Przypowieści Salomona 13

Przypowieści Salomona, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Przypowieści Salomona 13 — Biblia Gdańska

1 Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.

2 Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.

3 Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.

4 Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.

5 Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.

6 Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.

7 Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.

8 Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.

9 Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.

10 Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.

11 Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.

12 Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.

13 Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.

14 Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.

15 Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.

16 Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.

17 Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.

18 Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.

19 Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.

20 Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.

21 Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.

22 Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.

23 Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.

24 Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.

25 Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

Komentarz do rozdziału: Przypowieści Salomona 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Przypowieści Salomona 13:1

Epifania i Bazylea:

„Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie; ale naśmiewca nie słucha strofowania.” — Prawdziwy członek Prawdy Epifanicznej daje baczenie na nauki posłańca Epifanicznego: ale naśmiewca nie zważa na strofowania jego. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:2

Epifania i Bazylea:

„Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.” — Nauczyciel Prawdy i ten, co ją w czyn wprowadza przyswaja sobie Ducha Prawdy jako owoc Pochodzący z nauk Prawdy; ale zdradliwi w całej istocie przyswajają sobie ducha złego. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Będzie starty” — "Według słów twoich będziesz usprawiedliwiony i według słów twoich będziesz potępiony". Mat.12:37.

Epifania i Bazylea:

„Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.” — Ten, co kontroluje swoje nauki w Prawdzie, strzeże swój żywot; lecz ten, co wylewa ładne wyrażenia jako powódź, przynosi zniszczenie na siebie i na drugich. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:4

Epifania i Bazylea:

„Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.” — Chociaż cała istota leniwca pragnie by się spełniły jej życzenia, nic jednak nie osiąga; ale wzbogacona będzie istota pracowita. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:5

Epifania i Bazylea:

„Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.” — świątobliwi nienawidzą błędu; ale ci, co idą na wtórą śmierć, są bardzo obrzydliwi i odziedziczą hańbę. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:6

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.” — świątobliwość strzeże świątobliwych w Prawdzie i jej Duchu; ale zły umysł grzeszników, grzeszących przeciw ich poświęceniu, wyrzuca ich z wysokiego powołania. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:7

Epifania i Bazylea:

„Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.” — Niektórzy przez Pozyskanie ziemskich bogactw zubożeją w swoim nowym stworzeniu; a inni przez ofiarowanie wszystkiego swego mienia wzbogacą swoje nowe stworzenia.. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:8

Epifania i Bazylea:

„Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.” — Jeżeli ktoś ofiarowuje swoje całe człowieczeństwo jako ludzkie mienie, taki nabywa. w zysku żywot wieczny; ale ci, którzy zubożeli w Prawdzie i jej Duchu, nie chcą słuchać karcenia. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:9

Epifania i Bazylea:

„Światłość sprawiedliwych jasna; ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.” — Prawda, którą sprawiedliwi posiadają, sprawia im wielką radość; ale Prawda, którą raz posiadali ci, którzy idą na wtóra śmierć, zamienia się w całkowity błąd. (TP 1946, s. 63) duch Prawdy. (TP 1985, s. 105)

Przypowieści Salomona 13:10

Epifania i Bazylea:

„Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.” — Ci, którzy pragną świecić przed drugimi i wywyższać się ponad drugich, wzbudzają złośliwe spory; ale w mądrych i skromnych jest Prawda. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:11

Epifania i Bazylea:

„Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.” — Bogactwo ducha zdobyte chciwością będzie zmniejszone; ale to, które jest zgromadzone właściwą pracowitością, będzie zwiększone. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:12

Epifania i Bazylea:

„Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.” — Ludzie często zniechęcają się, gdy długo czeka: muszą za rzeczami upragnionymi i spodziewanymi, ale wypełnienie się nadziei pobożnych daje energię do więcej życia. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:13

Epifania i Bazylea:

„Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę” — Ktokolwiek z ludu Bożego gardzi Słowem Bożym. dozna ruiny; ale ten, co poważa przykazania Boże, będzie wielce wynagrodzony. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:14

Epifania i Bazylea:

„Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.” — Słowo Boże przyjęte do serca przez lud w Prawdzie, staje się dla nich źródłem obecnego i przyszłego życia i daje im możność ujścia błędu i grzechów, które prowadzą na wtórą śmierć. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:15

Epifania i Bazylea:

„Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.” — Prawda przyjęta do głowy i serca pomnaża łaskę Bożą; ale ten, co gwałci swoje przymierze ofiary, wprowadza siebie w trudne doświadczenie. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:16

Epifania i Bazylea:

„Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.” — Każdy kto ma znajomość niebiańskiej Prawdy zgodnie z nią postępuje; ale głupiec rozszerza błąd. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:17

Epifania i Bazylea:

„Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.” — Poseł wtórej śmierci wyrządza psoty sobie i drugim; ale święty ambasador Boży szerzy duchową żywotność i życie. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:18

Epifania i Bazylea:

„Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.” — Duchowe ubóstwo i hańba będzie cząstką tego, co odrzuca napomnienie; ale ten który poważa napomnienie, będzie poważany. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:19

Epifania i Bazylea:

„Żądość wypełniona słodka jest duszy: ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.” — Wypełnione pragnienie jest zadowoleniem istocie ludzkiej; ale porzucić błąd i grzech jest obrzydliwością głupim. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:20

Epifania i Bazylea:

„Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.” — Kto ma społeczność z pouczonymi Prawdą Poucza się Prawdą: ale kto towarzyszy z głupim jest głupim. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:21

Epifania i Bazylea:

„Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.” — Nieszczęście następuje po nieszczęściu dla. gwałcicieli przymierza; ale świątobliwi będą wynagrodzeni. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:22

Epifania i Bazylea:

„Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.” — Małe Stadko zostawia dziedzictwo dla Młodocianych świętych i dla swoich późniejszych dzieci - klasy restytucyjnej; ale przywileje utracjuszy koron są dane wiernym członkom Małego Stadka, którzy otrzymali ich utracone korony. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:23

Epifania i Bazylea:

„Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.” — Leżąca odłogiem ziemia utracjuszy koron. gdyby była uprawiana., mogłaby wydać plon obfitego błogosławieństwa; ale błogosławieństwo było powstrzymane z powodu braku Prawdy i jej Ducha. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Kto zawściąga rózgi” — zaniedbuje jej użycia, kiedy potrzeba wymaga wprowadzenia prawa miłości.

Epifania i Bazylea:

„Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.” — Ojciec duchowy, który .szczędzi rózgi karania swemu synowi duchowemu, wyrządza mu niesprawiedliwość zbliżoną do nienawiści; ale ojciec duchowy, który miłuje swego syna duchowego, bardzo ostrożnie poprawia go. (TP 1946, s. 63)

Przypowieści Salomona 13:25

Epifania i Bazylea:

„Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję: ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.” — świątobliwi jedzą z duchowego pokarmu, aby nasycić pragnienia swoich nowych stworzeń, ale ci, co idą na wtórą śmierć, głodują. (TP 1946, s. 63)

Literatura o rozdziale Przypowieści Salomona 13

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Przypowieści Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.