G2296 — θαυμάζω (thaumazō)

Grecki czasownik θαυμάζω (thaumazō) — numer Stronga G2296 — występuje w Nowym Testamencie 46 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „dziwili się”, „zdziwili się”, „zdziwił się”, „dziwcie się”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

to wonder, wonder at, marvel
to be wondered at, to be had in admiration

Definicja Stronga (ang.)

From G2295; to wonder ; by implication to admire: - admire, have in admiration, marvel, wonder.

Jak polska interlinia oddaje G2296

„dziwili się” — 7 wystąpień
„zdziwili się” — 7 wystąpień
„zdziwił się” — 4 wystąpienia
„dziwcie się” — 3 wystąpienia
„zdziwiły się” — 3 wystąpienia
„dziwić się” — 2 wystąpienia
„będąc zadziwionymi” — 1 wystąpienie
„dziwiąc się” — 1 wystąpienie
„dziwiący się” — 1 wystąpienie
„dziwicie się” — 1 wystąpienie
„Dziwię się” — 1 wystąpienie
„dziwił się” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2296

Ewangelia Mateusza 8:10 — A gdy to usłyszał Jezus, zadziwił się, i rzekł tym, którzy szli za nim: Zaprawdę powiadam wam: Anim w Izraelu tak wielkiej wiary nie znalazł.
Ewangelia Mateusza 8:27 — A ludzie się dziwowali, mówiąc: Jakiż to jest ten, że mu i wiatry i morze posłuszne są?
Ewangelia Mateusza 9:8 — Co ujrzawszy lud, dziwował się, i chwalił Boga, który dał taką moc ludziom.
Ewangelia Mateusza 9:33 — A gdy był wygnany on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud, mówiąc: Nigdy się taka rzecz nie pokazała w Izraelu.
Ewangelia Mateusza 15:31 — Tak iż się on lud dziwował, widząc, że niemi mówią, ułomni uzdrowieni są, chromi chodzą, a ślepi widzą; i wielbili Boga Izraelskiego.
Ewangelia Mateusza 21:20 — A ujrzawszy to uczniowie, dziwowali się, mówiąc: Jakoć prędko uschło to figowe drzewo!
Ewangelia Mateusza 22:22 — To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.
Ewangelia Mateusza 27:14 — Lecz mu nie odpowiedział i na jedno słowo, tak iż się starosta bardzo dziwował.
Ewangelia Marka 5:20 — Tedy odszedł, i począł opowiadać w dziesięciu miastach, jako mu wielkie rzeczy uczynił Jezus; i dziwowali się wszyscy.
Ewangelia Marka 6:6 — A dziwował się niedowiarstwu ich, i obchodził okoliczne miasteczka, nauczając.
Ewangelia Marka 6:51 — I wstąpił do nich w łódź, i uciszył się wiatr; a oni się sami w sobie nader zdumiewali i dziwowali.
Ewangelia Marka 12:17 — I odpowiadając Jezus, rzekł im: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu. I dziwowali mu się.
Ewangelia Marka 15:5 — Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.
Ewangelia Marka 15:44 — A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?
Ewangelia Łukasza 1:21 — A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.
Ewangelia Łukasza 1:63 — A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.
Ewangelia Łukasza 2:18 — A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.
Ewangelia Łukasza 2:33 — A ojciec i matka jego dziwowali się temu, co powiadano o nim.
Ewangelia Łukasza 4:22 — I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?
Ewangelia Łukasza 7:9 — Tedy usłyszawszy to Jezus, zadziwił mu się, i obróciwszy się, rzekł do ludu, który za nim szedł: Powiadam wam, żem ani w Izraelu tak wielkiej wiary nie znalazł.
Ewangelia Łukasza 8:25 — Tedy im rzekł: Gdzież jest wiara wasza? A bojąc się, dziwowali się, mówiąc jedni do drugich: Któż wżdy jest ten, że i wiatrom rozkazuje i wodom, a są mu posłuszne?
Ewangelia Łukasza 9:43 — I zdumieli się wszyscy nad wielmożnością Bożą. A gdy się wszyscy dziwowali wszystkim rzeczom, które czynił Jezus, rzekł do uczniów swoich:
Ewangelia Łukasza 11:14 — Tedy wyganiał dyjabła, który był niemy. I stało się, gdy wyszedł on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud.
Ewangelia Łukasza 11:38 — A widząc to Faryzeusz, dziwował się, że się nie umył przed obiadem.
Ewangelia Łukasza 20:26 — I nie mogli go podchwycić w mowie jego przed ludem, a zadziwiwszy się odpowiedzi jego, umilknęli.
Ewangelia Łukasza 24:12 — Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.
Ewangelia Łukasza 24:41 — Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?
Ewangelia Jana 3:7 — Nie dziwuj się, żem ci powiedział: Musicie się znowu narodzić.
Ewangelia Jana 4:27 — A wtem przyszli uczniowie jego, i dziwowali się, iż z niewiastą mówił; wszakże żaden nie rzekł: O co się pytasz, albo co z nią rozmawiasz?
Ewangelia Jana 5:20 — Boć Ojciec miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni, i większe mu nad te sprawy pokaże, abyście się wy dziwowali.
Ewangelia Jana 5:28 — Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego;
Ewangelia Jana 7:15 — I dziwowali się Żydowie, mówiąc: Jakoż ten umie Pismo, gdyż się nie uczył?
Ewangelia Jana 7:21 — Odpowiedział Jezus i rzekł im: Jedenem uczynek uczynił, a wszyscy się temu dziwujecie!
Dzieje Apostolskie 2:7 — I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jedni do drugich: Izali oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczycy?
Dzieje Apostolskie 3:12 — Co widziąc Piotr, przemówił do ludu: Mężowie Izraelscy! cóż się temu dziwujecie, albo czemu się nam tak pilnie przypatrujecie, jakobyśmy to własną mocą albo pobożnością uczynili, aby ten chodził?
Dzieje Apostolskie 4:13 — Widząc tedy bezpieczność Piotrową i Janową, i zrozumiawszy, iż ludźmi byli nieuczonymi i prostakami, dziwowali się i poznali je, iż byli z Jezusem.
Dzieje Apostolskie 7:31 — A Mojżesz ujrzawszy, zadziwił się onemu widzeniu; a gdy przystąpił, aby się temu przypatrzył, stał się do niego głos Pański:
Dzieje Apostolskie 13:41 — Obaczcie wy wzgardziciele i dziwujcie się, a wniwecz się obróćcie; bo ja sprawuję sprawę za dni waszych, sprawę, której nie wierzycie, choćby wam kto o niej powiadał.
List do Galacjan 1:6 — Dziwuję się, iż tak prędko dacie się przenosić od tego, który was powołał ku łasce Chrystusowej, do inszej Ewangielii;
2 List do Tesaloniczan 1:10 — Gdy przyjdzie, aby był uwielbiony w świętych swoich i aby się dziwnym okazał we wszystkich wierzących (dlatego iż uwierzono naszemu świadectwu u was) w on dzień.
1 List Jana 3:13 — Nie dziwujcie się, bracia moi! jeźli was świat nienawidzi.
List Judy 1:16 — Ci są szemracze utyskujący sobie, według pożądliwości swoich chodzący, i których usta mówią bardzo harde słowa; pochlebiając osobom dla swego pożytku.
Objawienie Jana 13:3 — A widziałem jednę z głów jej, jakoby na śmierć zabitą; ale rana jej śmiertelna uleczona jest. Tedy się dziwowała wszystka ziemia i szła za oną bestyją.
Objawienie Jana 17:6 — I widziałem niewiastę onę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusowych; a widząc ją, dziwowałem się wielkim podziwieniem.
Objawienie Jana 17:7 — I rzekł mi Anioł: Czemuż się dziwujesz? Ja tobie powiem tajemnicę tej niewiasty i bestyi, która ją nosi, która ma siedm głów i dziesięć rogów.
Objawienie Jana 17:8 — Bestyja, którąś widział, była, a nie jest, a ma wystąpić z przepaści, a iść na zginienie; i zadziwią się mieszkający na ziemi, (których imiona nie są napisane w księgach żywota od założenia świata), widząc bestyję, która była, a nie jest, a przecię jest.

Hasła pokrewne

G2295

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.