2 Księga Mojżeszowa 38

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 38 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 38 — Biblia Gdańska

1 Uczynił też ołtarz na całopalenie z drzewa sytym, na pięć łokci wzdłuż, i na pięć łokci wszerz, czworogranisty, a na trzy łokcie wzwyż.

2 I uczynił mu rogi na czterech węgłach jego; z niego wychodziły rogi jego, a obił je miedzią.

3 Poczynił też wszelakie naczynia do ołtarza, kotły, i miotły, i miednice, i widły, i łopaty, wszystkie naczynia jego uczynił z miedzi.

4 Uczynił też do ołtarza kratę miedzianą na kształt sieci między okręgiem jego, od spodku aż do połowy jego.

5 I ulał cztery kolce na czterech rogach kraty miedzianej, na zakładanie drążków.

6 Drążki także porobił z drzewa sytym, a obił je miedzią.

7 I przewlókł drążki przez one kolce po stronach ołtarza, aby noszony był na nich; czczy z desek uczynił go.

8 Uczynił też wannę miedzianą, i stolec jej miedziany ze zwierciadeł niewiast gromadą przychodzących, które przychodziły do drzwi namiotu zgromadzenia.

9 Uczynił i sień ku stronie południowej na południe, i opony sieni z białego jedwabiu kręconego, na sto łokci.

10 Słupów do nich dwadzieścia, i podstawków do nich dwadzieścia miedzianych, główki na słupiech, i okręcenia ich srebrne.

11 Także na stronie północnej opon na sto łokci; słupów do nich dwadzieścia i podstawków do nich miedzianych dwadzieścia; główki na słupiech i okręcenia ich srebrne.

12 A zasię od zachodniej strony były opony na pięćdziesiąt łokci; słupów do nich dziesięć, i podstawków ich dziesięć; główki na słupiech, i okręcenia ich srebrne.

13 A na stronie przedniej ku wschodowi było opon na pięćdziesiąt łokci.

14 Opony na piętnaście łokci były po jednej stronie, słupów do nich trzy, i podstawków do nich trzy.

15 A po drugiej stronie, stąd i zowąd u bramy sieni, opon piętnaście łokci, słupów do nich trzy, także podstawków do nich trzy.

16 Wszystkie opony sieni w około były z jedwabiu białego kręconego.

17 A podstawki słupów miedziane, główki na słupiech, i okręcenia ich srebrne, do tego przykrycie wierzchów ich srebrne, a były okręcane srebrem wszystkie słupy sieni.

18 Nad to zasłonę bramy u sieni uczynił robotą haftarską z hijacyntu, i z szarłatu i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z jedwabiu kręconego; na dwadzieścia łokci była długość jej, wysokość szeroka na pięć łokci, jako inne opony sieni.

19 A słupów do nich cztery, także podstawków ich cztery miedzianych; główki ich srebrne, i zakrycia wierzchów ich, także okręcenia ich srebrne.

20 Także wszystkie kołki przybytku, i sieni w około, były miedziane.

21 Te są rzeczy policzone do przybytku, do przybytku świadectwa, które policzone były na rozkazanie Mojżeszowe przez Itamara, syna Aarona kapłana, ku usłudze Lewitom.

22 A Besaleel, syn Urów, syna Churowego z pokolenia Judy, uczynił to wszystko, co był Pan rozkazał Mojżeszowi;

23 A z nim Acholijab, syn Achysamechów z pokolenia Dan, cieśla, subtelny rzemieślnik, i haftujący na hijacyncie, i na szarłacie, i na karmazynie dwa kroć farbowanym, i na białym jedwabiu.

24 Wszystkiego złota wynałożonego na samą robotę, na wszystką robotę świątnicy, które złoto było podarkowe, było dziewięć i dwadzieścia talentów, siedem set i trzydzieści syklów według sykla świątnicy.

25 Srebra zasię od policzonych w poczet zgromadzenia sto talentów, i tysiąc siedem set siedmdziesiąt i pięć syklów według sykla świątnicy.

26 Od każdej głowy pół sykla według sykla świątnicy, od wszystkich, którzy szli w liczbę, będąc we dwudziestu lat i dalej, których ludzi było sześć kroć sto tysięcy, i trzy tysiące, i pięćset, i pięćdziesiąt.

27 A było sto talentów srebra do odlewania podstawków świątnicy i podstawków zasłony; sto podstawków ze sta talentów; talent na podstawek.

28 A z tysiąca, siedmiu set, siedmdziesiąt i pięciu syklów uczynił haki na słupy, i powlókł wierzchy ich, i przepasał je.

29 Miedzi zaś ofiarowanej było siedmdziesiąt talentów, dwa tysiące i cztery sta syklów.

30 I uczynił z niej podstawki do drzwi namiotu zgromadzenia, i ołtarz miedziany, i kratę miedzianą do niego, także wszystko naczynie do ołtarza.

31 I podstawki do sieni w około; także podstawki bramy siennej, i wszystkie kołki przybytku, także kołki sieni w około.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 38

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 38:1

Paruzja (C.T. Russell):

„ołtarz” — reprezentuje Okup Chrystusa.

2 Księga Mojżeszowa 38:2

Paruzja (C.T. Russell):

„rogi” — symbol władzy.

„miedziane” — symbol doskonałej ludzkiej natury.

2 Księga Mojżeszowa 38:3

Epifania i Bazylea:

„wszelkie naczynie” — cztery gatunki naczyń połączonych z czterema sprzętami Przybytku odpowiadają czterem różnym naukom biblijnym wspomnianym w 2Tym3:16. (TP 1955, s. 3) 1/ ku nauce -- czyli doktrynie. (TP 1955, s. 3) 2/ ku strofowaniu -- odpieraniu błędu. (TP 1955, s. 3) 3/ ku naprawie -- tj. brak poparcia i usuwanie złych wad i złych postępków. (TP 1955, s. 3) 4/ ku ćwiczeniu, które jest w sprawiedliwości -- tj. wpajanie właściwych zalet i postępków. (TP 1955, s. 3)

„widły” — haki do noszenia mięsa do ołtarza i na ołtarz wyobrażają naprawy jakich udziela Słowo Boże do błędów i słabości ciała. (TP 1930, s. 11)

„łopaty” — łopaty do ognia i popiołu wyobrażają nauki (doktryny), które dopomagają w ofierze człowieczeństwa klasy Chrystusowej. (TP 1930, s. 11)

2 Księga Mojżeszowa 38:8

Paruzja (C.T. Russell):

„umywalnia” — umywalnie przez które możemy rozumieć czystość Chrystusa. Wyobraża również odłożenia na stronę wszelkiej nieczystości ciała i ducha, jak kłamstwa, oszczerstwa, obmowy, nienawiści itp

Epifania i Bazylea:

„wannę miedzianą” — misa, górna część umywalni przedstawia Nowy Testament. (TP 1931, s. 64)

„i stolec jej miedziany” — podstawa umywalni przedstawia Stary Testament. (TP 1931, s. 64)

„ze zwierciadeł” — [hebr. maroth - widzenie], zwierciadła wyobrażają Boskie myśli. (TP 1931, s. 64)

„niewiast” — panien, są typem na poświęconych sług Bożych, którzy pisali Biblię. (TP 1931, s. 64)

„przychodzących” — zgromadzających się, czyli usługujących. (TP 1959, s. 28)

„do drzwi namiotu zgromadzenia” — namiot, o którym tu jest mowa nie jest Przybytkiem, który był po raz pierwszy wystawiony kilka miesięcy później (2Moj.40:1-33), lecz zdaje się oznaczać szczególny namiot używany przez Mojżesza jako miejsce spotykania się z Bogiem w sprawach dotyczących ludu, zanim właściwy przybytek o którym zwykle mówimy był zbudowany (2Moj.33:7-12). (TP 1959, s. 28)

2 Księga Mojżeszowa 38:9

Paruzja (C.T. Russell):

„dziedziniec” — przedstawia stan usprawiedliwienia.

„białe płótno” — reprezentuje sprawiedliwość Chrystusa. Dla znajdujących się wewnątrz ścianę wiary, lecz dla obozujących na zewnątrz mur niewiary.

2 Księga Mojżeszowa 38:10

Paruzja (C.T. Russell):

„słupy” — reprezentują usprawiedliwionych wierzących.

„podstawki miedziane” — wyobrażają usprawiedliwione człowieczeństwo i pokazują, że chociaż znajdujemy się w pierwszym przedziale przybytku, to jednak ten skarb mamy w naczyniach glinianych.

„były srebrne” — reprezentuje usprawiedliwienie wierzących, którzy mogą twierdzić, iż sprawiedliwość Chrystusa pokrywa nasze niedoskonałości.

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki na słupiech” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:11

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki na słupiech” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:12

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki na słupiech” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:14

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:15

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:17

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki na słupiech” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:18

Paruzja (C.T. Russell):

„do drzwi” — "Jam jest droga". "Jam jest drzwiami". Jest tylko jedna droga prowadząca do Boga. Droga wyjścia na zewnątrz dla niewiary i grzechu.

Epifania i Bazylea:

„Nad to zasłonę bramy u sieni..., jako i inne opony sieni” — Podczas gdy obozowcy Epifanii, wierzący i przyjmujący Jezusa jako swego Zbawcę i Króla, nie są reprezentowani we wchodzących przez bramę Dziedzińca będącą wejściem do stanu Lewickiego, to jednak ich wiara jest pokazana w białej płóciennej zasłonie otaczającej dziedziniec. Zasłona ta przedstawia "Chrystusową sprawiedliwość - Chrystusa jako Zbawcę i Króla". (TP 1960, s. 7)

2 Księga Mojżeszowa 38:19

Epifania i Bazylea:

„słupy” — zobacz 2Moj.27:10 (TP 1928, s. 77)

„główki ich srebrne” — srebrne kapitele, jako korony słupów zdają się symbolizować myśl, że 60 zbiorów usprawiedliwionych wiernych byli prawdziwie upoważnionymi do pełnienia ich pracy Lewickiej, oraz, że Prawda, jaką Bóg dał w ich posiadanie, upoważniła ich do pełnienie ich pracy Lewickiej. (TP 1928, s. 77)

„okręcenia ich srebrne” — srebrne listewki - żerdzie - łączące jeden słup z drugim u góry i przymocowane do słupów powyżej ich haków, utrzymując słupy od pochylenia się lub upadnięcia, zdają się symbolizować Prawdę za pomocą której rozmaite sekcje Lewickie miały podpierać prawdziwie jedne drugie. (TP 1928, s. 77)

2 Księga Mojżeszowa 38:21

Epifania i Bazylea:

„Te są rzeczy policzone do przybytku, do przybytku świadectwa” — W antytypach przedstawionych powyżej podane zostało podsumowanie Kościoła, Kościoła jako świadka Boga.-E11'575

„które policzone były na rozkazanie Mojżeszowe” — na rozkaz Jezusa jako Boskiego Wykonawcy.-E11'575

„przez Itamara” — br. J. w charakterze wykładowcy każdej nauki biblijnej. (TP 1950, s. 26) Itamar przedstawia 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; (TP 1956, s. 24) 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24) i to tak, jak opisali go obydwaj antytypiczni Itamarowie – jeden działający w Interim od 69 do 1874 i jeden działający w Epifanii, jako równolegli sobie.-E11'575

„syna Aarona kapłana” — jako szczególni przedstawiciele Jezusa, Najwyższego Kapłana.-E11'575

„ku usłudze Lewitom” — Między opisami obydwu Itamarów jest znaczna różnica, głównie dlatego, że służyli dwóm grupom Lewitów. Itamar Interim podawał swój opis Kościoła usprawiedliwionym jako Lewitom, którzy nie mogli oczywiście dostrzec głębokich rzeczy. Z tego powodu ich Itamar podawał stosowne prawdy mniej lub bardziej niejasno i niedokładnie, co stawało się szczególnie prawdziwe w okresie od 69 do 1309 (Jana 14:30). Później, w okresie sardyjskim, światło zaczęło się zwiększać; znacznie powiększyło się w czasie okresu Filadelfii, jednak wciąż jeszcze z pewną niejasnością i niedokładnością. Lecz w Epifanii w skończonym obrazie Lewici to Wielka Kompania i Młodociani Godni, którzy jako oczyszczeni mogą dostrzec głębokie rzeczy. Z tego powodu Itamar Epifanii podaje prawdę na czasie wyraźnie i coraz pełniej, a pod koniec Epifanii, dzięki wspólnemu wysiłkowi Posłanników Paruzji i Epifanii, cała Biblia zostanie wyjaśniona dla kapłanów i Lewitów.-E11'575

Źródła: TP 50'26; 56'24;

2 Księga Mojżeszowa 38:22

Epifania i Bazylea:

„A Besaleel” — Nasz Pan jako szczególny Przedstawiciel Boga.-E11'576

„syn Urów” — mający od Boga pełne oświecenie na czasie (Uri - moje światło).-E11'576

„syna Churowego” — o bardzo szlachetnym charakterze (Chur - szlachetny).-E11'576

„z pokolenia Judy” — i najpotężniejszy z wielkich sług Boga (pokolenia Judy).-E11'576

„uczynił to wszystko” — jako główne Narzędzie Boga uczynił wszystko w zakresie Kościoła i w Kościele.-E11'576

„co był Pan” — zgodnie z rozkazem Boga.-E11'576

„rozkazał Mojżeszowi” — danym Jemu jako Jego Wykonawcy.E11'576

2 Księga Mojżeszowa 38:23

Epifania i Bazylea:

„A z nim Acholijab, syn Achysamechów z pokolenia Dan, cieśla, subtelny rzemieślnik, i haftujący na hijacyncie, i na szarłacie, i na karmazynie dwa kroć farbowanym, i na białym jedwabiu” — Jego szczególnymi pomocnikami w tym (Achisamach - mój brat pomaga) było 49 braci, przez których działał Bóg (Acholiab - namiot ojca), stanowiących siedmiu aniołów siedmiu kościołów (z pokolenia Dan). Jako tacy, potrafili oni rozwijać prawdę na czasie (cieśla [w ang. grawer - przypis tł.]), kształtować charakter (pomysłowy rzemieślnik; dosłownie: projektant) oraz rozwijać nowe stworzenia (bisior, delikatny len) w wierności (niebieska purpura) w aspektach królewskich (czerwona purpura) i ofiarniczych (karmazyn).-E11'576

2 Księga Mojżeszowa 38:24

Epifania i Bazylea:

„Wszystkiego złota wynałożonego na samą robotę, na wszystką robotę świątnicy, które złoto było podarkowe, było dziewięć i dwadzieścia talentów, siedem set i trzydzieści syklów według sykla świątnicy” — pod względem wartości talent złota miał 3000 sykli i że 3000 sykli dwukrotnie zawiera imię Jehowy. A zatem pół talentu złota to 1500 sykli = 10(Yod)x5(He)x6(Vav)x5(He). 29 talentów złota zawiera więc imię Jehowy 58 razy. 3000 sykli trzy razy zawiera myśl Tysiąclecia: 3000:3=1000. 100 talentów srebra zawiera je 300 razy, a 29 talentów złota - 87 razy. Pod względem wagi talent złota wynosił 3600 sykli. 3600x10x10x10:(5x5)=144 000; a 29 talentów złota oczywiście 29 razy zawiera liczbę 144 000.-E11576

2 Księga Mojżeszowa 38:25

Epifania i Bazylea:

„Srebra zasię od policzonych w poczet zgromadzenia sto talentów, i tysiąc siedem set siedmdziesiąt i pięć syklów według sykla świątnicy” — Wartość talentu srebra (srebra ... talentów) wynosiła 3000 sykli, ponieważ 603 550 ludzi dało 603 550 bekah, czyli 301 775 sykli (w.26). A 301 775-1775=300 000, co podzielone przez 100 (talentów) = 3000 (sykli w talencie). Skoro talent srebra pod względem wartości dwukrotnie zawiera imię Boga, co przed chwilą widzieliśmy na przykładzie wartości talentu złota, 100 takich talentów zawiera je 200 razy. 3000 sykli srebra 3 razy zawiera pojęcie Tysiąclecia, a 100 talentów zawiera je 300 razy. W taki sam sposób, jak w talencie złota, pojawia się w wartości talentu srebra imię Jehowy. Wagowo talent srebra liczył 3600 sykli. 3600x10x10x10:(5x5)=144 000. 100 takich talentów wyraża to 100 razy.-E11'576

2 Księga Mojżeszowa 38:27

Epifania i Bazylea:

„A było sto talentów srebra do odlewania podstawków świątnicy i podstawków zasłony; sto podstawków ze sta talentów; talent na podstawek” — Znaczenie podstawek pokazaliśmy w poprzednim rozdziale, a znaczenie faktu, że było ich 100 - po talencie każda - zobaczyliśmy przed chwilą. Powinniśmy pamiętać, że imię Jehowy nie jest po prostu nazwiskiem Boga, lecz także - a nawet przede wszystkim - wyrażeniem Jego charakteru jako doskonałego połączenia mądrości, mocy, sprawiedliwości i miłości oraz doskonałej dominacji doskonałego połączenia tych cech nad Jego innymi przymiotami charakteru. Jako takie, określone jest liczbami Przybytku, którego litery tworzą imię Jehowy. Dlatego w wymiarach i wadze Przybytku znajdujemy symbolikę trzech największych prawd Biblii: (1) doskonałego charakteru Boga pokazanego w imieniu Yod(10)He(5)Vav(6)He(5); (2) wysokiego powołania klasy Chrystusa w czasie Wieku Ewangelii; i (3) restytucji dla ludzkości w Tysiącleciu z rąk klasy Chrystusa. Tego oczywiście należało się spodziewać w Przybytku, typicznym obrazie tajemnicy zakrytej od wieków i pokoleń.-E11'577

2 Księga Mojżeszowa 38:28

Epifania i Bazylea:

„A z tysiąca, siedmiu set, siedmdziesiąt i pięciu syklów uczynił haki na słupy, i powlókł wierzchy ich, i przepasał je” — 1775 sykli srebra ponad całkowite 100 talentów, podobnie jak srebro w innych miejscach Przybytku, reprezentuje prawdę. Ta część, która pokrywała głowice 60 słupów dziedzińca reprezentuje (w przypadku każdego słupa, typu usprawiedliwionych wierzących, 60 słupów to typ 60 rodzajów służących Lewitów) szczególne dzieło prawdy każdej z tych 60 grup Lewitów oraz to, że te 60 grup usprawiedliwionych Lewitów rzeczywiście ma prawo do wykonywania odpowiedniej pracy. Haki (haczyki), które mocowały zasłony do słupów i obręczy, reprezentują prawdy, które mocno trzymają sprawiedliwość Chrystusa przy usprawiedliwionych, a także fakt, że tacy są rzeczywiście usprawiedliwionymi. Obręcze (obił obręczami) były srebrnymi prętami, łączącymi słupy; w ten sposób trzymały i podpierały je, nie pozwalając im się przewrócić. Są one typem prawd, które podpierają i podtrzymują wiernych usprawiedliwionych i w ten sposób nie pozwalają im upaść; rzeczywiście podpierają i podtrzymują one ich w ten sposób.-E11'577

2 Księga Mojżeszowa 38:29

Epifania i Bazylea:

„Miedzi zaś ofiarowanej było siedmdziesiąt talentów, dwa tysiące i cztery sta syklów” — Nie znamy wagi ani wartości talentu miedzi; mimo to możemy zastosować naszą liczbę kluczową 18 do liczby talentów miedzi i wyprowadzić prawdę, że klasa Chrystusa przez 1260 lat miała być deptana przez symbolicznych pogan, usprawiedliwionych z wiary, którzy jako tacy pokazani są w miedzi. I tak: 70x18=1260, co sugeruje okres (539-1799), w czasie którego symboliczni poganie mieli deptać wiernych.-E11'578

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.