G2087 — ἕτερος (heteros)

Grecki przymiotnik ἕτερος (heteros) — numer Stronga G2087 — występuje w Nowym Testamencie 99 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „innego”, „inny”, „inne”, „innych”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — przymiotnik:

the other, another, other
to number
to number as opposed to some former person or thing
the other of two
to quality
another: i.e. one not of the same nature, form, class, kind, different

Definicja Stronga (ang.)

Of uncertain affinity; (an-, the) other or different: - altered, else, next (day), one, (an-) other, some, strange.

Jak polska interlinia oddaje G2087

„innego” — 21 wystąpień
„inny” — 20 wystąpień
„inne” — 15 wystąpień
„innych” — 11 wystąpień
„inni” — 6 wystąpień
„innym” — 6 wystąpień
„innemu” — 5 wystąpień
„inna” — 4 wystąpienia
„innej” — 4 wystąpienia
„inną” — 3 wystąpienia
„innymi” — 3 wystąpienia
„z) innym” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2087

Ewangelia Mateusza 6:24 — Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego będzie miał w nienawiści, a drugiego będzie miłował; albo jednego trzymać się będzie, a drugim pogardzi; nie możecie Bogu służyć i mamonie.
Ewangelia Mateusza 8:21 — A drugi z uczniów jego rzekł mu: Panie! dopuść mi pierwej odejść i pogrześć ojca mego;
Ewangelia Mateusza 11:3 — Rzekł mu: Tyżeś jest on, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?
Ewangelia Mateusza 12:45 — Tedy idzie, i bierze z sobą siedm inszych duchów gorszych, niżeli sam: a wszedłszy mieszkają tam, i bywają ostatnie rzeczy człowieka onego gorsze, niżeli pierwsze. Tak się stanie i temu rodzajowi złemu.
Ewangelia Mateusza 15:30 — I przyszedł do niego wielki lud, mając z sobą chrome, ślepe, nieme, ułomne i inszych wiele, i kładli je u nóg Jezusowych, i uzdrawiał je,
Ewangelia Mateusza 16:14 — A oni rzekli: Jedni Janem Chrzcicielem, a drudzy Elijaszem, insi też Jeremijaszem, albo jednym z proroków.
Ewangelia Marka 16:12 — Potem się też dwom z nich idącym ukazał w innym kształcie, gdy szli przez pole.
Ewangelia Łukasza 3:18 — A tak wiele i innych rzeczy napominając, odpowiadał ludowi.
Ewangelia Łukasza 4:43 — A on rzekł do nich: I innym miastom muszę opowiadać królestwo Boże; bom na to posłany.
Ewangelia Łukasza 5:7 — I skinęli na towarzysze, którzy byli w drugiej łodzi, aby przybywszy ratowali ich; i przybyli i napełnili obie łodzi, aż się zanurzały.
Ewangelia Łukasza 6:6 — Stało się także i w inszy sabat, że Jezus wszedł do bóźnicy, i nauczał; i był tam człowiek, którego ręka prawa była uschła.
Ewangelia Łukasza 7:41 — Miał niektóry lichwiarz dwóch dłużników; jeden dłużen był pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt.
Ewangelia Łukasza 8:3 — I Joanna, żona Chuzego, urzędnika Herodowego, i Zuzanna, i inszych wiele, które mu służyły z majętności swoich.
Ewangelia Łukasza 8:6 — A drugie padło na opokę, a gdy wzeszło, uschło, przeto iż nie miało wilgotności.
Ewangelia Łukasza 8:7 — A drugie padło między ciernie; ale ciernie wespół z niem wzrosły, i zadusiły je.
Ewangelia Łukasza 8:8 — A drugie padło na ziemię dobrą, a gdy wzeszło, przyniosło pożytek stokrotny. To mówiąc wołał: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
Ewangelia Łukasza 9:29 — A gdy się modlił, stał się inakszy kształt oblicza jego, i szaty jego stały się białe i świetne.
Ewangelia Łukasza 9:56 — Albowiem Syn człowieczy nie przyszedł, zatracać dusz ludzkich, ale zachować. I szli do inszego miasteczka.
Ewangelia Łukasza 9:59 — I rzekł do drugiego: Pójdź za mną! Ale on rzekł: Panie! dopuść mi pierwej odejść i pogrześć ojca mego.
Ewangelia Łukasza 9:61 — Rzekł też i drugi: Pójdę za tobą, Panie! ale mi pierwej dopuść pożegnać się z tymi, którzy są w domu moim.
Ewangelia Łukasza 10:1 — A potem naznaczył Pan i drugich siedmdziesiąt, i rozesłał je po dwóch przed obliczem swojem do każdego miasta i miejsca, do którego przyjść miał.
Ewangelia Łukasza 11:16 — Drudzy zasię kusząc go, żądali znamienia od niego z nieba.
Ewangelia Łukasza 11:26 — Tedy idzie i bierze z sobą siedm innych duchów gorszych niżeli sam, a wszedłszy mieszkają tam, i bywają rzeczy ostatnie człowieka onego gorsze, niżeli pierwsze.
Ewangelia Łukasza 14:19 — A drugi rzekł: Kupiłem pięć jarzm wołów, i idę, abym ich doświadczył: proszę cię, miej mię za wymówionego.
Ewangelia Łukasza 14:20 — A drugi rzekł: Żonęm pojął, a dlatego przyjść nie mogę.
Ewangelia Łukasza 14:31 — Albo który król jadąc na wojnę, potykać się z drugim królem, pierwej usiadłszy, nie radzi się, mógłliby się w dziesięć tysięcy spotkać z onym, który we dwadzieścia tysięcy jedzie przeciwko niemu?
Ewangelia Łukasza 16:7 — Potem drugiemu rzekł: A tyś wiele winien? A on mu rzekł: Sto korcy pszenicy. I rzekł mu: Weźmij zapis twój, a napisz ośmdziesiąt.
Ewangelia Łukasza 16:13 — Żaden sługa nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego będzie miał w nienawiści, a drugiego będzie miłował; albo się jednego trzymać będzie, a drugim pogardzi; nie możecie Bogu służyć i mammonie.
Ewangelia Łukasza 16:18 — Wszelki, który opuszcza żonę swoję, a inną pojmuje, cudzołoży; a kto od męża opuszczoną pojmuje, cudzołoży.
Ewangelia Łukasza 17:34 — Powiadam wam: Onej nocy będą dwaj na jednem łożu; jeden wzięty będzie, a drugi zostawiony.
Ewangelia Łukasza 17:35 — Dwie będą mleć z sobą; jedna wzięta będzie, a druga zostawiona.
Ewangelia Łukasza 17:36 — Dwaj będą na roli; jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.
Ewangelia Łukasza 18:10 — Dwoje ludzi wstąpiło do kościoła, aby się modlili, jeden Faryzeusz a drugi celnik.
Ewangelia Łukasza 19:20 — A inszy przyszedł, mówiąc: Panie! oto grzywna twoja, którąm miał schowaną w chustce;
Ewangelia Łukasza 20:11 — I posłał zasię drugiego sługę; ale oni i tego ubiwszy i zelżywszy, odesłali próżnego.
Ewangelia Łukasza 22:58 — A po małej chwili ujrzawszy go drugi, rzekł: I tyś jest z nich; ale Piotr rzekł: Człowiecze! nie jestem.
Ewangelia Łukasza 22:65 — I wiele innych rzeczy bluźniąc mówili przeciwko niemu.
Ewangelia Łukasza 23:32 — Wiedzieni też byli i inni dwaj złoczyńcy, aby wespół z nim straceni byli.
Ewangelia Łukasza 23:40 — A odpowiadając drugi, gromił go mówiąc: I ty się Boga nie boisz, chociażeś jest w temże skazaniu?
Ewangelia Jana 19:37 — I zasię drugie Pismo mówi: Ujrzą, kogo przebodli.
Dzieje Apostolskie 1:20 — Albowiem napisano w księgach Psalmów: Niechaj będzie mieszkanie jego puste, a niech nie będzie, kto by w niem mieszkał, a biskupstwo jego niech weźmie inny.
Dzieje Apostolskie 2:4 — I napełnieni są wszyscy Duchem Świętym, a poczęli mówić innemi językami, jako im Duch on dawał wymawiać.
Dzieje Apostolskie 2:13 — Lecz drudzy naśmiewając się, mówili: Ci się młodem winem popili.
Dzieje Apostolskie 2:40 — I wielą inszych słów oświadczał się i napominał je, mówiąc: Wyzwólcie się od tego rodzaju przewrotnego.
Dzieje Apostolskie 4:12 — I nie masz w żadnym innym zbawienia; albowiem nie masz żadnego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które byśmy mogli być zbawieni.
Dzieje Apostolskie 7:18 — Aż nastał inny król, który nie znał Józefa.
Dzieje Apostolskie 8:34 — A odpowiadając rzezaniec Filipowi, rzekł: Proszę cię, o kim to prorok mówi? Sam o sobie, czyli o kim innym?
Dzieje Apostolskie 12:17 — A skinąwszy na nie ręką, aby umilknęli, rozpowiedział im, jako go Pan wywiódł z więzienia i rzekł: Oznajmijcie to Jakóbowi i braciom. A wyszedłszy, szedł na inne miejsce.
Dzieje Apostolskie 13:35 — Przeto i indziej powiada: Nie dasz Świętemu twemu widzieć skażenia.
Dzieje Apostolskie 15:35 — Także Paweł i Barnabasz zamieszkali w Antyjochyi, nauczając i opowiadając z wieloma innymi słowo Pańskie.

Pokazano 50 z 99 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2087 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.