Przypowieści Salomona 16

Przypowieści Salomona, rozdział 16 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku ten sam rozdział otwiera się także w Nowej Biblii Gdańskiej i w Przekładzie dosłownym, z rozbiorem wyrazów hebrajskich i greckich pod każdym wersetem.

Przypowieści Salomona 16 — Biblia Gdańska

1 Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

2 Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.

3 Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.

4 Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.

5 Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.

6 Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.

7 Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.

8 Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.

9 Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

10 Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.

11 Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.

12 Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.

13 Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.

14 Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.

15 W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

16 Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.

17 Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.

18 Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

19 Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.

20 Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.

21 Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

22 Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.

23 Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

24 Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

25 Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.

26 Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

27 Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

28 Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

29 Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.

30 Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.

31 Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.

32 Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.

33 Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.

Literatura o tym miejscu Pisma

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — tekst w domenie publicznej.