Przypowieści Salomona 28

Przypowieści Salomona, rozdział 28 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 28 — Biblia Gdańska

1 Uciekają niezbożni, choć ich nikt nie goni: ale sprawiedliwi jako lwię młode są bez bojaźni.

2 Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo.

3 Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa.

4 Którzy opuszczają zakon, chwalą niezbożnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, są im odpornymi.

5 Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają, rozumieją wszystko.

6 Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.

7 Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.

8 Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał.

9 Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest obrzydliwością.

10 Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre.

11 Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

12 Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.

13 Kto pokrywa przestępstwa swe, nie poszczęści mu się; ale kto je wyznaje i opuszcza, miłosierdzia dostąpi.

14 Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe.

15 Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny.

16 Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.

17 Człowieka, który gwałt czyni krwi ludzkiej, choćby i do dołu uciekał, nikt nie zatrzyma.

18 Kto chodzi w uprzejmości, zachowany będzie; ale przewrotny na drogach swoich oraz upadnie.

19 Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

20 Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.

21 Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

22 Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, iż nać niedostatek przyjdzie.

23 Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem.

24 Kto łupi ojca swego, albo matkę swoją, a mówi, iż to nie grzech: towarzyszem jest mężobójcy.

25 Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.

26 Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .

27 Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą.

28 Gdy niepobożni powstawają, kryje się człowiek; ale gdy giną, sprawiedliwi się rozmnażają.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 28

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 28:1

Epifania i Bazylea:

„Uciekają niezbożni choć ich nikt nie goni; ale sprawiedliwi jako lwie młode są bez bojaźni” — Ci co idą na wtórą śmierć uciekają choć ich nikt nie goni; ale świętobliwi są odważnymi jako król zwierząt. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:2

Epifania i Bazylea:

„Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo” — gdy w sferze nauczania i praktyki jest wiele grzechów, wiele urzędników jest potrzebnych, aby poskramiać zło czyniących; ale pod inteligentnym, roztropnym i wybitnym (wodzem) trwałość jego urzędowania jest przedłużoną. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:3

Epifania i Bazylea:

„Mąż ubogi który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa” — członek W.G. który depcze po swoich współczłonkach jest tak szkodliwy jak gwałtowny deszcz który niszczy urodzaj. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:4

Epifania i Bazylea:

„Którzy opuszczają zakon, chwalą niezbożnika; ale ci którzy strzegą zakonu są im odpornymi” — odszczepieńcy od Prawdy zachwalają członków wtórej śmierci; ale wierni Prawdzie wchodzą w spór z nimi. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:5

Epifania i Bazylea:

„Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają rozumieją wszystko” — źli nie rozumieją Prawdy; ale szukający Pana rozumieją wszystką Prawdę jaka jest na czasie. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:6

Epifania i Bazylea:

„Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty” — pokorni, którzy przestrzegają świątobliwości są o wiele lepsi od wywyższonych, którzy są przewrotni w swoim biegu. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:7

Epifania i Bazylea:

„Kto strzeże zakonu jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu” — członek będący w Prawdzie Epifanii, który praktykuje Słowo Boże, bywa Prawdą pouczony; ale rozrzutny zawstydza swego symbolicznego ojca. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:8

Epifania i Bazylea:

„Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał” — ten kto przez samolubne wykorzystanie W.G. i przez bezbożne zagrabianie władzy powiększa władzę swego stanowiska, będzie musiał oddać tę władzę temu, który prawdziwie sprzyja W.G. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Obrzydliwością” — nie będzie wysłuchana.

Epifania i Bazylea:

„Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest obrzydliwością” — ktokolwiek odmawia posłuszeństwa Słowu Bożemu, będzie składał modlitwy, które są bardzo obrzydliwe. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:10

Epifania i Bazylea:

„Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre” — ktokolwiek przyczynia się do błądzenia świątobliwych w nauce i zarządzeniach, stanie się ofiarą swych własnych złudzeń; ale świątobliwi, którzy zwyciężą takie złudzenia, będą mieli obfitość Prawdy i jej Ducha. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:11

Epifania i Bazylea:

„Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go” — wywyższeni zazwyczaj są zarozumiali; ale wyrozumiali pokorni, doświadczając takich na wskroś ich przenikają. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:12

Epifania i Bazylea:

„Gdy się radują sprawiedliwi wielka jest sława: ale gdy powstają niepobożni kryje się człowiek” — gdy się radują świątobliwi to się wiele chlubią w Panu; ale gdy idący na wtórą śmierć są wywyższeni, to ci co prawdziwie są czegoś warci, nie są widziani. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:13

Epifania i Bazylea:

„Kto pokrywa przestępstwa swe nie poszczęści mu się; ale kto je wyznaje i opuszcza miłosierdzia dostąpi” — kto broni przestępstwa swoje, usprawiedliwiając siebie, nie zrobi postępu; ale ten kto je wyzna i zaniecha, dostąpi łaski od Pana. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:14

Epifania i Bazylea:

„Błogosławiony człowiek który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swe wpada w złe” — człowiek który ma świętą bojaźń, ciągle jest błogosławiony; ale ten kto przez grzech, błąd samolubstwo lub światowość zatwardza swe myśli, motywy i wolę wpadnie w kłopot. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:15

Epifania i Bazylea:

„Pan niezbożny panujący nad ludem ubogim, jest jako lew ryczący i jako niedźwiedź głodny” — wódz z wtórej śmierci, prowadzący braci z W.G. jest tak szkodliwy jak głodny lew i jak niedźwiedź szukający pokarmu. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:16

Epifania i Bazylea:

„Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą; ale kto nienawidzi łakomstwa przedłuży dni swoich” — wódz któremu brak rozsądku, bardzo możliwie stanie się wielkim tyranem; ale kto nienawidzi łakomstwa przedłuży swe życie. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:17

Epifania i Bazylea:

„Człowiek, który gwałt czyni krwi ludzkiej, choćby i do dołu uciekał nikt nie zatrzyma” — kto jest obciążony krwią zabitych, będzie uciekał i wpadnie w sidło i nikt go nie wstrzyma. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:18

Epifania i Bazylea:

„Kto chodzi w uprzejmości zachowany będzie; ale przewrotny na drogach swoich oraz upadnie” — świątobliwi będą wyzwoleni; ale kto przewrotny, nagle wpadnie w sidło. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:19

Epifania i Bazylea:

„Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa” — kto jest pilny w pracy dla Prawdy i jej Ducha, będzie miał obfitość duchowego pokarmu; ale kto jest naśladowcą błędu i jego ducha, będzie miał dostatek duchowego ubóstwa. (TP 1946, s. 74)

Przypowieści Salomona 28:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Przyczynia błogosławieństwa” — odpowiednio do jego gorliwości.

Epifania i Bazylea:

„Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa, ale kto się prędko chce wzbogacić, nie bywa bez winy” — człowiek wierny ma obfitość prawdziwego szczęścia; ale ten, kto chciwie ubiega się o bogactwa urzędu między ludem Bożym, nie będzie bez winy. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:21

Epifania i Bazylea:

„Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym” — stronnik jest szkodliwym ponieważ dozwoli na zło za marne wynagrodzenie. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:22

Epifania i Bazylea:

„Prędko chce człowiek zazdrośliwy zbogatnieć, a nie wie iż nań niedostatek przyjdzie” — człowiek, który prędko a chciwie pragnie osiągnąć bogactwa urzędu, między ludem Bożym, brak mu rozsądku i nie pojmuje, że duchowe ubóstwo będzie jego udziałem. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:23

Epifania i Bazylea:

„Kto strofuje człowieka większą potem łaskę znajduje niż ten co pochlebia językiem” — ten co poprawia wodza, który źle czyni otrzyma później większe uznanie niż oszukańczy pochlebca. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:24

Epifania i Bazylea:

„Kto łupi ojca, albo matkę swoję, a mówi iż to nie grzech; towarzyszem jest mężobójcy” — ten kto odbiera symbolicznemu ojcu albo matce prawa przynależne i mówi, że im nic złego nie czyni, jest prawdziwym niszczycielem. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:25

Epifania i Bazylea:

„Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie” — ci co maja zaufanie sami w sobie i są zadowoleni sami z siebie i sami się wywyższają, są to ci co wszczynają kłótnie; ale kto ufa Bogu stanie się bogatym w łasce. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:26

Epifania i Bazylea:

„Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna , tej ujdzie nieszczęścia” — kto jest nadmiernie ufny sam w sobie i samowystarczający, jest głupcem; ale kto zachowuje się jako ten, co kieruje się Prawdą, będzie wybawiony od złego. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:27

Epifania i Bazylea:

„Kto daje ubogiemu nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą” — kto szczodrze udziela potrzebującym braciom z W.G. nie przyjdzie do niedostatku; lecz kto nie zważa na ich potrzebę, będzie o nim i do niego źle mówwione. (TP 1946, s. 75)

Przypowieści Salomona 28:28

Epifania i Bazylea:

„Gdy niepobożni powstają, kryje się człowiek; ale gdy giną sprawiedliwi się rozmnażają” — gdy członkowie wtórej śmierci dorwią się nieprawnie do władzy, prawdziwi wodzowie ludu Bożego muszą się usunąć z widoku; ale gdy członkowie wtórej śmierci umierają świątobliwym się szczęści. (TP 1946, s. 75)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 28

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.