Przypowieści Salomona 18

Przypowieści Salomona, rozdział 18 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (24 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 18 — Biblia Gdańska

1 Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.

2 Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

3 Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.

4 Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.

5 Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.

6 Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.

7 Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.

8 Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

9 Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.

10 Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.

11 Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.

12 Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

13 Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.

14 Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

15 Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.

16 Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

17 Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.

18 Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.

19 Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.

20 Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

21 Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.

22 Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

23 Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

24 Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 18

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 18:1

Epifania i Bazylea:

„Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.” — Ażeby zaspokoić swoje własne pragnienia i przesiać siebie i drugich, złoczyńcy spekulują i wtrącają się w rozmaitą wiedzę. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:2

Epifania i Bazylea:

„Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.” — Głupiec nie ma przyjemności w rozsądku, ale lubi wystawiać się ze swoim własnym usposobieniem. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:3

Epifania i Bazylea:

„Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.” — Gdy idący na wtórą śmierć przyjdą między lud Boży, to wzgarda jest im okazywana; a z oszukaństwem jakie oni wprowadzają przychodzi nagana. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:4

Epifania i Bazylea:

„Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.” — Nauki mówczych narzędzi Bożych są głębokimi prawdami i drogą Boskiej prawdy jako potok szumiący. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:5

Epifania i Bazylea:

„Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.” — Jest to zapewne od złego mieć wzgląd dla tych co idą na wtórą śmierć, a odrzucać świątobliwych w sprawach prawdy. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:6

Epifania i Bazylea:

„Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.” — Nauki głupców pobudzają do ostrych sporów ; a ich wypowiadania wołają o zasłużoną karę. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:7

Epifania i Bazylea:

„Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.” — Jego wyrażenia powodują jego ruinę, a jego nauki usidlają jego własną istotę. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:8

Epifania i Bazylea:

„Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.” — Zdradziecka mowa obmówców sprawia głęboki żal przenikający do wnętrzności serca. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:9

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 18 PAŹDZIERNIKA

Epifania i Bazylea:

„Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.” — Leniwi marnują talent, czas siłę, majętność zdrowie reputację, charakter, sposobność - słowem, życie. (TP 1946, s. 65)

Źródła: MANNA - 18 PAŹDZIERNIKA

Przypowieści Salomona 18:10

Epifania i Bazylea:

„Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.” — Charakter i stanowisko Boże są fortecą do której świątobliwi idą z ufnością w ucisku i znajdują bezpieczeństwo. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:11

Epifania i Bazylea:

„Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.” — Człowiek zarozumiały względem swego duchowego lub fizycznego bogactwa uważa je za pewną protekcję i za swoją wielką moc. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:12

Epifania i Bazylea:

„Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.” — Usposobienie człowieka staje się zarozumiałym zanim wstępuje na drogę wtórej śmierci; ale upokorzenie poprzedza wywyższenie. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwej niż wysłucha” — wielu tak uczyniło z posłannictwem teraźniejszej prawdy.

Epifania i Bazylea:

„Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.” — Błędnym jest i zasługującym na zarzut jeżeli ktoś osądza sprawę zanim ją wysłucha. (TP 1946, s. 65) w tych słowach Bóg potępia uprzedzenie (pochopny albo przedwczesny sąd). (TP 1965, s. 8)

Przypowieści Salomona 18:14

Epifania i Bazylea:

„Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?” — Określone usposobienie człowieka zniesie dobrze jego słabość; ale bardzo mało osób może znieść przygnębione usposobienie. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:15

Epifania i Bazylea:

„Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.” — Ci, którzy miłują rozsądek nabywają go; tak, ich rozsądek .goni za prawdą aby ją pozyskać. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:16

Epifania i Bazylea:

„Dar człowieczy plac mu czyni; i przed wielmożnych przywodzi go.” — Dobroczynność daje człowiekowi wpływ i stanowisko, i daje mu przystęp do wodzów wśród ludu Bożego. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:17

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.” — Usprawiedliwiony bywa ten, kto jest pierwszy w sprawie wymagającej rozstrzygnięcia a egzaminator poddaje go pod śledcze badanie. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:18

Epifania i Bazylea:

„Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.” — Wyrok Boży kładzie koniec ostrym sporom, i rozsądza pomiędzy mocnymi przeciwnikami. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:19

Epifania i Bazylea:

„Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.” — Urażenie bliskiego krewnego czyni go trudniejszym do zdobycia niż forteca; i jego nie uśmierzone spory są mocniejsze od najsilniejszych zabezpieczeń fortecznych. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:20

Epifania i Bazylea:

„Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.” — Przez usta człowieka w Prawdzie otrzymujemy duchowy posiłek; a przez skutki jego nauk napełnienie serca. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:21

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 1 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

„Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.” — Mocą prawdziwych nauk zdobywa się żywot, a mocą nauk nieprawdziwych śmierć; i przez jakiekolwiek nauki, które ktoś miłuje zdobędzie owoc według ich gatunku. (TP 1946, s. 65)

Źródła: MANNA - 1 SIERPNIA

Przypowieści Salomona 18:22

Epifania i Bazylea:

„Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.” — Nasz Pan przez pozyskanie Kościoła zdobywa wielkie błogosławieństwo, przez które Bóg okazuje W Swoją specjalną łaskę. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:23

Epifania i Bazylea:

„Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.” — Zazwyczaj pokorni stawiają uniżone i litościwe prośby; ale pyszni odpowiadają hardo. (TP 1946, s. 65)

Przypowieści Salomona 18:24

Epifania i Bazylea:

„Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.” — Ażeby pozyskać prawdziwych braci trzeba postępować jako prawdziwy brat; a Jezus jest bratem trzymającym się bliżej nas niż wszyscy inni bracia. (TP 1946, s. 65)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 18

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.