobę Jezusa jako współwiecznego, współistotnego i równego Ojcu – to bez względu na różnice istniejące pomiędzy jej zwolennikami a ludem Pana, nie powinien odmawiać przyjścia im z pomocą (nie powstrzymuj się, żeby mu pomóc), lecz powinien szczerze próbować pomóc im w przezwyciężeniu tej trudności przez podawanie im stosownej prawdy (poratujesz go). Wierni członkowie gwiezdni, ich szczególni pomocnicy oraz ich zwolennicy starali się to czynić przez cały Wiek Ewangelii, zwłaszcza przy jego końcu.-E11'395

2 Księga Mojżeszowa 23:6

Epifania i Bazylea:

„Nie będziesz podwracał sądu ubogiemu twemu w sprawie jego” — Kapłani i współpracujący z nimi Młodociani Godni (nie będziesz) nie powinni też przedstawiać nauk i zarządzeń (sądu) Wielkiej Kompanii (ubogiego) w gorszym świetle, niż są w rzeczywistości (wypaczał), by ukazać jej postępowanie gorszym niż naprawdę jest (w sprawie jego).-E11'395

2 Księga Mojżeszowa 23:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie usprawiedliwię bezbożnego” — Wymaganie sprawiedliwości musi być zaspokojone.

Epifania i Bazylea:

„Od rzeczy kłamliwej oddalisz się, a niewinnego i sprawiedliwego nie zabijesz; bo nie usprawiedliwię niezbożnego” — Lud Boży ma starannie wystrzegać się błędów doktryny i zarządzeń (od rzeczy fałszywej oddalisz się). Nie ma też przedstawiać niewinnych i sprawiedliwych jako czynicieli zła (niewinnego i sprawiedliwego nie zabijesz), co uczynili przywódcy Towarzystwa i PBI wobec tych, którzy w 1917 i 1918 r. stanęli po stronie prawdy i sprawiedliwości, a przeciwko ich uzurpacji. Bóg nie ogłosi takich czynicieli zła sprawiedliwymi (nie usprawiedliwię niezbożnego).-E11'395

2 Księga Mojżeszowa 23:8

Epifania i Bazylea:

„Darów też brać nie będziesz, ponieważ dar zaślepia mądre, i wywraca słowa sprawiedliwych” — Słudzy prawdy przez różne fałszywe sądy, faworyzowanie, stronniczość itp. nie mogą pozwolić się przekupić na rzecz jednej strony, a przeciwko drugiej (darów brać nie będziesz), ponieważ takie postępowanie w naturalny sposób prowadzi do zwodzenia rozumnych (zaślepienia mądrych) i błędnego kierowania tymi o dobrych intencjach (przekręcania słów sprawiedliwych). Niektórzy członkowie Towarzystwa w 1917 r. nie przestrzegali tej zasady, ujęci przywilejami „obecnego kierownictwa” w postaci sposobności służby, urzędów itp.-E11'395

2 Księga Mojżeszowa 23:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Przychodnia nie uciskaj” — To prawodawstwo nie było tylko ograniczone do kapłanów.

Epifania i Bazylea:

„Przychodnia też nie uciskaj: bo sami wiecie, jaki jest żywot przychodnia, boście byli przychodniami w ziemi Egipskiej” — Nowe stworzenia są ostrzegane przed krzywdzeniem Młodocianych Godnych lub wkładaniem na nich nadmiernych ciężarów (przychodnia nie uciskaj; Ruty 2:9,15). Nie powinni czynić tych rzeczy, ponieważ z doświadczeń w symbolicznym Egipcie poznali, jak oni sami – jednostki z innej klasy niż symboliczni Egipcjanie – byli krzywdzeni, obciążani przez Egipcjan nadmiernymi ciężarami i jak czuli się w tych różnych formach zła i ucisku. Dla zasady i współczucia powinni więc unikać złego traktowania członków innej klasy, ponieważ sami byli tak traktowani (bo sami wiecie, jaki jest żywot przychodnia, bo byliście przychodniami w ziemi egipskiej).-E11'395

2 Księga Mojżeszowa 23:10

Epifania i Bazylea:

„Przez sześć lat obsiewać będziesz ziemię twoję, a będziesz zgromadzał urodzaj jej” — W wersetach 10 i 11 siew Wieku Ewangelii, tzn. zdobywanie ludzi do usprawiedliwienia i poświęcenia, w przypadku Maluczkiego Stadka jest ograniczony do pierwszych sześciu okresów rozwoju Kościoła, tzn. sześciu okresów Wieku Ewangelii poprzedzających okres laodycejski. Wersety te wcale nie dotyczą żęcia w siódmym okresie. Traktują one raczej o pracy próbnych (Lewitów Wieku Ewangelii, usprawiedliwionych z wiary) i ostatecznych Lewitów (utracjuszy koron) podczas siódmego okresu. Maluczkie Stadko przez sześć pierwszych okresów Wieku Ewangelii miało polecenie siania, tzn. przez głoszenie Boskiego prawa – doprowadzania ludzi do pokuty, przez głoszenie zarysów usprawiedliwienia Ewangelii – doprowadzenia pokutujących do wiary, a tym samym do usprawiedliwienia, a przez głoszenie zarysów wysokiego powołania Ewangelii – doprowadzania usprawiedliwionych do poświęcenia i spłodzenia z Ducha. Tak więc św. Paweł i jego współpracownicy wśród pogan wykonywali dzieło siania. Podobnie czynili bracia we wszystkich następnych pięciu okresach.-E11'396

2 Księga Mojżeszowa 23:11

Epifania i Bazylea:

„Ale siódmego roku zaniechasz jej; że odpocznie, aby jedli ubodzy ludu twego, a co zostanie po nich, zje zwierz polny. Także uczynisz winnicy twojej, i oliwnicy twojej” — (zobacz w.10). (TP 2011, s. 396) Maluczkie Stadko miało jednak zaprzestać siania w siódmym, laodycejskim okresie (siódmego roku zostawisz ją, że odpocznie). (TP 2011, s. 396) To przerwanie pracy przez Maluczkie Stadko dotyczyło zaprzestania siewu. Tekst ten nic nie mówi o żęciu. Pokazuje on jednak, kto może podjąć pracę doprowadzania ludzi do usprawiedliwienia i poświęcenia – utracjusze koron (aby jedli ubodzy ludu twego). (TP 2011, s. 396) Możliwości takiej pracy, niewykorzystane przez utracjuszy koron, mogą być podjęte przez usprawiedliwionych jako próbnych Lewitów Wieku Ewangelii (co zostanie po nich, zje zwierz polny). (TP 2011, s. 396) Taki sposób postępowania miał obowiązywać w stosunku do zalet sprawiedliwości (winnicy) (TP 2011, s. 396) i sprawiedliwego usposobienia usprawiedliwionych z wiary (ogrodu oliwnego). (TP 2011, s. 396)

2 Księga Mojżeszowa 23:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Odpoczniesz” — Prawo Mojżesza wyprzedziło swój czas o wieki.

Epifania i Bazylea:

„Przez sześć dni będziesz odprawował roboty twoje; ale dnia siódmego odpoczniesz, aby sobie wytchnął wół twój, osieł twój, i żeby wytchnął syn niewolnicy twojej, i przychodzień” — Cotygodniowy sabat stanowi typ naszego odpocznienia w usprawiedliwieniu z wiary, zaliczonych nam przez wiarę błogosławieństw Tysiąclecia.-TP 83'67; Fakt i skutki grzechu oraz przekleństwa miały być znoszone w czasie sześciu tysiącletnich dni (sześć dni wykonywać będziesz roboty twoje), lecz w czasie siódmego tysiącletniego dnia – Tysiąclecia jako antytypicznego sabatu – ludzkość przestanie cierpieć z powodu grzechu i jego skutków oraz przekleństwa. Dla tych, którzy w tym życiu uzyskują usprawiedliwienie z wiary, antytypiczne sześć tysiącletnich dni jest częścią sześciu dni poprzedzających ich usprawiedliwienie, a ich siódmy tysiącletni dzień jest czasem, w którym ich człowieczeństwo korzysta z usprawiedliwienia z wiary, ponieważ usprawiedliwionym z wiary przypisywane jest tysiącletnie odpocznienie od przekleństwa (dnia siódmego odpoczniesz). Dzieje się tak dlatego, by nauczyciele (wół), nauki (osioł), wszyscy rozwinięci przez prawdę o usprawiedliwieniu (syn niewolnicy) oraz Młodociani Godni (przychodzień) mogli otrzymać przypisane im błogosławieństwa Tysiąclecia, tak samo jak otrzymają je nauczyciele Tysiąclecia (wół), nauki (osioł) i klasa restytucyjna – rozwinięci prawdami restytucji (syn niewolnicy) oraz Starożytni i Młodociani Godni, którzy wówczas także będą traktowani jako obcy dla Przymierza Sary jako matki Chrystusa (przychodzień).-E11'397

2 Księga Mojżeszowa 23:13

Epifania i Bazylea:

„A we wszystkiem, com wam powiedział, ostrożnymi bądźcie. Imienia też cudzych bogów nie wspominajcie, nie będzie słyszane z ust twoich” — Lud Boży Wieku Ewangelii napominany jest do starannego przestrzegania wszystkich Boskich przykazań i napomnień (we wszystkim, co wam powiedziałem, ostrożni bądźcie). Nie może się on nikomu kojarzyć z niczym, co w jakikolwiek sposób sprzyja dowolnej formie grzechu, błędu, samolubstwa i światowości, którym w służbie oddawaliby cokolwiek ze swego poświęconego Bogu człowieczeństwa. Szczególnie nie może się on nikomu kojarzyć z żadnym wyznaniowym bożkiem (imienia innych bogów nie wspominajcie). Nie może też propagować idei żadnego z nich (nie będzie słyszane z ust twoich).-E11'397

2 Księga Mojżeszowa 23:14

Epifania i Bazylea:

„Trzy kroć święto obchodzić mi będziecie na każdy rok” — Są trzy szczególne etapy, stany chrześcijańskiego życia: (1) usprawiedliwienie, (2) spłodzenie z Ducha i (3) ostateczne stanowisko, czego typem są trzy wielkie święta Izraela: Pascha, Pięćdziesiątnica i Święto Namiotów. Fakt, że doświadczają oni tych trzech etapów, stanów, pokazany jest w corocznym obchodzeniu przez Izraelitów tych trzech świąt Panu.-E11'398

2 Księga Mojżeszowa 23:15

Epifania i Bazylea:

„Święta przaśników przestrzegać będziesz; siedem dni jeść będziesz przaśniki, jakom ci rozkazał, czasu miesiąca Abiba; boś weń wyszedł z Egiptu, a nie ukażecie się przed twarz moję próżnymi” — A zatem lud Pana powinien utrzymywać swój usprawiedliwiony z wiary stan (święto przaśników przestrzegać będziesz), tzn. nie tylko utrzymywać wiarę w Boską obietnicę przebaczenia grzechów, przypisania sprawiedliwości Chrystusa i zaoferowania mu społeczności, lecz także żyć sprawiedliwie w harmonii z prawdą przez całe swoje życie (siedem dni przaśniki jeść będziesz; 3 Moj. 23:4-14), tak jak Bóg nakazuje im to czynić (jak ci rozkazałem). Taka postawa ma być praktykowana nie tylko w stanie usprawiedliwienia, lecz także poświęcenia (w czasie miesiąca Abib – kłosy ziarna). Powinna ona przechodzić przez dwa etapy, przez które Bóg wyzwala Swój lud z przekleństwa i królestwa szatana (bo podczas niego wyszedłeś z Egiptu). Nikt z ludu Bożego nie może pojawić się w którymkolwiek z tych trzech antytypicznych stanów bez spełnienia wyrażonych lub dających się wywnioskować stosownych warunków: (1) służby usprawiedliwienia, (2) służby spłodzenia z Ducha i (3) służby zachowania swego stanowiska (nie ukażecie się przed twarzą moją próżnymi [dosłownie: nie ujrzycie mojej twarzy z pustymi rękami], tzn. lud Boży nie uzyska Jego łaski, jeśli zbliży się bez spełnienia wynikających z tego odpowiednich warunków).-E11'398

2 Księga Mojżeszowa 23:16

Epifania i Bazylea:

„Także święto żniwa pierwiastek pracy twojej, cośkolwiek siał na polu; święto też zbierania na schodzie roku, gdy zbierzesz prace twoje z pola” — Drugim stanem doświadczanym przez lud Boży jest stan spłodzenia z Ducha jako pierwiastków (Jak. 1:18), jako nowych stworzeń (2 Kor. 5:17), który jest ich przywilejem jako członków Maluczkiego Stadka i Wielkiej Kompanii, czego typem jest ofiarowanie przez Izraela dwóch pierwszych bochenków (święto żniwa pierwiastek pracy twojej, cokolwiek siałeś na polu; 3 Moj. 23:15-22). Trzecim stanem doświadczanym przez lud Boży jest stan gromadzenia go (święto zbiorów) do ostatecznego zachowania (z końcem roku; dosłownie: z odejściem roku) miejsca w klasie, jako końcowego rezultatu jego wysiłków, danego im przed Panem (gdy zbierzesz plony twoje z pola).-E11'398

2 Księga Mojżeszowa 23:17

Epifania i Bazylea:

„Trzykroć do roku ukaże się każdy mężczyzna twój przed obliczem Panującego Pana” — Lud Boży może doświadczyć Jego stałej łaski (ukazać się przed obliczem Pana [dosłownie: ujrzeć oblicze Pana Jehowy]) tylko jako rozwinięte jednostki (mężczyźni), i to w tych trzech (trzy razy) stanach podczas Wieku Ewangelii (roku).-E11'399

2 Księga Mojżeszowa 23:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Przy kwasie” — Kwas znaczy zepsucie, grzech, błąd.

„Tłustość ofiary” — Symbol gorliwości.

Epifania i Bazylea:

„Nie będziesz ofiarował przy kwasie krwi ofiary mojej, ani zostanie przez noc tłustość ofiary mojej aż do poranku” — Podczas składania ofiar ludowi Bożemu nie wolno służyć grzechowi, błędowi, samolubstwu i światowości (nie będziesz ofiarował kwaszonego chleba z krwią ofiary mojej), ponieważ Pan nienawidzi kradzieży i wszelkiego innego zła jako ofiar całopalenia (Iz. 61:8); dlatego należy Mu składać tylko czyste ofiary (Mal. 2:11; 3:2-4). Nie powinien on zwlekać z ofiarowaniem Jemu swego poświęcenia jako ofiary wysokiego powołania, do chwili aż minie czas wchodzenia nowych kandydatów do wysokiego powołania. Nie powinien też zwlekać z wypełnianiem w Boskiej miłości swego poświęcenia jako nowego stworzenia, aż będzie za późno, np. po rozpoczęciu dyspensacji Tysiąclecia (nie zostanie przez noc tłuszcz ofiary mojej aż do poranku). W pierwszym przypadku poświęcający się do wysokiego powołania stają się antytypicznymi Moabitami, a w drugim – członkami wtórej śmierci.-E11'399

2 Księga Mojżeszowa 23:19

Epifania i Bazylea:

„Pierwiastki pierwszych urodzajów ziemi twej przyniesiesz w dom Pana Boga twego; nie będziesz warzył koźlęcia w mleku matki jego” — Jezus jako pierwszy z pierwiastków (3 Moj. 23:10-14; 1 Kor. 15:20) jest napominany tutaj do wejścia do domu Bożego jako właściwego dla Niego miejsca, gdzie był i jest głównym kamieniem węgielnym (pierwiastek pierwszych urodzajów przyniesiesz w [do] dom Pana Boga twego). Przynoszenie to oznaczało Jego poświęcenie się i wypełnienie tego poświęcenia. Wyrażenie „nie będziesz gotował koźlęcia w mleku matki jego” można rozumieć na dwa sposoby: (1) Koźlę nie powinno być gotowane jako pokarm, gdy jeszcze jest karmione wyłącznie mlekiem matki, ponieważ w tym czasie jego mięso nie jest jeszcze dostatecznie dojrzałe i jako takie jest niezdrowe jako pokarm; (2) można je rozumieć jako zakaz używania mleka matki jako płynu do gotowania koźlęcia. Rabini zrozumieli ten fragment w tym drugim znaczeniu i dlatego błędnie zabraniali picia mleka i jedzenia jego produktów przez pięć godzin po zjedzeniu mięsa, twierdząc że ciepło ciała ugotuje mięso. Z tej błędnej teorii wyprowadzili drobiazgowe zasady, zabraniając nawet używania do mleka i jego produktów garnków, patelni, naczyń, noży, widelców, łyżek itp., jeśli były używane do mięsa i jego produktów i odwrotnie. Zlekceważyli przy tym fakt, że zakaz ten dotyczy koźlęcia i mleka jego matki, nawet gdyby ich podstawowy punkt widzenia był prawidłowy: iż werset ten oznacza gotowanie koźlęcia w mleku matki jako płynie do gotowania. Jest to dobra ilustracja czynienia Boskiego Słowa bezwartościowym przez tradycje starszych i wkładania na innych olbrzymich ciężarów (Mat. 15:2-6; 23:4). Rozumiemy to stwierdzenie w pierwszej interpretacji podanej wyżej i dlatego uważamy, że zakaz ten wskazuje na to, że nie powinniśmy karmić się duchowym pokarmem, zanim nie będzie on na czasie – nie powinniśmy na siłę przedwcześnie interpretować Słowa i przyjmować takich interpretacji dla siebie samych ani podawać ich do przyjęcia przez innych. Wydaje się nam, że taki pogląd jest całkowicie sensowny, podczas gdy ten drugi nie prowadzi do żadnego logicznego antytypu.-E11'400

2 Księga Mojżeszowa 23:20

Epifania i Bazylea:

„Oto ja posyłam Anioła przed tobą, aby cię strzegł w drodze, i wprowadził cię na miejsce, którem ci zgotował” — Bóg obiecuje dać duchowym Izraelitom Pana Jezusa jako Swego Posłannika (oto ja posyłam Anioła), by był ich Wodzem, Przewodnikiem i Obrońcą przez cały Wiek, w kroczeniu wąską drogą (przed tobą, aby cię strzegł w drodze; Ps. 34:8; Mat. 28:20), by umożliwić im pomyślne zakończenie podróży z antytypicznego Egiptu do antytypicznego Kanaanu, niebiańskiego Królestwa (i wprowadził cię na miejsce, które przygotowałem).-E11'400

2 Księga Mojżeszowa 23:21

Paruzja (C.T. Russell):

„nie przepuści” — Wymaganie sprawiedliwości musi być zaspokojone.

Epifania i Bazylea:

„Ostrożnym bądź przed oblicznością jego; a słuchaj głosu jego; nie drażnij go, boć nie przepuści przestępstwu waszemu, gdyż imię moje w nim jest” — Napomina On duchowych Izraelitów, by uważali i nie kusili Chrystusa (miej się przed nim na baczności; 1 Kor. 10:9), by stosowali się do wszystkich Jego wskazówek (słuchaj jego głosu) i by w żaden sposób nie wzbudzali Jego niezadowolenia: czy to przez buntowanie się (co przez cały czas czynią utracjusze koron), czy przez całkowitą samowolę (nie drażnij go). W takich przypadkach buntowniczości Jezus nie pozwoli im bowiem na pozostanie w wysokim powołaniu, a w przypadkach całkowitej samowoli – na zachowanie życia (nie przepuści), gdyż jako szczególny przedstawiciel Boga (imię moje jest w nim) reprezentuje przed Izraelem duchowym charakter i urząd Boga. Ponieważ jest szczególnym przedstawicielem Boga dla duchowego Izraela, słuchanie Jego głosu jest słuchaniem głosu Boga i prowadzi do takich samych błogosławieństw, jak słuchanie Boga, gdyby bezpośrednio z nim rozmawiał.-E11'400

2 Księga Mojżeszowa 23:22

Epifania i Bazylea:

„Bo jeźli pilnie słuchać będziesz głosu jego, i uczynisz, cokolwiek rzekę, nieprzyjacielem będę nieprzyjaciół twych, i trapić będę tych, którzy cię trapili” — Tak więc tym, którzy na wąskiej drodze są posłuszni naukom naszego Pana we wszystkim, co Bóg każe Mu nauczać (pilnie słuchać będziesz głosu jego i uczynisz cokolwiek powiem), Bóg obiecuje, że ich własnych nieprzyjaciół – grzech, błąd, samolubstwo i światowość we wszystkich ich formach dowodzonych przez szatana, świat i ciało – uczyni Swymi nieprzyjaciółmi, tzn. będzie ich nienawidził tak, jak nienawidzi ich duchowy Izrael (nieprzyjacielem będę nieprzyjaciół twych). Będzie walczył przeciwko nim tak, jak czyni to Izrael duchowy (trapić będę tych, którzy cię trapili), co zapewni im zwycięstwo w zmaganiach z nimi (1 Moj. 3:15; 22:17).-E11'401

2 Księga Mojżeszowa 23:23

Epifania i Bazylea:

„Pójdzie bowiem Anioł mój przed tobą, i wprowadzi cię do Amorejczyka, i Hetejczyka, i Ferezejczyka, i Chananejczyka, Hewejczyka, i Jebuzejczyka, i wytracę je” — Bóg obiecuje ponadto, że nasz Pan Jezus podejmie wszelkie przygotowania i zarządzenia, by poprowadzić ich (pójdzie Anioł mój przed tobą) przeciwko różnym formom grzechu (Amorejczykom – mieszkańcom gór), tchórzostwu (Hetejczykom – lękowi), samolubstwu (Ferezyjczykom – chłopom), światowości (Kananejczykom – kupcom), sekciarstwu (Hewejczykom – wieśniakom) i przesiewawczości (Jebuzejczykom – młócącym), które Pan zniszczy w Swym wiernym ludzie (wytępię ich).-E11'401

2 Księga Mojżeszowa 23:24

Epifania i Bazylea:

„Nie kłaniajże się bogom ich, ani im służ, ani czyń według spraw ich; ale do gruntu popsujesz je, i wszcząt pokruszysz obrazy ich” — Następnie Bóg zobowiązuje duchowego Izraela, by nie czcił ani nie służył symbolicznym bóstwom, które te złe cechy tworzą i którym służą (nie kłaniaj się bogom ich ani im nie służ). Zabrania mu także rozwijania w swych charakterach tych złych cech (nie czyń tak jak oni) i nakazuje mu całkowicie wykorzenić je ze swego usposobienia (doszczętnie zburz) i zupełnie wyeliminować uczynki, do których te cechy prowadzą (potłucz ich obrazy).-E11'401

2 Księga Mojżeszowa 23:25

Epifania i Bazylea:

„Lecz służyć będziecie Panu Bogu waszemu, a on błogosławić będzie chlebowi twemu, i wodom twoim; i odejmę niemoc z pośrodku ciebie” — Pan nakazuje Swemu ludowi wierne wypełnianie ślubów poświęcenia w pozostawaniu martwym dla siebie oraz świata i w ożywieniu dla Boga, szczególnie przez poznawanie, głoszenie i życie Jego prawdą oraz wierne znoszenie związanych z tym prób (służcie Panu). Tych, którzy tak czynią, będzie błogosławił głębokimi zarysami prawdy (pobłogosławi chleb twój) i prostymi zarysami prawdy (wodę twoją), a przy pomocy ducha prawdy uleczy wady odziedziczonych i nabytych nieprawości ciała w zakresie panowania nad nimi (oddalę choroby od ciebie).-E11'402

2 Księga Mojżeszowa 23:26

Epifania i Bazylea:

„Nie będzie poroniająca ani niepłodna w ziemi twojej; liczbę dni twoich dopełnię” — W sferze prawdy i jej ducha (w ziemi twojej) nikt z wiernych nie dozna zgubnych doświadczeń niszczących ich dobre wysiłki (nie będzie roniącej); nie pozostaną też bez owoców w łasce, znajomości i służbie (ani niepłodnej). Poza tym Bóg przedłuży ich dni aż swe powołanie i wybór uczynią pewnym, i będzie chronił ich przed wszystkim, co mogłoby zaszkodzić im w osiągnięciu tego (liczbę twoich dni uczynię pełną).-E11'402

2 Księga Mojżeszowa 23:27

Epifania i Bazylea:

„Strach mój puszczę przed tobą, i strwożę wszelki lud, przeciw któremu pójdziesz, i uczynię, że wszyscy nieprzyjaciele twoi podadzą tył przed tobą” — Ponadto, Bóg przez Swego ducha, Słowo i opatrzność wzbudzi lęk w szatanie, świecie i ciele, napełniając ich bojaźnią, jeszcze zanim rozpoczną się walki, jakie Duch będzie z nimi prowadził (strach mój poślę przed tobą), i przy współpracy wiernych zabije w Swym ludzie różne formy grzechu, błędu, samolubstwa i światowości (strwożę [dosłownie: uśmiercę] wszelki lud), z którymi stoczą oni wierny i wytrwały bój (przeciw któremu wyruszysz). Bóg obiecuje też wiernym, że w ich walkach przeciwko duchowym wrogom On całkowicie pokona ich wszystkich (wszyscy nieprzyjaciele twoi będą uciekać przed tobą; dosłownie: poddam ci szyję nieprzyjaciół twych [tak jak zwycięzcy stawiają prawą stopę na szyi leżących twarzą do ziemi pokonanych wrogów na znak ich pokonania]).-E11'402

2 Księga Mojżeszowa 23:28

Epifania i Bazylea:

„Poślę też szerszenie przed tobą, które wypędzą Hewejczyka, Chananejczyka, i Hetejczyka przed oblicznością twoją” — Oprócz tego Bóg pośle przed Swymi nowymi stworzeniami Swą zwalczającą i niszczącą moc, by pomieszać szyki ich nieprzyjaciół (poślę szerszenie [dosłownie: szerszenia] przed tobą), co usunie z ich serc (wypędzi) sekciarstwo (Hewejczyka), światowość (Kananejczyka) i tchórzostwo (Hetejczyka), jeszcze przed atakami Jego wiernych.-E11'403

2 Księga Mojżeszowa 23:29

Epifania i Bazylea:

„Nie wyrzucę go przed obliczem twojem za jeden rok, by się snać ziemia w pustynią nie obróciła, a nie namnożyło się przeciwko tobie zwierza dzikiego” — Następnie Pan pokazuje, że nieprzyjaciół tych będzie usuwał stopniowo. Ma słuszne powody, by nie czynić tego gwałtownie (nie wypędzę go w jednym roku), ponieważ spustoszyłoby to sferę prawdy i jej ducha (aby ziemia nie stała się pustkowiem), gdyż pozbawienie ich długotrwałego ćwiczenia stopniowego pokonywania nieprzyjaciół uniemożliwiłoby im uzyskanie silnego oparcia w prawdzie i jej duchu, jakie daje długotrwała walka z duchowymi nieprzyjaciółmi. Co więcej, długotrwała regularna opozycja wobec duchowych nieprzyjaciół daje im tak stanowczy charakter w przeciwstawieniu się złu, że uniemożliwia to dalszy rozwój tych form zła i zwalcza je. Korzyści te nie mogłyby być osiągnięte, gdyby nastąpiło natychmiastowe usunięcie zła z ich serca (nie rozmnożył się zwierz dziki przeciwko tobie). Na podstawie tego rozumiemy błąd twierdzenia „ludu świętości”, że przez rzekomy chrzest ducha natychmiast usuwane („spalane”) jest z nich wszelkie zło, w wyniku czego rzekomo już nigdy nie grzeszą.-E11'403

2 Księga Mojżeszowa 23:30

Epifania i Bazylea:

„Po maluczku będę je wyrzucał od oblicza twego, aż się rozmnożysz i osiądziesz ziemię” — To przez wielokrotnie podejmowane walki przeciwko odziedziczonej i nabytej nieprawości wierni stopniowo ją pokonują, krok po kroku ograniczając i tłumiąc ją przy pomocy rozwijających się w nich łask i stopniowo zastępując ją rozwijanymi przeciwnymi łaskami (powoli będę ich wypędzał), nie automatycznie, lecz przy ochotnej i wiernej współpracy Jego ludu (przed tobą). Taki sposób postępowania stopniowo sprawi, że ich znajomość, łaski i owocność w służbie będą coraz bardziej wzrastały i w ten sposób będzie rozwijał się w nich charakter coraz bardziej podobny do charakteru Boga i Chrystusa w osiąganiu coraz większej skuteczności w walce z wszelkimi formami grzechu, błędu, samolubstwa i światowości, w miarę jak szatan, świat i ciało używają ich przeciwko nim (aż się rozmnożysz). W końcu ich niezłomną i nieodłączną własnością stanie się pełny krąg prawdy na czasie i skrystalizowana sfera ducha prawdy (odziedziczysz ziemię).-E11'403

2 Księga Mojżeszowa 23:31

Epifania i Bazylea:

„A położę granice twoje od morza czerwonego aż do morza Filistyńskiego, a od puszczy aż do rzeki; bo podam w ręce wasze obywatele ziemi, i wypędzisz je od oblicza twego” — Sfera prawdy i jej ducha w pełni będzie ich własnością, a sam Bóg wyznaczy jej granice (ustanowię granice twoje), ponieważ odłączy od nich grzech (od Morza Czerwonego), sekciarstwo, którego duch i nauki są błędem (do morza Filistyńczyków), samolubstwo (od pustyni [tzn. od Arabii, samolubnego cielesnego Izraela]) i światowość (aż do rzeki [tzn. Eufratu, ludzi podlegających kościołowi nominalnemu; Obj. 17:15]). Ze Swej strony Bóg jest zdecydowany poddać pod kontrolę Swego wiernego ludu grzech, błąd, samolubstwo i światowość, we wszystkich ich formach tkwiących w jego odziedziczonym i nabytym usposobieniu. Dlatego w Swym Duchu, Słowie i opatrzności zapewnił wszelkie warunki dla osiągnięcia tego celu, a przez służbę Jezusa, ich antytypicznego Jozuego, dokonuje tego w kolejnych pokoleniach wiernych nowych stworzeń Wieku Ewangelii (oddam w ręce wasze mieszkańców tej ziemi). Gdy uzyskują nad nimi kontrolę, mają usunąć je ze swego odziedziczonego i nabytego upadłego usposobienia (wypędzisz ich sprzed oblicza twego).-E11'404

2 Księga Mojżeszowa 23:32

Epifania i Bazylea:

„Nie postanowisz z nimi, ani z bogami ich przymierza” — Są oni tutaj ostrzegani, by nie wchodzili w jakiekolwiek porozumienia, by żyć w zgodzie z którymkolwiek z nich, ani nie szli na kompromis z jednym z nich czy też obydwoma, ponieważ w najgorszym wypadku doprowadziłoby to do ich zniszczenia, a w najlepszym uczyniło ich zwycięstwo bardzo niepewnym lub też umieściło ich między tymi dwoma krańcowościami jako utracjuszy koron (nie zawieraj przymierza z nimi). Nie wolno im zwłaszcza zawierać żadnych porozumień czy też kompromisów z szatanem, światem i ciałem (ani z ich bogami). Podczas gdy pierwsza część zdania tego wersetu przestrzega przed jakimkolwiek porozumieniem czy kompromisem z jakimikolwiek formami grzechu, błędu, samolubstwa i światowości, jego druga część ostrzega przed dowódcami grzechu, błędu, samolubstwa i światowości jako całością lub którąkolwiek z ich form. Różne formy tych czterech rodzajów zła są bowiem naszymi poszczególnymi nieprzyjaciółmi, natomiast szatan, świat i ciało są ich dowódcami. Powinniśmy zatem szczególnie wystrzegać się tych dowódców.-E11'405

2 Księga Mojżeszowa 23:33

Epifania i Bazylea:

„Niech nie mieszkają w ziemi twej, by cię snać nie przywiedli do grzechu przeciwko mnie, gdybyś służył bogom ich, co by tobie było sidłem” — Takim formom zła nie powinno się udzielać żadnego przytulnego miejsca w sferze prawdy i jej ducha naszego usposobienia (nie będą mieszkać w twojej ziemi), ponieważ jeśli je otrzymają, doprowadzą nas do grzechu przeciwko Panu, prawdzie, jej duchowi, braciom i innym (by cię nie zwiedli do grzechu). Jeśli bowiem służymy szatanowi, światu i ciału – przywódcom grzechu, błędu, samolubstwa i światowości – służba taka z pewnością usidli nas w każdej złej skłonności, motywie, myśli, słowie i czynie, doprowadzając do upadku przed Panem (jeśli będziesz służył bogom ich, będzie to dla ciebie sidłem).-E11'405

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 23

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.