2 Księga Mojżeszowa 3

2 Księga Mojżeszowa, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Mojżeszowa 3 — Biblia Gdańska

1 A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb,

2 I ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognistym, z pośrodku krza; i widział, a oto, kierz gorzał ogniem, a on kierz nie zgorzał.

3 Tedy rzekł Mojżesz: Pójdę teraz, a oglądam to widzenie wielkie, czemu nie zgore ten kierz.

4 A widząc Pan, iż szedł patrzać, zawołał nań Bóg z pośrodku onego krza, mówiąc: Mojżeszu, Mojżeszu! A on odpowiedział: Otom ja.

5 Tedy rzekł: Nie przystępuj sam; zzuj buty twe z nóg twoich: albowiem miejsce, na którem ty stoisz, ziemia święta jest.

6 Zatem rzekł: Jam jest Bóg ojca twego, Bóg Abrahamów, Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów; i zakrył Mojżesz oblicze swe, bo się bał patrzać na Boga.

7 I rzekł Pan: Widząc widziałem utrapienie ludu mojego, który jest w Egipcie, a wołanie ich słyszałem przed przystawy ich; bom doznał boleści jego.

8 Przetoż zstąpiłem, abym go wybawił z ręki Egipskiej i wywiódł go z ziemi tej do ziemi dobrej i przestronnej, do ziemi opływającej mlekiem i miodem, na miejsce Chananejczyka, i Hetejczyka, i Amorejczyka, i Ferezejczyka, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka.

9 A teraz oto krzyk synów Izraelskich przyszedł przed mię: i widziałem też ich ucisk, którym je Egipczanie uciskają.

10 Przetoż teraz, pójdź, a poślę cię do Faraona, abyś wywiódł lud mój, syny Izraelskie z Egiptu.

11 I rzekł Mojżesz do Boga: Któżem ja, abym szedł do Faraona, a wywiódł syny Izraelskie z Egiptu?

12 I rzekł Bóg: Oto, będę z tobą, a to miej na znak, żem cię ja posłał: Gdy wywiedziesz ten lud z Egiptu, będziecie służyć Bogu na tej górze.

13 I rzekł Mojżesz do Boga: Oto, ja pójdę do synów Izraelskich, i rzekę im: Bóg ojców waszych posłał mię do was: Jeźli mi rzeką: Które jest imię jego? Cóż im odpowiem?

14 Tedy rzekł Bóg do Mojżesza: Będę który Będę. I rzekł: Tak powiesz synom Izraelskim: Będę posłał mię do was.

15 I mówił jeszcze Bóg do Mojżesza: Tak rzeczesz do synów Izraelskich: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahamów, Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów posłał mię do was; toć imię moje na wieki, i to pamiętne moje od narodu do narodu;

16 Idźże, a zgromadź starsze Izraelskie, i mów do nich: Pan, Bóg ojców waszych, ukazał mi się, Bóg Abrahamów, Izaaków i Jakóbów, mówiąc: Wspominając wspomniałem na was, i widziałem, co się wam działo w Egipcie.

17 I rzekłem: Wyprowadzę was z utrapienia Egipskiego do ziemi Chananejczyka, i Hetejczyka, i Amorejczyka, i Ferezejczyka, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka, do ziemi opływającej mlekiem i miodem.

18 Tedy usłuchają głosu twego, a pójdziesz ty i starsi Izraelscy do króla Egipskiego, i rzeczecie do niego: Pan, Bóg Hebrajczyków, zabieżał nam; przetoż teraz niech pójdziemy proszę w drogę trzech dni na puszczą, abyśmy ofiarowali Panu, Bogu naszemu .

19 Ale ja wiem, że wam nie pozwoli król Egipski odejść, jedno przez możną rękę.

20 A tak wyciągnę rękę moję, i uderzę Egipt wszystkiemi cudami mojemi, które będę czynił w pośrodku jego: a potem wypuści was.

21 I dam łaskę ludowi temu w oczach Egipczanów: i stanie się, gdy wychodzić będziecie, że nie wynijdziecie próżni.

22 Ale wypożyczy niewiasta u sąsiadki swojej, i u gospodyni domu swego, naczynia srebrnego, i naczynia złotego, i szat; i włożycie je na syny wasze, i na córki wasze, i złupicie Egipt.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Mojżeszowa 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Mojżeszowa 3:1

Epifania i Bazylea:

„Mojżesz pasł trzodę Jetra” — reprezentuje Naszego Pana który jest pasterzem i pasie lud Boży, w mądrości i sprawiedliwości, do końca Żniwa Żydowskiego i aż do czasu dnia przygotowania Jehowy, na krótko przed rozpoczęciem ruch Millera (1829-1844). (TP 1939, s. 35)

„i zagnał trzodę na puszczą” — reprezentuje przyprowadzenie ludu Bożego przez Naszego Pana w tą część dnia przygotowania, która poprzedzała rozpoczęcie ruchu Millera. (TP 1939, s. 35)

„do Horeb” — reprezentuje Jezusowe przyprowadzenie ludu Bożego do czasu i czynności ruchu Millera (1829-1844), kiedy sprawy Królestwa i Wtórej Obecności były omawiane (góra Boża, Horeb, puszcza), ale czas nie był jeszcze właściwy. (TP 1939, s. 35)

2 Księga Mojżeszowa 3:2

Paruzja (C.T. Russell):

„I ukazał mu się anioł” — Posłannik Przymierza Jezus Chrystus.

„W płomieniu ognistym” — nasz Pan mógłby tak się ukazać swoim uczniom po zmartwychwstaniu, lecz o ile mądrzejszy użył sposób.

„Z pośród krza” — przypuszczają iż był to znacznych rozmiarów krzew, gatunek z którego to drzewa robione były deski do Namiotu Zgromadzenia.

„A oto kierz” — reprezentuje lud Boży

„Gorzał ogniem” — co reprezentuje doświadczenia, którym bywa poddany lud Boży

Epifania i Bazylea:

„Anioł Pański” — (Nasz Pan w duchowym przedludzkim stanie), reprezentuje Boga Jehowę. (TP 1939, s. 35)

„w płomieniu ognistym w pośród krza” — reprezentuje Kościół w cierpieniach. (TP 1939, s. 35)

„i widział” — reprezentuje zastanowienie się Naszego Pana pomiędzy 1799 r. a 1829 r. nad Kościołem w jego cierpieniach, próbach i prześladowaniach, jako faktach widzianych lecz nie jako rzeczach szczegółowo rozważanych w tym okresie. (TP 1939, s. 35)

„a on kierz nie zgorzał” — Kościół został zachowany wśród prześladowań, cierpień i prób. (TP 1939, s. 35)

2 Księga Mojżeszowa 3:3

Epifania i Bazylea:

„Pójdę teraz” — reprezentuje pilniejsze uważanie Naszego Pana, kiedyś przed 1829 r., na cierpienia Kościoła, żeby nie niszczyły go. (TP 1939, s. 35)

2 Księga Mojżeszowa 3:4

Epifania i Bazylea:

„zawołał nań Bóg” — reprezentuje wołanie Jehowy do Chrystusa, ażeby ściągnąć Jego uwagę. (TP 1939, s. 35)

„Mojżeszu, Mojżeszu” — powtórzenie imienia reprezentuje wielki nacisk, jaki Bóg położył, aby ściągnąć uwagę Jezusa. (rozmowa między Bogiem i Chrystusem polegała na przekazaniu Jezusowi Boskich instrukcji odnośnie tego jak On ma postąpić w wyzwoleniu Kościoła i świata z królestwa szatana. Odnosi się do czasu 1829-1844). (TP 1939, s. 35)

„Otom ja” — reprezentuje gotowość Naszego Pana do służenia Jehowie. (TP 1939, s. 35)

2 Księga Mojżeszowa 3:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Zzuj obuwie z nóg twoich” — nawet Mojżesz "najpokorniejszy z ludzi" musiał nauczyć się pokory, przy otrzymaniu pierwszej instrukcji od Boga.

„Ziemia święta jest” — "W zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich którzy są około niego". Ps.89:8

Epifania i Bazylea:

„Nie przystępuj sam” — Bóg rozkazał Naszemu Panu, żeby nie wszedł do sfery objawienia o wyzwoleniu Kościoła i świata z królestwa szatana, aż puści w bieg inną serię przymiotów niż należące do Jego pasterskiej pracy.#. Mieści się również myśl o posiadaniu usposobienia oddającego cześć Bogu i wymaganą względem Niego, zwracając uwagę każdemu, żeby pamiętał, że Bóg jest najwyższym, a oni (Mojżesz i Jezus) są Jemu poddani i dlatego mają mieć wzgląd na Niego i poszanowanie dla Niego. (TP 1939, s. 35,36)

„zzuj buty” — reprezentuje nakaz Jehowy dla Jezusa, by zmienił swoje postępowanie z pasterskiego na zgodne z Jego wykonawczymi czynnościami, które by Go przygotowały do otrzymania objawienia o wyzwoleniu Kościoła i świata z królestwa szatana. (TP 1939, s. 35,36)

„ziemia święta jest” — sfera, w którą misja wprowadzała Naszego Pana, była odcięta od poprzedniej części Jego misji i była poświęcona Bogu dla zupełnie innego celu i pracy. (TP 1939, s. 35,36)

2 Księga Mojżeszowa 3:6

Epifania i Bazylea:

„Jam jest Bóg ojca twego” — jest przypomnieniem o Amramie, który przedstawiał Boga. (TP 1939, s. 36)

„Bóg Abrahamów,..Izaaków,...i Jakubów” — reprezentuje, że On jest Sprawcą Przymierza Abrahamowego w jego pełniejszych zarysach. { Abraham przedstawia Boga szczególnie w Jego miłości; Izaak - Naszego Pana jako odbiorcę przymierza; Jakub - Kościół jako odbiorcę} (TP 1939, s. 36)

„zakrył Mojżesz oblicze swe” — reprezentuje głęboki szacunek naszego Pana, który sprawił, że On nie spoglądał stale na Boga, gdy Bóg jako Wykonawca obietnic Przymierza Abrahamowego, dawał się poznać Chrystusowi. (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Widziałem utrapienie” — podobnie Pan Bóg widział utrapienie ludu swego w ciągu minionych wieków, pod panowaniem grzechu.

Epifania i Bazylea:

„widząc widziałem” — reprezentuje pewną sympatyczną (z sympatią, współczuwaniem z nimi) uwagę ze strony Boga na utrapienie pozafiguralnego Izraela w teraźniejszym złym świecie. (TP 1939, s. 36)

„a wołanie ich słyszałem” — reprezentuje Jego sympatyczne (z sympatią, współczuwaniem z nimi) rozumienie wołań pozafiguralnego Izraela z powodu wymagań i okrutności grzechu, błędu i śmierci. (TP 1939, s. 36)

„bom doznał” — (wiedza) sympatyczne (z sympatią, współczuwaniem z nimi) ocenienie boleści Jego ludu pod przekleństwem. (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Przetoż zstąpiłem” — figura na wtóre przyjście Chrystusa.

„Aby go wybawił” — przyszedł właściwy czas wyswobodzenia. Wyswobodzenie nie nastąpiło natychmiast, podobnie wyswobodzenie ludu Bożego nie nastąpiło zaraz po wtórym przyjściu Chrystusa. W międzyczasie pewne dzieło jest jeszcze do wykonania.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż zstąpiłem abym go wybawił” — reprezentuje, że Bóg poprzez przygotowanie Wtórej Obecności Jezusa wprowadza w czyn serię aktów i wypadków, których wynikiem będzie wybawienie ludu Bożego z pod władzy szatana i jego sług. (TP 1939, s. 36)

„do ziemi opływającej mlekiem i miodem” — (Chananejskiej), reprezentuje siedzibę Prawdy i Ducha Prawdy, najpierw w teraźniejszym boju życia, później w przyszłym życiu bez końca, w szczęśliwości i świętości. (TP 1939, s. 36)

„na miejsce” — sześć narodów tu wspomnianych reprezentuje zupełność złego. Zamieszkanie ziemi reprezentuje zarys Prawdy i jej ducha, który był zdeptany (ziemia była zamieszkała) i w posiadaniu rozmaitych form zła, błędu, samolubstwa i światowości. {(Gergesyci są tutaj opuszczeni. Jako siódmy naród /Joz.3,10;24,11/ . Siedem narodów - reprezentuje siedem głównych grzechów (obejmujących wszystkie grzechy), jako przeciwieństw siedmiu głównych łask (obejmujących wszystkie łaski) (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:9

Epifania i Bazylea:

„widziałem” — reprezentuje pewną sympatyczną (z sympatią, współczuwaniem z nimi) uwagę ze strony Boga na utrapienie pozafiguralnego Izraela w teraźniejszym złym świecie. (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Syny Izraelskie z Egiptu” — Typ na królestwo ciemności.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż teraz pójdź” — Boskie zachęcenie Chrystusa, ze względu na cierpienia ludzkości, aby przyszedł we Wtórej Obecności ze zleceniem od Boga, aby pójść do szatana, jako Jego Ambasador, i wyprowadzić pozafiguralny lud Boży z obecnego złego świata. (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:11

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Mojżesz do Boga” — reprezentuje pokorę Naszego Pana, która wzbraniała się podjąć misji Wtórej Obecności, aby być Ambasadorem Bożym do królestwa szatana i żeby wybawić lud Boży z królestwa ciemności. (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Ja będę z tobą” — "Jeżeli Bóg za nami, któż przeciwko nam". Rz.8:31.

Epifania i Bazylea:

„Oto będę z tobą” — reprezentuje obietnicą Bożą, że On będzie z Chrystusem w tej misji, tzn., że będzie miał Jego łaskę, poparcie, współdziałanie i kierownictwo. (TP 1939, s. 36)

2 Księga Mojżeszowa 3:13

Epifania i Bazylea:

„Które jest” — reprezentuje pytanie Naszego Pana, względem tego co On miał powiedzieć ludowi Bożemu odnośnie przymiotów Boskiego charakteru i osoby. (TP 1939, s. 37)

„imię Jego?” — słowo imię oprócz innych rzeczy znaczy: (TP 1932, s. 71) 1/ nazwa jak: Jehowa, Jezus, Jan itd. (TP 1932, s. 71) 2/ natura-(2 Moj.3,14-oznacza przymioty Jego istoty ; Ps. 83:19; 99,3; Iz.42,8; 62,2; 63:16; Obj.2,12). (TP 1932, s. 71) 3/ charakter (Ps.91,14; 2Moj.33,18.19;34,5-7; 2Moj.6,3). (TP 1932, s. 71) 4/ reputacja (2Moj.9,16; Iz.52,5; Mal.1,11; Przyp.22,1). (TP 1932, s. 71) 5/ słowo, plan, cel (2Moj.34,6-"Prawda";Ps.48,8-13; Micheasza 4,5; Dz.21,13). (TP 1932, s. 71) 6/ urzędowy autorytet (5Moj.18,19.20;Ps.118,10.26; 129,8). (TP 1932, s. 71) 7/ sławę (Iz.42,8; Mal.1,14; Fil.2,9-11). (TP 1932, s. 71)

2 Księga Mojżeszowa 3:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Będę który będę” — Równa się imieniowi Jehowa, co znaczy sam przez się egzystujący, który zawsze istniał.

Epifania i Bazylea:

„Będę który będę” — [Ja jestem kimkolwiek podoba mi się być], odnosi się do Jego przymiotów charakteru. (TP 1939, s. 37)

„Będę” — ( w ostatnim zdaniu), odnosi się do Boskich przymiotów istoty. (TP 1939, s. 37)

2 Księga Mojżeszowa 3:15

Epifania i Bazylea:

„Bóg Abrahamów,..Izaaków,...i Jakubów” — reprezentuje, że On jest Sprawcą Przymierza Abrahamowego w jego pełniejszych zarysach. { Abraham przedstawia Boga szczególnie w Jego miłości; Izaak - Naszego Pana jako odbiorcę przymierza; Jakub - Kościół jako odbiorcę} (TP 1939, s. 36,37)

2 Księga Mojżeszowa 3:16

Epifania i Bazylea:

„a zgromadź starsze” — reprezentuje rozkaz Boży, aby Jezus we Wtórej Obecności, wyjaśnił Prawdę o Jego misji najpierw wodzom wśród ludu Bożego. (TP 1939, s. 36,38)

„Bóg Abrahamów,..Izaaków,...i Jakubów” — reprezentuje, że On jest Sprawcą Przymierza Abrahamowego w jego pełniejszych zarysach. { Abraham przedstawia Boga szczególnie w Jego miłości; Izaak - Naszego Pana jako odbiorcę przymierza; Jakub - Kościół jako odbiorcę} (TP 1939, s. 36,38)

2 Księga Mojżeszowa 3:17

Epifania i Bazylea:

„do ziemi” — sześć narodów tu wspomnianych reprezentuje zupełność złego. Zamieszkanie ziemi reprezentuje zarys Prawdy i jej ducha, który był zdeptany (ziemia była zamieszkała) i w posiadaniu rozmaitych form zła, błędu, samolubstwa i światowości. {(Gergesyci są tutaj opuszczeni. Jako siódmy naród /Joz.3,10;24,11/ . Siedem narodów - reprezentuje siedem głównych grzechów (obejmujących wszystkie grzechy), jako przeciwieństw siedmiu głównych łask (obejmujących wszystkie łaski) (TP 1939, s. 36,38)

„do ziemi opływającej mlekiem i miodem” — (Chananejskiej), reprezentuje siedzibę Prawdy i Ducha Prawdy, najpierw w teraźniejszym boju życia, później w przyszłym życiu bez końca, w szczęśliwości i świętości. (TP 1939, s. 36,38)

2 Księga Mojżeszowa 3:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Teraz niech pójdziemy” — reprezentuje powołanie Kościoła, aby wyszedł ze świata i poświęcił się Bogu.

Epifania i Bazylea:

„A pójdziesz ty i starsi Izraelscy do króla Egipskiego” — wypełniło się pozafiguralnie przez publiczną pracę Jezusa i wodzów ludu Bożego od 1874 r. (TP 1939, s. 38)

„Pan Bóg Hebrejczyków zabieżał nam” — reprezentuje publiczne nauczanie o Boskim zleceniu Chrystusowi i wodzom ludu Bożego, żeby mówili za Niego, jako za Jehowę, Boga Przymierza Jego ludu. (TP 1939, s. 38)

„niech pójdziemy” — podróż przedstawia poświęcenie. (TP 1939, s. 38)

„proszę” — prośba miała być wyrażona grzecznie. (TP 1939, s. 38)

„drogą trzech dni” — Te trzy dni przedstawiają: (TP 1939, s. 38) 1/ Dzień Ewangelii w tej części, którą jest Parousia i Epifania, (TP 1939, s. 38) 2/ Dzień Tysiąclecia, (TP 1939, s. 38) 3/ Dzień-Wiek następujący po 1000-leciu, tj Mały Okres. (TP 1939, s. 38) To wyrażenie, trzy dni, znaczy że do tego czasu wszyscy się poświęcą. (TP 1939, s. 38)

„na puszczą” — znaczy odłączenie od królestwa szatana faktycznie i w duchu. (TP 1939, s. 38)

2 Księga Mojżeszowa 3:19

Epifania i Bazylea:

„Ale ja wiem, że wam nie pozwoli” — reprezentuje Boskie przepowiedzenie Jezusowi czasu przed 1829 r. do 1844 r. że szatan nie wypuści ludu Bożego, chyba, że będzie do tego zmuszony, przez Boską moc. (TP 1939, s. 39)

2 Księga Mojżeszowa 3:20

Epifania i Bazylea:

„uderzę Egipt wszystkimi cudami” — (dziesięcioma plagami i innymi aktami Mojżesza i Aarona), reprezentuje Boskie powiedzenie Jezusowi o Jego używaniu wielu cudów w teraźniejszym złym świecie - tj trzy biady, siedem ostatnich plag i inne potyczki Jezusa i Kościoła z fałszywymi nauczycielami w Prawdzie i poza nią. (TP 1939) 39,39 (TP 1939)

2 Księga Mojżeszowa 3:21

Epifania i Bazylea:

„I dam łaskę ludowi temu” — On tak poszczęści sprawom Swojego ludu z sługami szatana, że gdy będą wychodzić, to nie wyjdą próżni. (TP 1939, s. 39)

2 Księga Mojżeszowa 3:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Wypożyczy” — wyprosi.

Epifania i Bazylea:

„niewiasta” — (żona, gospodyni), przedstawia symboliczną żonę Jehowy, Prawdę i jej sług. (TP 1939, s. 39)

„sąsiadka” — Nominalny Kościół (TP 1939, s. 39)

„gospodyni domu swego” — denominacje. (TP 1939, s. 39)

„naczynia srebrnego, i naczynia złotego” — (klejnotów), Boskie Prawdy. (TP 1939, s. 39)

„i szat” — łaski charakteru. (TP 1939, s. 39)

„i włożycie je na syny wasze” — poświęconych w Parousii i Epifanii. (TP 1939, s. 39)

„i na córki” — ci, którzy staną się ludem Bożym w przyszłym wieku, lecz teraz okazują przyjaźń do Prawdy. (TP 1939, s. 39)

„i złupicie Egipt” — złupią sług szatana z Prawdy Bożej i dobrych przymiotów, które oni mieliby, zostawiając im błędy i wady. (TP 1939, s. 39)

Literatura o rozdziale 2 Księga Mojżeszowa 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.