Przypowieści Salomona 22

Przypowieści Salomona, rozdział 22 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 22 — Biblia Gdańska

1 Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.

2 Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem.

3 Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.

4 Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.

5 Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.

6 Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.

7 Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.

8 Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie.

9 Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.

10 Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.

11 Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.

12 Oczy Pańskie strzegą umiejętności; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca.

13 Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.

14 Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

15 Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.

16 Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

17 Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;

18 Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;

19 Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.

20 Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,

21 Abym ci do wiadomości podał pewność powieści prawdziwych, abyś umiał odnosić słowa prawdy tym, którzy cię posłali.

22 Nie odzieraj nędznego, przeto że nędzny jest; ani ubogiego w bramie uciskaj.

23 Albowiem Pan się podejmie sprawy ich, i wydrze duszę tym, którzy im wydzierają.

24 Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,

25 Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.

26 Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi;

27 Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą?

28 Nie przenoś starej granicy, którą uczynili ojcowie twoi.

29 Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 22

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 22:1

Epifania i Bazylea:

„Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto.” — Dobry charakter jest lepszy niż wielkie bogactwa wiedzy; a łaska Boża i ludzka lepsza niż Prawda trzymana tylko w głowie. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:2

Epifania i Bazylea:

„Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem.” — W Kościele Bożym ci z małą i ci z wielką wiedzą chodzą w braterskiej jedności, gdyż Bóg jest Ojcem ich wszystkich. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Widząc złe” — licząc w to czas wielkiego ucisku.

„ukrywa się” — przez postawienie siebie i swoją rodzinę w warunkach najbardziej przyjaznych do rozwoju przymiotów i cnót chrześcijańskich, służąc Bogu, Jego ludowi i Prawdzie.

Epifania i Bazylea:

„Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.” — Wierni przewidzieli nadchodzący ucisk i ukryli się przed nim przez Prawdę i jej Ducha; ale niedojrzali szli w nieświadomości o jego nadchodzeniu i teraz doświadczają jego skutków. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:4

Epifania i Bazylea:

„Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.” — Przez poniżenie samego siebie i bojaźń Bożą przychodzi wielkie bogactwo i łaska, wiedza, owocność w służbie, wywyższenie teraz i po śmierci, i żywot wieczny. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:5

Epifania i Bazylea:

„Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.” — Bolesne doświadczenia i deluzje są na drodze przewrotnych; ale kto strzeże się przeciw złemu, dla dobra będzie trzymany zdala od nich. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Ćwicz młodego” — "Którzy mnie szukają rano, znajdują mnie". Przyp.8:17.

Epifania i Bazylea:

„Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.” — Wyrób w dziecku dobry charakter; a gdy będzie dobrze wyrobiony, ono nie straci go. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:7

Epifania i Bazylea:

„Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.” — Bogaci w łasce są postawieni nad Wielkim Gronem, zubożałem przez utratę wysokiego powołania; i członek W.G. zadłużony kapłaństwu jest poddany mu, jako jego dłużnik. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:8

Epifania i Bazylea:

„Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie” — Kto grzeszy i błądzi będzie żąć niekorzyść, a laska której gniew on wzbudził, nie minie go. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:9

Epifania i Bazylea:

„Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.” — Wiedza, która pobudza do hojności, będzie w łasce; ponieważ ona daje podporę żywotowi dla W.G.. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:10

Epifania i Bazylea:

„Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.” — Jeżeli naśmiewca jest odrzucony, nierozsądny spór ustanie tak, bijatyka i wstyd przeminą. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:11

Epifania i Bazylea:

„Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.” — Posłannicy z Parousii i Epifanii udzielili swoich nauk tym, którzy miłują dobre zamiary. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:12

Epifania i Bazylea:

„Oczy Pańskie strzegą umiejętności; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca.” — Wiedza Pańska zachowuje Prawdę; przeto On zbija nauki zdradliwych. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:13

Epifania i Bazylea:

„Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.” — Człowiek leniwy myśli, że ze wszystkich stron grozi robotnikowi niebezpieczeństwo i śmierć. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:14

Epifania i Bazylea:

„Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.” — Słowa sekciarskich systemów są głębokimi sidłami; a ten, którego Bóg Sobie obrzydzi wpada w nie. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:15

Epifania i Bazylea:

„Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.” — Błąd trzyma się uczuć osób niedojrzałych; ale karcenia Boże oddalają go. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:16

Epifania i Bazylea:

„Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.” — Kto dla osobistego zysku ciemięży słabych braci, i ci co wolą mocnych, a są przeciw słabym braciom, zarówno będzie im brak łaski, miłosierdzia i prawdy. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:17

Epifania i Bazylea:

„Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;” — Niechaj człowiek będzie pokorny co do swego wyrozumienia rzeczy i da baczenie naukom pouczonych Prawdą, i bada mile i pilnie Prawdę Pańską. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:18

Epifania i Bazylea:

„Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;” — Bo one uweselają tych, którzy je wewnętrznie strawią; i one są dobrze stosowane do ich nauk. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:19

Epifania i Bazylea:

„Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.” — Epifaniczny posłaniec podczas Epifanii udzielił Prawdy braciom, żeby im dopomóc w pokładaniu ich. ufności w Panu. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:20

Epifania i Bazylea:

„Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,” — od pewnego czasu pisze on dla nich rzeczy wyższe w praktyce i nauce. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:21

Epifania i Bazylea:

„Abym ci do wiadomości podał pewność powieści prawdziwych, abyś umiał odnosić słowa prawdy tym, którzy cię posłali.” — aby zaznajomić braci z dowodami nauk Prawdy, i przygotować ich, aby mogli odpowiedzieć naukami Prawdy na przysyłane im nauki albo w celu nauczania albo zbicia. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:22

Epifania i Bazylea:

„Nie odzieraj nędznego, przeto że nędzny jest; ani ubogiego w bramie uciskaj.” — Niechaj nikt nie zabiera zubożałym utracjuszom koron Prawdę, jaką oni mają, tak jak ich wodzowie to uczynili w różnej . mierze, ani publicznie niech nie panuje nad uciśnionym ludem Bożym. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:23

Epifania i Bazylea:

„Albowiem Pan się podejmie sprawy ich, i wydrze duszę tym, którzy im wydzierają.” — gdyż Jehowa stawi się za nimi i zubożeje umysł, serce i wola tych, którzy ich uciskają. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:24

Epifania i Bazylea:

„Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,” — Niechaj nikt nie towarzyszy z niezadowolonym człowiekiem; ani z popędliwym. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:25

Epifania i Bazylea:

„Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.” — aby snać nie przyzwyczaił się do tych samych charakterystyk i usidlił swoją istotę. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Którzy ręczą” — poręczając za kogoś lub podpisując.

Epifania i Bazylea:

„Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi;” — Niech nikt nie staje się stronniczym poplecznikiem drugich, ani gwarantuje ich zobowiązań. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:27

Epifania i Bazylea:

„Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą?” — bo jeżeli ktoś nie może dotrzymać warunków takiego poparcia i gwarancji, przeto nie ma powodu na oddanie swego odpoczynku w wierze. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:28

Epifania i Bazylea:

„Nie przenoś starej granicy, którą uczynili ojcowie twoi.” — Ani nie powinniśmy zarzucać starych prawd, które przyszły do nas przez nauki onego Sługi i jego wiernych pielgrzymów. (TP 1946, s. 67)

Przypowieści Salomona 22:29

Epifania i Bazylea:

„Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.” — Gdy ktoś zauważy kogoś, że jest wierny w swej służbie dla Pana, Prawdy, braci i wszystkich innych z którymi ma do czynienia, to niech uzna, że taki cieszył się względami posłańców Parousyjnego i Epifanicznego, i nie jest z wodzów lewickich grabiących władzę i panujących nad dziedzictwem Pańskim. (TP 1946, s. 67)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 22

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.